• အားထုတ်တာ ကြာပါလျှက် မဂ်မကျရခြင်း

    တရားအားထုတ်တာ ကြာပြီ မဂ်က မကျသေးဘူး ဆိုတဲ့ သူများအနေနဲ့ တကယ်တော့ လိုအပ်နေတာက ကိုယ် ရှုမှတ်နေတဲ့ ဖြစ်ပျက်ကို စိပ် သထက် စိပ်အောင် ရှုမှတ်ဖို့ လိုပါတယ်။ အနိစ္စကနေ သွားရတာကတော့ သဒ္ဓါသမားတွေနဲ့ ပိုကိုက်ပါတယ်။ အနိစ္စကို မြင်သထက် မြင်လာအောင် ရှုမှတ်ရမှာပါ။ အကုန်လုံးဟာ ဖြစ်ပြီး ပျက်နေတာပဲ၊ ကံဆိုတာလဲ ဖြစ်ပြီးပျက်၊ ကိလေသာဆိုတာလဲ ဖြစ်ပြီးပျက်၊ ဥပါဒါန်ကလဲ ဖြစ်ပြီးပျက်၊ မြင်စိတ် စတာတွေကလဲ ဖြစ်ပြီးပျက် စသဖြင့် ကိုယ်သိသမျှ အကုန်လုံးဟာ တကယ်တော့ ဖြစ်ပြီး ပျက်နေတာသာ ရှိတယ် ဆိုတာကို အမြင်ရှင်းသထက် ရှင်းအောင် လုပ်ဖို့ လိုပါတယ်။ ဘယ်အထိ လိုလဲ ဆိုတော့ လောကကြီးတခုလုံး ဖြစ်ပျက်မှတပါး အခြားမရှိဆိုတာကို သိဖို့ထိ…

  • ခန္ဓာက ပေးတဲ့ တိုက်ရိုက်အသိဉာဏ်ကိုသာ ရှာဖွေပြီး နေ့စဉ်ဘဝမှာ အသုံးချခြင်း။

    လူသားတွေရဲ့ ရှင်သန်မှု ခရီးစဉ် တစ်လျှောက်လုံးမှာ အသိပညာ၊ အတတ်ပညာ ဆိုတဲ့ အရာတွေကို နေရာပေါင်းစုံကနေ ရှာဖွေ စုဆောင်းလေ့ ရှိကြပါတယ်။ ကျောင်းသင်ခန်းစာတွေ၊ စာအုပ်စာပေတွေ၊ မိဘဆရာသမားတွေရဲ့ ဆုံးမစကားတွေကနေ တစ်ဆင့် အသိဉာဏ်တွေကို ရယူကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီလို ပြင်ပကနေ ရယူထားတဲ့ အသိဉာဏ်တွေဟာ မှတ်ဉာဏ်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ အရာတွေသာ ဖြစ်ပြီး၊ တကယ့် လောကဓံ အခက်အခဲတွေ၊ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပဋိပက္ခတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အခါမျိုးမှာ လက်တွေ့ ကျကျ အသုံးမဝင်တာကို ခဏခဏ ကြုံတွေ့ရတတ်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ အဲဒီ အသိဉာဏ်တွေဟာ အခြေအနေ တစ်ခုအပေါ်မှာ အခြားသူတွေက သူတို့ရဲ့ အမြင်နဲ့ တွေးခေါ် ရေးသားထားတဲ့ ငှားရမ်းထားသော အသိတွေသာ ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။ တကယ့်…

  • နာမည်ကြီး ပုဂ္ဂိုလ်များနောက် လိုက်နေသလား၊ ဘုရားရှင်၏ လမ်းစဉ်နောက် လိုက်နေသလား

    ဝိပဿနာတရားကို လက်တွေ့ အားထုတ်နေကြတဲ့ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာများနဲ့တကွ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ အပြီးတိုင် လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်နေကြသော ရဟန်းတော်များ အားလုံးအတွက် ယနေ့ လေးလေးနက်နက် ဆွေးနွေးတင်ပြမယ့် အကြောင်းအရာကတော့ လက်ရှိ ဗုဒ္ဓဘာသာ လောကအတွင်းမှာ အင်မတန် ထင်ရှားလှပြီး၊ တကယ့် လွတ်မြောက်ရာ လမ်းစစ်လမ်းမှန်ကို ကြီးမားစွာ ပိတ်ဆို့ထားတတ်သော အလွန် အန္တရာယ်ကြီးမားသည့် ထောင်ချောက်တစ်ခု အကြောင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။ ကျနော်တို့ နေ့စဉ် ရေးသားမျှဝေနေတဲ့ စာစုတွေရဲ့ အဓိက ရည်မှန်းချက်ဟာ လောကကြီးမှာ လူ၊ ရဟန်း အရိယာ တတ်နိုင်သလောက် များများ ပေါ်ထွန်းလာရေး ပင် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုကဲ့သို့ မွန်မြတ်လှသော ရည်မှန်းချက်ကြီးသို့ တည့်မတ်စွာ ရောက်ရှိရန်အတွက် ကျွန်တော်တို့သည် အပေါ်ယံ အခွံအကာများကို ဖယ်ရှားပြီး၊ ပကတိ…

  • အဖြစ်အပျက်ကို သေချာမြင်လာတဲ့အခါ တရားအားထုတ်ခြင်းဆိုတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက်ကို ယုံကြည်လာခြင်း။

    လောကကြီးမှာ လူသားတွေ၊ သတ္တဝါတွေဟာ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားနေကြတာ တကယ်တော့ “ငါ” ဆိုတဲ့ အကောင်အထည်ကြီး တစ်ခု၊ “ငါ့ဘဝ” ဆိုတဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုကြီး တစ်ခု အမြဲတမ်း တည်ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အထင်မှားမှုကြီး (သက္ကာယဒိဋ္ဌိ) အပေါ်မှာ အခြေခံပြီး လည်ပတ်နေကြတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ပုထုဇဉ်တွေရဲ့ သဘာဝအရ မနေ့က ငါနဲ့ ဒီနေ့ ငါဟာ အတူတူပဲ၊ ခုနက ငါနဲ့ အခု ငါဟာ အတူတူပဲလို့ အခိုင်အမာ ယူဆထားကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တကယ်တမ်း ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို ဉာဏ်နဲ့ ထိုးထွင်းပြီး ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ လောကကြီးရဲ့ ပကတိ အမှန်တရားဟာ ကျနော်တို့ ထင်မှတ်ထားတာနဲ့ တက်တက်စင်အောင် လွဲမှားနေတာကို အံ့ဩဖွယ်ရာ မြင်တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ ဒီဆောင်းပါးမှာ ရုပ်နာမ်တို့ရဲ့ ဖြစ်ပြီး…

  • ပျော်ရွှင်တာ၊ ပူလောင်တာ၊ ဒေါသထွက်တာ၊ မေတ္တာထားတာ ဒီအရာတွေ အားလုံးကို ကျွန်တော်တို့က အကောင်း၊ အဆိုး ခွဲခြားထားကြတယ်။

    ပျော်ရွှင်တာ၊ ပူလောင်တာ၊ ဒေါသထွက်တာ၊ မေတ္တာထားတာ ဒီအရာတွေ အားလုံးကို ကျွန်တော်တို့က အကောင်း၊ အဆိုး ခွဲခြားထားကြတယ်။ တကယ်တော့ ဒါတွေ အားလုံးဟာ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ ဖြစ်လာတဲ့ အကျိုးတရား နာမ်သဘောတွေ ချည်းပါပဲ။ အားလုံးဟာ ဖြစ်ပြီးရင် ပျက်သွားကြတဲ့ နေရာမှာ အတူတူပါပဲ။ ဘယ်အရာကမှ ခိုင်မြဲတဲ့ သုခ မဟုတ်သလို၊ တပ်မက်စရာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။ အရေးအကြီးဆုံးက အဲဒီ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ ခံစားချက်တွေဟာ ငါ လည်း မဟုတ်သလို သူတစ်ပါး လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ရုပ်နာမ် ဖြစ်စဉ်တွေ အစားထိုးနေတာ သက်သက်သာ ဖြစ်ပါတယ်။ စိတ်ထဲမှာ ပျော်တာဖြစ်ဖြစ်၊ စိတ်ညစ်တာဖြစ်ဖြစ် ပေါ်လာတဲ့အခါ ဒါဟာ ငါမဟုတ်ဘဲ ဖြစ်ပြီး ပျက်သွားမယ့် သဘာဝပါလားလို့ လေ့လာကြည့်ပါလား။

  • အနတ္တကို အဆုံးထိ သိခြင်း

    အနတ္တကို အဆုံးထိသိတဲ့ အခါမှာ ကိုယ်ကြိုးစားလာခဲ့သမျှတွေဟာ ရင်ဘတ်ကို ဆောင်တွန်းလိုက်သလို ပင်ပန်းမှု အကုန်လျော့သွားတာပါပဲ။ ခန္ဓာမှာရှိတဲ့ တရားတွေရော၊ နိဗ္ဗာန် ဆိုတဲ့ တရားကရော အနတ္တ ဆိုတာကို သဘောပေါက်ပြီး ဘယ်တုန်းကမှ အတ္တ ဆိုတာ ငါ ဆိုတာ မရှိခဲ့၊ မှားယွင်းစွာ ဆုံးဖြတ်မှု (မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိ) သာ ဖြစ်တယ် ဆိုတဲ့ အကြောင်းနဲ့ မှားယွင်းစွာ ဆုံးဖြတ်မှုသည်လည်း အနတ္တ သာ ဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားတာ ဖြစ်တဲ့ အတွက် တောင့်တမှု ကြောင့်ကြမှုတွေ ကင်းသွားပါတယ်။ အဲဒီအခါမှာ စိတ်မှာ ဖြစ်တဲ့ ဒေါသ လောဘ မောဟ ဟာ ကင်းစင်သွားပြီး နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုတာပါပဲ။ အဲဒီမှာ နားလည်လိုက်ရတာက သံသရာ ဆိုတာဟာ ဆုံးပြီလို့…

  • မျက်စိစုံမှိတ် ယုံကြည်မှုတွေကနေ ရုန်းထွက်ပြီး အကြောင်းအကျိုးကို ဉာဏ်နဲ့ အကဲဖြတ်ပါ။

    လူသားတို့၏ သမိုင်းကြောင်းနှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖြတ်သန်းမှု ခရီးစဉ်တစ်လျှောက်လုံးကို နောက်ကြောင်းပြန်လှည့်၍ သေချာစွာ ဆန်းစစ်ကြည့်မည် ဆိုပါက၊ အလွန်တရာမှ ထင်ရှားသော အားနည်းချက် တစ်ရပ်ကို တွေ့ရှိရမည် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုအရာမှာ မိမိတို့ ကိုယ်တိုင် နားမလည်နိုင်သော၊ ဖြေရှင်း၍ မရနိုင်သော လောကဓံ အခက်အခဲများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည့် အခါတိုင်း၊ ပြင်ပမှ အစွမ်းသတ္တိ တစ်ခုခု သို့မဟုတ် အစဉ်အလာအရ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော အယူအဆ တစ်ခုခုအပေါ်တွင် အလွယ်တကူ မှီခို တတ်ကြခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။ ဘိုးဘေးဘီဘင်များ လက်ထက်ကတည်းက ပြုလုပ်လာခဲ့သောကြောင့် လည်းကောင်း၊ လူအများစုက မှန်ကန်သည်ဟု လက်ခံထားသောကြောင့် လည်းကောင်း၊ စာပေကျမ်းဂန်များတွင် ပါရှိနေသောကြောင့် လည်းကောင်း ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ဖြင့် စူးစမ်း ဆန်းစစ်ခြင်း အလျင်းမရှိဘဲ အလွယ်တကူ လက်ခံလိုက်ကြပါသည်။ ဤသည်မှာ…

  • နောက်ဘဝမှ တရားအားထုတ်မည် ဟူသော ဆင်ခြေကို ဉာဏ်ဖြင့် ဖြတ်တောက်ခြင်း

    ဝိပဿနာတရားကို လက်တွေ့ အားထုတ်နေကြတဲ့ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာများနဲ့တကွ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ အပြီးတိုင် လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်နေကြသော ရဟန်းတော်များ အားလုံးအတွက် ယနေ့ လေးလေးနက်နက် ဆွေးနွေးတင်ပြမယ့် အကြောင်းအရာကတော့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အများစု၏ ရင်ထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေတတ်ပြီး၊ တကယ့် လွတ်မြောက်ရာ လမ်းစစ်လမ်းမှန်ကို ကြီးမားစွာ ပိတ်ဆို့ထားတတ်သော အလွန် အန္တရာယ်ကြီးမားသည့် “နောက်ဘဝမှ တရားအားထုတ်မည်” ဟူသော ဆင်ခြေကို ပညာဉာဏ်ဖြင့် မည်သို့ ဖြတ်တောက်ရမည် ဆိုသည့် အကြောင်းအရာပင် ဖြစ်ပါသည်။ ကျနော်တို့ နေ့စဉ် ရေးသားမျှဝေနေတဲ့ စာစုတွေရဲ့ အဓိက ရည်မှန်းချက်ဟာ လောကကြီးမှာ လူ၊ ရဟန်း အရိယာ တတ်နိုင်သလောက် များများ ပေါ်ထွန်းလာရေး ပင် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုကဲ့သို့ မွန်မြတ်လှသော ရည်မှန်းချက်ကြီးသို့ တည့်မတ်စွာ…

  • ပြောင်းလဲနေတဲ့ သဘာဝ (ရုပ်၊ နာမ်) တရားတွေထဲမှာ ခိုင်မြဲတဲ့ အနှစ်သာရ မရှိကြောင်း ကိုယ်တိုင် အဖြေရှာခြင်း။

    လောကကြီးမှာ လူတွေဟာ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ အနှစ်သာရတစ်ခုခုကို အမြဲတမ်း ရှာဖွေနေကြပါတယ်။ ပိုင်ဆိုင်မှု၊ ရာထူး၊ အာဏာ၊ မိသားစု စတဲ့ အရာတွေထဲမှာ အနှစ်သာရ ရှိတယ်လို့ ထင်မှတ်ပြီး ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ရုန်းကန်နေကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တကယ်တမ်း လောကကြီးမှာ တကယ့် အနှစ်သာရဆိုတာ ဘာမှ မရှိဘူးဆိုတာ တခုတည်းသော အဖြေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အနှစ်သာရအစစ်အမှန်ဆိုတာ လောကအလွန်ဖြစ်တဲ့ နိဗ္ဗာန်မှာသာ ရှိပါတယ်။ ကျနော်တို့ မျက်စိရှေ့မှာ တွေ့မြင်နေရတဲ့၊ ကိုယ်တိုင် ခံစားနေရတဲ့ ဒီခန္ဓာကိုယ်ကြီးနဲ့ စိတ်ဆိုတာတွေဟာ တစ်စက္ကန့်လေးမှ ငြိမ်သက်မနေဘဲ အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတဲ့ သဘာဝတရားတွေ သက်သက်သာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို ပြောင်းလဲနေတဲ့ သဘာဝတရားတွေထဲမှာ ခိုင်မြဲတဲ့ အနှစ်သာရ လုံးဝမရှိဘူးဆိုတာကို သူများပြောလို့ ယုံကြည်တာမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိကိုယ်တိုင်…

  • လူတွေ အများဆုံး ပူလောင်နေရတာဟာ မရှိတော့တဲ့ အတိတ်ကို တကယ်ရှိတယ်လို့ ညီညွတ်စွာ လက်ခံထားကြလို့ပါ။

    လူတွေ အများဆုံး ပူလောင်နေရတာဟာ မရှိတော့တဲ့ အတိတ်ကို တကယ်ရှိတယ်လို့ ညီညွတ်စွာ လက်ခံထားကြလို့ပါ။ တကယ်တော့ အတိတ်ဆိုတာ ပစ္စုပ္ပန်မှာ ပြန်ပေါ်လာတဲ့ မှတ်သားမှု “သညာ” အတိုင်း တကယ် ထင်နေကြတာပါ။ မြတ်စွာဘုရားနဲ့ အရိယာ သူတော်ကောင်းတွေရဲ့ အမြင်မှာတော့ အတိတ်ဆိုတာ ပြင်လို့လည်း မရသလို၊ ဘာမှလည်း အကျိုးမရှိတဲ့ သညာ ဖြစ်ပျက် သက်သက်မို့ စဉ်းစားစရာကို မလိုတော့ပါဘူး။ သူတို့က ပစ္စုပ္ပန်တည့်တည့်က အရှိတရားနဲ့ အနာဂတ်အတွက်ကိုသာ အာရုံစိုက်ပါတယ်။ မရှိတော့တဲ့ အတိတ် (အရိပ်) ကို လွှတ်ချလိုက်မှ တကယ့် အေးချမ်းမှုကို ရမှာပါ။ ခေါင်းထဲ ဝင်လာတဲ့ အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တွေဟာ အခု ချက်ချင်း ပေါ်လာတဲ့ သညာသက်သက်ပါလားလို့ ဆင်ခြင်ကြည့်ရအောင်။