-
ဗုဒ္ဓမြတ်စွာဘုရား ပွင့်ထွန်းပေါ်ပေါက်လာရခြင်းရဲ့ အဓိက အနှစ်သာရဟာ သတ္တဝါတွေကို သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကနေ အပြီးတိုင် လွတ်မြောက်စေဖို့ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နှစ်ကာလတွေ ကြာညောင်းလာတာနဲ့အမျှ အဲဒီ သန့်စင်တဲ့ လွတ်မြောက်ရေး လမ်းကြောင်းပေါ်မှာ လောကီရေးရာ ကိစ္စရပ်တွေ၊ ဓလေ့ထုံးစံတွေနဲ့ အခြားသော အယူဝါဒဟောင်းတွေဟာ တဖြည်းဖြည်း ရောထွေး စိမ့်ဝင်လာခဲ့ပါတယ်။ ဒီနေ့ခေတ်မှာ တရားအားထုတ်မယ်၊ လွတ်မြောက်ရာလမ်းကို လျှောက်မယ်ဆိုရင် ဒီလို ရောထွေးနေတဲ့ အယူအဆဟောင်းတွေကနေ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဖောက်ထွက်နိုင်ဖို့ အလွန်ကို အရေးကြီးပါတယ်။ ရွှေနဲ့ ရွှံ့ ရောနေသော မြစ် (ဥပမာ) ဒီသဘောတရားကို ရှင်းလင်းသွားအောင် ဥပမာတစ်ခုနဲ့ လေ့လာကြည့်ရအောင်ပါ။ လူတစ်ယောက်ဟာ မြစ်တစ်စင်းထဲမှာ ရွှေသွားကျင်တယ် ဆိုပါစို့။ မြစ်ကြမ်းပြင်ကနေ ခပ်ယူလိုက်တဲ့ ဗန်းထဲမှာ သန့်စင်တဲ့ ရွှေမှုန်တွေအပြင်၊ ရွှံ့တွေ၊ သဲတွေ၊…
-
ကိုယ့်ရဲ့ ခန္ဓာငါးပါးကို တစ်ခုချင်း သေချာ စစ်ဆေးကြည့်ရင် ဘယ်အရာမှ ‘ငါ’ မဟုတ်ပါဘူး။ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ စုပေါင်းပြီး ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ သဘောတရားတွေကိုသာ ‘ငါ’ လို့ မှားယွင်းစွာ နာမည်တပ်ထားကြတာပါ။ အဲဒီလို မှားယွင်းတဲ့ သတ်မှတ်ချက်ကို အမှန်တကယ်လို့ ယုံကြည်လိုက်တဲ့အခါ၊ ‘ငါ’ နဲ့ ‘ငါ့ဟာ’ ဆိုတဲ့ အစွဲတွေ ဝင်လာပါတော့တယ်။ အဲဒီ အစွဲနောက်မှာတော့ ပူလောင်မှုတွေ၊ ဝမ်းနည်းမှုတွေနဲ့ အကုသိုလ်တွေဟာ တားမရ ဆီးမရ ရေစီးကြောင်းကြီးလို ဝင်ရောက်လာတော့တာပါပဲ။ အစွဲရှိရင် အမြဲတမ်း ပူလောင်ရမှာပါ။ ကိုယ့်ကို ဒုက္ခပေးနေတဲ့ ပူလောင်မှုတွေဟာ ‘ငါ’ လို့ နာမည်တပ်မိတဲ့ အထင်မှားလေးကနေ စနေတာပါလားလို့ ဆင်ခြင်ကြည့်ပါဦး။
-
စိတ်၊ စေတသိက်၊ ရုပ်၊ နိဗ္ဗာန် ဆိုတဲ့ ပရမတ္တတရားလေးပါး အကြောင်းကို ကြားဖူးကြပါလိမ့်မယ်။ လောကဆိုတာဟာ အမြဲတမ်း ဖြစ်လိုက်၊ ပျက်လိုက် ဖြစ်နေတဲ့ သဘောရှိလို့ “လောက” လို့ ခေါ်တာပါ။ ဘာကြောင့် ဒီလို အမြဲ ဖြစ်ပျက်နေရသလဲ ဆိုရင်၊ လောကမှာ ရှိသမျှ အရာအားလုံးဟာ အကြောင်းတရားကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာရတဲ့ အကျိုးတရားတွေ (သင်္ခါရတရားတွေ) ချည်းပဲ ဖြစ်နေလို့ပါ။ စိတ်၊ စေတသိက် နဲ့ ရုပ် ဆိုတာတွေဟာ ဖြစ်ပြီးရင် ပျက်တတ်တဲ့ “သင်္ခါရတရား” တွေ ဖြစ်ပြီး၊ ဒီတရားတွေကိုပဲ “လောက” လို့ ခေါ်တာပါ။ ဒီလောကရဲ့ အလွန်ကိုတော့ “လောကုတ္တရာ” လို့ ခေါ်ပြီး၊ လောကုတ္တရာ ဆိုတာကတော့ နိဗ္ဗာန်တရားပါပဲ။ နိဗ္ဗာန်တရားဟာ ဘယ်အကြောင်းတရားကမှ…
-
ညနေပိုင်း အချိန်အခါမှာ တစ်နေ့တာလုံးရဲ့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေကို ဝိပဿနာ ဉာဏ်ရေစင်နဲ့ ဆေးကြောပြီး၊ တကယ့် ပကတိ အရှိတရားကို လက်တွေ့ လေ့လာ အားထုတ်နေကြတဲ့ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာ ယောဂီသူတော်စင် အပေါင်းတို့… တစ်နေ့တာ လုပ်ငန်းခွင်ကနေ အိမ်ကို ပြန်ရောက်လာတဲ့ ဒီလို ညနေခင်း အချိန်လေးတွေဟာ မိမိရဲ့ ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ နေ့ခင်းဘဝကို ဉာဏ်နဲ့ ပြန်လည် သုံးသပ်ဖို့ အကောင်းဆုံး အချိန်အခါပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အလုပ်ခွင် ဆိုတာဟာ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေတဲ့ နေရာမျိုး မဟုတ်ဘဲ၊ မျက်စိရှေ့မှာ မြင်စရာ အာရုံတွေ၊ နားထဲကို ကြားစရာ အသံတွေ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်နေတဲ့ နေရာကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီလို အာရုံတွေ ပေါများလှတဲ့ နေရာမှာ ကျနော်တို့ဟာ…
-
မြတ်စွာဘုရားရှင်၏ အဆုံးအမကို ခံယူကာ သာသနာ့ဘောင်သို့ ဝင်ရောက်လာကြသော ရဟန်းတော်များ၏ နေ့စဉ်ဘဝကို ပြန်လည်ကြည့်ရှုလျှင်၊ မူလရည်မှန်းချက်နှင့် လွဲချော်နေသော မြင်ကွင်းများကို နေရာအနှံ့အပြားတွင် တွေ့မြင်နေရပါသည်။ ရဟန်းတော်များသည် မိမိတို့နှင့် လုံးဝ မသက်ဆိုင်သော ကျေးရွာရပ်ကွက် ဖွံ့ဖြိုးရေး၊ ပဋိပက္ခများကို ဝင်ရောက် ဖြေရှင်းပေးရေး၊ လောကီပညာရေး လမ်းညွှန်ပေးရေး အစရှိသည့် လူမှုရေးတာဝန်များကို ပခုံးထက်တွင် အထပ်ထပ် တင်ထားတတ်ကြပါသည်။ ဤအခြေအနေသည် ရဟန်းပြုစဉ်က ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာတော်ထံတွင် “သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ပါရစေ” ဟု တောင်းခံခဲ့သော ကတိကဝတ်နှင့် ဖြောင့်ဖြောင့်ကြီး ဆန့်ကျင်နေပါသည်။ လွတ်မြောက်ရာ လမ်းမှန်ကို လျှောက်လှမ်းလိုလျှင် ဤကဲ့သို့ ကြားညှပ်ဝင်ရောက်လာသော လူမှုရေးတာဝန် အရှုပ်အရှင်း အားလုံးကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခွာချပစ်ရန် လိုအပ်လှပါသည်။ ရောဂါကို မကုသသော သမားတော်ကြီး (ဥပမာ) ဤသဘောတရားကို…
-
ကျွန်တော်တို့ နေ့စဉ် မြင်တွေ့နေရတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေ၊ တိရစ္ဆာန်တွေကို ပုဂ္ဂိုလ်၊ သတ္တဝါလို့ပဲ အမြဲ မြင်လေ့ရှိကြတယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး အဲဒီလို သတ္တဝါလို့ အမည်ခံထားတဲ့ အရာတွေကို အမြင်လေး နည်းနည်း ပြောင်းကြည့်ရအောင်။ သူတို့တွေဟာလည်း ကိုယ့်လိုပဲ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးနေတဲ့ ရုပ်တရားနဲ့ ဖြစ်ပြီးပျက်နေတဲ့ နာမ်တရား၊ စုစုပေါင်း ခန္ဓာငါးပါး အစုအဝေးကြီးပါလားလို့ ရှုကြည့်ပါ။ ပုဂ္ဂိုလ်၊ သတ္တဝါ မဟုတ်ဘဲ ရုပ်နာမ်တွေရဲ့ အကြောင်းအကျိုး ဖြစ်စဉ်တွေ အနေနဲ့သာ ဉာဏ်နဲ့ ဆင်ခြင်ကြည့်ဖို့ ကြိုးစားပါ။ ဒီနေ့ ကိုယ့်ရှေ့က ဖြတ်သွားတဲ့သူကို အမည်နာမတွေ ဖယ်ပြီး ရုပ်နာမ်သဘာဝသက်သက်လို့ မြင်အောင် လေ့လာကြည့်လို့ ရမလား။
-
မောဟဆိုတာကို အရှင်းလင်းဆုံး ပြောရရင် “ကြောင်တောင်ကန်းနေတာ” ကို ခေါ်တာပါ။ ရုပ်နာမ်တွေရဲ့ ပကတိ အမှန် အရှိတရားကို မမြင်ရအောင် ဖုံးကွယ်ထားတတ်တဲ့ သဘောတရား ဖြစ်ပါတယ်။ ၁။ အနိစ္စကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း ရုပ်နာမ်ရဲ့ သဘာဝ အမှန်သည် “အနိစ္စ” ဆိုတဲ့အတိုင်း အမြဲတမ်း ဖြစ်ပြီးရင် ပျက်နေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မောဟက “စောစောက ရုပ်နာမ်နဲ့ အခု ရုပ်နာမ်ဟာ အတူတူပဲ၊ မြဲတယ်” ဆိုတဲ့ သဘောမျိုးဖြစ်အောင် ဖုံးကွယ်ထားပါတယ်။ • လက်တွေ့ ဥပမာ – အခု ဒီစာကို ဖတ်နေတဲ့ အချိန်မှာပဲ မျက်လုံးက မြင်သိစိတ် (ဝိဉာဏ်) တွေ ဖြစ်လာတယ်၊ စကားလုံးတွေပေါ်မှာ အဓိပ္ပာယ်ပြန်တဲ့ မှတ်သားမှု (သညာ) တွေ လိုက်ဖြစ်တယ်၊…
-
မြန်မာ့လူဘောင်အဖွဲ့အစည်းတွင် ဘာသာရေးနှင့် ပတ်သက်လျှင် “ဆုတောင်းခြင်း”၊ “ဆုပေးခြင်း”၊ “ဆုယူခြင်း” ဆိုသည့် အလေ့အထများသည် အလွန်ရေပန်းစားလှပါသည်။ ဘုရားသွားလျှင် ဆုတောင်းမည်၊ ဘုန်းကြီးကျောင်းသွားလျှင် ဘုန်းကြီးထံမှ ဆုပေးသည်ကို ခံယူမည်ဆိုသည့် အလေ့အထက နေ့စဉ်ဘဝတွင် အမြစ်တွယ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် မြတ်စွာဘုရား၏ မူလလမ်းစဉ်ကို လေ့လာကြည့်လျှင် ဤကဲ့သို့ ဆုတောင်း၊ ဆုပေးလုပ်ရုံဖြင့် ပြီးမြောက်အောင်မြင်သွားသည်ဆိုသော အယူအဆကို အားပေးထားခြင်း မရှိကြောင်း ထင်ရှားစွာ တွေ့ရပါသည်။ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဝိနည်းပိဋကတ်၊ မဟာဝါပါဠိတော်လာ မင်းကြီးသုဒ္ဓေါဓန၏ အဖြစ်အပျက်က အလွန်ထင်ရှားလှပါသည်။ မြတ်စွာဘုရား၏ သားတော် ရာဟုလာကို ရှင်သာမဏေ ပြုပေးလိုက်ပြီးနောက် သုဒ္ဓေါဓနမင်းကြီးသည် အလွန်အမင်း ယူကျုံးမရ ဝမ်းနည်းခဲ့ရပါသည်။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးသည် မြတ်စွာဘုရားထံသို့ ချဉ်းကပ်ပြီး “မြတ်စွာဘုရား၊ တပည့်တော်သည် အရှင်ဘုရားထံမှ…
-
နေ့လယ်ခင်း သို့မဟုတ် ညနေခင်း အချိန်များတွင် မိမိ၏ နေ့စဉ်ဘဝကို ဝိပဿနာ ကွင်းပြင်အဖြစ် အသုံးချနေကြသော ယောဂီသူတော်စင် အပေါင်းတို့… လုပ်ငန်းခွင်မှာ အလုပ်တွေ ရှုပ်ကျပ်နေတဲ့အခါ၊ ဖိအားတွေ များလာတဲ့အခါ ကျနော်တို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ အလိုအလျောက် ပေါ်လာတတ်တဲ့ အတွေးတစ်ခု ရှိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ “ငါ အလုပ်တွေ အရမ်းများနေပြီ”၊ “ငါ ပင်ပန်းနေပြီ”၊ “ငါ ဒါတွေကို ပြီးအောင် လုပ်ရဦးမယ်” ဆိုတဲ့ ညည်းတွားသံတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို “ငါ လုပ်နေတယ်” ဆိုတဲ့ ခံစားချက်ဟာ ပကတိ အရှိတရား မဟုတ်ဘဲ၊ လုပ်ငန်းစဉ်တွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ခိုင်မာတဲ့ ပြုလုပ်သူ တစ်ဦးဦး ရှိနေတယ်လို့ ထင်မှတ်မှားနေတဲ့ အတ္တရဲ့ လှည့်စားမှု သက်သက်သာ ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်တမ်း…
-
ယနေ့ခေတ် မြန်မာ့လူ့အဖွဲ့အစည်းကို လေ့လာကြည့်လိုက်လျှင် ရဟန်းသံဃာတော်များကို ဘာသာရေးခေါင်းဆောင် အဖြစ်သာမက၊ လူမှုရေးခေါင်းဆောင်၊ ပညာရေးလမ်းညွှန်၊ ကျေးရွာရပ်ကွက်၏ အုပ်ချုပ်ရေးနှင့် ပဋိပက္ခ ဖြေရှင်းပေးသူများအဖြစ်ပါ နေရာပေးထားကြသည်ကို အထင်အရှား တွေ့မြင်ရမည် ဖြစ်ပါသည်။ ရွာတစ်ရွာတွင် ပြဿနာတစ်ခုခု ဖြစ်လျှင်ဖြစ်စေ၊ လူမှုရေးအရ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် လိုအပ်လျှင်ဖြစ်စေ ဘုန်းတော်ကြီးကျောင်းသို့ သွားရောက် လျှောက်ထား အဆုံးအဖြတ်ခံယူသည့် အလေ့အထမှာ ကျနော်တို့ဆီတွင် အလွန် အမြစ်တွယ်နေပြီ ဖြစ်ပါသည်။ သို့သော် ဤနေရာတွင် အလွန်လေးနက်ပြီး ပွင့်လင်းသော မေးခွန်းတစ်ခုကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ မေးရန် လိုအပ်လာပါသည်။ ဤကဲ့သို့ လူမှုရေးပြဿနာများကို ဖြေရှင်းပေးရန်၊ လူ့အဖွဲ့အစည်းကို ဦးဆောင်ရန်ဆိုသည့် တာဝန်များသည် မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်တိုင် ချမှတ်ပေးခဲ့သော ရဟန်းတို့၏ မူလတာဝန် အစစ်အမှန် ဟုတ်ပါသလား။ သို့တည်းမဟုတ် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း…