-
ကျွန်တော်တို့ လူ့ဘောင်လောကမှာ “ဘာသာရေး” (Religion) နဲ့ “လွတ်မြောက်ရေး” (Liberation) ဆိုတဲ့ စကားလုံး နှစ်လုံးကို ရောထွေးနေတတ်ကြတယ်။ အထူးသဖြင့် ကျွန်တော်တို့လို ရိုးရာဗုဒ္ဓဘာသာဝင်တွေ အနေနဲ့ ဒီနှစ်ခုရဲ့ ခြားနားချက်ကို သေချာ မကွဲပြားကြပါဘူး။ မကွဲပြားတဲ့အတွက် ဘာဖြစ်သလဲဆိုတော့ ဆေးရုံသွားပြီး ဆေးမကုဘဲ ဆေးရုံတက်လက်မှတ်လေး ကိုင်ပြီး ပြန်လာသလို ဖြစ်နေကြတယ်။ကျွန်တော် ဒီစာကို ရေးတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဝေဖန်ဖို့ သက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ဦးနှောက်တွေကို ဆေးကြောဖို့ (Brainwash လုပ်ဖို့) လည်း မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်လျှောက်နေတဲ့ လမ်းက ဘယ်ကို ဦးတည်နေသလဲ ဆိုတာကို ပြန်ပြီး သတိကပ်စေချင်လို့ပါ။ဘာသာရေး (Religion) ဆိုတာ ဘာလဲဘာသာရေးဆိုတာ ယဉ်ကျေးမှု တစ်ခုပါ။ လူရိုင်းဘဝကနေ ယဉ်ကျေးတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်း…
-
အရာရာဟာ မမြဲဘူးဆိုတဲ့ အမှန်တရားကို လက်ခံနိုင်ရင် အပြစ်ရှိစိတ်တွေ၊ ကြောက်စိတ်တွေ လျော့နည်းသွားပါတယ်။ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ အမှားဆိုတာ “ပြီးသွားပြီ” ဖြစ်လို့ပါပဲ။ အဲဒီတုန်းက အကြောင်းအကျိုးနဲ့ အဲဒီတုန်းက စိတ်အခြေအနေကြောင့် ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ အခုလက်ရှိအချိန်မှာ အဲဒီအရာ မရှိတော့ပါဘူး။ မရှိတော့တဲ့ အလောင်းကောင်ကို ပိုက်ပြီး ငိုနေမလား၊ လွှတ်ချလိုက်မလား?ထို့အတူပါပဲ၊ မဖြစ်သေးတဲ့ အနာဂတ်ကို ကြိုတွေးပြီး ကြောက်နေတာကလည်း စိတ်ရဲ့ လှည့်စားမှုပါပဲ။ အရာရာဟာ ပြောင်းလဲနေတဲ့အတွက် ဘာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ပုံသေတွက်လို့ မရပါဘူး။မမြဲခြင်းကို မြင်တာဟာ စိတ်ပျက်စရာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို ချခွင့်ရတဲ့ လွတ်လပ်မှုပါ။ အရာရာဟာ ယာယီပဲဆိုတာ သိလိုက်ရတဲ့အခါ ခွင့်လွှတ်ဖို့ ပိုလွယ်လာပါတယ်။ဒီနေ့အတွက် အမေး- မရှိတော့တဲ့ အတိတ်ကို ဆွဲထားပြီး ပစ္စုပ္ပန်ကို အဖျက်စီးခံမလား?။
-
ကျနော်က ပမဂ်နဲ့ပဲ နေတော့မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ခုနှစ်ဘဝ ဘုံစဉ်စံ ဆိုတာကို သဘောကျစွာနဲ့ ရွေးချယ်ထားသူပါ။ ဒီဘဝမှာ ထပ်ပြီး တရားအားထုတ်ဖို့ စိတ်ကူးမရှိတော့ပါဘူး။ ကျနော်စရိုက်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပဲ နေချင်လို့ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က သောတာပန်ဖြစ်ပြီလို့ ဖွင့်ပြောခဲ့တာပါ။ စာရေးသူ တစ်ဦးက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း တရားအကြောင်း ဆွေးနွေးနိုင်အောင် အကျိုးရှိအောင် စာရေးတဲ့ အတတ်ပညာနဲ့ စာရေးတာပါ။ ရေးတဲ့စာက တရားပြတဲ့ စာဖြစ်တဲ့အတွက် တရားပြတဲ့သူက ကိုယ်ပြတဲ့တရားကို အာမခံတဲ့အနေနဲ့ကိုယ်တိုင်ကျင့်သုံးပြီး ရရှိပြီးဖြစ်တယ် ဆိုတာကို ပြောဖို့လိုတယ်လို့ ကျနော်က ခံယူလို့ပါ။မဂ်ကျပြီးတော့သာ ပျော်ရတာပါ။ မဂ်မကျခင်ကများ ကြိုးစားလိုက်ရတာဗျာ။ ပင်ပန်းချက်မျာ ပြောမနေပါနဲ့တော့။ ခြောက်နှစ်မှာ အချိန်း ၃ နှစ်နီးပါး(တရားအားထုတ်ချိန်သက်သက် ထုတ်လိုက်ပါက) သုံးနှစ်ဆိုသည်မှာ ၂၄ နာရီ အမြှောက် ၃၆၅…
-
မိတ်ဆွေ… ဒီနေ့ ခင်ဗျားတို့ကို မေးခွန်းတစ်ခု မေးချင်ပါတယ်။ ခင်ဗျားတို့ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဝင်တာ ဘာဖြစ်ချင်လို့လဲ။ တော်တော်များများက ဖြေကြလိမ့်မယ်။ “လူကောင်းသူကောင်း ဖြစ်ချင်လို့ပါ”၊ “ယဉ်ကျေးလိမ္မာတဲ့သူ ဖြစ်ချင်လို့ပါ”၊ “သေရင် ကောင်းရာမွန်ရာ ရောက်ချင်လို့ပါ” တဲ့။ဒီအဖြေတွေဟာ မှားသလားဆိုတော့… မမှားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ “မပြည့်စုံပါဘူး”။ ပြောရရင် ဗုဒ္ဓရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ လွဲနေပါတယ်။ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား ပွင့်တော်မူလာတာဟာ ခင်ဗျားတို့ကို “လူကောင်း” တွေ ဖြစ်လာစေဖို့ သက်သက် မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ကို “လူမှန်” (သမ္မာဒိဋ္ဌိရှိသူ) တွေ ဖြစ်လာစေဖို့ပါ။ဘာကြောင့် ကျွန်တော် ဒီလိုပြောရတာလဲ။ “လူကောင်း” နဲ့ “လူမှန်” ဘာကွာသလဲ။ ဒီအကြောင်းကို ဒီနေ့ ညနေခင်းမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ကြည့်ကြရအောင်။၁။ “လူကောင်း” ဆိုတာ ရွှေချထားတဲ့…
-
ကျွန်တော်တို့ ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အများစုရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ စွဲနေတဲ့ အယူအဆတစ်ခု ရှိတယ်။ “သာသနာပြုတယ်” ဆိုရင် ဘုရားတည်မယ်၊ ကျောင်းဆောက်မယ်၊ ရွှေသင်္ကန်းကပ်မယ်၊ ထီးတော်တင်မယ်… ဒါဆိုရင် သာသနာပြုတာပဲလို့ သတ်မှတ်ထားကြတယ်။ ဒါတွေက မကောင်းဘူးလားဆိုတော့ ကောင်းပါတယ်။ ကုသိုလ်ရလား ဆိုတော့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါတွေလုပ်ရုံနဲ့ “သာသနာ” ဆိုတဲ့ အနှစ်သာရကို ရပြီလား၊ သာသနာပြုရာ ရောက်ပြီလားဆိုတာကိုတော့ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး တွေးကြည့်ဖို့ လိုပါလိမ့်မယ်။သာသနာဆိုတဲ့ စကားလုံးရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကိုက “အဆုံးအမ” (Instruction) ပါ။ ဘယ်သူ့ရဲ့ အဆုံးအမလဲဆိုတော့ သဗ္ဗညုတဉာဏ်ရှင် မြတ်စွာဘုရားရဲ့ အဆုံးအမပါ။ ဘုရားရှင်က ဘာကို ဆုံးမခဲ့တာလဲ။ “ကျောက်ခဲတွေ၊ အုတ်ခဲတွေကို စုပုံပြီး ငါ့ကို ကိုးကွယ်ကြလော့” လို့ ဆုံးမခဲ့တာလား။ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။…
-
ဒီနေ့တော့ လက်တွေ့လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ကြည့်ရအောင်။“မမြဲဘူး၊ မမြဲဘူး” လို့ ပါးစပ်က ရွတ်မနေပါနဲ့။ စိတ်ကူးနဲ့လည်း မတွေးပါနဲ့။ မျက်စိရှေ့မှာ တကယ်ပျောက်သွားတာကို ဖမ်းကြည့်ပါ။ဥပမာ – ကားသံလေး တစ်ခု ကြားလိုက်တယ်။ အဲဒီအသံလေး တဖြည်းဖြည်း တိုးသွားပြီး လုံးဝ ပျောက်သွားတဲ့ အဆုံးသတ်ကို သေချာလိုက်ကြည့်ပါ။ ယားတဲ့စိတ်လေး ပေါ်လာတယ်။ ကုတ်မပစ်လိုက်ဘဲ သူ့အလိုလို ပြန်ပျောက်သွားမလားဆိုတာ စောင့်ကြည့်ပါ။ဖြစ်လာတာကို သိပ်စိတ်မဝင်စားပါနဲ့။ “ပျောက်သွားတာ” ကိုပဲ ဦးစားပေး ကြည့်ပါ။ တစ်ခုခု ပျောက်သွားတိုင်း “ဪ.. ရှိမနေတော့ပါလား” ဆိုတာကို လက်ခံလိုက်ပါ။အဲဒီလို ပျောက်ပျောက်သွားတာကို မြင်ပါများလာရင် စိတ်ထဲမှာ ဆုပ်ကိုင်ထားချင်တဲ့ လောဘတွေ တဖြည်းဖြည်း ပါးလာပါလိမ့်မယ်။ဒီနေ့အတွက် အမေး- အခုလေးတင် ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အရာတစ်ခု၊ အခု ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ
-
ပထမ မဂ် ကျတာနဲ့ ပါတ်သက်ပြီးတော့ နည်းနည်းပြောပြပါ့မယ်။ ကျနော့်အတွက် တရားအားထုတ်တဲ့ အလုပ်တခုတည်းကိုပဲ ခြောက်နှစ်လောက် လုပ်ခဲ့ရပြီးမှ မဂ်ဖိုလ် ကျခဲ့တာပါ။ မဂ်ဖိုလ် ကျတယ် ဆိုတာဟာ အမြင်တမျိုးပြောင်းသွာတာလို့ ပြောရင် မမှားပေမယ့် အဲဒီလို အမြင်ပြောင်းသွားတဲ့ နေရာမှာတော့ သုတမယ၊ စိန္တာမယ လောက်နဲ့ ပြောင်းသွားတာမျိုးတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အခုခေတ်ထဲမှာ တရားပြသူ အတော်များများက အနည်းငယ် နားလည်ရခက်တဲ့ စကားတွေကို အသုံးပြုပြီး အမြင်တမျိုးပြောင်းလာအောင် လုပ်ပေးကြလေ့ရှိပါတယ်။ ပြီးတော့ အလွယ်တကူနဲ့ ဘာမှ လုပ်စရာမလို ဘာမှလဲ ထူးခြားသွားစရာ မလိုပဲ နဂိုထဲက သီလလုံပြီးသား ဆိုတာမျိုး၊ နဂိုတည်းက သမာဓိရပြီးသား ဆိုတာမျိုး၊ နဂိုတည်းက လွတ်ပြီးသား ဆိုတာမျိုး၊ နဂိုတည်းက အေးပြီးသား ဆိုတာမျိုး အစရှိတဲ့…
-
ကျွန်တော်တို့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ စိတ်ညစ်ရတယ်၊ ပူလောင်ရတယ် ဆိုတာ… တကယ်တော့ အမြင်မှားနေလို့ ဖြစ်ရတာပါ။ရုပ်ရှင်ရုံထဲရောက်နေတဲ့သူဟာ ပိတ်ကားပေါ်က အရုပ်တွေကို အဟုတ်ထင်ပြီး ငိုလိုက်၊ ရယ်လိုက် ဖြစ်နေသလိုပါပဲ။ တကယ်တမ်း နောက်က စက်ခန်းထဲကို ဝင်ကြည့်လိုက်ရင် “အလင်းနဲ့ အမှောင်” ဖြတ်သန်းမှု သက်သက်ပဲ ရှိတယ်ဆိုတာ သိသွားပါလိမ့်မယ်။ဘဝဆိုတာလည်း ဒီအတိုင်းပါပဲ။ ခင်ဗျားသာ အခုပြောမယ့် “အဆင့် (၃) ဆင့်” နဲ့ ကြည့်တတ်သွားရင်… ခင်ဗျား မြင်နေရတဲ့ လောကကြီး ပြောင်းလဲသွားပါလိမ့်မယ်။အဆင့် (၁) – လူလို့ မမြင်ပါနဲ့၊ ရုပ်နဲ့ နာမ်လို့ မြင်ပါခင်ဗျား မနက် အိပ်ရာနိုးလို့ မှန်ကြည့်လိုက်ရင် ဘယ်သူ့ကို မြင်လဲ။ “ငါ” လို့ မြင်တယ်မလား။ လမ်းပေါ်ထွက်ရင် “လူတွေ” သွားလာနေတယ်လို့ မြင်တယ်မလား။…
-
ဒီစာက ရဟန်းများနဲ့ လုံးဝမဆိုင်ကြောင်း ပြောလိုပါတယ်။ လူအရိယာများနဲ့ ပုထုဇဉ်များကိုသာ ရည်ညွှန်းပါတယ်။ အရိယာများအနေနဲ့ ပြောချင်တာရှိရင်တော့ စာသာပို့ပါ။၁။ သောတာပန်နှင့် ဖွင့်ဟပြောဆိုခြင်း (ဓမ္မကြောင်းအရ အမြင်)ပထမဦးဆုံး သိထားရမှာက မြတ်စွာဘုရားရှင်ဟာ သောတာပန်ဖြစ်ရင် ဖွင့်ဟပြောဆိုခွင့်ကို ပိတ်ပင်ထားခြင်း မရှိဘူးဆိုတဲ့ အချက်ပါ။ သာဝတ္ထိပြည်မှာရှိတဲ့ သောတာပန်တွေဟာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ အပါယ်တံခါး ပိတ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း၊ သောတာပန်ဖြစ်ကြောင်းကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဖွင့်ဟပြောဆိုလေ့ရှိတယ်လို့ ကျမ်းဂန်တွေမှာ ပါရှိပါတယ်။မြတ်စွာဘုရားက “ဓမ္မာဒါသ” (တရားမှန်ကန်) ကို ဟောကြားတဲ့အခါမှာ မိမိကိုယ်ကို သောတာပန်ဖြစ်ကြောင်း ယုံကြည်ချက်ရှိသူဟာ “ငါသည် ငရဲ၊ တိရစ္ဆာန်၊ ပြိတ္တာ၊ အသူရကာယ် အပါယ်လေးပါးမှ လွတ်ပြီ၊ ငါသည် သောတာပန် ဖြစ်ပြီ” လို့ ပြောဆိုနိုင်တယ်လို့ ခွင့်ပြုထားပါတယ်။ ဒါဟာ ဘာကို ညွှန်ပြနေသလဲဆိုတော့ အရိယာဖြစ်ခြင်းနဲ့…
-
မိတ်ဆွေ… မြန်မာနိုင်ငံက ဘုန်းကြီးလောကမှာ ခေတ်အဆက်ဆက် ပြောစမှတ်ပြုလာတဲ့ စကားတစ်ခွန်း ရှိတယ်။ ကြားဖူးကြမှာပါ။ “စာမတတ်ရင် တောထွက်” တဲ့။ဒီစကားရဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ။ စာပေပရိယတ္တိ (စာသင်သားဘဝ) မှာ မအောင်မြင်တော့ဘူး၊ ဉာဏ်မမီတော့ဘူး၊ စာမလိုက်နိုင်တော့ဘူး ဆိုမှ… “တော” လို့ခေါ်တဲ့ တရားအားထုတ်ရာ ရိပ်သာတွေ၊ တောရိပ်တောင်ရိပ်တွေကို သွားရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင်… “တရားအားထုတ်တယ် ဆိုတာ အရည်အချင်းညံ့တဲ့ ကိုယ်တော်တွေ၊ စာမတတ်တဲ့ ကိုယ်တော်တွေအတွက် အမှိုက်ပုံနေရာ” လို့ သတ်မှတ်လိုက်တာပါပဲ။ဒါဟာ သာမန်ကာလျှံကာ ပြောတဲ့ စကားလို့ ထင်ရပေမယ့်၊ တကယ်တမ်း တွေးကြည့်ရင် သာသနာတစ်ခုလုံးကို အဆိပ်ခတ်နေတဲ့ အင်မတန် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ “မိစ္ဆာအယူအဆ” တစ်ခု ဖြစ်နေပါတယ်။၁။ စာသင်တိုက်လား၊ မာနစက်ရုံလားဒီနေ့ခေတ် စာသင်တိုက်ကြီးတွေကို လေ့လာကြည့်ပါ။…