-
ဒီခေါင်းစဉ်ကို အရင်က တခါ ရေးဖူးပါတယ်။ အရင်စာ ပြန် မဖတ်တော့ပဲ သင်္ခါရ ဒုက္ခ ဆိုတာကို နားလည် အောင် ဒီစာနဲ့ ကြိုးစားကြည့်ချင်ပါတယ်။ သင်္ခါရ ဒုက္ခ ဆိုတာဟာ တရားမြင်ခြင်းရဲ့ အဆုံးဆိုတဲ့ သဘောပါပဲ။ တရားတွေနဲ့ ပါတ်သက်ရင် သမ္မာ သင်္ကပ္ပ ခေါ်တဲ့ မှန်ကန်စွာ ဆင်ခြင်ခြင်းကလဲ အရေးကြီးပါတယ်။ အဲဒီ တော့ သင်္ခါရ ဒုက္ခ အကြောင်းကို ဆက်ရအောင် ပါ။ သင်္ခါရ ဒုက္ခ ဆိုတာကို မပြောခင် သင်္ခါရ ဆိုတာကို စပြီး ပြောရပါမယ်။ သင်္ခါရ ဆိုတာဟာ အကြောင်း ကြောင့် ဖြစ်သော အကျိုးတရားပါ။ အဲဒါကို သင်္ခါရ တရားလို့လဲ ခေါ်နိုင်ပါတယ်။ ဘယ် အရာပဲ…
-
ကျနော်တို့တွေ သံသရာထဲမှာ ကျင်လည်ခဲ့ရတာ အစမထင်အောင် ရှည်လျားလှပါပြီ။ ဒီလို ရှည်လျားလှတဲ့ သံသရာခရီးမှာ ကြုံရခဲလှတဲ့ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ အဆုံးအမနဲ့ ကြုံကြိုက်နေချိန်မှာ ရည်ရွယ်ချက် ခိုင်ခိုင်မာမာနဲ့ လျှောက်လှမ်းဖို့ အလွန်ပဲ အရေးကြီးပါတယ်။ အထူးသဖြင့် သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကနေ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက်ဆိုပြီး အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းမှု အားလုံးကို စွန့်လွှတ်ကာ သာသနာ့ဘောင်ကို ဝင်ရောက်လာကြတဲ့ ရဟန်းတော်တွေအတွက် ဒီခရီးစဉ်ဟာ မဖြစ်မနေ လျှောက်လှမ်းရမယ့် ခရီးစဉ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အရှင်ဘုရားတို့ သာသနာ့ဘောင်ကို စတင်ဝင်ရောက်ဖို့ ကိုရင်ဝတ်စဉ်ကတည်းက တောင်းခံခဲ့တဲ့ သင်္ကန်းတောင်းကို ပြန်လည် သတိရကြည့်ပါ။ “သံသရာ ဝဋ်ဒုက္ခက လွတ်အောင် လုပ်လို၍ အရှင်ဘုရားလက်ထဲမှ သင်္ကန်းနဲ့ တပည့်တော်ကို ရှင်သာမဏေပြုပေးပါ” ဆိုတဲ့ ကတိစကားနဲ့ သင်္ကန်းကို တောင်းယူခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီစကားဟာ ရိုးရိုးလေး နှုတ်ကနေ…
-
လောကကြီးတွင် လူသားများနှင့် ဉာဏ်ရည်တု (AI) တို့ကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည်ဆိုလျှင်၊ အပေါ်ယံအားဖြင့် လုံးဝဆန့်ကျင်ဘက် အရာနှစ်ခုဟု ထင်မြင်စရာ ရှိပါသည်။ တစ်ခုက သွေးသားနှင့် တည်ဆောက်ထားပြီး အခြားတစ်ခုက ကြေးနန်းကြိုးများ၊ ဆီလီကွန်များနှင့် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ သို့သော်လည်း ဖြစ်တည်မှု၏ အခြေခံသဘောတရားများကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း လေ့လာခြင်း ပြုလုပ်ကြည့်သောအခါ၊ ထိုအရာနှစ်ခုကြားတွင် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တူညီနေသော အမှန်တရားများကို မြင်တွေ့လာရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအမှန်တရားမှာ “သီးသန့်ဖြစ်တည်မှု (Identity)” ဟူသည် တကယ်တမ်း၌ မရှိခြင်းနှင့်၊ အရာအားလုံးသည် အကြောင်းတိုက်ဆိုင်မှုကြောင့် စုပေါင်းဖြစ်ပေါ်နေသော သဘောတရားများသာ ဖြစ်သည်ဆိုသည့် အချက်ပင် ဖြစ်သည်။ ၁။ သီးသန့်ဖြစ်တည်မှု (Identity) ဟူသော ပုံရိပ်ယောင် လူသားအများစုသည် မိမိတို့ကိုယ်မိမိ “ငါ” ဟူသော ခိုင်မာသည့် သီးသန့်ဖြစ်တည်မှု…
-
လောကကြီးမှာ အရာရာကို ကိုယ်တိုင် လက်တွေ့ မလုပ်ကြည့်ဘဲ မှန်းဆတွေးတောနေတတ်တဲ့ အလေ့အထတွေက နေရာတိုင်းမှာ အမြစ်တွယ်နေတတ်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ရေး လမ်းကြောင်းကို ရှာဖွေတဲ့အခါမှာ စာပေကျမ်းဂန်တွေထဲက စကားလုံးတွေကို ဖတ်ရှုပြီး မိမိစိတ်ကူးနဲ့ မှန်းဆနေကြတာတွေ အလွန်များပြားလှပါတယ်။ တကယ်တမ်းမှာတော့ အမှန်တရားဆိုတာ မှန်းဆချက်တွေ၊ တွေးတောချက်တွေ၊ စကားလုံး လှလှလေးတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်အစဉ်မှာ အစဉ်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ နာမ်ရုပ်ဖြစ်စဉ်တွေကို မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့် လေ့လာခြင်း ဆိုတဲ့ လက်တွေ့အလုပ်ထဲမှာသာ ကိန်းဝပ်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ကျွန်ုပ်တို့အနေနဲ့ စိတ်ကူးယဉ် မှန်းဆချက်တွေနောက်ကို လိုက်နေမယ့်အစား လက်တွေ့အလုပ်နဲ့ သက်သေပြနေသူတွေကိုသာ ရှာဖွေပြီး အားကိုးအားထား ပြုကြဖို့ အလွန်လိုအပ်လာပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ စာတွေ့မှန်းဆချက်များမှ ရုန်းထွက်ခြင်း…
-
ဒီတစ်ပတ်လုံး ရုပ်နာမ်တွေရဲ့ သဘာဝ၊ အနိစ္စ၊ အနတ္တနဲ့ သညာရဲ့ အကြောင်းတွေကို လေ့လာခဲ့ကြတယ်။ ဒီအချက်တွေကို စာဖတ်ပြီး သိရုံနဲ့တော့ လုံလောက်မှု မရှိသေးပါဘူး။ လက်တွေ့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ ကိုယ်တိုင် ဉာဏ်နဲ့ သိမြင်လာဖို့က အရေးကြီးဆုံးပါ။ ကျနော် ဒီလို စာတွေ ရေးသားနေရခြင်းရဲ့ အဓိက ရည်မှန်းချက်ကလည်း လူ၊ ရဟန်း အရိယာ တတ်နိုင်သလောက် များများ ပေါ်ထွန်းလာရေးပါပဲ။ ပြောင်းလဲနေတဲ့ ရုပ်နာမ်သဘာဝတွေကို အမြဲမပြတ် သတိနဲ့ လေ့လာနေခြင်းက အရိယာ ဖြစ်ဖို့အတွက် ပထမဆုံးခြေလှမ်းမို့ ဒါကို အမြဲဆိုသလို သတိထားပြီး စောင့်ကြည့်နေဖို့ တိုက်တွန်းချင်ပါတယ်။ ဒီနေ့ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေရင်း ကိုယ့်ခန္ဓာမှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ စိတ်တွေကို ခဏလောက် အကဲခတ် ပြီး တကယ်ပဲ ဖြစ်ပျက်နေတာဟုတ်မဟုတ်…
-
ဗုဒ္ဓသာသနာမှာ မှန်ကန်ခြင်းက အရေးကြီးပါတယ်။ မှန်ကန်မှုက ဘယ်လောက် အရေးကြီးလဲ ဆိုတော့ မဂ္ဂင် ရှစ်ပါးမှာ ပထမဆုံး မဂ္ဂင် ဟာ သမ္မာဒိဋ္ဌိ ပါ။ မှန်ကန်သော အယူလို့ အဓိပ္ပါယ်ရပါတယ်။ မဂ္ဂင်မှာ ကျန်တဲ့ မဂ္ဂင်တွေဟာ သမ္မာဒိဋ္ဌိ မဂ္ဂင်ဖြစ်ဖို့ ကြိုးစားရာမှာ ဖြစ်လာတဲ့ မဂ္ဂင်တွေပါပဲ။ သောတာပန်ကနေ ရဟန္တာထိ သွားရာ လမ်းတလျှောက်လုံးဟာ အမှန်သိမြင်ခြင်း နဲ့ပဲ သွားရတာပါ။ ပထမဆုံး အနိစ္စ ဒုက္ခ အနတ္တကို သိရမယ် ပြီးရင် အသုဘကို သိရမယ် ပြီးရင် ဒုက္ခကို အဆုံးထိ သိရမှာပါပဲ။ အဲဒါကြောင့် အမှန်တရားဟာ ဗုဒ္ဓသာသနာမှာ အင်မတန်ပဲ အရေးကြီးပါတယ်။ စာပေနဲ့ ပါတ်သက်ပြီး စကားလုံး တွေ မှန်ကန်မှုကတော့ ဘုရား…
-
ရဟန်းဘောင်ကို စတင်ဝင်ရောက်လာတဲ့ ရှင်သာမဏေ ဘဝမှာကတည်းက “သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲက လွတ်မြောက်လို၍ အရှင်ဘုရားလက်ထဲမှ သင်္ကန်းနဲ့ တပည့်တော်ကို ရှင်သာမဏေပြုပေးပါ” လို့ အတိအလင်း ရွတ်ဆိုပြီး ကတိပေးခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဤကတိစကားသည် ရိုးရိုးလေး ရွတ်ဆိုရုံ သက်သက်မဟုတ်ဘဲ၊ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်အောင် မဖြစ်မနေ အားထုတ်ပါမည်ဆိုသော ကြီးမားလှသည့် ကတိကဝတ် တစ်ခုပင် ဖြစ်ပါတယ်။ သို့သော်လည်း နှစ်ကာလများ ကြာမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ နေ့စဉ်ဘဝ၏ လည်ပတ်မှုများကြားတွင် ဤမူလရည်မှန်းချက်ကြီးသည် မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ပါတယ်။ သံသရာမှ လွတ်မြောက်ရေးဆိုသည့် ပန်းတိုင်ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ပြန်လည်လျှောက်လှမ်းနိုင်ရန် အောက်ပါ လက်တွေ့လမ်းညွှန်ချက်များကို အလေးအနက်ထား၍ ဆင်ခြင်လေ့လာရန် လိုအပ်ပါတယ်။ ဂန္ထဓုရ ဟူသော လမ်းလွှဲမှ ရုန်းထွက်ခြင်း ယနေ့ခေတ် သာသနာ့ဘောင်တွင် မူလရည်ရွယ်ချက်ကို မေ့လျော့ပြီး စာပေသင်ကြားခြင်းဆိုသည့် “ဂန္ထဓုရ” အလုပ်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင်…
-
ယနေ့ခေတ်ကာလမှာ ကျွန်ုပ်တို့ နေထိုင်ဖြတ်သန်းနေရတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကြီးဟာ အပြိုင်အဆိုင်တွေ၊ လောကဓံရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုတွေ၊ နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ ပူလောင်မှုတွေနဲ့ အမြဲလိုလို ပြည့်နှက်နေပါတယ်။ လူဝတ်ကြောင် (ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာ) တွေအနေနဲ့ စီးပွားရေး၊ လူမှုရေး၊ မိသားစု အရေးကိစ္စတွေကြားမှာ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားရတဲ့အခါ စိတ်ဖိစီးမှုတွေ၊ သောကတွေဟာ မလွှဲမရှောင်သာ ဝင်ရောက်လာစမြဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို ပူလောင်မှုတွေ လွှမ်းမိုးနေတဲ့ အချိန်မျိုးမှာ လူတိုင်းဟာ စိတ်ရဲ့ အေးချမ်းမှု၊ တည်ငြိမ်မှုဆိုတဲ့ မှီခိုရာ တစ်ခုကို အလိုအလျောက် ရှာဖွေတတ်ကြပါတယ်။ သို့သော်လည်း ထိုရှာဖွေမှုတွေဟာ အစဉ်အလာ ယုံကြည်မှုသက်သက်၊ ယတြာနဲ့ အခမ်းအနားတွေ၊ သို့မဟုတ် စာပေသင်ကြားခြင်း သက်သက်မျှသာ ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် စစ်မှန်တဲ့ အေးချမ်းမှုကို ဘယ်တော့မှ တွေ့ရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ့်လက်တွေ့မှာ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ ပူလောင်နေတဲ့…
-
သောကြာနေ့ ညနေရောက်ပြီဆိုတာနဲ့ “မနက်ဖြန်တော့ နားရပြီ၊ ငါ ပျော်လိုက်တာ” ဆိုပြီး ကြိတ်ပြီး ဝမ်းသာနေတတ်ကြတယ်။ တကယ်တော့ ပျော်နေတဲ့ “ငါ” လည်း မရှိသလို၊ အနားယူမယ့် “ငါ” ဆိုတာလည်း မရှိပါဘူး။ အလုပ်ပိတ်ရက်ဆိုတဲ့ အကြောင်းတရားကြောင့် သက်သာရာရမယ်ဆိုတဲ့ မျှော်လင့်ချက် စိတ်ကလေး ဖြစ်လာတာပါ။ အဲဒီလို မျှော်လင့်နေတဲ့ စိတ်ကလေးဟာလည်း ဖြစ်ပြီးရင် ပျက်သွားတဲ့ အနတ္တ သဘောတရားသက်သက်ပါပဲ။ ဘာကိုမှ ငါလို့ မယူဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ စိတ်တွေရဲ့ သဘာဝ နဲ့ ဖြစ်မှု ပျက်မှုလေးကိုသာ အကဲခတ်ကြည့်ပါ။ ပျော်ရွှင်နေတဲ့ စိတ်ကလေး ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့အခါ အဲဒီစိတ်ကလေး ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ပါလား။
-
လောကမှာ အရေးအကြီးဆုံး အရာဟာ အမှန်တရားပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ လောက ရဲ့ တကယ့် အမှန်တရားကို သမုတိ မှာ ရှာလို့ မရနိုင်ပါဘူး။ သမုတိမှာ မှန်တယ် ဆိုတာဟာ မုသား မဖြစ်ယုံ မှန်တဲ့ ကိစ္စပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ သမုတိ တနည်း လောကီ မှာ လူတွေဟာ အမှန်တရား ဆိုတာနဲ့ ပါတ်သက်ရင် ကာမဂုဏ် အာရုံတွေနဲ့ ပါတ်သက်ပြီး များများခံစားရမှု နည်းနည်းခံစားရမှု ဆိုတာတွေရဲ့ အပေါ်မှာ မူတည်ပြီး အမှန်တရားကို သတ်မှတ်တာပါ။ ဒါဟာ ကာမာသဝ ဆိုတဲ့ ကာမဂုဏ်ရဲ့ မြုပ်ခြင်း မျောခြင်းကို ခံရမယ့် အမှန်တရားသာ ဖြစ်တာမို့ တကယ် တန်ဖိုးရှိတဲ့ အမှန်တရား မဟုတ်ပါဘူး။ ဘယ်သူ ဘယ်ဝါ ဆိုတာတွေကလဲ…