-
မျက်စိက မြင်လိုက်တဲ့အခါ၊ နားက ကြားလိုက်တဲ့အခါ သိသွားတဲ့ သိစိတ်ဆိုတာ ဝိဉာဏ် ပါပဲ။ အဲဒီ သိမှုလေးဟာ ဖြစ်ပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပျောက်ပျက်သွားပါတယ်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယားယံလာရင်လည်း ချက်ချင်း မကုတ်လိုက်ဘဲ အဲဒီ ယားတဲ့ သဘောလေး ဘယ်လို ဖြစ်လာပြီး ဘယ်လို ပျောက်သွားလဲဆိုတာကို အရင်ဆုံး စောင့်ကြည့်လိုက်ပါ။ ဒီလို လေ့လာတဲ့အခါမှာ ဘာကိုမှ ဝင်မစွက်ဖက်ဘဲ အသာအယာလေး စောင့်ကြည့်ဖို့ အရေးကြီးပါတယ်။ ကြည့်နေရင်းနဲ့ ဖြစ်လာတာလေးတွေ ပြီးဆုံးသွားတာကို ထပ်ခါထပ်ခါ မြင်လာတဲ့အခါ အမှန်တရားကို တဖြည်းဖြည်း ကိုယ်တိုင် မျက်မှောက်ပြုလာပါလိမ့်မယ်။ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပေါ်လာတဲ့ ခံစားမှုတွေတခုပြီးတခု ဖြစ်လိုက် ပျက်လိုက် ဖြစ်နေတာကို အချိန်နည်းနည်း ပေးပြီး စိတ်အေးအေး နဲ့ စောင့်ကြည့်နိုင်မလား။
-
အပိုင်းတစ်မှာ လူသားပဓါနဝါဒ စွဲကိုင်လာပုံတွေကို ပြောထားပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အကျိုးများလှတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်လို့ ပြန်မဖတ်လဲ ရပါတယ်။ အပိုင်းတစ်မှာပါတဲ့ စာတချို့ကိုတော့ သိစေချင်လို့ ဆက်စပ်ပြောရမှာမို့ အနည်းငယ် ပြန်လည်ဖော်ပြပါရစေ။ “လောကကြီးမှာ လူသားတစ်ယောက် ဖြစ်ပြီဆိုရင် လူသားရဲ့ စွမ်းအားကို အပြည့်အဝ အသုံးချပြီး အမှန်တရား ရှာဖွေခြင်း၊ လူသားရဲ့ စွမ်းအားမှတပါး ဘာကိုမှ ယုံကြည်ကိုးကွယ်ခြင်း မရှိတဲ့ ဝါဒကို လူသားပဓါနဝါဒ၊ ဖြစ်တည်မှု ပဓါန ဝါဒလို့ခေါ်ပါတယ်။” “……………” “လူသားကသာ အဓိက လူသားကသာ ဘာသာကို ရွေးရမယ်။ လူရဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရားကသာ အဓိက မိရိုးဖလာ ကိုးကွယ်မှုသည် သဘာဝမကျ ဆိုပြီး ကိုယ့်ဟာကိုယ် ဘာသာမဲ့ အဖြစ် သတ်မှတ်ပါတယ်။ ဘာသာတွေအပေါ် အတွေးအခေါ်တွေအဖြစ်မြင်ပြီး ဘာသာအတွေးအခေါ်တွေ မှန်သမျှဟာ…
-
မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ သာသနာတော်တွင် ရဟန်းတော်များအတွက် သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ကြောင်း တရားဘာဝနာများကို အားထုတ်ရာ၌ “ဝိဝေက” ဟုခေါ်သော ဆိတ်ငြိမ်မှုသည် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော အခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။ ထိုဝိဝေက ၃-ပါးအနက် လူသူကင်းဝေးရာ တောကျောင်း၊ ရိပ်သာ၊ သို့မဟုတ် မိမိ၏ ကျောင်းသင်္ခမ်း (ကုဋိ) အတွင်း၌ တစ်ပါးတည်း ဆိတ်ငြိမ်စွာ နေထိုင်ခြင်းဟူသော “ကာယဝိဝေက” ကို ရှေးဦးစွာ တည်ဆောက်ကြရပါသည်။ သို့သော်လည်း ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက လူသူကင်းဝေးရာ၌ တစ်ပါးတည်း ရှိနေသော်လည်း၊ ပုထုဇဉ် သဘာဝအရ အတွင်းစိတ်သည် ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားလေ့ မရှိပါ။ အစဉ်အမြဲ အာရုံသစ်များကို ရှာဖွေခံစားတတ်သော စိတ်သည် ပြင်ပအာရုံများ (အဆင်း၊ အသံ၊ စကားပြောဖော်) ပြတ်တောက်သွားသောအခါ အလွန်တရာ မွန်းကျပ်လာပြီး၊ “အထီးကျန်လိုက်တာ၊ ပျင်းစရာကြီး၊…
-
နေ့လည် ၁ နာရီ အချိန်အခါသမယမှာ အိမ်မှုကိစ္စ တာဝန်တွေကို မနားမနေ ထမ်းဆောင်ရင်း တစ်ဖက်ကလည်း သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ဖို့ ဝိပဿနာတရားကို လက်တွေ့ အားထုတ်နေကြတဲ့ အိမ်ရှင်မ၊ မိခင်၊ ဥပါသိကာမများ အားလုံးအတွက် ဒီဆောင်းပါးကို အထူးရည်ရွယ် ရေးသားလိုက်ပါတယ်။ အိမ်ရှင်မ တစ်ယောက်ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ ဟင်းချက်၊ အဝတ်လျှော်ရတဲ့ အလုပ်တွေ ရှိသလို၊ လူတိုင်း လုပ်ဖို့ ဝန်လေးတတ်တဲ့ အမှိုက်သွန်ရတဲ့ အလုပ်၊ အိမ်သာဆေးရတဲ့ အလုပ်တွေလည်း မလွဲမသွေ ပါဝင်နေပါတယ်။ အမှိုက်အိတ် အဟောင်းကြီးကို ကိုင်လိုက်ရတဲ့ အခါမျိုး၊ ဒါမှမဟုတ် ရေအိမ် (အိမ်သာ) ကို ဝင်ပြီး ဆေးကြော သန့်စင်ရတဲ့ အခါမျိုးမှာ နှာခေါင်းထဲကို ဒိုင်းကနဲ ဝင်လာတတ်တဲ့ အနံ့ဆိုးတွေဟာ ဘယ်သူ့အတွက်မှတော့ သာယာစရာ…
-
အနတ္တ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြားဖူးကြမှာပါ။ တချို့က “အနတ္တ” ဆိုတာဟာ “ငါ မဟုတ်လို့ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး” ဆိုတဲ့ အဆိုးမြင်ဝါဒဖက်ကို ရောက်သွားတတ်ကြတယ်။ အဲဒီလို အဆိုးမြင်ဝါဒကို ရှောင်ကြဉ်ဖို့ အထူးလိုအပ်ပါတယ်။ တကယ်တော့ အနတ္တဆိုတာ အရာရာဟာ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ ဖြစ်လာပြီး အကြောင်းကင်းရင် ပျက်သွားတယ်ဆိုတဲ့ သဘာဝကို နားလည်တာပါ။ ဥပမာ – နာကျင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာတဲ့အခါ “ငါ နာနေတယ်” လို့ တွေးမယ့်အစား “နာကျင်မှု သဘောလေး ဖြစ်လာတယ်” လို့ မြင်ပေးတာမျိုးပါ။ “ငါ” ဆိုတဲ့ အတ္တကို ဖယ်လိုက်တဲ့အခါ နာကျင်မှုအပေါ်မှာ ခံစားရတဲ့ ဝေဒနာ သိသိသာသာ သက်သာသွားပါတယ်။ ဒီလို နားလည်လာတဲ့အခါ ဘဝမှာ ကြုံတွေ့ရတဲ့ အခက်အခဲတွေကို ပိုပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့…
-
လောကီနဲ့ ဆန့်ကျင်ဖက် ဖြစ်နေပေမယ့်လည်း တရားက တန်ဖိုးရှိလွန်းလို့ ကြုံကြိုက်ရ ခဲလွန်းလို့ သတိထားမိအောင် ရေးပါရစေ။ လောကီမှာ မိဘက သားသမီးကို စောင့်ရှောက်တာ တနည်း မိဘဝတ်ကျေတာ၊ သားသမီးက မိဘကို စောင့်ရှောက်တာ တနည်းသားသမီးဝတ်ကျေတာ။ ဇနီးခင်ပွန်းတို့ အပြန်အလှန်သစ္စာရှိပြီး ရိုးမြေကျ ဝတ္တရားတွေ ကျေပွန်ကြတာ။ ပိုကောင်းတဲ့ ဘဝကို ရည်မှန်းပြီး ဒါနတွေပြုတာ သီလဆောက်တည်ကြတာ။ ပရဟိတ လုပ်ငန်းတွေ လုပ်ကြတာ ဒါတွေ အားလုံးဟာ ကောင်းတဲ့ ကုသိုလ် ကိစ္စတွေပါ။ မကောင်းမှုရှောင် ကောင်းမှုဆောင် ဆိုတာနဲ့လဲ ညီပါတယ်။ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်အောင်တောင်မှပဲ အမျိုးမျိုး ဖွဲ့နွဲ့ပြီး ရေးကြ ပြောကြ လုပ်ကြပါသေးတယ်။ အကုသိုလ်နဲ့ ယှဥ်ကြည့်ရင်တော့ ကုသိုလ်မို့ အပြစ်ပြောဖို့ မသင့်ပါ။ သို့သော် ကြုံခဲလှတဲ့…
-
ရဟန်းတော်များ၏ နေ့စဉ်ဘဝတွင် ပရိယတ္တိ (စာပေကျမ်းဂန် လေ့လာခြင်း) နှင့် ပဋိပတ္တိ (တရားဘာဝနာ အားထုတ်ခြင်း) ဟူသော ဓုရနှစ်ပါးသည် အဓိက အသက်သွေးကြောပင် ဖြစ်ပါသည်။ ဤလုပ်ငန်းစဉ် နှစ်ရပ်လုံးသည် ပြင်ပအာရုံများကို ဖြတ်တောက်ပြီး စိတ်ကို ငြိမ်သက်စွာ စူးစိုက်ထားရသည့် အလုပ်များ ဖြစ်သောကြောင့်၊ အလွန်အဖြစ်များပြီး အနှောင့်အယှက် အပေးဆုံးသော ကိလေသာတရား တစ်ခုနှင့် မလွဲမသွေ ရင်ဆိုင်ကြရပါသည်။ ယင်းမှာ အခြားမဟုတ်၊ စိတ်၏ လေးလံထိုင်းမှိုင်းမှု၊ ငိုက်မျဉ်းမှု ဟုခေါ်သော “ထိနမိဒ္ဓ နီဝရဏ” ပင် ဖြစ်ပါသည်။ တရားထိုင်နေစဉ် ဝင်သက်ထွက်သက်အပေါ် အာရုံမစူးစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ခေါင်းငိုက်စိုက် ကျလာခြင်း၊ စာကျက်နေစဉ် စာကြောင်းများ ဝေဝါးလာပြီး အိပ်မောကျသွားခြင်းတို့သည် ရဟန်းတိုင်း ကြုံဖူးသည့် အတွေ့အကြုံများ ဖြစ်ပါသည်။ သာမန်အားဖြင့် ဤသို့…
-
အနတ္တဆိုတဲ့ သဘောတရားကို ကျနော် ဆင်ခြင်မိသလောက် ရှင်းပြရရင် “ငါ၊ သူတစ်ပါး၊ ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၊ သတ္တဝါ” ဆိုတာ တကယ်မရှိဘဲ အသက်ဇီဝကင်းမဲ့နေတဲ့ သဘော၊ ဘယ်သူမှ ပိုင်စိုးမထားဘဲ သူ့အကြောင်းနဲ့သူ အကျိုးဆက်ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ သဘောလို့ ဆိုရပါမယ်။ ဒီနေရာမှာ အရေးအကြီးဆုံးက “မပိုင်ဆိုင်ဘူး” ဆိုတာနဲ့ “သူ့သဘောသူ ဆောင်နေတယ်” ဆိုတဲ့ အချက်နှစ်ချက်ကို ကွဲကွဲပြားပြား သိဖို့ပါပဲ။ အဲဒီသဘောတရားကို သဘောပေါက်သွားတာနဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်သတ္တဝါ၊ အသက်ဇီဝ မရှိဘူးဆိုတာ အလိုလို ထင်ရှားလာပါလိမ့်မယ်။ ဒီလိုပြောလိုက်လို့ “အနတ္တ” ဆိုတာဟာ “ငါ မဟုတ်လို့ ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး” ဆိုတဲ့ အဆိုးမြင်ဝါဒမျိုးကို ဆိုလိုတာ လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်တမ်းက အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုကို မှန်ကန်စွာ သိမြင်ပြီး လွတ်မြောက်ရာလမ်းကို…
-
ကျွန်တော်တို့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ အရာရာဟာ တည်မြဲနေတယ်လို့ ထင်တတ်ကြတယ်။ မနက်က စိတ်ဆိုးစရာလေးတစ်ခု ဖြစ်သွားရင် အဲဒီစိတ်က တစ်နေကုန် ဆက်ရှိနေတယ်လို့ ခံစားရတတ်တယ်။ တကယ်တော့ အဲဒါ အမြင်မှားနေတာပါ။ တကယ်တမ်း သတိထားကြည့်ရင် ဘယ်အရာမှ စက္ကန့်မလပ် ရပ်တန့်မနေပါဘူး။ ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ပူသွားတာ၊ အေးသွားတာ၊ စိတ်ထဲမှာ ဝမ်းသာသွားတာ၊ ဝမ်းနည်းသွားတာတွေ အကုန်လုံးဟာ ချက်ချင်းဖြစ်ပြီး ချက်ချင်းပျောက်သွားတာချည်းပါပဲ။ အဲဒီလို ဖြစ်ပြီးပျောက်သွားတဲ့ သဘာဝလေးတွေကို မမြင်တဲ့အခါ ငါ၊ ငါ့ဟာ ဆိုတဲ့ အစွဲတွေ ဝင်လာပါတယ်။ အစွဲတွေ ဝင်လာတော့ ကိုယ်ဖြစ်စေချင်တဲ့အတိုင်း မဖြစ်တဲ့အခါ ဆင်းရဲရတော့တာပါပဲ။ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးတတ်တဲ့ သဘာဝကို သဘာဝအတိုင်း လက်ခံနိုင်ဖို့က လက်တွေ့ ကိုယ်တိုင် မြင်အောင် ကြည့်ဖို့ပဲ လိုပါတယ်။ ဘာကိုမှ ပြင်ဆင်နေစရာ မလိုဘဲ…
-
ပထမ မဂ်ကျဖို့ဆိုတာ တကယ်မလွယ်ပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မလွယ်လို့ဆိုပြီး တရား အားမထုတ် ရင်တော့ ဖြေစရာရှိတဲ့ စာမေးပွဲကို လှည့်ပတ်ရှောင်နေသလိုပါပဲ။ ဘယ်တော့မှ အောင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲလိုမအောင်မခြင်းလဲ အိုနာသေခြင်း ချစ်တဲ့သူနဲ့ ကွေကွင်းရခြင်း မချစ်မနှစ်သက်သူနဲ့ နေရခြင်း စတဲ့ ဒုက္ခတွေကနေ ဘယ်တော့မှ လွတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ လောကကြီးက ဒုက္ခ ဒုက္ခ၊ ဝိပရိနာမ ဒုက္ခ၊ သင်္ခါရ ဒုက္ခ ဆိုပြီး ဒုက္ခအပြည့်နဲ့ လောကကြီးပါ။ ကိုယ့်ပေါ်မတရားတာတွေ လုပ်လို့ ဆိုပြီး တုန့်ပြန်ရတာပါဆိုပြီး ကံတရားကို လျောက်လှဲချက် တင်လို့ မရပါဘူး။ မကောင်းတဲ့ သူတွေနဲ့ ကြုံရတယ် ပြန်လုပ်ပြန်ရင်လည်း သူလုပ်တာ သူထံပြန်သလို ကိုယ်ပြုသမျှ ကိုယ့်ထံပြန်ဦးမှာပါပဲ။ လောကကြီးဟာ ပျော်မွေ့စရာ နေစရာကောင်းတဲ့ လောကကြီး…