ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အမှားကတော့ ဒီလောကကြီးကို ခိုင်မာတယ်၊ တည်မြဲတယ်လို့ ထင်နေတာပါပဲ။
မနက်နိုးလာရင် “ဒါ ငါ့အခန်း၊ ဒါ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်၊ ဒါ ငါ့မိသားစု” ဆိုပြီး အရာရာကို မနေ့ကအတိုင်း ပုံသေမှတ်ယူလိုက်ကြတယ်။ စိတ်ထဲမှာ အရာရာကို “Block” တုံးကြီးတွေလို အခိုင်အမာ တည်ဆောက်ထားလိုက်တယ်။ အဲဒီလို ခိုင်မာတယ်လို့ ထင်နေသရွေ့ အမှန်တရားကို မမြင်နိုင်ပါဘူး။
တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့ မြင်နေရတဲ့ ရုပ်ဝတ္ထုတွေ၊ ခံစားနေရတဲ့ စိတ်တွေဟာ မြစ်ရေစီးဆင်းနေသလိုပဲ တရစပ် ပြောင်းလဲနေတာပါ။ ငြိမ်နေတယ်လို့ ထင်ရတာက စိတ်ရဲ့ လှည့်စားမှု သက်သက်ပါပဲ။
ဒီအမြင်မှား (ဒိဋ္ဌိ) ကို ခွာဖို့ဆိုတာ စာဖတ်နေရုံနဲ့ မရပါဘူး။ ကိုယ်တိုင် သတိထားကြည့်မှ ရမှာပါ။
ဒီနေ့ တစ်နေ့လုံး ကိုယ်မြင်နေကျ အရာဝတ္ထုတွေ၊ လူတွေကို ကြည့်တဲ့အခါ “ဒါဟာ ပုံသေရှိနေတာ မဟုတ်ဘူး၊ ပြောင်းလဲနေတဲ့ ဖြစ်စဉ်တစ်ခုပါလား” ဆိုတဲ့ အသိလေး ကပ်ပေးပါ။
ဒီနေ့အတွက် အမေး- ငါ့စိတ်က အရာရာကို ဘာလို့ အမြဲတမ်း ပုံသေကားချပ် ဆွဲထားချင်ရတာလဲ
Leave a Reply