တနင်္ဂနွေနေ့ နေဝင်ချိန်မှာ တနင်္လာနေ့အတွက် ကြိုတင်စိုးရိမ်နေတဲ့ စိတ်ဟာ တကယ်တော့ “မရှိသေးတဲ့ အနာဂတ်” ကို စိတ်ကူးနဲ့ ပုံဖော်ပြီး ပူလောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဝိပဿနာအမြင်နဲ့ ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဒါဟာ ပစ္စုပ္ပန်တည့်တည့်က ရုပ်နာမ်ဖြစ်စဉ်ကို သတိမကပ်နိုင်ဘဲ နာမ်တရားရဲ့ လှည့်စားမှုနောက်ကို ပါသွားတာပါပဲ။
မနက်ဖြန်ကို စိတ်အေးချမ်းစွာ ရင်ဆိုင်နိုင်ဖို့ ဒီလိုလေး နှလုံးသွင်းကြည့်ရအောင်-
အနိစ္စသဘောကို ဆင်ခြင်ခြင်း: မနက်ဖြန်မှာ ကြုံတွေ့ရမယ့် အလုပ်ကိစ္စတွေ၊ လူအရှုပ်အထွေးတွေဟာလည်း ဖြစ်ပြီးရင် ပျက်သွားမယ့် သဘောတွေချည်းပါပဲ။ ဘယ်အရာမှ အမြဲတည်မနေဘူးဆိုတဲ့ အသိနဲ့ ကြိုတင်လက်ခံထားရင် စိတ်ဖိစီးမှုဟာ အလိုလို လျော့ပါးသွားပါလိမ့်မယ်။
သတိဖြင့် နေထိုင်ခြင်း: မနက်ဖြန် အလုပ်ခွင်ထဲမှာ ဒေါသထွက်စရာ၊ စိတ်ပျက်စရာတွေနဲ့ ကြုံလာရင်တောင် အပြင်က လူကို အပြစ်တင်မယ့်အစား ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ “ဒေါသစေတသိက်” ကိုပဲ သတိကပ်ပြီး ရှုမှတ်ကြည့်ပါ။ အမှန်ကို အမှန်အတိုင်း မြင်လာတဲ့အခါ ပြင်ပလောကရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုတွေဟာ ကိုယ့်ကို ဒုက္ခမပေးနိုင်တော့ပါဘူး။
ပစ္စုပ္ပန်မှာ အဆုံးသတ်ပါ: မနက်ဖြန်အတွက် ကြိုတင်ပူပန်နေတာဟာ “ငါ” ဆိုတဲ့ အစွဲကြောင့်ဖြစ်တာပါ။ အခုလက်ရှိ ထိုင်နေတဲ့၊ အသက်ရှူနေတဲ့ ပစ္စုပ္ပန်တည့်တည့်မှာပဲ စိတ်ကို ထားကြည့်ပါ။ ဖြစ်ပေါ်သမျှ စိတ်တွေကို အရှိအတိုင်း သိနေခြင်းကသာ အစစ်မှန်ဆုံး အနားယူခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။
မနက်ဖြန်ကို အလုပ်လုပ်ဖို့ သွားတာ မဟုတ်ဘဲ၊ “ရုပ်နာမ်ဓမ္မတို့ရဲ့ ဖြစ်ပျက်မှုကို လေ့လာဖို့” သွားတာလို့ သဘောထားလိုက်ရင် တနင်္လာနေ့ဟာ စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းတဲ့ တရားစခန်းတစ်ခု ဖြစ်လာပါလိမ့်မယ်။