• မိမိခန္ဓာကိုယ်ကို အကောင်းဆုံး ဆရာတစ်ဆူအဖြစ် လက်ခံပြီး ဉာဏ်ဖြင့် လေ့လာကြည့်ခြင်း။

    တရားအားထုတ်ဖို့ ဆရာကောင်း သမားကောင်း ရှာဖွေနေကြတဲ့ သူတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ မှန်ကန်တဲ့ လမ်းညွှန်မှုပေးနိုင်တဲ့ ဆရာရှိဖို့ လိုအပ်တာ မှန်ပေမယ့်၊ တကယ်တမ်း သံသရာက လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် အမှန်တရားကို တိုက်ရိုက်ပြသပေးနေတဲ့ အကောင်းဆုံး ဆရာတစ်ဆူဟာ မိမိရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ စာအုပ်တွေထဲကနေ ဖတ်မှတ်ထားတဲ့ အသိတွေဟာ သညာသိ သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဉာဏ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် လေ့လာခြင်းကသာလျှင် အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ ပညာသိကို ရရှိစေမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ခန္ဓာက ပြသနေတဲ့ အမှန်တရားများ ကျနော်တို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် (ရုပ်နဲ့ နာမ်) ဟာ အချိန်တိုင်း စက္ကန့်တိုင်းမှာ အမှန်တရားတွေကို မနားတမ်း ဟောပြနေပါတယ်။ ရုပ်တရားဟာ အမြဲတမ်း ဖောက်ပြန်ပျက်စီးနေပြီး၊ နာမ်တရားဟာလည်း…

  • ပိတ်ရက်နီးလာပြီဆိုတော့ မနက်ဖြန် နားရတော့မယ်ဆိုပြီး စိတ်တွေ ပေါ့ပါးပျော်ရွှင်နေတတ်ကြတယ်။

    တကယ်တော့ “အားလပ်ရက်” ဆိုတာရော၊ “အလုပ်လုပ်ရတဲ့နေ့” ဆိုတာရော လောကကြီးရဲ့ အခြေအနေတွေအားလုံးဟာ စိတ်ကလေးရဲ့ သတ်မှတ်ချက် သက်သက်ပါပဲ။ တကယ့်အရှိတရားက ပစ္စုပ္ပန်တည့်တည့်မှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ ရုပ်နာမ် ဖြစ်ပျက်တွေပဲ ရှိပါတယ်။ ဝမ်းသာတဲ့ စိတ်ကလေး ဖြစ်လာတယ်၊ ပြီးရင် ပျက်သွားတယ်။ ပျော်နေတဲ့ ငါဆိုတာ မရှိပါဘူး။ အရာရာဟာ စိတ်က ဖန်တီးထားတဲ့ လောကအပေါ်မှာ တုံ့ပြန်နေတဲ့ ရုပ်နာမ်သဘာဝတွေချည်းပါပဲ။ ပျော်ရွှင်တဲ့ အတွေးလေး ပေါ်လာတဲ့အခါ အဲဒီ စိတ်ကလေး ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ပါလား။

  • ဒိဋ္ဌိ ကိလေသာ

    ကိလေသာ တရား ဆယ်ပါးရှိပါတယ်။ လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ၊ မာန၊ ဒိဋ္ဌိ၊ ဝိစိကိစ္ဆာ၊ ထိနမိဒ္ဓ၊ ဥဒ္ဓစ္စ၊ အဟိရိက၊ အနောတ္တပ္ပ တို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီထဲကနေ ပထမဆုံး ပယ်ရမယ့် ကိလေသာက ဒိဋ္ဌိ နဲ့ ဝီစိကိစ္ဆာ ကိလေသာ ပါ။ ဒီနေရာမှာ တချို့က ကိလေသာတွေဟာ ရုပ်မှာပဲ တည်ရှိနေသလိုလို ထင်နေကြတတ်ပါတယ်။ မဆက်စပ်ဘူးလို့ မပြောလိုပါဘူး။ သို့သော် ကိလေသာ ဆိုတာသည် နာမ်တရားသာ ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်တမ်းမှာတော့ ရှိနေတာသည် ရုပ်နာမ် ဖြစ်ပျက်သာ ဖြစ်တာမို့ ကိလေသာ ဆိုတာသည် အမြဲတမ်း တည်မြဲ ခိုင်မြဲတဲ့ တရားမဟုတ်ပါဘူး။ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်တဲ့ အခါမှာ ပေါ်လာမယ်၊ ပြီးရင် ပျောက်သွားမယ် ဆိုတဲ့ သဘောမျိုးပါပဲ။…

  • စစ်မှန်တဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးကို ဖန်တီးပေးမယ့် သံဃာရတနာများ ပေါ်ထွန်းလာမှုအပေါ် မိမိ၏ ယုံကြည်ချက်။

    နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ မွန်းကျပ်မှုတွေ၊ လောကဓံရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုတွေနဲ့ ရုန်းကန်နေရတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းကြီးထဲမှာ လူတိုင်းဟာ ငြိမ်းချမ်းရေးကို အမြဲတမ်း ရှာဖွေနေကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျွန်ုပ်တို့ ရှာဖွေနေတဲ့ အေးချမ်းမှုဆိုတာ စာအုပ်တွေထဲမှာ ရှိသလား၊ ပြင်ပက ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတွေမှာ ရှိသလားဆိုတာကို သေချာ ပြန်လည် ဆန်းစစ်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ တကယ့်လက်တွေ့မှာ စစ်မှန်တဲ့ ငြိမ်းချမ်းရေးဆိုတာ ပြင်ပမှာ လိုက်ရှာလို့ ရတဲ့အရာ မဟုတ်ဘဲ၊ ကိုယ့်ခန္ဓာမှာ ပေါ်လာတဲ့ သိစိတ် (ဝိဉာဏ်) ကို မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့် လေ့လာခြင်းကနေသာ ရရှိနိုင်တဲ့ အရာဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို လက်တွေ့ကျင့်စဉ်နဲ့ အမှန်တရားကို ရှာဖွေနေတဲ့ သံဃာရတနာ အစစ်အမှန်များ ပေါ်ထွန်းလာရေးဟာ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွက် တစ်ခုတည်းသော ငြိမ်းချမ်းရေး ထွက်ပေါက်ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ကျွန်ုပ်အနေနဲ့ ခိုင်ခိုင်မာမာ ယုံကြည်ထားပါတယ်။…

  • ပရိယတ္တိမှသည်ပဋိပတ္တိဆီသို့- ကျင့်စဉ်မပါတဲ့ အသိသက်သက်ကနေ ရုန်းထွက်ခြင်း။

    သာသနာ့ဘောင်မှာ အခုလက်ရှိ အများဆုံးတွေ့နေရတာက စာပေသင်ကြားခြင်း (ပရိယတ္တိ) ကိုပဲ အဓိကထားပြီး ဒါလုပ်နေရင် တာဝန်ကျေပြီလို့ ယူဆနေကြတဲ့ အခြေအနေပါပဲ။ ကိုရင်ဝတ်စဉ်က သင်္ကန်းတောင်းခဲ့တဲ့ “သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲက လွတ်မြောက်လို၍” ဆိုတဲ့ မူလကတိကဝတ်ကို မေ့လျော့ပြီး စာအုပ်တွေကြားထဲမှာပဲ သံသရာလည်နေကြတာ အလွန်များပါတယ်။ တကယ်တော့ ဂန္ထဓုရ ဆိုတဲ့ စာပေသင်ကြားခြင်းသက်သက်ဖြင့် သာသနာမှာ နေခွင့်ရှိတယ်ဆိုတဲ့ စကားလုံးဟာ ဘုရားဟော ပါဠိတော်စစ်စစ်မှာ လုံးဝမပါဘဲ၊ ဓမ္မပဒ အဋ္ဌကထာမှာသာ ၁၅ ကြိမ်တိတိ ပါဝင်နေတဲ့ စကားလုံးသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ပိဋကတ်သုံးပုံကို အာဂုံဆောင်နိုင်တာ၊ အဘိဓမ္မာ သဘောတရားတွေကို အလွတ်ရွတ်ဆိုနိုင်တာတွေဟာ စာတွေ့အသိသက်သက် (သညာသိ) တွေသာ ဖြစ်ပါတယ်။ စာအုပ်ထဲမှာ အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ လို့ ဖတ်လိုက်ရတဲ့အခါ ဦးနှောက်က သဘောပေါက်သွားသလို…

  • လူတော်တော်များများဟာ အတိတ်က အမှားတွေအတွက် နောင်တရပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်နေတတ်ကြတယ်။

    လူတော်တော်များများဟာ အတိတ်က အမှားတွေအတွက် နောင်တရပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်နေတတ်ကြတယ်။ တကယ်တော့ ဒါဟာ သညာ လို့ခေါ်တဲ့ မှတ်သားမှုရဲ့ နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံနေရတာပါ။ အတိတ်ဆိုတာ အခု လက်ရှိမှာ လုံးဝ မရှိတော့ပါဘူး။ စိတ်ထဲမှာ ပြန်လည်မှတ်သားထားတဲ့ သညာလေးတွေ ပစ္စုပ္ပန်မှာ ပြန်ပေါ်လာတာ သက်သက်ပါ။ အဲဒီ သညာဖြစ်ပျက်လေးကို မသိတဲ့အခါ “ငါ အမှားလုပ်မိတယ်” ဆိုပြီး ပူလောင်နေကြတာပါ။ ကိုယ့်ကို ဒုက္ခပေးနေတာ အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တွေ မဟုတ်ဘဲ၊ အခု ပစ္စုပ္ပန်မှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ သညာလေးတွေသာ ဖြစ်တယ်လို့ မြင်အောင်ကြည့်ပါ။ မရှိတော့တဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေ အလိုလို ပြုတ်ကျသွားပါလိမ့်မယ်။ စိတ်ထဲမှာ နောင်တ ဒါမှမဟုတ် ကြောက်စိတ် ပေါ်လာတိုင်း ဒါဟာ သညာသက်သက်ပါလားလို့ လေ့လာကြည့်ရအောင်။

  • ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ် (အကြောင်းအကျိုးကို သိမ်းဆည်းသိသောဉာဏ်)

    ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ် ဆိုတာဟာ လောကမှာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အကျိုးတရားတိုင်းဟာ သူ့ချည်း အလိုလို အကြောင်းမဲ့ ဖြစ်လာတာ မဟုတ်ဘဲ၊ သူ့ကို ဖြစ်စေတဲ့ ‘အကြောင်းတရား’ ရှိတယ် ဆိုတာကို ပိုင်းခြား သိမ်းဆည်းသိတဲ့ ဉာဏ်ဖြစ်ပါတယ်။ တနည်းအားဖြင့် အကျိုးတရား တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီ ဆိုတာနဲ့၊ ဒါဟာ ဘယ်အကြောင်းတရားကြောင့် ဖြစ်လာရတာလဲ ဆိုတာကို ဉာဏ်နဲ့ ထိုးထွင်း သိမြင်ခြင်းပါပဲ။ သညာ နှင့် အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှု အလွယ်ဆုံး ဥပမာလေးတစ်ခုနဲ့ အရင် လေ့လာကြည့်ရအောင်ပါ။ ကိုယ့်ရှေ့မှာ ချထားတဲ့ ‘လက်ဖက်ရည်ခွက်’ ကို မြင်လိုက်တဲ့အခါ ဒါဟာ ‘လက်ဖက်ရည်ခွက်ပဲ’ လို့ ချက်ချင်း သိလိုက်တာဟာ တကယ်တော့ အံ့သြစရာ မဟုတ်ပါဘူး။ အရင်ကတည်းက မှတ်သားဖူးတဲ့ ‘သညာ’ (မှတ်သားမှု)…

  • “အရိယာ” ဆိုတာ ပုံပြင်ထဲက စကားလုံးမဟုတ်ဘဲ ယနေ့ခေတ်မှာ တကယ်ဖြစ်နိုင်တဲ့ လက်တွေ့ပန်းတိုင် ဖြစ်ကြောင်း လေ့လာခြင်း။

    ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် တော်တော်များများရဲ့ စိတ်ထဲမှာ “အရိယာ” ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြားလိုက်တာနဲ့ ဘုရားရှင်သက်တော်ထင်ရှားရှိစဉ် အချိန်ကာလက ပုံပြင်တွေ၊ ရာဇဝင်တွေထဲက အရာတစ်ခုလို သဘောထားတတ်ကြပါတယ်။ ယနေ့ခေတ်ကာလကြီးမှာ အရိယာဖြစ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး၊ ပါရမီမပါရင် မရနိုင်ဘူး ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကြိုတင် ကန့်သတ်ထားတတ်ကြပါတယ်။ တကယ်တမ်းကျတော့ “အရိယာ” ဆိုတာ ပုံပြင်ထဲက စိတ်ကူးယဉ် ဇာတ်ကောင် မဟုတ်ပါဘူး။ မှန်ကန်တဲ့ လက်တွေ့ကျင့်စဉ်နဲ့သာ လျှောက်လှမ်းမယ်ဆိုရင် ယနေ့ခေတ်မှာလည်း တကယ်ဖြစ်နိုင်တဲ့၊ အမှန်တကယ် လှမ်းကိုင်လို့ရတဲ့ လက်တွေ့ပန်းတိုင်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပါတယ်။ အရိယာ ဆိုတာ အရှိတရားကို သိမြင်ခြင်းဖြစ်သည် အရိယာဆိုတာ တန်ခိုးပြာဋိဟာတွေ ပြနိုင်တာ၊ ကောင်းကင်ပျံနိုင်တာကို ခေါ်တာမဟုတ်ပါဘူး။ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်အစဉ်မှာ အစဉ်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ နာမ်ရုပ်ဖြစ်စဉ်တွေကို မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့် လေ့လာပြီး၊…

  • တရားစာတွေ အများကြီးဖတ်၊ တရားတွေ အများကြီးနာရုံနဲ့ ဘာကြောင့် အသိဉာဏ် မပွင့်နိုင်တာလဲ။

    ရဟန်းသံဃာ အများစုဟာ သာသနာ့ဘောင်ထဲ ရောက်လာပြီဆိုတာနဲ့ ပိဋကတ်တော်တွေကို ကျက်မှတ်တယ်၊ စာဝါတွေ လိုက်ကြတယ်၊ တရားပွဲတွေမှာ ဟောပြောချက်တွေကို နာယူကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဆယ်စုနှစ်တွေချီပြီး အချိန်ပေးခဲ့ရင်တောင် တကယ့် မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ်ဆိုတဲ့ အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းမှုဆီ ဘာကြောင့် မရောက်ကြတာလဲ ဆိုတာကို လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားကြည့်ဖို့ လိုပါတယ်။ မြန်မာနိုင်ငံမှာ ဗုဒ္ဓသာသနာ ထွန်းကားတယ်ဆိုပြီး စာပေကျွမ်းကျင်တဲ့ ရဟန်းတွေ အများအပြား ရှိနေပေမယ့် ခန္ဓာသိ မဟုတ်ဘဲ သညာသိနဲ့ အမှားတွေ သိထားကြတာ များပါတယ်။ စာအုပ်ထဲကနေ ဖတ်လို့ရတဲ့ အသိ၊ သူများဟောလို့ ကြားရတဲ့ အသိဆိုတာဟာ တကယ်တော့ မှတ်သားမှု၊ မှတ်မိမှု ဆိုတဲ့ သညာ သက်သက်သာ ဖြစ်ပါတယ်။ စာအုပ်ထဲမှာ အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ လို့…

  • စိတ်ဆိုတာ အကောင်အထည် မရှိပေမယ့် သူ့ရဲ့ အလုပ်လုပ်ပုံက အရမ်း မြန်ပါတယ်။

    စိတ်ဆိုတာ အကောင်အထည် မရှိပေမယ့် သူ့ရဲ့ အလုပ်လုပ်ပုံက အရမ်း မြန်ပါတယ်။ မျက်စိက မြင်လိုက်တဲ့အခါ သိသွားတဲ့ သိစိတ်ဆိုတာ ဝိဉာဏ် ပါပဲ။ ချက်ချင်းဆိုသလို နောက်ထပ် အတွေးတစ်ခု ဝင်လာတတ်ပါတယ်။ အဲဒီလို အတွေးတွေ၊ စိတ်ကူးတွေ ပေါ်လာတဲ့အခါ လိုက်မတွေးဘဲ၊ ဘယ်လို ပေါ်လာပြီး ဘယ်လို ပျောက်သွားလဲဆိုတာကို ပစ္စုပ္ပန်တည့်တည့်မှာ စောင့်ကြည့်ပါ။ အမှန်တရားကို စာအုပ်ထဲမှာ ဖတ်ရုံနဲ့ မရပါဘူး။ ကိုယ်တိုင် လက်တွေ့ လေ့လာကြည့်မှသာ စိတ်ဆိုတာ ဖြစ်ပြီး ပျက်သွားတဲ့ သဘာဝသက်သက်ပဲဆိုတာ မျက်မှောက်ပြုနိုင်မှာပါ။ ငါဆိုတဲ့ အထင်မှားကနေ လွတ်မြောက်ဖို့က အဲဒီလို တိုက်ရိုက် ကိုယ်တိုင် မြင်ဖို့ လိုပါတယ်။ အခု စာဖတ်နေတဲ့ သိစိတ်လေး ချက်ချင်း ပျောက်သွားပြီး တခြားစိတ် အစားထိုးသွားတာကို…