-
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက မရပ်မနား ဖောက်ပြန် ပျက်စီးနေတယ်။ စိတ်ဆိုတာကလည်း အကြောင်းတိုက်ဆိုင်တိုင်း ဖြစ်လာပြီး ချက်ချင်း ပြန်ပျက်သွားတယ်။ ဒါကို သတိမထားမိတဲ့အခါ “ငါ လုပ်နေတယ်၊ ငါ ဆိုတာ အခိုင်အမာ ရှိနေတယ်” လို့ ထင်မှတ်နေတတ်ကြတယ်။ အဲဒီလို ခိုင်မြဲတဲ့ ငါ ရှိတယ်လို့ ထင်နေတာဟာ အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ မောဟ သဘောပါပဲ။ ဖြစ်ပြီး ပျက်နေတဲ့ အကြောင်းအကျိုး သဘာဝကို “ငါ” လို့ ထင်နေသရွေ့တော့ ဆင်းရဲဒုက္ခထဲကနေ ထွက်လာနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ လက်တွေ့ ဖြစ်ပျက်နေတာကို အရှိကို အရှိအတိုင်း မြင်အောင် ကြည့်ဖို့ပဲ လိုပါတယ်။ “ငါ” လို့ ထင်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဆစ်ဆစ် ပြောင်းလဲ ဖောက်ပြန်နေတဲ့ သဘောလေးတွေကို သတိထားမိပါရဲ့လား။
-
ခန္ဓာဖြစ်စဉ် သန္တာန်ဆိုတာဟာ ခန္ဓာငါးပါးတွေ ပဌာန်းနည်းအတိုင်း အကြောင်းအကျိုးတွေ ဖြစ်ပျက်နေတာပါ။ ဒီထဲမှာ ဒုက္ခ အားလုံးရဲ့ ၉၀% ဟာ ဒိဋ္ဌိကြောင့် ဖြစ်တာပါ။ ဘာလို့ လိုချင်နေတာလဲ ငါမို့လို မသေမခြင်း ငါဖြစ်နေမှာမို့ ရှာနေရတာ။ ဘာလို့ အရမ်းရှာနေရတာလဲ ငါ့အတွက်တင် မက ငါ့ဆွေမျိုး၊ အသိုင်းအဝိုင်းတွေ အတွက်၊ ဘာလို့ အဲလောက် အပင်ပန်းခံနေတာလဲ ငါ့နိုင်ငံအတွက် လူမျိုးအတွက်၊ ကမ္ဘာအတွက်၊ ဘာလို့ ဒေါသဖြစ်တာလဲ သူမို့လို၊ ဒါတွေ လုပ်လို့။ ဘာလို သဘောကျရတာလဲ ဒါတွေ လုပ်လို့ သူမို့လို့။ စသဖြင့် စသဖြင့် ဖြစ်နေတဲ့ ကိစ္စတွေ လောဘတွေ ဒေါသတွေထဲမှာ အပါယ်ကျလောက် တဲ့ထိ ဒုက္ခပေးတာဟာ ငါ သူ ဆိုတဲ့ အတ္တ…
-
လောကကြီးထဲမှာ လူသားတွေ နေ့စဉ် ရှင်သန် ဖြတ်သန်းနေကြတဲ့အခါ အများစုဟာ မိမိတို့ သင်ယူမှတ်သားခဲ့ရတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ ပုံသွင်းမှု၊ အစဉ်အလာတွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာပဲ အလိုအလျောက် စီးမျောနေတတ်ကြပါတယ်။ ဘဝရဲ့ အချိန်တော်တော်များများကို အနှစ်သာရ မပါဝင်တဲ့၊ ပကတိ အရှိတရားနဲ့ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတဲ့ အလေ့အထဟောင်းတွေ၊ အကန်းယုံ ယုံကြည်မှု (Dogma) တွေကြားမှာပဲ ကုန်ဆုံးပစ်လိုက်ကြပါတယ်။ ဒီလို အလေ့အထတွေဟာ လောကီရေးရာမှာသာမက၊ ဘာသာရေးနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ၊ ယုံကြည်မှုတွေမှာပါ အမြစ်တွယ်နေတတ်ပါတယ်။ အမှန်တကယ် သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကနေ လွတ်မြောက်လိုတယ် ဆိုရင်တော့၊ အဲဒီလို အကျိုးမရှိတဲ့ အလေ့အထတွေကို ယုတ္တိဗေဒကျကျ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး ရဲရဲဝံ့ဝံ့ စွန့်လွှတ်ရဲတဲ့ သတ္တိ လိုအပ်ပါတယ်။ အဲဒီလို စွန့်လွှတ်နိုင်မှသာလျှင် အရှိတရားကို မျက်မှောက်ပြုမယ့် တကယ့်…
-
နေ့လည် ၃ နာရီ အချိန်အခါသမယမှာ မိမိတို့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝ အလုပ်တာဝန်တွေ၊ ပူပန်မှုတွေကြားကနေ ခဏတာ အေးချမ်းစွာ နားနေရင်း မိမိသန္တာန်မှာ အစဉ်မပြတ် ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ရုပ်နာမ်သဘာဝတွေကို ဝိပဿနာတရား လက်တွေ့ အားထုတ်လေ့လာနေကြတဲ့ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာများနဲ့တကွ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ အပြီးတိုင် လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်နေကြသော ရဟန်းတော်များ အားလုံးအတွက် ယနေ့ လေးလေးနက်နက် ဆွေးနွေးတင်ပြမယ့် အကြောင်းအရာကတော့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အများစုကြားမှာ ခေတ်အဆက်ဆက် အမြစ်တွယ်နေပြီး၊ တကယ့် လွတ်မြောက်ရာ လမ်းစစ်လမ်းမှန်ကို မမြင်နိုင်အောင် ဖုံးကွယ်ထားတတ်တဲ့ “သင်္ကန်းကို ကိုးကွယ်နေသလား၊ ဓမ္မကို ကိုးကွယ်နေသလား” ဆိုတဲ့ အကြောင်းအရာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျနော်တို့ နေ့စဉ် ရေးသားမျှဝေနေတဲ့ စာစုတွေရဲ့ အဓိက ရည်မှန်းချက်ဟာ လောကကြီးမှာ လူ၊ ရဟန်း…
-
ကျနော်တို့တွေ နေ့စဉ်ဘဝမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် “ငါ” လို့ အခိုင်အမာ ယူဆပြီး အရာရာကို တုံ့ပြန်နေကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဉာဏ်နဲ့ ထိုးထွင်းပြီး တိုက်ရိုက် လေ့လာကြည့်မယ်ဆိုရင်တော့ အဲဒီ “ငါ” ဆိုတဲ့ အကောင်အထည်ကို ဘယ်နေရာမှာမှ ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်တမ်း အရှိတရားအနေနဲ့ တွေ့ရမှာက အမြဲတမ်း ဖောက်ပြန်နေတဲ့ ရုပ်တရားနဲ့၊ အာရုံကို သိနေတဲ့ ဝိဉာဏ် (နာမ်တရား) တို့ရဲ့ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေမှု သက်သက်သာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးနေတဲ့ ရုပ်သဘာဝကို သိမြင်ခြင်း ကျနော်တို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဟာ အချိန်နဲ့အမျှ ဖောက်ပြန်နေပါတယ်။ အသက်ရှူလိုက်တိုင်း၊ သွေးကြောတွေ လည်ပတ်နေတိုင်း၊ အပူအအေး ပြောင်းလဲသွားတိုင်းမှာ ရုပ်တရားတွေဟာ အသစ်ဖြစ်ပေါ်လာလိုက်၊ ပျက်စီးသွားလိုက်နဲ့ အလုပ်လုပ်နေကြတာပါ။ ဒီလို ဖောက်ပြန်နေတဲ့…
-
တကယ့် အရှိတရားကို ဉာဏ်နဲ့ ကြည့်လိုက်ရင် နာရီတွေ၊ ရက်တွေ၊ နှစ်တွေဆိုတာ သတ်မှတ်ချက်တွေ သက်သက်ပါပဲ။ တကယ်တမ်း ရှိနေတာက သတ္တလောက၊ ဩကာသလောကကြီးထဲက ရုပ်နာမ်တွေရဲ့ မရပ်မနား ဖြစ်ပေါ်နေမှုနဲ့ ပျက်စီးနေမှု အစဉ်တန်းကြီးပဲ ရှိပါတယ်။ အဲဒီလို ရုပ်နဲ့ နာမ်တွေ အသစ်တဖန် အစားထိုး ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ အရေအတွက် တစ်ခုအပေါ်မှာ ကြည့်ပြီး အချိန်တစ်ခု ကြာသွားပြီလို့ နာမည်တပ်လိုက်ကြတာပါ။ အချိန်ဆိုတာ မရှိဘဲ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ သဘာဝသက်သက်ပဲလို့ သိလိုက်ရင် အချိန်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး ပူလောင်နေတာတွေ လျော့ကျသွားပါလိမ့်မယ်။ အခု ကုန်ဆုံးသွားတဲ့ စက္ကန့်လေးဟာ အချိန်လား၊ ရုပ်နာမ် ဖြစ်ပျက်မှုသက်သက်လား ဆိုတာကို ကိုယ်တိုင် အကဲခတ်ကြည့်ပါဦး။
-
အကျင့် မပါပဲ အသိတမျိုးတည်းနဲ့ မဂ်ကျတယ် ဆိုတာဟာ ဖြစ်နိုင်မလား ဆိုတဲ့ မေးခွန်းရှိပါတယ်။ တကယ် တော့ အသိလဲ လိုအပ်သလို အကျင့်လဲ မရှိမနေ လိုအပ်တယ်လို့ပဲ အတွေ့အကြုံအရ ပြောရမှာပါပဲ။ တကယ်လို့ များ အသိနဲ့ပဲ တရားရနိုင်တယ် ဆိုရင်တော့ ကျနော့်အနေနဲ့ ပိုတောင် သဘောကျပါသေးတယ်။ ဖြစ်နိုင်အောင် လဲ ကြိုးစားပြီး စာရေးပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ပြသနာက ဝိပ္ပလ္လာသ ဆိုတဲ့ တရား ဆယ့်နှစ်ပါးပါ။ ဝိပ္ပလ္လာသ ဆိုတာက မှောက်မှားခြင်းပါ။ တနည်းအားဖြင့် မှားယွင်းစွာ ယူဆမှု၊ မှားယွင်းစွာ သိမှု နဲ့ မှားယွင်းစွာ မှတ်သားမှု (ထင်မှု) ပါ။ ဝိပ္ပလ္လာသ မှာ ပါတဲ့ တရားတွေက နိစ္စ၊ သုခ၊ အတ္တ၊…
-
လူသားတွေရဲ့ သမိုင်းကြောင်း တစ်လျှောက်လုံးကို ပြန်လည် လေ့လာကြည့်မယ် ဆိုရင်၊ ဘေးအန္တရာယ် တစ်ခုခု ကြုံတွေ့လာရတဲ့ အခါတိုင်း၊ ဒါမှမဟုတ် မိမိတို့ မသိနားမလည်နိုင်တဲ့ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်တွေ၊ ကျန်းမာရေး ချို့ယွင်းမှုတွေ၊ စီးပွားရေး အကြပ်အတည်းတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့ အခါတိုင်းမှာ အပြင်ဘက်က အကူအညီတွေကို အလိုအလျောက် ရှာဖွေတတ်ကြတဲ့ အလေ့အထ တစ်ခု ရှိနေတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို ရှာဖွေတဲ့ နေရာမှာ ယတြာချေခြင်း၊ အခမ်းအနားကြီးတွေ ကျင်းပခြင်း၊ အဆောင်အယောင်တွေ ကိုးကွယ်ခြင်း စတဲ့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို အသုံးပြုပြီး မိမိတို့ရဲ့ ပူလောင်နေတဲ့ စိတ်ကို ပြန်လည် ငြိမ်းချမ်းအောင် ကြိုးစားတတ်ကြပါတယ်။ ဒီလို လုပ်ရပ်တွေဟာ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီပြီး အစဉ်အလာ တစ်ခုလို အမြစ်တွယ်နေခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျနော်တို့အနေနဲ့…
-
နေ့လည် ၃ နာရီ အချိန်အခါသမယမှာ မိမိတို့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝ အလုပ်တာဝန်တွေကြားကနေ ခဏတာ အေးချမ်းစွာ နားနေရင်း ဝိပဿနာတရားကို လက်တွေ့ အားထုတ်နေကြတဲ့ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာများနဲ့တကွ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြသော ရဟန်းတော်များ အားလုံးအတွက် ယနေ့ ဆွေးနွေးတင်ပြမယ့် အကြောင်းအရာကတော့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အများစုကြားမှာ အင်မတန် အမြစ်တွယ်နေပြီး လွတ်မြောက်ရာ လမ်းစစ်လမ်းမှန်ကို ပိတ်ဆို့နေတတ်တဲ့ အယူအဆတစ်ခု အကြောင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ကျနော်တို့ရဲ့ အဓိက ရည်မှန်းချက်ဟာ လူ၊ ရဟန်း အရိယာ တတ်နိုင်သလောက် များများ ပေါ်ထွန်းလာရေး ပင် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုကဲ့သို့ မွန်မြတ်လှသော ရည်မှန်းချက်သို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် ကျွန်တော်တို့သည် အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားသော အခွံအကာများကို ဖယ်ရှားပြီး၊ ပကတိ အရှိတရားကို…
-
အရှင်ဘုရားတို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေတဲ့ ကျောင်းသင်္ခမ်းလေးမှာ ထိုင်နေတဲ့အချိန်ပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ဆွမ်းခံကြွနေတဲ့ အချိန်ပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို သေသေချာချာ သတိထားပြီး လေ့လာကြည့်ဖူးပါသလား။ အပြင်ပန်းက ကြည့်ရင် အရာရာဟာ တည်ငြိမ်ပြီး အေးချမ်းနေသယောင် ထင်ရပေမယ့်၊ တကယ့်လက်တွေ့ အတွင်းသန္တာန်မှာတော့ ရုပ်နဲ့ နာမ်တရားတွေဟာ တစ်စက္ကန့်လေးမှ မရပ်မနားဘဲ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲဖြစ်ပျက်နေကြပါတယ်။ လူအများစုကတော့ မနေ့က ကိုယ်နဲ့ ဒီနေ့ ကိုယ်ဟာ အတူတူပဲလို့ အထင်မှားပြီး ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အရှင်ဘုရားတို့လို သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကနေ လွတ်မြောက်လိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ သင်္ကန်းကို ရုံထားကြသူတွေအတွက်ကတော့ ဒီအထင်မှားမှုကြီးထဲမှာ မျောပါနေလို့ မရတော့ပါဘူး။ ခန္ဓာမှာ ပေါ်လာသမျှ အရာအားလုံးဟာ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ ဖြစ်လာပြီး ချက်ချင်းပြန်ပျက်သွားတဲ့ သဘောတရားတွေချည်းသာ ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ဉာဏ်နဲ့ တိုက်ရိုက်…