-
သိခြင်းတွေရဲ့အဆုံးသတ်ကြည်ညိုခြင်းတွေရဲ့ နှလုံးသားမြင့်မြတ်တယ် ဆိုရမှာတောင်ဘာသာဗေဒက မမှီလောကဆိုတာကို ငြင်းပါယ်သွားပြီးအကောင်းဆုံးပါဆိုတဲ့ အသံလောကမှာ ဟိန်းဟိန်းညံနေတဲ့အချိန်မဟာဂရုဏာက မိန့်တော်မူတယ်လောကအလွန်ဟာ သန္တိသုခတဲ့ဝိသင်္ခါရတဲ့ အသင်္ခတတဲ့အရှင်ဘုရားရယ် မရှိတဲ့သညာနဲ့တရားကို မြင်မိလေတော့အသွေးအသားတွေ အကုန်လုံးနဲ့လွမ်းမိတာ လှူချင်မိတာမရှောင်နိုင်သေးလို့ပါ ဘုရား…တပည့်တော်လေ ခြေရာတော်နောက်လိုက်ခဲ့ပါမယ်လို့ပဲ လျှောက်ပါရစေတော့။ ။
-
မိတ်ဆွေ… ဒီနေ့ ခင်ဗျား မျက်စိနှစ်လုံး ဖွင့်လိုက်တဲ့ အချိန်ကစပြီး အိပ်ရာဝင်တဲ့ အချိန်အထိ လည်ပတ်နေတဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို ခဏလောက် ရပ်ပြီး အပြင်ဘက်ကနေ လှမ်းကြည့်ဖူးပါသလား။ မနက်လင်းတာနဲ့ အလုပ်သွားဖို့ ကမန်းကတန်း ပြင်ဆင်ရတယ်၊ ရုံးရောက်တော့ ရာထူး၊ တာဝန်၊ အတိုက်အခံတွေနဲ့ နပန်းလုံးရတယ်၊ ညနေ အိမ်ပြန်ရောက်တော့ “မိသားစု” ဆိုတဲ့ အသိုက်အဝန်းလေးထဲမှာ ခင်ပွန်း၊ ဇနီး၊ ဖခင်၊ မိခင် ဆိုတဲ့ ဇာတ်ရုပ်တွေကို ဆက်ကပြရပြန်တယ်။ဒီလိုနဲ့ပဲ နေ့ရက်တွေ၊ လတွေ၊ နှစ်တွေ ကုန်လွန်သွားလိုက်တာ… တစ်ခါတလေ မှန်ရှေ့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြည့်ရင်း “ငါ တကယ်ရော ရှင်သန်နေတာ ဟုတ်ရဲ့လား၊ ဒါမှမဟုတ် စက်ရုပ်တစ်ရုပ်လို ပရိုဂရမ် သွင်းခံထားရတဲ့အတိုင်း အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားနေတာလား” ဆိုတဲ့…
-
မ်းနည်းတာ၊ ပျော်ရွှင်တာ၊ ဒေါသထွက်တာ… ဒီစိတ်ခံစားမှုတွေ အားလုံးဟာ ကျွန်တော်တို့ဆီကို ခဏလာလည်တဲ့ ဧည့်သည်တွေပါ။ပြဿနာက ကျွန်တော်တို့ဟာ အဲဒီ ဧည့်သည်တွေကို “ငါ့စိတ်” လို့ ထင်ပြီး အိမ်ရှင်နေရာ ပေးလိုက်တာပါပဲ။ ဒေါသထွက်လာရင် “ငါ ဒေါသထွက်တယ်” လို့ ယူဆလိုက်တဲ့အတွက် အဲဒီဒေါသကို အသက်သွင်းပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားပါတယ်။ဧည့်သည်ဆိုတာ အချိန်တန်ရင် ပြန်သွားမှာပါ။ သူတို့ကို အတင်း မောင်းထုတ်စရာလည်း မလိုသလို၊ အိမ်ထဲမှာ အမြဲနေဖို့ ဆွဲထားစရာလည်း မလိုပါဘူး။ ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်လာရင် “ဪ.. ဒေါသဆိုတဲ့ ဧည့်သည် ရောက်လာပါလား” လို့ သိမှတ်ပြီး ဘေးကနေ အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ကြည့်လိုက်ပါ။ဒီနေ့ ခံစားချက် အတက်အကျ တစ်ခုခု ဖြစ်တိုင်း အဲဒါကို “ငါ” လို့ မသတ်မှတ်ဘဲ ဖြတ်လျှောက်သွားတဲ့ ဧည့်သည်တစ်ယောက်လို…
-
ဘဝဆိုတာ သတ္တဝါဆိုတာဟာ သေသေချာချာ စဉ်းစားမယ်ဆိုရင် အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်း ပါတယ်။ ကျနော်တို့ဟာ လူသတ္တဝါတို့ရဲ့ ဖြစ်တည်လာပုံအကြောင်းနဲ့ ပါတ်သက်ပြီး ရှင်းပြထားတာတွေ အတော် များများ ရှိပါတယ်။ သိပ္ပံပညာက လူဆိုတာ သတ္တဝါဆိုတာ ဘယ်လိုဖြစ်လာသလဲ စကြဝဠာ ဘယ်လို အလုပ်လုပ်သလဲ ဆိုတာနဲ့ ပါတ်သက်ပြီး ရှင်းပြထားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သိပ္ပံပညာမှာလဲ ခြုံငုံသုံးသပ်ခြင်း ခန့်မှန်းမှု ပြုလုပ်ခြင်း ဆိုတာတွေ အများကြီးရှိနေပါတယ်။သိပ္ပံပညာရဲ့ ဆက်စပ် တွေးတောပုံကို အပြစ်မပြောချင် ပေမယ့် သိပ္ပံပညာဟာ သတ္တဝါနဲ့ ပါတ်သက်ပြီး လေ့လာတဲ့အခါမှာ အရေးကြီးတဲ့ အချက်ဖြစ်တဲ့ သတ္တဝါ ဆိုသည်မှာ ရုပ်နဲ့ နာမ် ပေါင်းစပ်ထားမှု ဆိုတာနဲ့ ပါတ်သက်ပြီးတော့ သူတို့မှာ နာမ်နဲ့ ပါတ်သက်တဲ့ အကြောင်း၊ ရုပ်နဲ့…
-
ပုထုဇဉ်တွေအားလုံးဟာ နေ့စဉ်ဘဝမှာ ကိုယ့်စိတ်ကို ကိုယ်တိုင် မကျေနပ်တဲ့ အခိုက်အတန့်တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရစမြဲပါ။“ငါ ဘာလို့ ဒီလောက် ဒေါသကြီးရတာလဲ”“ငါ့စိတ်က ဘာလို့ ဒီလောက် မစ္ဆရိယ (ဝန်တိုမှု) ဖြစ်နေရတာလဲ”“သူများ အဆင်ပြေတာကို ဘာလို့ မနာလို ဖြစ်မိရတာလဲ”အဲ့ဒီလို မကောင်းတဲ့ စိတ်အစဉ်တွေ ပေါ်လာတဲ့အခါ ကိုယ့်ကိုကိုယ် မကြည်ညိုနိုင်တော့ဘူး။ ငါဟာ လူဆိုးပဲဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုကိုယ် အပြစ်တင်၊ စိတ်ဆင်းရဲပြီး သိမ်ငယ်စိတ်တွေ ဝင်လာတတ်ပါတယ်။ဒီလို ခံစားနေရပြီဆိုရင် မိတ်ဆွေကို ပြောချင်တာက “မိတ်ဆွေ တစ်ယောက်တည်း ဒီလိုဖြစ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး” ဆိုတာပါပဲ။ ဒါဟာ “ပုထုဇဉ်” လူသားတိုင်းရဲ့ သဘာဝ အခြေအနေမှန် တစ်ခုသာ ဖြစ်ပါတယ်။ဒီဆောင်းပါးလေးကို ဖတ်ပြီးတဲ့အခါ ကိုယ့်ပေါ်ဖြစ်လာတဲ့ စိတ်အခြေအနေတွေအပေါ် ရှုမြင်ပုံ ပြောင်းလဲပြီး စိတ်သက်သာရာ ရသွားလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ပုထုဇဉ် ဆိုတာ…
-
လောကမှာ အကြောက်ရဆုံးသော ရန်သူဟာ အပြင်ဘက်မှာ မရှိပါဘူး။ ကိုယ့်စိတ်ကြိုက် ဖန်တီးတည်ဆောက်ထားတဲ့ “ယုံကြည်မှု အမှားတွေ” ဟာ ကျွန်တော်တို့ကို အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ်းပါးဆီ တွန်းပို့နေတဲ့ တကယ့် တရားခံတွေပါ။ ဗုဒ္ဓရဲ့ တရားတော်တွေနဲ့ ထိတွေ့ခွင့်ရတဲ့ ဒီလိုခေတ်အခါကြီးမှာတောင်မှ၊ လူအများစုဟာ လွတ်မြောက်ရာလမ်းကို လျှောက်ဖို့ ခြေလှမ်းမပြင်ကြဘဲ “ဆင်ခြေ” တွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ လုံခြုံမှု ရှာနေကြတုန်းပါပဲ။ အဲဒီဆင်ခြေတွေထဲမှာ အဆိုးရွားဆုံးနဲ့ အကြောက်ရဆုံးကတော့ “ပါရမီ မပြည့်သေးလို့ပါ” ဆိုတဲ့ စကားပါပဲ။ဒီနေ့ ဆွေးနွေးမယ့် အကြောင်းအရာဟာ သမားရိုးကျ ဖတ်နေကျ စာတမ်းတွေလို အပေါ်ယံ သက်သာရာရစေမယ့် စကားလုံးတွေ ပါမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ သံသရာဆိုတဲ့ စက်ဝန်းကြီးထဲကနေ အပြီးတိုင် ရုန်းထွက်နိုင်ဖို့၊ ပုထုဇဉ်ဆိုတဲ့ မျက်ကန်းဘဝကနေ သောတာပန်ဆိုတဲ့ အလင်းရောင်ဆီကို ကူးပြောင်းဖို့အတွက်…
-
ကျွန်တော်တို့ တစ်နေ့တာလုံး ပင်ပန်းနေရတာ အလုပ်တွေ များလို့ထက် အတွေးတွေ များနေလို့ပါ။ အတိတ်က ကိစ္စတွေကို ပြန်တွေးပြီး နောင်တရလိုက်၊ မရောက်သေးတဲ့ အနာဂတ်အတွက် ကြိုတွေးပြီး ပူပန်လိုက်နဲ့ စိတ်က တစ်ခဏလေးတောင် မနားရပါဘူး။ တကယ်တော့ အတွေးဆိုတာ တကယ်ရှိနေတဲ့ အရာမဟုတ်ပါဘူး။ စိတ်က ဖန်တီးလိုက်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ သက်သက်ပါ။တရားအားထုတ်တယ်ဆိုတာ အတွေးတွေကို ရပ်ပစ်လိုက်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ “ဪ.. ငါ ကြံတွေးစိတ်ဖြစ်နေပါလား” လို့ သိလိုက်တာပါ။ အတွေးထဲကို ကိုယ်တိုင် ဝင်မပါဘဲ၊ မြစ်ကမ်းဘေးကနေ ရေစီးဆင်းတာကို ကြည့်နေသလိုမျိုး ခပ်ခွာခွာလေး ကြည့်တတ်ဖို့ လိုပါတယ်။တွေးနေမှန်း သိလိုက်တဲ့ စက္ကန့်မှာပဲ အဲဒီအတွေးဟာ အလိုလို ရပ်တန့်သွားပါတယ်။ အတွေးနောက်ကို ပါမသွားတော့ဘဲ လက်ရှိ ပစ္စုပ္ပန်တည့်တည့်ကို ပြန်ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။ဒီနေ့အတွက် အမေး- အခုလေးတင်…
-
သားတို့သမီးတို့ကို ဘဘ ဒီနေ့ ပြောပြချင်တာက ဘုရားရှင်ရဲ့ အဆုံးအမတွေ အကြောင်းပါ။ “သာသနာ” ဆိုတာ “အဆုံးအမ” လို့ အဓိပ္ပါယ်ရတယ်။ ဘုရားရှင်က သားတို့သမီးတို့ကို လိမ်မ္မာရေးခြား ရှိစေချင်လို့ ဆုံးမထားတာတွေ အများကြီးရှိတယ်။ အဲဒီထဲကမှ “လိုက်နာရမယ့် စည်းကမ်း (၅) ချက်” နဲ့ “သားတို့ခန္ဓာကိုယ်အကြောင်း” ကို ဘဘ ပြောပြမယ်နော်။(၁) လိုက်နာရမယ့် စည်းကမ်း (၅) ချက်လိမ်မာတဲ့ ကလေးတွေဖြစ်ဖို့အတွက် ရှောင်ရမယ့် အချက် ၅ ချက် ရှိတယ်။ အဲဒါကို “ငါးပါးသီလ” လို့ ခေါ်တယ်။၁။ မသတ်ရဘူး – လူတွေကိုမပြောနဲ့၊ ခြင်၊ ယင်၊ ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေကိုတောင် သေအောင် မသတ်ရဘူး။ သူတို့လေးတွေက အကောင်သေးပေမယ့် အသက်နဲ့ပဲလေ။၂။ မခိုးရဘူး –…
-
ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် မြန်မာလူမျိုး အတော်များများကြားမှာ အလွန်အန္တရာယ်ကြီးတဲ့ အယူအဆအမှားတစ်ခု အမြစ်တွယ်နေပါတယ်။ အဲဒါကတော့ “အရာရာဟာ အနတ္တပဲ၊ ကိုယ်ပိုင်တာ ဘာမှမရှိဘူး၊ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တိုင်း ဖြစ်တာမဟုတ်ဘူး၊ ဖြစ်သမျှအကြောင်း အကောင်းမှတ်ပြီး နေလိုက်မယ်” ဆိုတဲ့ အတွေးမျိုးနဲ့ ဘဝကို လက်လျော့ အရှုံးပေးလိုက်တာမျိုးပါပဲ။ဒါဟာ အနတ္တကို နားလည်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့ ပျင်းရိမှု၊ ညံ့ဖျင်းမှုနဲ့ တာဝန်ယူလိုစိတ် မရှိမှုတွေကို “တရားစကား” နဲ့ ခေါင်းစဉ်တပ်ပြီး ဖုံးကွယ်လိုက်ခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။တကယ်တော့ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား ဟောကြားခဲ့တဲ့ “အနတ္တ” ဆိုတာ ဘာမှလုပ်လို့မရဘဲ ကံကြမ္မာအတိုင်း မျောပါနေဖို့ ဟောထားတာ လုံးဝမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီဆောင်းပါးမှာ အနတ္တရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မှန်နဲ့ အောင်မြင်မှုအတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်တဲ့ တရားဓမ္မတွေကို ရှင်းလင်းတင်ပြပေးသွားပါမယ်။၁။ အနတ္တဆိုတာ ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ?ပထမဆုံးအနေနဲ့ “မပိုင်စိုးဘူး၊ အလိုမလိုက်ဘူး” ဆိုတဲ့…
-
သံသရာဆိုတာကို မျက်ကန်းယုံကြည်ရမယ့် ဘာသာရေးဝါဒ (Dogma) တစ်ခုအနေနဲ့ မဟုတ်ဘဲ၊ အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်နေတဲ့ ယုတ္တိဗေဒတစ်ခု၊ သိပ္ပံနည်းကျ အထောက်အထားတွေနဲ့ လက်တွေ့ သုံးသပ်နိုင်တဲ့ အရှိတရားတစ်ခုအဖြစ် ကျွန်တော်တို့ အစပျိုးခဲ့ပြီး ဖြစ်ပါတယ်။ လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားပြီးနောက် နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်အဖြစ် ပြန်လည်မွေးဖွားလာနိုင်တယ် ဆိုတဲ့ အချက်ကို ခိုင်လုံတဲ့ သုတေသနတွေက သက်သေပြနေပြီဆိုရင်၊ ရှေးဘဝဆိုတာ ရှိခဲ့သလို နောက်ဘဝဆိုတာလည်း ဆက်ရှိနေဦးမယ်ဆိုတာ ငြင်းဆန်စရာ မလိုတော့ပါဘူး။ဒီနေရာမှာ မမြင်ရတဲ့ ငရဲ၊ ပြိတ္တာ၊ အသုရကာယ် ဆိုတဲ့ ဘုံတွေကို ခဏဘေးဖယ်ထားလိုက်ပါဦး။ ကျွန်တော်တို့ မျက်စိနဲ့ တိုက်ရိုက် မြင်တွေ့နေရတဲ့၊ ကိုယ်ထိလက်ရောက် ထိတွေ့နေရတဲ့ “တိရစ္ဆာန်” ဆိုတဲ့ အပါယ်ဘုံသားတွေရဲ့ ဘဝကိုပဲ လက်တွေ့ကျကျ စဉ်းစားကြည့်ကြရအောင်ပါ။ တိရစ္ဆာန်ဖြစ်နိုင်တယ် ဆိုတဲ့ အချက်ဟာ…