-
လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝမှာ အချိန်၊ ခွန်အားနဲ့ စိတ်တက်ကြွမှုတွေကို ရင်းနှီးပေးဆပ်ပြီးမှ ရရှိလာတဲ့ အကျိုးအမြတ်ကို ‘ချွေးနှဲစာ’ လို့ တန်ဖိုးထား ခေါ်ဝေါ်ကြပါတယ်။ နေ့စဉ် ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အခက်အခဲတွေ၊ အလုပ်ခွင်က ဖိအားတွေ၊ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေကို ကြံ့ကြံ့ခံပြီးမှ ရလာတဲ့ ဒီငွေကြေးတွေဟာ သာမန် စက္ကူရွက်တွေ မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ့်ဘဝရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဖဲ့ပေးပြီး လဲလှယ်ထားတဲ့ အသက်သွေးကြွေးတွေလို့ ဆိုရင်လည်း မမှားပါဘူး။ ဒီလောက် တန်ဖိုးကြီးမားတဲ့ ချွေးနှဲစာကို ဘယ်နေရာမှာ၊ ဘယ်လို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမလဲ ဆိုတာဟာ မိမိရဲ့ ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးနဲ့ ဘဝအမြင်ကို တိုက်ရိုက် ထင်ဟပ်နေပါတယ်။ အများစုသော အလေ့အထတွေမှာတော့ ဒီလို ပင်ပင်ပန်းပန်း ရှာဖွေထားတဲ့ ချွေးနှဲစာတွေကို အဆုံးတစ်နေ့မှာ ပြိုကျပျက်စီးသွားမယ့် ရုပ်ဝတ္ထုတွေ၊ သံသရာလည်စေမယ့် လောကီအာရုံတွေမှာပဲ အလွယ်တကူ…
-
သာသနာ့ဘောင်သို့ ဝင်ရောက်လာကြသော အရှင်သူမြတ် ရဟန်းတော်များ၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ရည်မှန်းချက်မှာ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ အပြီးတိုင် လွတ်မြောက်ရေးဟူသော အရိယာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိရေးပင် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုသို့ လွတ်မြောက်ရာ လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် လျှောက်လှမ်းကြရာ၌ ယောဂီရဟန်းတော်များကို အလွန်နှောင့်ယှက်တတ်သော အဟန့်အတားတစ်ခု ရှိပါသည်။ ထိုအရာမှာ “ငါ ကျင့်နေတဲ့ နည်းလမ်း မှန်ရဲ့လား၊ ခန္ဓာမှာ တကယ်ပဲ ငါ ဆိုတာ မရှိဘူးလား” အစရှိသဖြင့် တွေဝေတတ်သော ဝိစိကိစ္ဆာ တည်းဟူသော ယုံမှားသံသယပင် ဖြစ်ပါသည်။ ဤသံသယများကို စာပေကျမ်းဂန်များ ဖတ်ရှုရုံဖြင့် အမြစ်ပြတ် ဖယ်ရှား၍ မရနိုင်ပါ။ မိမိခန္ဓာ၌ ပေါ်လာသော သိစိတ် (ဝိဉာဏ်) ကို ကိုယ်တိုင်ဉာဏ်ဖြင့် အနီးကပ် လေ့လာခြင်း ပြုလုပ်မှသာလျှင် သံသယအညစ်အကြေးများ လုံးဝ ကင်းစင်သွားမည် ဖြစ်ပါသည်။…
-
အနတ္တဆိုတာ တကယ်တော့ ရုပ်နဲ့ နာမ်တွေဟာ သူ့အကြောင်းနဲ့သူ တိုက်ဆိုင်ပြီး ဖြစ်ပေါ် ပျက်စီးနေတဲ့ သဘောသက်သက်ပါ။ အဲဒီဖြစ်စဉ်ကို နောက်ကွယ်ကနေ စီမံဖန်တီးပေးနေတဲ့ သတ္တဝါ၊ ဒါမှမဟုတ် “ငါ” ဆိုတဲ့ အတ္တ ဘယ်နေရာမှာမှ မရှိပါဘူး။ ပိုဆိုးတာက “ငါ ရှိတယ်” လို့ ထင်မှတ်နေတဲ့ အသိလေး ကိုယ်တိုင်ကလည်း ချက်ချင်းဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းပျက်သွားတဲ့ နာမ်ဓမ္မလေး တစ်ခုသာ ဖြစ်နေတာပါပဲ။ ဘာကိုမှ ထိန်းချုပ်လို့ မရဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရင် စိတ်ဟာ အများကြီး ပေါ့ပါးသွားပါတယ်။ “ငါ” လို့ တွေးလိုက်တဲ့ အတွေးလေး ပေါ်လာရင် အဲဒါလေးဟာလည်း ပျက်သွားမယ့် သဘောတရားပါလားလို့ လေ့လာကြည့်ပါ။
-
ပုထုဇဉ်တွေ အနေနဲ့ ကိုယ့်မှာ လွဲမှားနေတဲ့ ဥပါဒါန်တွေ ရှိတယ် ဆိုတာကို လက်ခံရမှာပါပဲ။ ဥပါဒါန် ဆိုတာ တဏှာ အကြီးစားပါ။ မှားယွင်းစွာ စွဲလမ်းမှုကို ဒိဋ္ဌုပါဒါန်လို့ ခေါ်ပါတယ်။ အယူပေါ်မှာ စွဲလမ်းမှုပါ။ အဲဒီတော့ ကျနော်က တခါတရံမှာ မှားယွင်းတဲ့ ဥပါဒါန်တွေကို ချေဖျက်ပေးတဲ့အခါမှာ ကျနော့်ကို ပုထုဇဉ်လို မတွေးမှ သဘောပေါက်မှာပါ။ ကျနော်က တရားအနေနဲ့ မှန်ကန်စေဖို့ အတွက်ပဲ ရည်ရွယ်ပြီး ပြောတာပါ။ Nothing Personal ပါ။ တဦးတယောက်ချင်းစီ အတွက်တော့ မတူတာတွေ ရှိမှာပါ။ ဒါပေမယ့် မြတ်စွာဘုရားရဲ့ တရားတော်တွေဟာ အားလုံးအတွက် မှန်ကန်လွန်းတာမို့ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ တရားတော်တွေကို လူမှုရေးမှာ အသုံး ပြုတာကို အလေးအနက် ထောက်ခံပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မှန်ကန်ဖို့…
-
လောကကြီးတွင် ဖြစ်ပေါ်လည်ပတ်နေသမျှသော အရာခပ်သိမ်းသည် အကြောင်းတရားမရှိဘဲ အလိုအလျောက် ပေါ်ပေါက်လာခြင်းမျိုး လုံးဝမရှိပါ။ အကြောင်းတရား တစ်ခုခုကြောင့်သာ အကျိုးတရားဆိုသည်မှာ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာရသည့် သဘာဝ ယန္တရားကြီးသာ ဖြစ်ပါသည်။ ဤသဘာဝတရား၏ အလုပ်လုပ်ပုံကို နားလည်ထားမည်ဆိုလျှင်၊ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းရှိ လူဝတ်ကြောင် ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာများနှင့် ရဟန်းသံဃာတော်များ အကြားရှိ အပြန်အလှန် အမှီသဟဲပြုနေရသော ဆက်ဆံရေးကိုလည်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်ပါသည်။ မိမိတို့ မျှော်မှန်းထားသည့်အတိုင်း လူ၊ ရဟန်း အရိယာ တတ်နိုင်သလောက် များများ ပေါ်ထွန်းလာရေး ဆိုသည့် ကြီးမားလှသော ပန်းတိုင်ကြီးသို့ ရောက်ရှိရန်အတွက် ရဟန်းတော်များ ကိုယ်တိုင် ဝိပဿနာအလုပ်ကို မဆုတ်မနစ် ကြိုးစားအားထုတ်ကြရန် လိုအပ်သကဲ့သို့၊ ထိုသို့ အားထုတ်နိုင်ရန်အတွက် လူဝတ်ကြောင်များဘက်မှ မှန်ကန်သော အားပေးထောက်ပံ့မှုသည်လည်း မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော…
-
ဝိပဿနာတရား အားထုတ်နေကြသော ရဟန်းတော်များအတွက် အခက်ခဲဆုံးနှင့် အနက်နဲဆုံးသော တိုက်ပွဲမှာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပေါ်ပျက်စီးနေသော “ဝိဉာဏ်” (သိစိတ်) ကို မိမိ၏ ဉာဏ်ဖြင့် အမီလိုက်နိုင်ရန်ပင် ဖြစ်ပါသည်။ လောကတွင် အမြန်ဆုံးအရာကို ပြပါဆိုလျှင် စိတ် သို့မဟုတ် ဝိဉာဏ်ကိုသာ ပြရမည် ဖြစ်ပါသည်။ ထိုမျှ လျင်မြန်လွန်းသော အရာကို မှုန်ဝါးဝါး အသိဖြင့် လိုက်လံကြည့်ရှုနေ၍ မရနိုင်ပါ။ ယခင် လေ့လာခဲ့ဖူးသော ပုံသေကားချပ် ရှုမှတ်နည်းများမှ ခွဲထွက်ပြီး၊ ဝိဉာဏ်၏ အမြန်နှုန်းကို ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်ဖြင့် မည်သို့ ထိုးဖောက် ထပ်ချပ်မကွာ အမီလိုက်ရမည်ကို ဆန်းသစ်သော ရှုထောင့်မှ တင်ပြအပ်ပါသည်။၁။ အဆက်မပြတ်ခြင်း၏ လှည့်စားမှုကို ခွဲခြမ်းလေ့လာခြင်းဝိဉာဏ်ကို ဉာဏ်ဖြင့် အမီမလိုက်နိုင်ခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ “အဆက်မပြတ်ခြင်း”…
-
လူတွေဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမြဲတမ်း ခိုင်မြဲနေတယ်၊ တည်မြဲနေတယ်လို့ ခံစားနေကြရတယ်။တကယ့်အရှိတရားကတော့ ရုပ်တရားဟာ တစ်စက္ကန့်လေးတောင် မနားဘဲ ဆက်တိုက် ဖောက်ပြန် ပျက်စီးနေပါတယ်။ နာမ်တရားကလည်း မရပ်မနား အစားထိုး ဖြစ်ပျက်နေတာပါ။ ဒီလို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေတဲ့ သဘာဝကို ဉာဏ်နဲ့ သတိမထားမိဘဲ၊ “ငါ” ဆိုတာကြီး အခိုင်အမာ ရှိနေတယ်လို့ ထင်မှတ်နေတာဟာ ကြောင်တောင်ကန်းဖြစ်နေတဲ့ မောဟ သဘောပါပဲ။ မသိမှု ဖုံးလွှမ်းနေသရွေ့ အမှန်တရားကို တိုက်ရိုက် မြင်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။အခု ခန္ဓာကိုယ်မှာ အမြဲဆိုသလို (ပူရာကအေး၊ အေးရာကပူ၊ တင်းရာကလျော့၊ လျော့ရာကတင်း အစရှိသဖြင့်) ဖောက်ပြန်နေတဲ့ သဘောလေးတွေကို သတိလေးထားပြီး အကဲခတ်ကြည့်ပါလား။
-
ထေရဝါဒ သာသနာဆိုတာ ပထမ သင်္ဂါယနာတင် မှာ ဘာကိုမှ မပြုပြင်မပြောင်းလဲတော့ပါဘူး ဒီအတိုင်းပဲ ထားမယ် ဆိုပြီး ဆုံးဖြတ်ခဲ့တဲ့ မထေရ်ကြီး(မဟာ သာဝကများပါဝင်သော) များရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်း နေမယ်ဆိုပြီး သဘောတူတဲ့ အစုအဖွဲ့ပါ။ ထေရဝါဒ သာသနာဟာ အင်မတန်ပဲ တန်ဖိုးကြီးပါတယ်။ အဲဒီမှာလဲ ပထမ သင်္ဂါယနာတင်တုန်းက သုတ်နဲ့ ဝိနည်းပဲလို့ တစ်ယောက်ပြောတာ မှတ်ထားဖူးတယ်။ အဲဒီတော့ မပြောင်းပါဘူး ပြောတဲ့ ဘာသာမှာ ပြောင်းတာတွေ ထည့်သွင်းထားတာတွေဟာ လက်စ လက်နတွေ တွေ့နေရပါတယ်။ အဲဒီပြောင်းလဲမှုတွေထဲမှာ အဘိဓမ္မာကို ထည့်သွင်းတာကို ဘာမှမပြောလိုပါဘူး။ ဘာပဲ ဖြစ်ဖြစ် တရားတော်တွေ ရှိနေသေးတာ ကျေးဇူးကြီးပါတယ်။ အဘိဓမ္မာကို လက်မခံတဲ့ လူထဲမှာ ကျနော် လုံးဝမပါပါဘူး။ လက်ခံပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ပြောချင်တာက…
-
လောကကြီးတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသမျှသော အရာအားလုံးသည် အလိုအလျောက် တိုက်ဆိုင်ပြီး ဖြစ်လာခြင်း မရှိဘဲ တိကျသေချာသော အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှု ယန္တရားအတိုင်းသာ လည်ပတ်နေခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ကျွန်တော်တို့ နေထိုင်ရာ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်း၌ လူဝတ်ကြောင် ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာများနှင့် ရဟန်းသံဃာတော်များ အကြားရှိ အပြန်အလှန် ဆက်ဆံရေးသည်လည်း ဤအကြောင်းအကျိုး ယုတ္တိဗေဒ သဘောတရားအတိုင်းပင် ဖြစ်ပါသည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် လူအများစုသည် မိမိတို့၏ ပံ့ပိုးလှူဒါန်းမှုများကို ပြုလုပ်ရာ၌ ရုပ်ဝတ္ထု အဆောက်အအုံများ ကြီးကျယ်ခမ်းနားရေးနှင့် ပွဲလမ်းသဘင်များ စည်ကားရေးကိုသာ အဓိကထား လုပ်ဆောင်နေကြသည်ကို တွေ့မြင်ရမည် ဖြစ်ပါသည်။ ဤကဲ့သို့သော ထောက်ပံ့မှုများ၏ နောက်ကွယ်တွင် “ငါ” ဟူသော မှားယွင်းစွာ ကောက်ချက်ချမှုများ၊ အတ္တအစွဲများနှင့် လောကီအကျိုးစီးပွား မျှော်လင့်ချက်များ ကိန်းအောင်းနေတတ်ပါသည်။ သို့သော်လည်း တကယ့် ပကတိ…
-
မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ အဆုံးအမတော်အောက်တွင် ခိုလှုံကာ ရဟန်းဘဝကို ခံယူထားကြသော အရှင်သူမြတ်များ၏ တစ်ခုတည်းသော အမြင့်မြတ်ဆုံး ရည်မှန်းချက်သည် သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ အပြီးတိုင်လွတ်မြောက်ရေးဟူသော အရိယာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိရေးပင် ဖြစ်ပါသည်။ ဤရည်မှန်းချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရာတွင် အကြီးမားဆုံးသော အဟန့်အတားကြီးတစ်ခု ရှိနေပါသည်။ ထိုအရာမှာ မိမိတို့၏ ခန္ဓာအစဉ်၌ အမြဲတစေ ဝင်ရောက်ခြယ်လှယ်နေသော “ငါ၊ သူတစ်ပါး၊ ယောကျ်ား၊ မိန်းမ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၊ သတ္တဝါ” ဟု အခိုင်အမာ တွယ်ကပ်နေသည့် သက္ကာယဒိဋ္ဌိ (အတ္တအစွဲ) ပင် ဖြစ်ပါသည်။ဤအစွဲကြီးကို ခွာချနိုင်ရန်အတွက် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ မျက်စိ၊ နား အစရှိသော ဒွါရများမှတဆင့် ဝင်ရောက်လာသော အာရုံများကို တိုက်ရိုက် လေ့လာကြည့်ရှုသည့် ဝိပဿနာအလုပ်ကို မဖြစ်မနေ အားထုတ်ကြရပါမည်။ အထူးသဖြင့် နေ့စဉ်ဘဝတွင် အများဆုံး အသုံးပြုနေရသော မြင်သိစိတ်…