Htet Aung Writer

ယခုလို အင်္ဂါနေ့ နေ့လည် တစ်နာရီ အချိန်ဆိုတာ လုပ်ငန်းခွင် အသီးသီးမှာ အလုပ်တာဝန်တွေ အရှိန်အဟုန်နဲ့ လည်ပတ်နေတဲ့ အချိန် ဖြစ်ပါတယ်။ အမျိုးသားတွေရဲ့ လုပ်ငန်းခွင် သဘာဝအရ ကိုယ်ပိုင် စီးပွားရေးမှာ ဖြစ်စေ၊ ကုမ္ပဏီ ရုံးခန်းတွေမှာ ဖြစ်စေ လူပေါင်းစုံ၊ စရိုက်ပေါင်းစုံနဲ့ နေ့စဉ် ထိတွေ့ ဆက်ဆံနေကြရပါတယ်။ ဒီလို ဆက်ဆံရတဲ့ အခါမှာ ကိုယ်နဲ့ အမြင်မတူတဲ့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ၊ တာဝန်ယူမှု ကင်းမဲ့တဲ့ သူတွေ၊ ကိုယ့်ရဲ့ အားထုတ်မှုကို အသိအမှတ် မပြုဘဲ အပြစ်ရှာတတ်တဲ့ သူတွေနဲ့ မလွဲမသွေ ကြုံတွေ့ရတတ်ပါတယ်။ အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရပြီ ဆိုရင်၊ ကျနော်တို့ရဲ့ ရင်ဘတ်ထဲမှာ မကျေနပ်မှုတွေ ပြည့်နှက်လာပြီး၊ ပေါက်ကွဲ ထွက်ချင်လောက်အောင် ပြင်းထန်တဲ့ ဒေါသမီးတွေ…

တရားအားထုတ်တယ်ဆိုတာ အတိတ်ကို ပြန်တွေးနေတာ၊ အနာဂတ်ကို မျှော်လင့်နေတာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး။ အခု ပစ္စုပ္ပန်တည့်တည့်မှာ ဖြစ်နေတာကို အရှိကိုအရှိအတိုင်း လေ့လာခြင်း ပါပဲ။ စိတ်ဆိုးရင် ဆိုးမှန်းသိတဲ့၊ ဝမ်းသာရင် ဝမ်းသာမှန်းသိတဲ့ သိစိတ် (ဝိဉာဏ်) လေးတွေဟာ တစ်ခုပေါ်လာပြီး တစ်ခု ပျောက်သွားပါတယ်။ ဒီလို ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ စိတ်အစဉ်ကို ဝင်မစွက်ဖက်ဘဲ အသာလေး စောင့်ကြည့်နေတာကို စိတ္တာနုပဿနာ လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဘာကိုမှ ဖန်တီးမယူဘဲ အခု ချက်ချင်း ဖြစ်နေတဲ့ စိတ်အခြေအနေကိုပဲ သိပေးနေလိုက်ပါ။ အခု စာဖတ်နေရင်းနဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ စိတ်အခြေအနေလေး ဘယ်လိုရှိနေလဲဆိုတာကို သက်သက်သာသာလေး စောင့်ကြည့်ပေးပါ။

ငါ့ကို အသိအမှတ်မပြုဘူး၊ ငါ့ကို မလေးစားဘူး ဆိုတဲ့ အတွေးတွေကပဲ ပူလောင်မှုတွေကို ဖြစ်စေတာပါ။ တကယ်တော့ ခန္ဓာမှာ “ငါ” လို့ ခေါ်တဲ့ အတ္တ ဆိုတာ ရှာမရပါဘူး။ ဒီနေရာမှာ “အနတ္တ” ဆိုတာဟာ “ငါ မဟုတ်လို့ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး” ဆိုတဲ့ အဆိုးမြင်ဝါဒကို ရှောင်ကြဉ်ရမယ့် အကြောင်းကိုလည်း အထူးသတိပြုစေချင်ပါတယ်။ ငါမရှိဘူးဆိုတာ သိပေမယ့် ကိုယ်လုပ်စရာရှိတာကို အကောင်းဆုံး လုပ်ဖို့ပါပဲ။ အဲဒီလို လုပ်တဲ့အခါ “ငါ” ဆိုတဲ့ အစွဲမပါတော့လို့ ပိုပြီး အေးချမ်းပါတယ်။ ကိုယ့်ကို ဒုက္ခပေးနေတာ ပြင်ပပြဿနာလား၊ “ငါ” ဆိုတဲ့ အစွဲလားဆိုတာ ခဏလောက် အကဲခတ်ကြည့်ပါ။

ယခုလို တနင်္ဂနွေနေ့ နေ့လည် တစ်နာရီ အချိန်ဆိုတာ တစ်ပတ်တာလုံး လုပ်ငန်းခွင်မှာ အပြင်းအထန် ရုန်းကန်လှုပ်ရှားခဲ့ရတဲ့ အမျိုးသားတွေအတွက် ခန္ဓာရော စိတ်ပါ အနားပေးလေ့ရှိတဲ့ အချိန်အခါ ဖြစ်ပါတယ်။ မိသားစု တာဝန်၊ စီးပွားရေး တာဝန်တွေနဲ့ ပခုံးနှစ်ဖက်လုံး လေးလံနေတတ်တဲ့ အမျိုးသားတွေရဲ့ လုပ်ငန်းခွင်ဆိုတာ အပြိုင်အဆိုင်တွေ၊ ဖိအားတွေ၊ မျှော်လင့်ချက်တွေနဲ့ အမြဲတမ်း ပူလောင်နေတတ်တဲ့ နေရာတစ်ခုပါ။ ဒီကနေ့ နေ့လည်ခင်းမှာ ဝိပဿနာ အားထုတ်နေကြတဲ့ အမျိုးသား ဥပါသကာတို့အတွက်၊ လုပ်ငန်းခွင်ထဲက ဖိအားတွေကို စိတ္တာနုပဿနာနဲ့ ရှုမှတ်ပြီးတဲ့နောက်၊ အဲဒီ “အနတ္တ” အမြင်ကို အခြေခံပြီး တကယ့် လောကီ လုပ်ငန်းခွင်မှာ အဓိပတိတရား လေးပါးနဲ့ အောင်မြင်မှုကို ဘယ်လို တည်ဆောက်မလဲ ဆိုတာကို လက်တွေ့ကျကျ ဆွေးနွေး တင်ပြပေးသွားပါမယ်။…

လောကကြီးမှာ လူတွေ၊ သတ္တဝါတွေ ရှိနေတယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ မြင်နေကြရတယ်။ ဒါပေမယ့် သေချာ လေ့လာကြည့်ရင် တကယ့်အရှိတရားဟာ ရုပ်နဲ့ နာမ် အစားထိုး ဖြစ်ပျက်နေတာ သက်သက်ပါပဲ။ နာမည်၊ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်၊ ယောက်ျား၊ မိန်းမ ဆိုတာတွေက ဆက်သွယ်ပြောဆိုဖို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အခေါ်အဝေါ်တွေလောက်သာ ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်တမ်း ရှာကြည့်ရင် ပိုင်ဆိုင်တဲ့သူ၊ ခိုင်မာတဲ့သူ ဘယ်သူမှ မရှိပါဘူး။ ဒီသဘောကို နားလည်လာရင် လူတွေအပေါ် ထားတဲ့ ဒေါသ၊ လောဘတွေ အလိုလို ပါးလျသွားပါလိမ့်မယ်။ အခု မြင်နေရတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမည်နာမတွေ ခွာပြီး ရုပ်နာမ်တွေ ဖြစ်ပျက်မှုသက်သက်လို့ မြင်အောင် လေ့လာကြည့်လို့ ရမလား။