-
ကျနော်တို့ နေ့စဉ်ဖြတ်သန်းရတဲ့ လူမှုဘဝမှာ အနာကျင်ရဆုံး အခိုက်အတန့်တွေထဲက တစ်ခုကတော့ ကိုယ့်ကို တခြားသူတစ်ယောက်က အသိအမှတ်မပြုတာ၊ လျစ်လျူရှုတာ၊ ဒါမှမဟုတ် နှိမ့်ချဆက်ဆံတာကို ခံရတဲ့ အချိန်ပါပဲ။ ကျနော်တို့က စေတနာနဲ့ ကူညီလိုက်ပေမယ့် တစ်ဖက်လူက အလေးမထားဘဲ မျက်နှာလွှဲသွားတဲ့အခါ၊ ဒါမှမဟုတ် အထက်စီးကနေ မထီမဲ့မြင် စကားတစ်ခွန်း ပြောချလိုက်တဲ့အခါ ကျနော်တို့ ရင်ထဲမှာ ဘယ်လို ခံစားရပါသလဲ။ “ငါ့ကိုများ လူရာမသွင်းဘူး၊ ငါ့ကိုများ အထင်သေးရသလား၊ ငါ လုပ်ပေးခဲ့တာတွေကို နည်းနည်းလေးမှ အသိအမှတ် မပြုဘူး” ဆိုပြီး ရင်ဘတ်ထဲမှာ မီးတောက်မီးလျှံတွေလို ပူလောင်လာတတ်ပါတယ်။ အဲဒီ လောင်မြိုက်မှုဟာ တစ်ခါတလေ ချက်ချင်း မပျောက်သွားဘဲ ညအိပ်ရာဝင်တဲ့အထိ၊ ဒါမှမဟုတ် နောက်ရက်တွေအထိ ကျနော်တို့ကို လိုက်လံ နှိပ်စက်နေတတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ့်…
-
ကျွန်တော်တို့ကို အများဆုံး ဒုက္ခပေးနေတာက အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တွေ၊ ကြောက်ရွံ့မှုတွေနဲ့ နောင်တတွေပါပဲ။ တကယ်တော့ အဲဒီအရာတွေ အကုန်လုံးက အခု ပစ္စုပ္ပန်မှာ မရှိတော့ပါဘူး။ သညာ လို့ခေါ်တဲ့ မှတ်သားမှုကသာ ကိုယ့်ကို ပြန်ပြီး နှိပ်စက်နေတာပါ။ အတိတ်က ပုံရိပ်တွေ ခေါင်းထဲ ပေါ်လာတိုင်း ဒါဟာ တကယ်ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူး၊ အမှတ်အသားလေး တစ်ခုသက်သက်သာ ဖြစ်တယ်လို့ မြင်အောင်ကြည့်ပါ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်တာဖြစ်ဖြစ်၊ ကြောက်ရွံ့တာဖြစ်ဖြစ် အားလုံးဟာ လက်ရှိသဘာဝကို မမြင်တဲ့ အသိဉာဏ်ကင်းမဲ့မှုကြောင့် ဖြစ်လာတာပါ။ ဆင်းရဲဒုက္ခဆိုတာ ပြင်ပကလာတာ မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ့်ရဲ့ မှတ်သားမှု သညာတွေနောက်ကို လိုက်ပါသွားခြင်းကနေ လာတာပါ။ သညာရဲ့ လှည့်စားမှုကို သိလိုက်တာနဲ့ လွတ်မြောက်မှုက စတင်ပါတယ်။ ကိုယ့်ကို ပင်ပန်းစေတဲ့ အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာတိုင်း…
-
‘အနတ္တ နှင့် အစိုးမရခြင်း’ ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ် ရေးသားခဲ့ပြီး ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီဆောင်းပါးမှာ ‘အနတ္တ’ ကို “အစိုးမရခြင်း” လို့ တရားသေ ဘာသာပြန်ဆိုတာဟာ အပြည့်အစုံ မမှန်ကန်ကြောင်းနဲ့၊ အစိုးရတဲ့ (မိမိဘက်က ထိန်းကျောင်း ပြုပြင်လို့ရတဲ့) တရားတွေလည်း ရှိကြောင်း ရှင်းပြခဲ့ပါတယ်။ အနတ္တ ဆိုတာရဲ့ ပဓာန အကျဆုံး အဓိပ္ပာယ်ကတော့ “ပုဂ္ဂိုလ် သတ္တဝါ မဟုတ်ခြင်း” သက်သက်သာ ဖြစ်ပါတယ်။ (အထူးသတိပြုရန် – “အနတ္တ” ဆိုတာဟာ “ငါ မဟုတ်လို့၊ ငါ မပိုင်လို့ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး” ဆိုတဲ့ လက်မြှောက်အရှုံးပေးရမယ့် အဆိုးမြင်ဝါဒ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။ အရှိတရားကို မှန်ကန်စွာ သိမြင်ပြီး ဉာဏ်ပညာ ဆိုတဲ့ အနတ္တ တရားနဲ့ပဲ…
-
ရဟန်းတော်များ၏ နေ့စဉ်ဘဝသည် ပရိယတ္တိ စာပေကျမ်းဂန်များ သင်ကြားပို့ချခြင်း၊ ပဋိပတ္တိ တရားဘာဝနာ အားထုတ်ခြင်း၊ ကျောင်းဝေယျာဝစ္စများကို ဆောင်ရွက်ခြင်း စသည့် မွန်မြတ်သော သာသနာ့တာဝန်များဖြင့် လည်ပတ်နေပါသည်။ ဤသို့ နေ့စဉ် လှုပ်ရှားရုန်းကန်ရမှုများကြောင့်ဖြစ်စေ၊ ရာသီဥတု ဖောက်ပြန်မှုကြောင့်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်၏ သဘာဝအရ အသက်အရွယ် ကြီးရင့်လာမှုကြောင့်ဖြစ်စေ ရဟန်းတော်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်၌ ညောင်းညာကိုက်ခဲမှုများ၊ နာကျင်မှုများ၊ သို့မဟုတ် ဖျားနာခြင်းစသည့် ကျန်းမာရေး ချို့တဲ့မှုများကို မလွဲမသွေ ကြုံတွေ့ကြရစမြဲ ဖြစ်ပါသည်။ မြတ်စွာဘုရားရှင် ဟောကြားတော်မူခဲ့သော သလ္လတ္ထသုတ် (မြားနှစ်စင်းသုတ်) အရ ပုထုဇဉ်တို့သည် ခန္ဓာကိုယ် နာကျင်ကိုက်ခဲသောအခါ ရုပ်၌ဖြစ်သော နာကျင်မှု (ကာယိကဒုက္ခ) ဟူသော ပထမမြားတစ်စင်း အပစ်ခံရရုံမျှမကဘဲ၊ ထိုနာကျင်မှုအပေါ်တွင် “ငါ နာလိုက်တာ၊ မသက်သာဘူး၊ ဒီလိုဆို တရားကျင့်လို့…
-
နေ့လည် ၁ နာရီ အချိန်အခါသမယမှာ လောကီရေးရာ တာဝန်တွေကို မနားမနေ ထမ်းဆောင်ရင်း တစ်ဖက်ကလည်း သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ဖို့ ဝိပဿနာတရားကို လက်တွေ့ အားထုတ်နေကြတဲ့ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာမများ အားလုံးအတွက် ဒီဆောင်းပါးကို အထူးရည်ရွယ် ရေးသားလိုက်ပါတယ်။ ကျွန်တော်တို့ နေ့စဉ်ဖြတ်သန်းရတဲ့ ဘဝမှာ အခက်အခဲတွေ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေ ရှိသလို၊ ကိုယ်လုပ်လိုက်တဲ့ အလုပ်တစ်ခု အောင်မြင်သွားလို့၊ ဒါမှမဟုတ် သူတစ်ပါးက ကိုယ့်ကို ချီးကျူးလိုက်လို့ ဝမ်းသာကြည်နူးရတဲ့ အချိန်တွေလည်း ရှိတတ်ပါတယ်။ ဥပမာ- ခဲယဉ်းတဲ့ အလုပ်တစ်ခုကို အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တဲ့အခါ၊ မိသားစုအတွက် ဟင်းကောင်းတစ်ခွက် ချက်ကျွေးလိုက်လို့ အားလုံးက စားကောင်းကြောင်း ချီးကျူးကြတဲ့အခါ၊ ဒါမှမဟုတ် လုပ်ငန်းခွင်မှာ အထက်လူကြီးက ကိုယ့်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အသိအမှတ်ပြုလိုက်တဲ့ အခါမျိုးတွေမှာပေါ့။ အဲဒီလို…
-
တရားအားထုတ်တယ်ဆိုတာ စိတ်ကူးယဉ်ပြီး အသစ်အဆန်းတွေ ဖန်တီးနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်အစဉ်ကို သဘာဝကျကျ အကဲခတ် လေ့လာခြင်း (စိတ္တာနုပဿနာ) ပါပဲ။ စိတ်ဆိုးလာရင် ဆိုးမှန်းသိတယ်၊ စိတ်ဆိုးမှု ပျက်သွားမှန်းသိတယ်။ ဝမ်းသာရင် ဝမ်းသာမှန်း သိတယ်။ ဝမ်းသာမှု ပျက်သွားမှန်းသိတယ်။ ဒီလို သိနေတဲ့ သဘောလေးဟာ ဝိဉာဏ် ပါပဲ။ သိမှုလေးကလဲ သိပြီး မှတ်သားပြီး ပျက်သွားတာပါပဲ။ အတွေးတွေ၊ ခံစားချက်တွေ ပေါ်လာတဲ့အခါ ချက်ချင်း လိုက်မတွေးဘဲ၊ ဘယ်လို ပေါ်လာပြီး ဘယ်လို ပျောက်သွားလဲဆိုတာကို ဖြစ်ပြီးပျက်နေတာပဲလို့ အသိအမှတ်ပြုရင်း စောင့်ကြည့်လိုက်ပါ။ ယုံကြည်မှုသက်သက်နဲ့ အမှန်တရားကို မမြင်နိုင်ပါဘူး။ ကိုယ်တိုင် လက်တွေ့ စောင့်ကြည့် လေ့လာခြင်းကသာ ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်နဲ့ သိမြင်တဲ့ အမြင်မှန်ကို ရစေတာပါ။ ဘာကိုမှ ပြင်ဆင်ဖို့…
-
တရားအားထုတ်တဲ့အခါ ကျနော့်အနေနဲ့ တစ်နေရာတည်းမှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်မှတ်နေတာထက်၊ နေ့စဉ်သွားလာလှုပ်ရှားနေရင်း အချိန်ပြည့် မှတ်နိုင်သလောက် မှတ်တဲ့နည်းလမ်းကို ပိုပြီး သဘောကျပါတယ်။ မိမိ ရည်မှန်းထားတဲ့ ပန်းတိုင်ကို မရောက်မချင်း ဇွဲမလျှော့ဘူးဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုး မွေးမြူထားပါ။ အနတ္တသဘောတရားနဲ့ ပတ်သက်လို့ ကျနော် အများကြီး ရေးသားခဲ့ပြီးဖြစ်လို့ အားလုံးလည်း သဘောပေါက် နားလည်ပြီး ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ယုံကြည်ပါတယ်။ (လိုအပ်ရင် ယခင်စာများကို ပြန်လည်ဖတ်ရှုပေးပါ)။ (အထူးသတိပြုရန် – “အနတ္တ” ဆိုတာဟာ “ငါ မဟုတ်လို့၊ ငါ မပိုင်လို့ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး” ဆိုတဲ့ လက်မြှောက်အရှုံးပေးရမယ့် အဆိုးမြင်ဝါဒ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။ အရှိတရားကို အရှိအတိုင်း မှန်ကန်စွာ သိမြင်ပြီး ကိလေသာ အပူမီးတွေကို စွန့်လွှတ်နိုင်ဖို့သက်သက်သာ ဖြစ်ပါတယ်။) စိတ္တာနုပဿနာ (စိတ်ကို…
-
ရဟန်းတော်များ၏ သာသနာ့ဘောင် နေ့စဉ်ဘဝတွင် သံဃာအချင်းချင်း ဖြစ်စေ၊ ဒါယကာ ဒါယိကာမများနှင့် ဖြစ်စေ မလွဲမသွေ ဆက်ဆံပြောဆိုကြရပါသည်။ ထိုသို့ လူ့အသိုင်းအဝိုင်းနှင့် ထိတွေ့ဆက်ဆံရသောအခါ လောက၏ ဓမ္မတာဖြစ်သော လောကဓံတရား (၈) ပါးထဲမှ “ပသံသာ (ချီးမွမ်းခြင်း)” နှင့် “နိန္ဒာ (ကဲ့ရဲ့ခြင်း)” ဟူသော လောကဓံလေလှိုင်း နှစ်ခု၏ ရိုက်ခတ်မှုကို အနည်းနှင့်အများ ဆိုသလို အမြဲတမ်း ခံကြရစမြဲ ဖြစ်ပါသည်။ “ဆရာတော်က တရားဟော သိပ်ကောင်းတာပဲ၊ အကျင့်သိက္ခာနဲ့ ပြည့်စုံတယ်၊ ကျောင်းထိုင် ပီသတယ်” စသဖြင့် မိမိ၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ချီးမွမ်းသော စကားများကို ကြားရသောအခါ ပုထုဇဉ် သဘာဝအရ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ဖောင်းပွလာကာ “ငါ တော်တယ်၊ ငါ ဟုတ်တယ်” ဟူသော “မာန…
-
နေ့လည် ၁ နာရီ အချိန်အခါသမယမှာ လောကီရေးရာ တာဝန်တွေကို မနားမနေ ထမ်းဆောင်ရင်း တစ်ဖက်ကလည်း သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ဖို့ ဝိပဿနာတရားကို လက်တွေ့ အားထုတ်နေကြတဲ့ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာမများ၊ အိမ်ထောင်ရှင်များ အားလုံးအတွက် ဒီဆောင်းပါးကို အထူးရည်ရွယ် ရေးသားလိုက်ပါတယ်။ လူ့ဘဝကို ရောက်လာပြီး အိမ်ထောင်ရက်သား ကျလာပြီဆိုတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ “တာဝန်” ဆိုတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြီးက အလိုလို ကျရောက်လာပါတော့တယ်။ မနက်မိုးလင်းကတည်းက ညအိပ်ရာဝင်တဲ့အထိ ကျွန်တော်တို့ ခေါင်းထဲမှာ တွေးနေတာက “ငါ့ မိသားစု စားဝတ်နေရေးအတွက် ဘယ်လို ရုန်းကန်ရမလဲ၊ ငါ့ သားသမီးတွေ ပညာရေးအတွက် ဘယ်လို ပြင်ဆင်ပေးရမလဲ၊ နောင်ရေးအတွက် ဘယ်လို စုဆောင်းရမလဲ၊ ကျန်းမာရေး တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ” ဆိုတဲ့ အနာဂတ်အတွက်…
-
နေ့စဉ်ဘဝမှာ အရာရာဟာ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့သာ ဖြစ်ပေါ်လာတာကို နားလည်ဖို့ လိုပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ အထူးသတိပြုရမှာက “အနတ္တ” ဆိုတာဟာ “ငါ မဟုတ်လို့ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး” ဆိုတဲ့ အဆိုးမြင်ဝါဒကို ရှောင်ကြဉ်ရမယ့် အကြောင်းပါပဲ။ အဲဒီအစား ရုပ်နာမ်တွေရဲ့ အကြောင်းအကျိုးကို နားလည်ပြီး မဂ် ဖိုလ် ကိုမျက်မှောက်ပြုနိုင်ဖို့ ပညာ ဆိုတဲ့ အနတ္တတရားကို ပွားများရမှာပါ။ အနတ္တဆိုတာ တာဝန်မဲ့တာကို ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး။ “ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်တယ်၊ ငါ့သဘောကျ ဖြစ်ရမယ်” ဆိုပြီး ထိန်းချုပ်ချင်တဲ့ အစွဲကို ဖြုတ်ချခိုင်းတာပါ။ ကိုယ်လုပ်စရာရှိတဲ့ အလုပ်ကို အကောင်းဆုံး လုပ်မယ်၊ ဒါပေမယ့် ရလဒ်ကိုတော့ ငါ့စိတ်တိုင်းကျ အတင်းအကျပ် ဖြစ်ရမယ်လို့ သွားမဆုပ်ကိုင်တာဟာ အနတ္တကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးတာပါပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆိုတဲ့ ရုပ်နာမ်တွေကို “ငါ” လို့…