-
တကယ်တော့ အနားယူတယ်ဆိုတာလည်း ခဏတာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပြန်ပျက်သွားမယ့် သဘာဝဖြစ်စဉ်တစ်ခု သက်သက်ပါပဲ။ ဒီအချက်ကို နားလည်သွားရင်၊ အလုပ်တွေ အရမ်းရှုပ်နေတဲ့ အချိန်မှာလည်း ဒါဟာ ဖြစ်ပြီးရင် ပျက်သွားမယ့် ဖြစ်စဉ်ပါလားလို့ အလိုလို သဘောပေါက်လာပါလိမ့်မယ်။ လောကကြီးမှာ အရာရာဟာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပြန်ချုပ်ငြိမ်းသွားတဲ့ သဘာဝတွေချည်းပါပဲ။ ဒီဖြစ်စဉ်တွေကို ဉာဏ်နဲ့ ပိုပြီး အတွင်းကျကျ လေ့လာကြည့်မယ်ဆိုရင်၊ တကယ့်အရှိတရားဟာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အစားထိုး ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ စိတ်ကလေးတွေပါလား ဆိုတာကို နားလည်လာမှာပါ။ အခု လက်ရှိ ပေါ်လာတဲ့ စိတ်ကလေး ချက်ချင်း ပျောက်သွားတာကို သက်သက်သာသာလေး စောင့်ကြည့်ပေးလို့ ရမလား။
-
ကျနော့်အတွက် ဒိဋ္ဌိ ကွာသွားရခြင်း အကြောင်းတခုကတော့ ရုပ်တရား၊ နာမ်တရားတွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ နားလည် သွားတဲ့အခါမှာ တခုချင်းစီရဲ့ အတ္တမဟုတ်ပုံ၊ သတ္တဝါမဟုတ်ပုံ၊ ငါ သူတပါး ယောက်ျား မိန်းမ မဟုတ် ပုံကို သဘောပေါက်သွားတာပါ။ ဒိဋ္ဌိနဲ့ ပါတ်သက်လို့ ငါ သူတပါး ယောက်ျား မိန်းမ ပုဂ္ဂိုလ် သတ္တဝါ မရှိ အသက် ဇီဝ မရှိဆိုတာကို အခြေခံပြီး ဆင်ခြင်နိုင်ပါတယ်။ အသက်ဇီဝ အကြောင်းကို နည်းနည်း ပြောချင်ပါတယ်။ ရုပ်နာမ် ဖြစ်ပျက် အစဉ်မှာ ပဋိသန္ဓေစိတ်ဆိုတာကလဲ နာမ်တရားသာ ဖြစ်ပြီး စုတိစိတ် ဆိုတာဟာလဲ နာမ်တရားပါပဲ။ ဒီတော့ ရုပ်နာမ် ဖြစ်ပျက် အစဉ်သာ ရှိတဲ့အတွက် အသက် ဇီဝ ဆိုတာ မရှိပါဘူး။…
-
ညနေပိုင်း အချိန်အခါမှာ မိမိတို့ရဲ့ တစ်နေ့တာ ဖြတ်သန်းမှု ဘဝကြီးကို ဝိပဿနာ ကွင်းပြင်အဖြစ် အသုံးချပြီး၊ လက်တွေ့ ဉာဏ်ဖြင့် စွဲမြဲစွာ လေ့လာ အားထုတ်နေကြတဲ့ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာ ယောဂီသူတော်စင် အပေါင်းတို့… လူ့ဘဝ ဆိုတာ အာရုံပေါင်းစုံနဲ့ အမြဲတမ်း ပွတ်တိုက် ဖြတ်သန်းနေရတဲ့ ခရီးစဉ် တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ အဲဒီလို ဖြတ်သန်းနေရတဲ့ အချိန်မှာ မိမိ စိတ်ကြိုက် အာရုံတွေနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ “လောဘ” ဆိုတဲ့ လိုချင်တပ်မက်မှုတွေ ပေါ်လာတတ်သလို၊ မိမိ အလိုနဲ့ မကျတဲ့ အာရုံတွေနဲ့ တိုက်မိတဲ့ အခါမှာလည်း “ဒေါသ” ဆိုတဲ့ ပူလောင်မှုတွေ အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာတတ်ပါတယ်။ ယောဂီ တော်တော်များများဟာ အဲဒီ လောဘ၊ ဒေါသ တွေ…
-
ကျနော်တို့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝတွေကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရင် မနက်မိုးလင်းကနေ ညအိပ်ရာဝင်တဲ့အထိ အဆင်း၊ အသံ၊ အနံ့၊ အရသာ၊ အတွေ့အထိ၊ တွေးတောစရာ ဆိုတဲ့ လောကီအာရုံတွေရဲ့ နောက်ကို တကောက်ကောက် လိုက်နေကြတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။ ဒီအာရုံတွေက ကျနော်တို့ကို ခဏတာ သာယာမှုလေးတွေ ပေးပေမယ့်၊ တကယ်တမ်းကျတော့ သံသရာထဲမှာ ဆက်လက် လည်ပတ်နေစေမယ့် အဓိက ကြိုးကွင်းကြီးတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ့် အေးချမ်းမှုကို ရှာဖွေချင်တယ် ဆိုရင်တော့ ဒီလှည့်စားနေတဲ့ လောကီအာရုံတွေကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ကျောခိုင်းပြီး ဝိပဿနာ လမ်းကြောင်းပေါ်ကို တည့်တည့်မတ်မတ် လျှောက်လှမ်းဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ သဲကန္တာရထဲက တံလျှပ်ကို ရေထင်နေသူ (ဥပမာ) ဒီအခြေအနေကို ရှင်းလင်းသွားအောင် ဥပမာတစ်ခုနဲ့ ပြောပြချင်ပါတယ်။ အလွန် ပူပြင်းခြောက်သွေ့တဲ့ သဲကန္တာရကြီးထဲမှာ ရေငတ်ပြီး လမ်းလျှောက်နေတဲ့…
-
အမှန်တရားကို သိဖို့ဆိုတာ အဝေးကြီးမှာ သွားရှာနေစရာ မလိုပါဘူး။ ပစ္စုပ္ပန်မှာ တည့်တည့်ဖြစ်နေတဲ့ သဘာဝလေးတွေကို အသာလေး သတိထားကြည့်ဖို့ပဲ လိုပါတယ်။ စိတ်တိုရင် တိုမှန်းသိလိုက်ပါ။ ပျော်ရင် ပျော်မှန်းသိလိုက်ပါ။ အဲဒီလို ဖြစ်ပြီး ပျက်နေတဲ့ စိတ်လေးတွေကိုသာ စဉ်ဆက်မပြတ် သတိထားမိနေမယ်ဆိုရင်၊ အမြဲတမ်း တည်မြဲနေတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ “ငါ” ဆိုတာ ဘယ်နေရာမှာမှ ရှာလို့မရဘူးဆိုတာကို တဖြည်းဖြည်း ကိုယ်တိုင် သိလာပါလိမ့်မယ်။ အမှန်တရားဆိုတာ ဒီလို လက်တွေ့ လေ့လာခြင်းကနေသာ ရရှိနိုင်တာပါ။ ဒီနေ့ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေရင်း ကိုယ့်စိတ်အစဉ်မှာ ဖြစ်ပျက်နေတာလေးတွေကို ဝင်မစွက်ဖက်ဘဲ အကဲခတ်ကြည့်ပါဦး။
-
ကာမစ္ဆန္ဒ နီဝရဏ ဆိုတာဟာ နီဝဏ တရားငါးပါး မှာ ပါဝင်ပြီး ရှောင်ရ အခက်ဆုံး နီဝရဏပါ။ တရား အားထုတ် သူများအနေနဲ့ ကာမဂုဏ်နဲ့ ပါတ်သက်တဲ့ လိုချင်မှုတွေဟာ အင်မတန်ကိုပဲ များပြားတတ်ပါတယ်။ ကာမ ဆိုတာဟာ ယောက်ျားမိန်းမ သံဝါသ တစ်ခုတည်းကို ပြောတာမဟုတ်ပါဘူး။ တိုင်းပြည်၊ နိုင်ငံ၊ ကမ္ဘာ၊ လူမှုရေး၊ စီးပွားရေး၊ မိသားစုရေး စတာတွေ အားလုံးဟာ ကာမစ္ဆန္ဒ နီဝရဏတွေပါ။ တိုင်းပြည်နဲ့ ပါတ်သက်ပြီး ဘာဖြစ်ချင်တယ်၊ အမျိုးနဲ့ ပါတ်သက်ပြီး ဘာဖြစ်ချင်တယ် ကနေ နောက်ဆုံး ဘာသာ နဲ့ ပါတ်သက်လို့ သာသနာနဲ့ ပါတ်သက်လို့ ဘာဖြစ်ချင်တယ် ဆိုတာတွေ အားလုံးဟာ ကာမစ္ဆန္ဒ နီဝရဏ တွေပါပဲ။ တရားအားထုတ်တဲ့ အခါမှာ…
-
ညနေပိုင်း အချိန်အခါမှာ မိမိတို့ရဲ့ တစ်နေ့တာ ဖြတ်သန်းမှု ဘဝကြီးကို ဝိပဿနာ ကွင်းပြင်အဖြစ် အသုံးချပြီး၊ လက်တွေ့ ဉာဏ်ဖြင့် စွဲမြဲစွာ လေ့လာ အားထုတ်နေကြတဲ့ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာ ယောဂီသူတော်စင် အပေါင်းတို့… ဝိပဿနာ တရားကို စတင် လေ့လာ အားထုတ်ကြတဲ့ ယောဂီ အများစု ဆီမှာ အမြဲတမ်းလိုလို ကြုံတွေ့ရတတ်တဲ့ အခက်အခဲ တစ်ခု ရှိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ တရားမှတ်နေလျက်သားနဲ့ လောဘ၊ ဒေါသ အစရှိတဲ့ ကိလေသာ တရားတွေ ပေါ်လာတဲ့အခါ “ငါ တရားအားထုတ်နေတာတောင် ဒေါသ ထွက်နေတုန်းပါလား၊ ငါ့စိတ်တွေ ဒီလောက်တောင် လွင့်စင်နေရသလား” ဆိုပြီး မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည် အပြစ်တင်ကာ သောကရောက် ပူပန်နေတတ်ခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ တကယ်တမ်း…
-
စိတ်ဆိုတာ ဖြစ်ပြီးရင် ချက်ချင်း ပျက်သွားတဲ့ သဘာဝ ရှိပါတယ်။ ဝမ်းနည်းစိတ် ဖြစ်လာတယ်၊ ပြီးရင် ပျက်သွားတယ်။ ဒေါသစိတ် ဖြစ်လာတယ်၊ ပြီးရင် ပျက်သွားတယ်။ အဲဒီလို ဖြစ်ပြီး ပျက်နေတဲ့ စိတ်အစဉ်လေးတွေပေါ်မှာ “ငါ့စိတ်”၊ “ငါ့ခံစားမှု” ဆိုပြီး တံဆိပ်လိုက်ကပ်နေတာဟာ တကယ်တော့ မရှိတော့တဲ့ အရိပ်တွေကို ကိုယ့်ကို ပြန်ပြီး ပူလောင်ခွင့် ပေးနေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ခံစားမှုဆိုတာ ပေါ်လာပြီး ပျက်သွားတဲ့ အရိပ်တွေပါ။ အဲဒါကို ငါ့ဟာလို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်တဲ့ အခါမှသာ တကယ့် အပူမီး ဖြစ်သွားတာပါ။ အရိပ်ကို အရိပ်မှန်းသိရင် မပူလောင်တော့ပါဘူး။ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာတဲ့ ခံစားချက်လေးကို “ငါ့ခံစားချက်” လို့ မယူဘဲ ဝင်လာပြီး ထွက်သွားတဲ့ ဧည့်သည်လို သဘောထားကြည့်ပါလား။
-
ကျနော်တို့ နေထိုင်တဲ့ လောကကြီးမှာဖြစ်စေ၊ သံဃာ့အဖွဲ့အစည်း အတွင်းမှာဖြစ်စေ အလွန် အကျည်းတန် အရုပ်ဆိုးတဲ့ ပြဿနာတွေ၊ ဖြေရှင်းရခက်တဲ့ အကျပ်အတည်းတွေကို ကြုံတွေ့လာရတဲ့အခါ ဥပဒေတွေ ထုတ်ပြီး တားဆီးဖို့၊ ပြင်းထန်တဲ့ စည်းကမ်းတွေ ချမှတ်ဖို့ အလွယ်တကူ တွေးတောတတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အပြင်ဘက်ကနေ ဘယ်လိုပဲ ချုပ်ချယ် ဖိနှိပ်ထားပါစေ၊ တကယ့် အဆိုးရွားဆုံးသော ပြဿနာတွေဟာ ခဏတာ ငြိမ်ကျသွားပြီး အချိန်တန်ရင် ပိုမို ဆိုးရွားတဲ့ ပုံစံနဲ့ ပေါက်ကွဲထွက်လာတတ်ပါတယ်။ ဒီလို သံသရာလည်နေတဲ့ အကျပ်အတည်းတွေကနေ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက်ကတော့ မိမိခန္ဓာကို ဉာဏ်နဲ့ကြည့်တဲ့ လက်တွေ့ ဝိပဿနာအလုပ်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အဆိပ်ပင်ကြီးကို အမြစ်မှ တူးထုတ်ခြင်း (ဥပမာ) ဒီအချက်ကို ပိုပြီး ထင်ရှားသွားအောင် ဥပမာတစ်ခုနဲ့…
-
လူ့ဘဝ ရောက်လာပြီးရင်တော့ အချိန်တချိန်မှာ ဘဝနဲ့ ပါတ်သက်ပြီး လေးလေးနက်နက် စဉ်းစားမှု ပြုသင့် ပါတယ်။ ဘဝ ဆိုတာဘာလဲ၊ ဘာအဓိပ္ပါယ်လဲ၊ ဘာက အနှစ်သာရလဲ စသဖြင့် စဉ်းစားသင့်ပါတယ်။ မွေးလာတယ် အိုလာမယ် နာလာမယ် သေသွားမယ် ဆိုတာကို မမေ့သင့်ပါဘူး။ ဒါဟာ မဖြစ်မနေ ကြုံရမယ့် ကိစ္စပါ။ အဲဒီလို မွေးတယ်၊ အိုတယ်၊ နာတယ်၊ သေတယ် ဆိုတာ ရှိနေတဲ့အတွက် ချစ်ခင်နှစ်သက်သူနဲ့ ကွေကွင်းရခြင်း ဆိုတာကလဲ ရှိနေတာပါပဲ။ လူတိုင်းလိုလိုဟာ ငယ်စဉ်ဘဝ ကတည်းက မိမိတို့ရဲ့ အဘိုးအဘွားများ သေခြင်း ဆိုတာကို ကြုံခဲ့ကြဖူးသူ များပါတယ်။ အဲဒီအချိန်ကတည်းက သေခြင်းတရား ဆိုတာကို စသိလာခဲ့ရတာပါ။ ပုံမှန်အားဖြင့် မိမိတို့ထက် ကြီးတဲ့သူများဟာ မိမိတို့ မျက်စိအောက်တင်…