-
ကျနော်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ငွေကြေးနဲ့ ကာမဂုဏ် အာရုံတွေနောက်ကို လိုက်နေကြတာဟာ ရပ်တန့်လို့မရတဲ့ ရေစီးကြောင်းကြီး တစ်ခုလို ဖြစ်နေပါတယ်။ ရဟန်းသံဃာတော်တွေရဲ့ သန္တာန်မှာလည်း ဒီအာရုံတွေကနေ ကင်းကွာအောင် စည်းကမ်းတွေနဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ တားမြစ်ထားပါစေ၊ စိတ်ထဲက တပ်မက်မှုကို အပြင်ဘက်က ဥပဒေနဲ့ ဖျောက်ဖျက်ပစ်လို့ မရပါဘူး။ တကယ်တမ်း ဒီအစွဲအလမ်းတွေကို အမြစ်ကနေ ခွာချပေးနိုင်တာဟာ ဉာဏ်ပညာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အထူးသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အစဉ်အမြဲ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ရုပ်တရားနဲ့ ဝိဉာဏ် ကို ထိုးထွင်းသိမြင်တဲ့ ဉာဏ်ကသာလျှင် အထိရောက်ဆုံး ဖြစ်ပါတယ်။ မျက်လှည့်ပြကွက်ကို သိသွားသူ (ဥပမာ) ဒီအခြေအနေကို သေချာ မြင်သာသွားအောင် ဥပမာတစ်ခုနဲ့ ပြောပြချင်ပါတယ်။ မျက်လှည့်ဆရာ တစ်ယောက်ဟာ သစ်ရွက်တွေကို ရွှေတုံးတွေဖြစ်အောင် မျက်လှည့်ပြနေတယ် ဆိုပါစို့။ ပရိသတ်ထဲက…
-
အရာရာဟာ အနတ္တဖြစ်လို့ “ငါ” ဆိုတာ တကယ် မရှိပါဘူး။ ဒါပေမယ့် “ငါ မရှိလို့ ဘာမှ လုပ်စရာမလိုဘူး” လို့ ဆိုလိုတာ မဟုတ်ပါဘူး。 လိုလားတဲ့ အလိုဆန္ဒ၊ ပြင်းပြထက်သန်တဲ့ စိတ်၊ ကိစ္စတစ်ခု ပြီးမြောက်တဲ့အထိ တွန်းအားပေးတဲ့ လုံ့လဝီရိယ နဲ့ အကြောင်းအကျိုးကို မှန်မှန်ကန်ကန် သိတဲ့ ဉာဏ်ပညာ စတဲ့ တရားတွေကိုတော့ လက်တွေ့ ပွားများရပါမယ်။ ဒီသဘောတရားတွေကို မှန်မှန်ကန်ကန် အသုံးချမယ်ဆိုရင် “ငါ” ဆိုတဲ့ အစွဲမပါဘဲနဲ့ မိမိတို့ ရည်မှန်းထားတဲ့ အောင်မြင်မှုဆီကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် တက်လှမ်းနိုင်ပါတယ်။ အစွဲမပါတဲ့ အောင်မြင်မှုဟာ ပိုပြီး အေးချမ်းပါတယ်။ အခု လုပ်နေတဲ့ အလုပ်တွေကို “ငါ” ဆိုတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မပါဘဲ ဉာဏ်ပညာနဲ့ အေးအေးဆေးဆေး…
-
အဓိပတိ ပစ္စယော ဆိုတဲ့ အဓိပတိတရား လေးပါး ဆိုတာရှိပါတယ်။ ဆန္ဒ၊ စိတ္တ၊ ဝီရိယ၊ ဝီမံသာ တို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဆန္ဒာ ဓိပတိကတော့ လိုလားမှုအကြီးအမှုး ဖြစ်ပါတယ်၊ စိတ္တာဓိပတိ ကတော့ သိမှု အကြီးအမှုး ဖြစ်ပါတယ်။ ဝီရိယ ဓိပတိကတော့ အားထုတ်မှု အကြီးအမှုး ဖြစ်ပါတယ်၊ ဝီမံသာဓိပတိကတော့ စီစစ်စုံစမ်းမှုဉာဏ် အကြီးအမှုး ဖြစ်ပါတယ်။ တရားအားထုတ်တဲ့သူတွေမှာ ဘယ်ဟာကို အဓိပတိထားပြီး အားထုတ်ရမလဲ ဆိုတာ လာပါတယ်။ ဆန္ဒ ပြင်းပြမှုကို အဓိပတိထားမလား၊ သိမှုကို အဓိကထားမလား၊ စီစစ်စုံစမ်းမှုဉာဏ် အကြီးအကဲထား အားထုတ် မလား စသဖြင့် ရွေးရပါတယ်။ ဝီရိယ ဓိပတိကတော့ အားလုံးအတွက် လိုပါတယ်။ ဒါကတော့ ကျနော် သဘောထားပါ။ အဲဒီတော့…
-
ညနေပိုင်း အချိန်အခါမှာ မိမိတို့ရဲ့ နေ့စဉ် ဖြတ်သန်းမှု ဘဝကြီးကို ဝိပဿနာ ကွင်းပြင်အဖြစ် အသုံးချပြီး၊ လက်တွေ့ ဉာဏ်ဖြင့် စွဲမြဲစွာ လေ့လာ အားထုတ်နေကြတဲ့ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာ ယောဂီသူတော်စင် အပေါင်းတို့… လူသားတို့ရဲ့ နေ့စဉ် လှုပ်ရှား ရုန်းကန်နေရတဲ့ ဘဝခရီးလမ်းမှာ “အလိုမကျမှု” ဆိုတာဟာ မိုးလေဝသ အပြောင်းအလဲလိုပဲ အချိန်မရွေး ဝင်ရောက်လာတတ်တဲ့ အရာတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ မနက်အိပ်ရာထချိန်ကစပြီး ညအိပ်ရာဝင်တဲ့ အချိန်အထိ၊ ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့တာက အစ၊ လုပ်ငန်းခွင်မှာ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေနဲ့ အမြင်မတူတာ၊ မိသားစုထဲမှာ နားလည်မှုလွဲတာ၊ ကိုယ်မျှော်မှန်းထားသလို အလုပ်တွေ အဆင်မပြေတာတွေ အထိ အလိုမကျစရာ ကိစ္စရပ်ပေါင်းများစွာကို မလွဲမသွေ ရင်ဆိုင် ဖြတ်သန်းကြရပါတယ်။ အဲဒီလို အလိုမကျမှုတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထပ်မံ စုပုံလာတဲ့အခါ၊…
-
ကျနော်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်မှုတွေ၊ ဝိနည်းနဲ့ မညီညွတ်တာတွေကို မြင်ရတဲ့အခါ ဥပဒေတွေ ပိုတင်းကျပ်ဖို့၊ အပြစ်ပေးဖို့ အလွယ်တကူ တွေးမိတတ်ကြပါတယ်။ သို့သော်လည်း စည်းကမ်းဆိုတာ အပြင်ဘက်ကနေ ကြိုးတုပ်ထားသလိုပါပဲ။ စိတ်ထဲကနေ အလိုလို ဖြူစင်လာတာ မဟုတ်တဲ့အတွက် အခွင့်အရေးရတာနဲ့ အမှားတွေ ထပ်လုပ်မိတတ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အာဏာစက်နဲ့ တင်းကျပ်မယ့်အစား ခန္ဓာဉာဏ်ရောက် ဝိပဿနာအလုပ်ကို လုပ်ဖြစ်အောင် အနုနည်းနဲ့ တွန်းအားပေးတာကသာ အကောင်းဆုံး အဖြေဖြစ်ပါတယ်။ CCTV ကင်မရာနှင့် စောင့်ကြည့်ခံရသူ (ဥပမာ) ဒီသဘောတရားကို သေချာ မြင်သာသွားအောင် ဥပမာတစ်ခုနဲ့ ပြောပြချင်ပါတယ်။ လူတစ်ယောက်ဟာ ကုန်တိုက်ကြီးတစ်ခုမှာ ဈေးဝယ်နေတယ် ဆိုပါစို့။ သူ့ကို CCTV ကင်မရာတွေက နေရာတိုင်းကနေ စောင့်ကြည့်နေတယ်။ လုံခြုံရေး ဝန်ထမ်းတွေကလည်း မျက်ခြည်မပြတ် ကြည့်နေတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ…
-
နေ့စဉ်ဘဝမှာ ကိုယ်ပြောချင်တာ ပြောနိုင်တယ်၊ ကြံစည်ချင်တာ ကြံစည်နိုင်တယ်၊ လုပ်ချင်တာကို လုပ်နိုင်တယ်ဆိုပြီး “ငါ” ဆိုတဲ့ အထည်ကိုယ်ကြီး ရှိတယ်၊ “ငါ့ပိုင်ဆိုင်မှု” ရှိတယ်လို့ ထင်နေတတ်ကြတယ်။ ဒါပေမယ့် တကယ်တမ်း ကိုယ့်ခန္ဓာကိုယ်ကြီး အိုမင်းလာတာ၊ နာကျင်ကိုက်ခဲလာတာ၊ သေဆုံးရမယ့် ကိစ္စတွေကိုတော့ ကိုယ့်အလိုကျ ဖြစ်အောင် ဘယ်လိုမှ တားဆီး စီမံလို့ မရပါဘူး။ ဒါကို သေချာ သတိထားမိရင် “ငါ” ဆိုတာ တကယ်မရှိဘူးဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။ လိုချင်တဲ့ဆန္ဒ၊ လုပ်ဆောင်ဖို့ စေ့ဆော်မှု၊ ရုပ်ခန္ဓာရဲ့ လှုပ်ရှားမှုနဲ့ တွေးတောကြံစည်မှုတွေ ပေါ်လာတဲ့အခါ အဲဒီ သဘာဝတရားတွေအပေါ်မှာ “ငါပိုင်တယ်၊ ငါ့အလိုကျ ဖြစ်တယ်” လို့ မှားယွင်းစွာ မှတ်ယူနေတာကို သတိထားမိဖို့ လိုပါတယ်။ အခု လုပ်ချင်စိတ်လေး ပေါ်လာတဲ့အခါ ဒါဟာ…
-
ကျနော်တို့က ကာယကံ၊ ဝစီကံ၊ မနောကံတွေကို ပြုလုပ်တယ်လို့ ပြောကြလေ့ ရှိပါတယ်။ အဲဒီတော့ ကျနော်တို့ အများစုက အကုသိုလ်ကို ရှောင် ကုသိုလ်ကို လုပ် ဆိုတာမျိုး ဖြစ်တဲ့အခါ ကိုယ့်ရဲ့ အပြစ်ကို မကောင်းမြင်သလို ကိုယ့်ရဲ့ ကုသိုလ်ပေါ်လဲ ကျေနပ်မှု ဖြစ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တရားအားထုတ်တဲ့ အခါမှာ အဲဒီ စိတ်က သင်္ခါရုပေက္ခာ ဉာဏ်အတွက် အမှန်မြင်မှု မဟုတ်ပါဘူး။ ကာယကံ ဝစီကံ မနောကံကို ဖြစ်စေတဲ့ စေတနာ ဆိုတာဟာ သင်္ခါရစေတသိတ်ပါ။ သင်္ခါရက္ခန္ဓာပါ။ အဲဒီတော့ အဲဒီ စေတနာကို ပြုလုပ်ခြင်းလို့ နာမည် တပ်ပေမယ့် တကယ်တော့ သူဟာ ဥပါဒါန်ကြောင့် ဖြစ်တဲ့ တရားသာ ဖြစ်ပါတယ်။ အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်သော အကျိုးတရားမို့…
-
အပိုင်း (၁) – မဂ်ဖိုလ်နှင့် သီလ၏ ဆက်စပ်မှုအပေါ် အများစု နားလည်လွဲနေခြင်း ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အများစုကြားတွင် ရိုးရာအစဉ်အလာအရ လက်ခံထားလေ့ရှိသည့် အယူအဆတစ်ခု ရှိပါသည်။ ယင်းမှာ တစ်သက်လုံး အလေ့အထအရ ပမာဒဖြင့် နေထိုင်ခဲ့သူတစ်ဦးသည် သေခါနီးအချိန်လေးတွင်မှ ရုတ်တရက် သတိကပ်ပြီး သီလကို စင်ကြယ်အောင် စောင့်ထိန်းလိုက်ရုံဖြင့် မဂ်ဖိုလ်ဆိုက်ကာ သောတာပန် ဖြစ်သွားနိုင်သည်ဟူသော အချက်ပင် ဖြစ်ပါသည်။ လက်တွေ့ ဉာဏ်စဉ်ဖြစ်ပေါ်မှု သဘာဝကို လေ့လာကြည့်ပါက ဤအချက်သည် အလွန်ကြီးမားသော လွဲမှားမှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရပါမည်။ သီလကြောင့် မဂ်ကျခြင်း မဟုတ်ပါ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ်ဆိုသည်မှာ ရုတ်တရက် ကောက်၍ကျင့်၊ ကောက်၍ရနိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်ပါ။ အထူးသဖြင့် သောတာပတ္တိမဂ်သို့ ရောက်ရှိရန်မှာ အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ သဘောတရားများကို…
-
ညနေပိုင်း အချိန်အခါမှာ နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ကြားထဲကနေ ခန္ဓာဉာဏ်ရောက် ဝိပဿနာ ကျင့်စဉ်ကို လက်တွေ့ စွဲမြဲစွာ လေ့လာ အားထုတ်နေကြတဲ့ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာ ယောဂီသူတော်စင် အပေါင်းတို့… လူသားအဖြစ် မွေးဖွားလာပြီး လောကကြီးထဲမှာ ရှင်သန် ဖြတ်သန်းနေရပြီ ဆိုရင် “လောကဓံ” ဆိုတဲ့ လှိုင်းတံပိုးတွေနဲ့ မလွဲမသွေ ရင်ဆိုင်ကြရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ရရှိခြင်းနဲ့ ဆုံးရှုံးခြင်း၊ ချီးမွမ်းခံရခြင်းနဲ့ ကဲ့ရဲ့ခံရခြင်း၊ ချမ်းသာခြင်းနဲ့ ဆင်းရဲခြင်း စတဲ့ အတက်အကျ အပြောင်းအလဲတွေဟာ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ကျနော်တို့ရဲ့ ခြောက်ပေါက် တံခါးကို လာရောက် ရိုက်ခတ်နေကြပါတယ်။ သာမန်အားဖြင့်တော့ အဲဒီလို လောကဓံ အပြောင်းအလဲတွေ လာရိုက်တဲ့ အခါတိုင်း၊ ကျနော်တို့ရဲ့ စိတ်ဟာ သစ်ရွက်ကြွေလေး တစ်ရွက်လို လေတိုက်ရာ နောက်ကို…
-
ကျနော်တို့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရဟန်းတော်တွေ ဝိနည်းဖောက်ဖျက်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ကြားရတဲ့အခါ စည်းကမ်းတွေ ပိုကြပ်ဖို့၊ ပြင်းထန်တဲ့ အရေးယူမှုတွေ လုပ်ဖို့ အလွယ်တကူ စဉ်းစားမိတတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ပြင်ပကနေ အတင်းအကျပ် ပိတ်ပင်တားဆီးတာဟာ ရေရှည်တည်တံ့မယ့် ခိုင်မာတဲ့ အဖြေ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ့် အဖြေအစစ်အမှန်ကတော့ ဝိပဿနာ ကျင့်စဉ်ကနေတဆင့် သောတာပန် အရိယာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းပါပဲ။ သောတာပန် ဖြစ်သွားပြီဆိုရင် အပြင်ကနေ ဘယ်သူကမှ လိုက်ပြီး ထိန်းကျောင်းနေစရာ မလိုတော့ဘဲ၊ မိမိရဲ့ အသက်ကို စွန့်လွှတ်ရမယ် ဆိုရင်တောင် ဝိနည်းကို လုံးဝ မဖောက်ဖျက်တော့တဲ့ ပကတိ အရှိတရားကို အလိုအလျောက် ရရှိသွားပါတယ်။ ဒါကိုထောက်ခံတဲ့ ပါဠိတော်ကတော့ မြတ်စွာဘုရားဟောထားတဲ့ ငါ၏ တပည့်သား သံဃာသည် အသက်ဟူသောအကြောင်းကြောင့် ဝိနည်းကို ချိုးဖောက်ခြင်းမရှိဆိုတဲ့…