-
အရှင်ဘုရားတို့ သာသနာ့ဘောင်ကို စတင်ဝင်ရောက်လာချိန်မှာ သင်္ကန်းတောင်းခဲ့တဲ့ စကားရပ်ကို နေ့စဉ် ပြန်လည် ဆင်ခြင်ကြည့်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲက လွတ်မြောက်လို၍ ဆိုတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ ကတိကဝတ်နဲ့ သင်္ကန်းကို တောင်းယူခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ စာချ၊ စာသင် စတဲ့ ကိစ္စတွေကြားမှာ ဒီကတိကဝတ်ကို တကယ်ပဲ အသက်သွင်းနေသလား၊ သံသရာကနေ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်ချင်တဲ့ ဆန္ဒ ပြင်းပြနေသေးရဲ့လား ဆိုတာကို နေ့စဉ် စစ်ဆေးရပါမယ်။ ပစ္စည်းလေးပါးကို သုံးစွဲနေမှုဖြင့် စစ်ဆေးခြင်း ရဟန်းဘဝမှာ နေ့စဉ် ဘုန်းပေးသုံးဆောင်နေတဲ့ ဆွမ်း၊ သင်္ကန်း၊ ကျောင်း၊ ဆေး ဆိုတာတွေဟာ မြတ်စွာဘုရားဆီကနေ ချေးယူစားသောက်နေတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒကာ၊ ဒကာမတွေက မြတ်စွာဘုရားအလိုကျ သံသရာလွတ်ကြောင်း အားထုတ်မယ့်သူတွေအဖြစ် ယုံကြည်လှူဒါန်းထားတာ ဖြစ်ပါတယ်။…
-
လူဝတ်ကြောင် (ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာ) များအဖြစ် လောကဓံလှိုင်းတံပိုးတွေကြားမှာ ရုန်းကန်ရှင်သန်ရတဲ့အခါ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ သောကတွေ၊ ပူလောင်မှုတွေ၊ ဖိအားတွေဟာ မလွှဲမရှောင်သာ ဝင်ရောက်လာစမြဲ ဖြစ်ပါတယ်။ စီးပွားရေး အကျပ်အတည်း၊ မိသားစု ပြဿနာ၊ လုပ်ငန်းခွင်က မွန်းကျပ်မှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို အမြဲတမ်း ရှာဖွေတတ်ကြပါတယ်။ တချို့က ပြင်ပအပျော်အပါးတွေမှာ ထွက်ပေါက်ရှာတယ်၊ တချို့က အကျိုးအကြောင်း မဆီလျော်တဲ့ ယတြာတွေ၊ အခမ်းအနားတွေနဲ့ အစဉ်အလာ ယုံကြည်မှုတွေနောက်ကို လိုက်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီလို ဖြေရှင်းနည်းတွေဟာ ယာယီ သက်သာရုံလောက်သာ ဖြစ်ပြီး တကယ့်လက်တွေ့မှာတော့ သောကတွေကို အပြီးတိုင် မငြိမ်းအေးစေနိုင်ပါဘူး။ ဒါဆိုရင် လူဝတ်ကြောင်တွေရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝ သောကတွေကို လက်တွေ့ကျကျ အဆုံးသတ်ပေးနိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက ဘာလဲ။ အဖြေက…
-
အရင်က လုပ်ခဲ့တဲ့ အမှားတွေအတွက် နောင်တရတာ၊ အပြစ်တင်တာတွေဟာ လက်ရှိမှာ တကယ်ဖြစ်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါဟာ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ ပေါ်လာတဲ့ သညာ (နာမ်တရား) ရဲ့ ဖြစ်ပျက်မှုကို ငါအတိတ်လို့ မှားယွင်းစွာ ယူဆမှုကြောင့် ဖြစ်နေရတာပါ။ အတိတ်က အဖြစ်အပျက်တွေကို ပြန်လည်မှတ်သားထားတဲ့ သညာ လေးတွေ ပစ္စုပ္ပန်မှာ ပြန်ပေါ်လာတာ သက်သက်ပါ။ အဲဒီ သညာဖြစ်ပျက်လေးကို ငါ့အတိတ် လို့ ငါ အမှန်တကယ်ပဲလို့ ထင်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်နှိပ်စက်နေကြတာပါ။ ဒါဟာ ငါမဟုတ် ငါ့သညာ မဟုတ်ပဲ အကြောင်းအကျိုး ဖြစ်နေတဲ့သညာရဲ့ ဖြစ်ပျက်မှု နဲ့ ငါ ရှိတယ် ဆိုတဲ့အထင်ရဲ့ လှည့်စားမှုပဲလို့ အရှိကိုအရှိအတိုင်း သိလိုက်ရင် ပူလောင်မှုတွေ ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပါလိမ့်မယ်။ စိတ်ထဲမှာ နောင်တ…
-
အာရုံ နှင့် ဒွါရ ကို သိပ္ပံအမြင်အားဖြင့် ဖြစ်ပျက်နေသည့်အကြောင်း အနည်းငယ် ရှင်းပြလိုပါတယ်။ အာရုံ ဆိုတာကတော့ အဆင်း၊ အသံ၊ အနံ၊ အရသာ၊ အထိအတွေ့၊ ကြံတွေးစရာ တို့ကို အာရုံဟု ခေါ်ပါတယ်။ ဒွါရ ဆိုတာကတော့ မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ် တို့ ဖြစ်ပါတယ်။ မျက်စိ နဲ့ အဆင်းတိုက်တယ် ဆိုရာမှာ တကယ်တမ်းတော့ မျက်စိနှင့် အလင်း တိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်ပါတယ်။ ကျနော်တို့က အရာဝတ္ထုတခုကို မြင်ရတယ် ဆိုသည်မှာ တကယ်တော့ အလင်းက အရာဝတ္ထုကို ထိခိုက်ပြီး အလင်းတန်းများက မျက်လုံးကို လာရောက်ထိခိုက်သည့်အခါ အလင်းအနေနှင့် အရောင် အနေနှင့် မြင်စိတ် ဖြစ်ခြင်း ဖြစ်ပါတယ်။…
-
အရှင်ဘုရားတို့ထဲမှာဖြစ်စေ၊ သာသနာ့ဘောင်မှာဖြစ်စေ မကြာခဏ ကြားရတတ်တဲ့ စကားတစ်ခွန်းရှိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ “ခုခေတ်က သာသနာကုန်ခါနီးပြီ၊ မဂ်ဖိုလ်ရဖို့ဆိုတာ အင်မတန် ခဲယဉ်းသွားပြီ” ဆိုတဲ့ ဆင်ခြေတွေပါပဲ။ ဒီလို သံသယတွေဟာ တကယ်တော့ မိမိကိုယ်တိုင် တရားမအားထုတ်ချင်တဲ့အခါ ပေးလေ့ရှိတဲ့ အကြောင်းပြချက်တွေသာ ဖြစ်ပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ သာသနာတော်ဟာ နှစ်ပေါင်း ၂၅၀၀ ကျော်လာပြီဖြစ်ပေမယ့် သံသရာက လွတ်မြောက်ကြောင်း တရားတော်တွေ၊ ပိဋကတ်တော်တွေဟာ အထင်အရှား ရှိနေဆဲပါ။ သာသနာ ၅၀၀၀ ဆိုတဲ့ သတ်မှတ်ချက်ဟာ ဘုရားဟော ပါဠိတော်မှာ မပါဝင်ဘဲ အဋ္ဌကထာဆရာတွေက ဖွင့်ဆိုထားတာသာ ဖြစ်ပါတယ်။ အမှန်တကယ်တော့ တရားအားထုတ်လို့ ရနေတဲ့၊ အရိယာတွေ ရှိနေတဲ့ အခြေအနေဟာ သာသနာ တည်တံ့နေခြင်းရဲ့ ပြယုဂ်ပါပဲ။ ဒါကြောင့် သောတာပန်အဖြစ်ကနေ ရဟန္တာအထိ ပန်းတိုင်ဟာ…
-
ယနေ့ခေတ်ကာလမှာ နည်းပညာတွေ တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ တရားဟောစကားတွေ၊ တရားစာအုပ်တွေ၊ ဆောင်းပါးတွေကို အချိန်မရွေး နေရာမရွေး အလွယ်တကူ လက်လှမ်းမီ နားထောင် ဖတ်ရှုနိုင်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ ကောင်းမွန်တဲ့ အချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေမယ့်၊ အခြားတစ်ဖက်မှာတော့ အလွန်သတိထားရမယ့် အရေးကြီးတဲ့ မေးခွန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။ အဲဒါကတော့ “ငါတို့ နားထောင်နေတဲ့၊ ဖတ်ရှုနေတဲ့ စကားလုံးတွေထဲမှာ လက်တွေ့ကျင့်စဉ် ဘယ်လောက်ပါသလဲ” ဆိုတဲ့ မေးခွန်းပါပဲ။ လက်တွေ့ ခန္ဓာဉာဏ်ရောက် ဝိပဿနာအလုပ်ကို ကိုယ်တိုင် အားမထုတ်ဘဲ၊ စာပေကျမ်းဂန်တွေထဲက အလွတ်ကျက်မှတ်ထားတဲ့ အသိဉာဏ် သက်သက်နဲ့ ပြောဆိုနေတဲ့ တရားစကားတွေမှာ ကြီးမားတဲ့ ဟာကွက်တွေ ရှိနေပါတယ်။ အဲဒီဟာကွက်တွေကို မြင်အောင် မကြည့်နိုင်ဘူးဆိုရင်၊ နားထောင်တဲ့သူတွေဟာ အသိဉာဏ် ပွင့်လင်းလာဖို့ထက် စကားလုံးတွေ၊ အယူအဆတွေရဲ့ လှည့်စားမှုနောက်ကို မျောပါသွားပြီး…
-
တရားအားထုတ်ဖို့အတွက် သီးသန့် အချိန်ယူပြီး ထိုင်နေမှ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့ နေ့စဉ်သွားလာ လှုပ်ရှားနေတဲ့ အချိန်တွေမှာလည်း ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ စိတ်တွေကို ဖြစ်ပျက်နေမှန်း အသိအမှတ်ပြုပေးတဲ့ စိတ္တာနုပဿနာကို လက်တွေ့ ကျင့်သုံးလို့ ရပါတယ်။ စိတ်ညစ်လာရင် ညစ်တဲ့စိတ် ဖြစ်ပျက်မှန်းသိလိုက်ပါ။ ပျော်လာရင် ပျော်တဲ့စိတ် ဖြစ်ပျက်မှန်း သိလိုက်ပါ။ စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာတဲ့ ခံစားချက်တွေကို ဝင်မတားဘဲ၊ သတိထားပြီး လေ့လာကြည့်တဲ့အခါ စိတ်ဆိုတာ ဖြစ်ပြီးရင် ပျက်သွားတာပဲဆိုတာကို ကိုယ်တိုင် မြင်လာပါလိမ့်မယ်။ အဲဒီလို တိုက်ရိုက် သိမြင်ခြင်းကသာ စိတ်ဖြစ်ပျက်သာရှိပြီး ငါမရှိတဲ့အတွက် ငါဆိုတဲ့ အထင်မှားကလဲ အထင်မှားစိတ် ဖြစ်ပျက်မှန်းသိပြီး အထင်မှား ပြုတ်ကျစေတာပါ။ အခု စာဖတ်ပြီးသွားတဲ့အခါ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်သွားလဲဆိုတာကို အကဲခတ်ကြည့်ပါဦး။
-
အလုံးစုံသော တရားတို့သည် အတ္တ မဟုတ်၊ အတ္တမရှိ လို့ အဓိပ္ပါယ် ရပါတယ်။ အဲဒီစကားကို မပြောခင်မှာ အတ္တမရှိ၊ အတ္တမဟုတ် ဆိုတဲ့ သဘောကို အရင်သိဖို့ လိုပါတယ်။ အတ္တဆိုတာက ပြုပြင်စီရင်နိုင်စွမ်းရှိသော၊ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်သော၊ ခံစားနိုင်သော၊ ရရှိနိုင်သော၊ ကြံတွေးနိုင်သော၊ သိတတ်သော၊ အမှန်မြင်တတ်သော၊ ပြောဆိုဆက်သွယ်နိုင်သော၊ လိုချင်တတ်သော၊ ဒေါသထွက်တတ်သော၊ ကံကို ပြုနိုင်၊ ကံအကျိုးကို ခံစားနိုင်သော၊ လှုပ်ရှားတတ်သော ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ရှိသော၊ တဘဝမှ တဘဝသို့ ပြောင်းလဲနေသော ဆိုတဲ့ ဂုဏ်အရည်အချင်းများ တပေါင်းတည်း ပြည့်စုံနေတာကို အတ္တလို့ သတ္တဝါ လို့ ယူစွဲ ထားကြတာပါ။ ဒါကိုပဲ အတ္တလို့ သတ်မှတ်ထားကြတာပါ။ ဒီတော့ ဒီအချက်တွေ အကုန်ပြည့်စုံနေတဲ့ မိမိကိုယ်ကို အတ္တလို့ စွဲယူထားကြပါတယ်။…
-
အရှင်ဘုရားတို့ သာသနာ့ဘောင်ကို စတင်ဝင်ရောက်ဖို့ ကိုရင်ဝတ်စဉ်ကတည်းက တောင်းခံခဲ့တဲ့ သင်္ကန်းတောင်းကို ပြန်သတိရကြည့်ပါ။ “သံသရာ ဝဋ်ဒုက္ခက လွတ်အောင် လုပ်လို၍ အရှင်ဘုရားလက်ထဲမှ သင်္ကန်းနဲ့ တပည့်တော်ကို ရှင်သာမဏေပြုပေးပါ” ဆိုတဲ့ ကတိစကားနဲ့ သင်္ကန်းကို တောင်းယူခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီစကားဟာ ရိုးရိုးလေး ရွတ်ဆိုရတဲ့ စာသားသက်သက် မဟုတ်ဘဲ သံသရာက လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် သေချာပေါက် အားထုတ်ပါ့မယ်ဆိုတဲ့ ကြီးမားတဲ့ ကတိကဝတ် တစ်ခုပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ယနေ့ခေတ် သာသနာ့ဘောင်မှာ အဲဒီမူလရည်ရွယ်ချက်ကို မေ့လျော့ပြီး စာပေသင်ကြားခြင်းဆိုတဲ့ ဂန္ထဓုရ အလုပ်တစ်ခုတည်းနဲ့တင် ကျေနပ်နေကြတာ အလွန်များပါတယ်။ တကယ်တော့ ဂန္ထဓုရ ဆိုတဲ့ စကားလုံးဟာ ဘုရားဟော ပါဠိတော်မှာ မပါဘဲ ဓမ္မပဒ အဋ္ဌကထာမှာသာ ၁၅ ကြိမ်တိတိ ပါဝင်နေတဲ့…
-
လူသားတွေရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝဟာ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားမှုတွေ၊ အပြိုင်အဆိုင်တွေ၊ သောက ပရိဒေဝတွေနဲ့ အမြဲတမ်း ပြည့်နှက်နေပါတယ်။ မနက်မိုးလင်းတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် လုပ်ငန်းခွင်က ဖိအားတွေ၊ လူမှုရေး ပြဿနာတွေ၊ စီးပွားရေး အကျပ်အတည်းတွေကြားမှာ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ စိတ်အစဉ်ဟာ ပူလောင်မှု လှိုင်းတံပိုးတွေအောက်မှာ နစ်မွန်းနေတတ်ပါတယ်။ ဒီလို ဆူညံပြီး ပူလောင်လှတဲ့ လောကကြီးထဲမှာ လူတိုင်းဟာ ငြိမ်းချမ်းမှု၊ အေးချမ်းမှု ဆိုတဲ့ ထွက်ပေါက်တစ်ခုကို အမြဲတမ်း ရှာဖွေနေကြပါတယ်။ သို့သော်လည်း အများစုဟာ အဲဒီအေးချမ်းမှုကို ပြင်ပက ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတွေ၊ အပျော်အပါးတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု မရှိတဲ့ အစဉ်အလာ ယုံကြည်မှုတွေထဲမှာသာ လိုက်လံရှာဖွေနေတတ်ကြပါတယ်။ တကယ်တမ်း စစ်မှန်တဲ့ အေးချမ်းမှုဆိုတာ အဲဒီနေရာတွေမှာ မရှိပါဘူး။ ထိုကဲ့သို့သော အလွဲလွဲအချော်ချော် ရှာဖွေမှုတွေကြားထဲကနေ ရုတ်တရက်ဆိုသလို တရားအားထုတ်နေတဲ့ ရဟန်းတစ်ပါးရဲ့…