• မဂ်ဖိုလ်ကို လက်တွေ့မသိဘဲ အမည်ခံသက်သက်ဖြင့် နိဗ္ဗာန်မရောက်နိုင်ကြောင်း လေ့လာခြင်း (ဦးမောင်မောင်၏ အယူဝါဒကို သုံးသပ်ချက်)

    ရဟန်းတော်တစ်ပါး၏ တိုက်တွန်းချက်အရ ဦးမောင်မောင်နှင့် သူ၏သာဝကများ ကိုင်စွဲထားသော အယူဝါဒများနှင့် ပတ်သက်၍ ဆောင်းပါးအချို့ ရေးသားခဲ့ဖူးပါသည်။ သူတို့၏ အဓိက ပြဿနာမှာ ဓမ္မဝေါဟာရ စကားလုံးပေါင်းစုံကို အဓိပ္ပာယ် အတိအကျ မသိဘဲ ရောထွေးအသုံးပြုထားခြင်းနှင့်၊ ဆရာတော်ကြီးများကို အားကိုးပြုကာ ဆရာတော်ကြီးများ မဟောကြားခဲ့သည်များကို ဟောခဲ့သယောင် မရိုးမသား ရေးသားထားခြင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။ ဤကဲ့သို့ တရားနှင့် ပတ်သက်၍ လိမ်လည်လှည့်ဖြားမှုများသည် သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ ကျွတ်လွတ်သင့်သူများကို ကျွတ်တမ်းမဝင်နိုင်အောင် အကြီးအကျယ် တားဆီးပိတ်ပင်နေသည့်အတွက်၊ ဤအယူဝါဒ အမှားများကို မဖြစ်မနေ ထောက်ပြရှင်းလင်းရခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ၁။ “သုည” ကို သိရုံမျှဖြင့် မဂ်မဖြစ်နိုင်ပါ ဦးမောင်မောင်တို့၏ အဆိုးရွားဆုံးသော အယူလွဲမှုတစ်ခုမှာ “ခန္ဓာ၏ ဖြစ်ပျက်အစဉ်သည် သုည သာဖြစ်ပြီး၊ ထို သုည ကို…

  • ရိပ်သာသွားမှ တရားရမယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆကို ပြောင်းလဲပြီး ကိုယ့်အိမ်၊ ကိုယ့်အလုပ်ခွင်ကို ရိပ်သာအဖြစ် ဖန်တီးခြင်း။

    ဝိပဿနာ ကျင့်စဉ်ကို ဉာဏ်နှင့်ယှဉ်ကာ စွဲမြဲစွာ အားထုတ်နေကြတဲ့ ယောဂီသူတော်စင် အပေါင်းတို့… ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အများစုရဲ့ စိတ်အစဉ်မှာ အမြစ်တွယ်နေတဲ့ အယူအဆ အမှားတစ်ခု ရှိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ “တရားအားထုတ်တယ် ဆိုတာ အလုပ်ကိစ္စတွေ အားလုံး သိမ်းဆည်းပြီး၊ တိတ်ဆိတ်တဲ့ ရိပ်သာတစ်ခုခုဆီ သွားရောက် နေထိုင်မှသာ ပြုလုပ်နိုင်တဲ့ အရာ” ဆိုတဲ့ သတ်မှတ်ချက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဤအယူအဆကြောင့်ပင် နေ့စဉ် မိသားစု တာဝန်၊ လုပ်ငန်းခွင် တာဝန်များဖြင့် ရုန်းကန်နေရသော လူဝတ်ကြောင် အများစုသည် “အချိန်မရလို့ မအားထုတ်နိုင်သေးဘူး” ဟူသော ဆင်ခြေများဖြင့် မိမိကိုယ်ကို လွတ်မြောက်ရေး လမ်းကြောင်းနှင့် အလှမ်းဝေးစေရန် ဖန်တီးနေတတ်ကြပါတယ်။ တကယ့် ပကတိ အရှိတရားကို ဉာဏ်ဖြင့် ထိုးထွင်းကြည့်မည် ဆိုလျှင်၊ ဝိပဿနာ ဆိုသည်မှာ…

  • အနတ္တ သဘောကို အကြောင်းပြပြီး လက်မှိုင်ချနေလို့ မရတဲ့ အကြောင်းရင်း။

    ယခုလို နေ့လည်ခင်း အချိန်သမယလေးမှာ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဖြစ်ပျက်သဘာဝတွေကို မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့် လေ့လာပြီး သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကနေ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် ဝိပဿနာအလုပ်ကို မနားမနေ ကြိုးစားပမ်းစား အားထုတ်နေကြတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံ အရပ်ရပ်က ရဟန်းရှင်လူ ဓမ္မမိတ်ဆွေများအားလုံး ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါး အေးချမ်းကြပါစေ။ ကျနော်တို့ လျှောက်လှမ်းနေတဲ့ ဗုဒ္ဓသာသနာတော်ရဲ့ ခရီးလမ်းမှာ အဓိကကျတဲ့ ရည်မှန်းချက် ပန်းတိုင်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ ကျနော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ လူ၊ ရဟန်း အရိယာတွေ တတ်နိုင်သလောက် များများ ပေါ်ထွန်းလာရေးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တွေ၊ အထူးသဖြင့် ရဟန်း အရိယာတွေ အမြောက်အမြား ပေါ်ထွက်လာဖို့ဆိုရင်၊ တကယ့် လက်တွေ့ တရားအားထုတ်တဲ့ နေရာမှာ ယောဂီတွေ ကြုံတွေ့ရတတ်တဲ့ အကြီးမားဆုံး အထင်မှားမှု တစ်ခုကို ရှင်းလင်းဖို့…

  • လောကကြီးမှာ ပြဿနာပေါင်းစုံ၊ ဒုက္ခပေါင်းစုံ ဖြစ်နေရတာဟာ “ငါ” နဲ့ “သူတစ်ပါး” ဆိုတာ တကယ်ရှိတယ်လို့ ထင်နေတဲ့ အထင်မှားကနေ စတာပါ။

    လောကကြီးမှာ ပြဿနာပေါင်းစုံ၊ ဒုက္ခပေါင်းစုံ ဖြစ်နေရတာဟာ “ငါ” နဲ့ “သူတစ်ပါး” ဆိုတာ တကယ်ရှိတယ်လို့ ထင်နေတဲ့ အထင်မှားကနေ စတာပါ။ ငါရှိတယ်လို့ ထင်ရင် ငါ့ဂုဏ်၊ ငါ့ပစ္စည်း ဆိုပြီး အမြဲတမ်း ကာကွယ်နေရတော့တာပဲ။ တကယ်တော့ ခန္ဓာမှာ ငါဆိုတာ မရှိသလို၊ သူတစ်ပါး ဆိုတာလည်း တကယ်မရှိပါဘူး။ ရုပ်နဲ့ နာမ် ဖြစ်ပျက်နေတာ သက်သက်ပါပဲ။ ဒီအမှန်တရားကို တိုက်ရိုက် သိမြင်သွားတဲ့ သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်တွေရဲ့ အေးငြိမ်းမှု အနှစ်သာရဟာ အဲဒီ “ငါ” ဆိုတဲ့ အစွဲကြီး ပြုတ်ကျသွားတာပါပဲ။ ငါ မရှိတော့တဲ့အတွက် ငါ့အပေါ် အခြေခံတဲ့ ဒုက္ခတွေ အကုန်လုံး ကင်းလွတ်သွားပါတယ်။ ပြဿနာတစ်ခု ကြုံလာတိုင်း ဒါဟာ ‘ငါ’ ဆိုတဲ့ အစွဲကြောင့်…

  • ပဉ္စက္ခန္ဓာနှင့် ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ (ခန္ဓာငါးပါးအပေါ် ကပ်ငြိနေသော စွဲလမ်းမှုကို ဉာဏ်ဖြင့် ပိုင်းခြားလေ့လာခြင်း)

    သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ အပြီးတိုင် လွတ်မြောက်ရေးဟူသော အရိယာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိရန် ဝိပဿနာတရားကို ကြိုးပမ်းအားထုတ်နေကြသော ယောဂီများ၊ ရဟန်းတော်များ အနေဖြင့် မိမိတို့ နေ့စဉ် ရှုမှတ်နေသော ခန္ဓာ၏ သဘောတရားများကို တိကျမှန်ကန်စွာ သိမြင်ထားရန် အလွန်ပင် အရေးကြီးလှပါသည်။ တရားအားထုတ်ရာတွင် “ပဉ္စက္ခန္ဓာ” နှင့် “ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ” ဟူသော ဝေါဟာရနှစ်ခုကို မကြာခဏ ကြားရတတ်ရာ၊ ထိုစကားလုံးများ၏ နောက်ကွယ်ရှိ အနှစ်သာရနှင့် ခြားနားချက်များကို အရှိတရားနှင့် ယှဉ်ကာ လက်တွေ့ကျကျ ရှင်းလင်းတင်ပြအပ်ပါသည်။ ၁။ အမည်နှစ်မျိုး၊ အရှိတရား တစ်ခု ပဉ္စက္ခန္ဓာနှင့် ဥပါဒါနက္ခန္ဓာ ဆိုသည်မှာ အခြားထူးဆန်းသော သီးခြားအရာများ မဟုတ်ဘဲ၊ နှစ်ခုစလုံးသည် မိမိတို့၏ သန္တာန်၌ နေ့စဉ် ကြုံတွေ့နေရသော ရုပ်၊ ဝေဒနာ၊ သညာ၊ သင်္ခါရ၊ ဝိဉာဏ်…

  • နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ ခြေလှမ်းတိုင်းမှာ ဝိဉာဏ်ရဲ့ သဘာဝကို လေ့လာပြီး လူ၊ ရဟန်း အရိယာ ပန်းတိုင်ဆီသို့ လက်တွေ့ ချီတက်ခြင်း။

    ညနေခင်း အချိန်မှာ ဝိပဿနာ ကျင့်စဉ်ကို ဉာဏ်နှင့်ယှဉ်ကာ စွဲမြဲစွာ အားထုတ်နေကြတဲ့ ယောဂီသူတော်စင် အပေါင်းတို့… လောကီဘဝထဲမှာ ရှင်သန် ဖြတ်သန်းနေရတဲ့ လူသားတွေ အနေနဲ့ တရားအားထုတ်ခြင်း၊ ဝိပဿနာ အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ခြင်း ဆိုတာကို သီးသန့် အချိန်တစ်ခု၊ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်တဲ့ နေရာတစ်ခုမှာသာ ပြုလုပ်ရမယ့် အရာတစ်ခုလို့ အထင်အမှား ရှိတတ်ကြပါတယ်။ အလုပ်များတဲ့ နေ့စဉ်ဘဝကြီးထဲမှာ မနက်အိပ်ရာထ ကတည်းက ညအိပ်ရာဝင်တဲ့ အချိန်အထိ လှုပ်ရှား ရုန်းကန်နေရတဲ့ အတွက် တရားအားထုတ်ဖို့ အချိန်မရှိဘူးလို့ ဆင်ခြေပေးတတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ပကတိ အရှိတရားကို ထိုးထွင်း သိမြင်တဲ့ သူတစ်ယောက် အတွက်တော့၊ အဲဒီ ဆူညံ ရှုပ်ထွေးနေတဲ့ နေ့စဉ်ဘဝကြီး ဟာပင်လျှင် ဝိပဿနာ ကျင့်စဉ်ကို လက်တွေ့…

  • ရဟန်းများအတွက် အယူဟောင်းတွေ ကင်းစင်ပြီး မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ်ဆီ ဦးတည်သွားတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ ခြေလှမ်းများ။

    ယခုလို နေ့လည်ခင်း အချိန်သမယလေးမှာ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ဖြစ်ပျက်သဘာဝတွေကို မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့်ပြီး သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကနေ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် ဝိပဿနာအလုပ်ကို မနားမနေ ကြိုးစားပမ်းစား အားထုတ်နေကြတဲ့ ရဟန်းရှင်လူ ဓမ္မမိတ်ဆွေများအားလုံး ကိုယ်စိတ်နှစ်ပါး အေးချမ်းကြပါစေလို့ ဦးစွာ နှုတ်ခွန်းဆက်သအပ်ပါတယ်။ ကျနော်တို့ လျှောက်လှမ်းနေတဲ့ ဗုဒ္ဓသာသနာတော်ရဲ့ ခရီးလမ်းမှာ အဓိကကျတဲ့ ရည်မှန်းချက် ပန်းတိုင်တစ်ခု ရှိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ ကျနော်တို့ မြန်မာနိုင်ငံမှာ လူ၊ ရဟန်း အရိယာတွေ တတ်နိုင်သလောက် များများ ပေါ်ထွန်းလာရေးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို အရိယာပုဂ္ဂိုလ်တွေ၊ အထူးသဖြင့် ရဟန်း အရိယာတွေ အမြောက်အမြား ပေါ်ထွက်လာဖို့ဆိုရင်၊ ကျနော်တို့ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အမြစ်တွယ်နေတဲ့ ဘာသာရေး အယူဟောင်းတွေ၊ ထုံးတမ်းစဉ်လာ ယုံကြည်မှုတွေကနေ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရုန်းထွက်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်က…

  • တကယ့် အရှိတရားမှာ ‘ငါ’ ဆိုတာ မရှိပါဘူး။

    တကယ့် အရှိတရားမှာ ‘ငါ’ ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ ငါဆိုတာ မရှိရင် ‘ငါ့အတိတ်’ ဆိုတာလည်း မရှိသလို၊ ‘ငါ့အနာဂတ်’၊ ‘ငါ့ပိုင်ဆိုင်မှု’ ဆိုတာတွေလည်း တကယ်တော့ မရှိပါဘူး။ ဒါကို သေချာ မျက်မှောက်ပြုနိုင်ရင် အရင်က လုပ်ခဲ့တာတွေအတွက် နောင်တရပြီး မပူပန်တော့ဘူး။ ရှေ့ဆက် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာအတွက်လည်း မပူပန်တော့ဘူး။ ပျက်စီး ဆုံးရှုံးသွားမှာတွေ အတွက်လည်း သောက မရောက်တော့ပါဘူး။ အဲဒီလို ငါဆိုတဲ့ အစွဲမပါဘဲ ပစ္စုပ္ပန်တည့်တည့်မှာ ပူပန်မှုကင်းကင်းနဲ့ နေထိုင်ခြင်းကသာ အနာဂတ်အတွက် အကောင်းဆုံးနဲ့ အလုံခြုံဆုံး လမ်းကြောင်းပါပဲ။ ဒီနေ့ အေးအေးဆေးဆေး နေရင်း ငါမရှိတဲ့အတွက် ပူပန်စရာတွေ အားလုံး လွတ်ကျသွားတဲ့ သက်သာမှုကို ခဏလောက် အကဲခတ်ကြည့်ပါဦး။

  • ခန္ဓာ နှစ်စုံမရှိပါ (အတွေးရိပ်နှင့် ခန္ဓာငါးပါး၏ အရှိတရားကို ဝိပဿနာဉာဏ်ဖြင့် ရှင်းလင်းစွာ လေ့လာခြင်း)

    သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ အပြီးတိုင် လွတ်မြောက်ရေးဟူသော မဂ်ဉာဏ်၊ ဖိုလ်ဉာဏ် ရရှိရန်အတွက် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ဝိပဿနာတရားကို ဇောက်ချ အားထုတ်နေကြသော ယောဂီသူတော်စင်များ၊ ရဟန်းတော်များအတွက် မိမိတို့ ရှုမှတ်ရမည့် ခန္ဓာ၏ သဘောတရားများကို ကွဲကွဲပြားပြား မှန်ကန်စွာ သိမြင်ထားရန် အလွန်ပင် အရေးကြီးလှပါသည်။ အမြင်မှား၊ အယူမှားများ ဝင်ရောက်လာပါက တရားရှုမှတ်ရာတွင် လမ်းကြောင်း လွဲချော်သွားတတ်ပါသည်။ လတ်တလောတွင် ဦးမောင်မောင် ယူတဲ့ အယူကို လက်ခံကျင့်သုံးနေသည့် တရားအားထုတ်သူ လူငယ်တစ်ယောက်နှင့် ဖုန်းဆက် စကားပြောဖြစ်ခဲ့ပါသည်။ သူပြောဆိုဆွေးနွေးသည့် အကြောင်းအရာများထဲတွင် “ခန္ဓာက နှစ်စုံ ရှိတယ်” ဆိုသည့် သဘောမျိုး ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရပါသည်။ ထိုကဲ့သို့ အယူအဆပိုင်းဆိုင်ရာ အလွဲအမှားများကို ဖုန်းထဲမှတစ်ဆင့် ငြင်းခုံဆွေးနွေးနေခြင်းထက်၊ အရှိတရားကို မှန်ကန်စွာ သိရှိနိုင်စေရန် စာပေများကိုသာ သေချာစွာ…

  • သောတာပန်နှင့် အဘဗ္ဗဝဂ်လာ ကန့်သတ်ချက်များကို ယုတ္တိဗေဒနည်းဖြင့် လေ့လာခြင်း

    ဗုဒ္ဓဘာသာ စာပေများတွင် သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ အကျင့်သီလနှင့် ပါတ်သက်၍ ဆွေးနွေးငြင်းခုံမှုများစွာ ရှိတတ်ပါသည်။ အထူးသဖြင့် “သောတာပန်သည် ငါးပါးသီလကို လုံးဝ မကျိုးမပေါက်တော့ဘူး၊ အသက်နှင့်လဲ၍ စောင့်ထိန်းသည်” ဟူသော အဆိုအမိန့်များကို မကြာခဏ ကြားရတတ်ပါသည်။ ဤကိစ္စကို အစွဲအလမ်းကင်းကင်းဖြင့် ယုတ္တိဗေဒနည်းကျကျ လေ့လာကြည့်မည်ဆိုလျှင် ဘုရားရှင် တိုက်ရိုက်ဟောကြားခဲ့သော ပါဠိတော် အထောက်အထားများကို အဓိကထား ကြည့်ရှုရမည် ဖြစ်ပါသည်။ တိကျသေချာသော ပါဠိတော် အထောက်အထား သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ် လုံးဝ မပြုလုပ်နိုင်တော့သော ကိစ္စရပ်များနှင့် ပါတ်သက်၍ အင်္ဂုတ္တရနိကာယ်၊ ဆက္ကနိပါတ်ပါဠိတော်၊ ၉-အဘဗ္ဗဝဂ် တွင် မြတ်စွာဘုရားရှင် အတိအလင်း ဟောကြားထားချက် ရှိပါသည်။ ထိုသုတ်တော်အရ သောတာပန် (ဒိဋ္ဌိသမ္ပန္နပုဂ္ဂိုလ်) သည် အောက်ပါ အချက် ၆ ချက်ကို လုံးဝ (လုံးဝ)…