-
လောကမှာ ဘယ်ကိစ္စကိုပဲ လုပ်လုပ်၊ အထူးသဖြင့် ပကတိ အရှိတရား (Reality) ကို ထိုးထွင်းသိမြင်ပြီး သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ ကြိုးစားတဲ့ နေရာမှာ အစပိုင်းဆိုရင် လူတိုင်းဟာ တက်ကြွတဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုတွေနဲ့ စတင်တတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အချိန်တိုအတွင်းမှာပဲ အဲဒီ တက်ကြွမှုတွေဟာ လျော့ကျသွားပြီး၊ နေ့စဉ် အားထုတ်နေရတဲ့ အလုပ်တွေဟာ ပျင်းစရာကောင်းတဲ့၊ ရိုးအီသွားတဲ့ လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တွေ (Routine) အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတတ်ပါတယ်။ ဘာကြောင့် ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ။ ဒီပြဿနာကို ဘယ်လို ကျော်လွှားပြီး ကိုယ်ရောက်ချင်တဲ့ ပန်းတိုင်ကို အရောက်သွားမလဲ ဆိုတာဟာ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာတွေ အနေနဲ့ ယုတ္တိဗေဒ (Logic) ကျကျ စဉ်းစား သုံးသပ်ရမယ့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ လိုအပ်နေတာကတော့ သာမန်…
-
သာသနာ့ဘောင်သို့ ဝင်ရောက်လာကြသော ရဟန်းတော်များ၏ အဓိကနှင့် တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက်မှာ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ရေးပင် ဖြစ်ရပါမည်။ ရှင်သာမဏေပြုစဉ်ကတည်းကပင် “သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်လို၍ ဤသင်္ကန်းကို တောင်းခံပါသည်” ဟူသော ခိုင်မာသည့် ကတိကဝတ်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် အခြားသော လောကီကိစ္စများ၊ သို့မဟုတ် စာပေကျက်မှတ်ခြင်း သက်သက်ဖြင့်သာ အချိန်ကုန်နေမည်ဆိုပါက မိမိ၏ မူလရည်ရွယ်ချက် ကတိကဝတ်နှင့် သွေဖည်သွားမည် ဖြစ်ပါသည်။ သာသနာတော်၏ အနှစ်သာရမှာ အရိယာများ အဆက်မပြတ် ပေါ်ထွက်နေရေးပင် ဖြစ်ရာ၊ အရိယာဖြစ်ရေး ပန်းတိုင်သို့ တကယ်ရောက်ချင်ပါက မြတ်စွာဘုရား ညွှန်ပြခဲ့သော အဓိပတိတရားလေးပါးကို လက်နက်သဖွယ် မလွဲမသွေ အသုံးချရမည် ဖြစ်ပါသည်။ ဤအဓိပတိတရားလေးပါးတွင် ပါဝင်သော “ဝီရိယာဓိပတိ” ခေါ် ဝိပဿနာအလုပ်၌ မဆုတ်မနစ်သော ကြိုးစားအားထုတ်မှုကို…
-
နေ့စဉ်ဘဝမှာ အရာရာတိုင်းကို ကိုယ့်စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်စေချင်ကြတယ်။ ကိုယ်ထင်တဲ့အတိုင်း မဖြစ်လာတဲ့အခါ ဒေါသထွက်၊ ဝမ်းနည်းကြရတယ်။ ဒါဟာ အနတ္တသဘောကို လက်တွေ့ နားမလည်သေးလို့ပါ။ အနတ္တဆိုတာ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်တာ မဟုတ်ဘူး၊ အကြောင်းတရားတွေ အတိုင်းသာ သူ့သဘောသူ ဆောင်ပြီး ဖြစ်ပျက်နေတယ်ဆိုတဲ့ သဘောပါ။ ကိုယ်လုပ်စရာရှိတဲ့ အလုပ်ကို အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပြီး လုပ်ပါ။ ဒါပေမယ့် ထွက်လာမယ့် ရလဒ်ကတော့ ကိုယ့်သဘောမဟုတ်တဲ့အခါ အကြောင်း အကျိုးအတိုင်း ဖြစ်လာတယ်ဆိုတာကို လက်ခံထားဖို့ လိုပါတယ်။ ဒေါသထွက်ခြင်း ဝမ်းနည်းဆိုတာက ငါ့ဟာ ငါ့သဘော ဆိုတာရှိတယ်လို့ လက်ခံယုံကြည်ထားတဲ့ အယူမှားကြောင့်ပါ။ ငါဆိုတာ မရှိတဲ့အတွက် ငါ့ဟာ ငါ့သဘောဆိုတာလဲ အဓိပ္ပါယ်မရှိပါဘူး အရာရာကို “ငါ့ဟာ၊ ငါ့သဘော” လို့ အတင်းဆုပ်ကိုင်မထားဘဲ အရှိကို အရှိအတိုင်း လက်ခံနိုင်လေ…
-
တရားအားထုတ်တဲ့ နေရာမှာ အရေးကြီးတာလေး တစ်ခုပြောမယ်။ ကျနော်ကတော့ ယုံကြည်မှု သုည နဲ့ စခဲ့တာဆိုတော့ သဒ္ဓါ သမားတွေကို ကိုယ်ချင်း မစာတတ်ဘူး။ ကျနော့်အနေနဲ့က (Software Engineer) ပါပဲ။ အခုတော့ မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့။ ပြောချင်တာက ကျနော့်အတွက်က ဘုရားက ဒီလိုဟောရင် ဟိုကိစ္စမှာရော မှန်ရဲ့လား ဆိုတာမျိုးပါစမ်းစစ်လာတာပါ။ ဘုရားဟော အစစ်အမှန်တွေဟာ အကုန်လုံး သန့်စင်ကြည်ညိုဖို့ ကောင်းပေမယ့် အမှားတွေ ပါလာရင် အမှားတွေ နာမိရင်တော့ အဲဒါကိုယ့်အတွက် ဆူးတချောင်းလိုမျိုး ကျန်နေပါလိမ့်မယ်။ မေးကြည့်လိုက်ရင်တော့ အကုန်လုံးက သိသလိုလို တွေချည်းပါပဲ။ ဒါပေမယ့် စကားလုံး တလုံးချင်းစီကို မှန်ကန်တဲ့ ဘာသာ ပြန်ချက်နဲ့ သေသေချာချာ သိဖို့လိုပါတယ်။ ပြီးတဲ့နောက် ခန္ဓာနဲ့ တိုက်ပြီး စစ်တဲ့အခါ၊ တရားတွေကို…
-
လူတိုင်းရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ အခက်အခဲဆိုတာ ပုံစံအမျိုးမျိုးနဲ့ ရောက်လာတတ်ပါတယ်။ မနက်အိပ်ရာနိုးတာနဲ့ စားဝတ်နေရေးအတွက် ရုန်းကန်ရတဲ့ ကိစ္စတွေ၊ လုပ်ငန်းခွင်က ဖိအားတွေ၊ လူမှုဆက်ဆံရေးမှာ ကြုံတွေ့ရတဲ့ အဆင်မပြေမှုတွေဆိုတာ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အရာတွေပါ။ ဒီအခက်အခဲတွေကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ လူအတော်များများက ပင်ပန်းတယ်၊ စိတ်ပျက်တယ်၊ ရှေ့ဆက်ဖို့ ခွန်အားမရှိတော့ဘူးလို့ ခံစားရတတ်ပါတယ်။ တချို့ဆိုရင် ကိုယ်သွားချင်တဲ့ ပန်းတိုင်၊ ကိုယ်လုပ်ချင်တဲ့ အလုပ်တွေကိုတောင် ဒီနေ့စဉ်ဘဝရဲ့ အခက်အခဲတွေကြောင့် လက်လျှော့လိုက်ကြတာတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် တကယ်တမ်း စဉ်းစားကြည့်ရင် ဒီအခက်အခဲတွေက တကယ်ပဲ ကျနော်တို့ကို ရှေ့မဆက်နိုင်အောင် တားဆီးထားနိုင်တဲ့ အရာတွေလား။ ဒါမှမဟုတ် ကျနော်တို့ရဲ့ စိတ်ကပဲ အဲဒီအခက်အခဲတွေကို အကြီးကြီးဖြစ်အောင် ပုံဖော်ပြီး အရှုံးပေးလိုက်တာလား ဆိုတာ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်လာပါတယ်။ ဒီနေရာမှာ…
-
မြတ်စွာဘုရား၏ အဆုံးအမဖြစ်သော သာသနာတော်၌ တရားအားထုတ်ကြမည့် ရဟန်းရှင်လူ ယောဂီများအတွက် အရေးအကြီးဆုံးသော မောင်းနှင်အားတစ်ခုမှာ “သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်လိုသော ပြင်းပြသည့် ဆန္ဒ” ပင် ဖြစ်ပါသည်။ ဤဆန္ဒကို သာမန် လိုချင်တပ်မက်မှု လောဘနှင့် မတူဘဲ၊ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ်သို့ ရောက်ရှိရန် ဦးစီးဦးဆောင်ပြုသောကြောင့် “ဆန္ဒာဓိပတိ” ဟု ခေါ်ဆိုခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ တရားအားထုတ်သူများအနေဖြင့် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တရားအလုပ်အပေါ် စိတ်ဝင်စားမှု လျော့ကျသွားခြင်း၊ လောကီအာရုံများနောက်သို့ ပြန်လည်မျောပါသွားခြင်းများ ကြုံတွေ့ရတတ်ပါသည်။ ဤသို့ဖြစ်ရခြင်း၏ အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ မိမိတို့သန္တာန်၌ ဆန္ဒာဓိပတိ အားနည်းသွားသောကြောင့်ပင် ဖြစ်ပါသည်။ မဂ်ဖိုလ်ရရှိရေး၊ အရိယာဖြစ်ရေး ဟူသော ပန်းတိုင်သို့ မရောက်မချင်း နောက်မဆုတ်တမ်း ကြိုးစားချင်စိတ်များ အမြဲရှင်သန်နေစေရန်၊ တနည်းအားဖြင့် ဆန္ဒာဓိပတိ ပြင်းပြလာအောင် မည်သို့မွေးမြူရမည်ကို အသေးစိတ်…
-
ကျွန်တော်တို့ နေ့စဉ် တွေ့ကြုံဆက်ဆံနေရတဲ့ ငါ၊ သူတစ်ပါး၊ ယောက်ျား၊ မိန်းမ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၊ သတ္တဝါ ဆိုတာတွေဟာ တကယ်တော့ ဆက်သွယ်ပြောဆိုဖို့ သတ်မှတ်ပေးထားတဲ့ အမည်နာမတွေ သက်သက်ပါပဲ။ ဒီအမည်နာမတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အမှန်တကယ် ရှိနေတာကတော့ အမြဲ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးနေတဲ့ ရုပ်တရားနဲ့၊ ခံစားမှု၊ မှတ်သားမှု၊ ပြုပြင်မှု၊ သိမှု (ဝိဉာဏ်) ဆိုတဲ့ နာမ်တရား အစုအဝေးတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ လူတိုင်းဟာ ဒီခန္ဓာငါးပါးနဲ့ပဲ ဖွဲ့စည်းထားတာပါ။ အပေါ်ယံ သတ်မှတ်ချက်တွေကို ခွာချလိုက်ရင် အားလုံးဟာ တူညီတဲ့ ခန္ဓာငါးပါး ဖြစ်ပျက်မှုတွေချည်းပါပဲ။ ဒါကို သဘောပေါက်ရင် ကိုယ်နဲ့ သူတစ်ပါးကြားမှာ ခွဲခြားပြီး မာနထားစရာ၊ ဒေါသထွက်စရာတွေ လျော့ကျသွားပါလိမ့်မယ်။ ဒီနေ့ မြင်သမျှ လူတွေကို အမည်နာမတွေမပါဘဲ ခန္ဓာငါးပါး သက်သက်လို့…
-
ကျွန်တော်တို့အားလုံးရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝတွေထဲမှာ တစ်ခါတစ်လေ စိတ်ပင်ပန်းစရာတွေ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်မိတာတွေနဲ့ ယောက်ယက်ခတ်နေတဲ့ ဝေဒနာတွေ ကြုံရတတ်ပါတယ်။ အဲဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ “ငါ”၊ “ငါ့ဟာ” ဆိုတဲ့ မှားယွင်းစွာ ကောက်ချက်ချမှု အတ္တအစွဲတွေကို ခဏဖယ်ပြီး၊ မျက်စိ နား စတဲ့ တံခါးပေါက်တွေကနေ အာရုံတွေနဲ့ တိုက်မိတိုင်း ပေါ်လာတဲ့ ဝိဉာဏ် (သိစိတ်) လေးတွေရဲ့ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ သဘာဝ၊ ဘယ်ဟာမှ ငါမဟုတ်တာကြောင့် ငါဆိုတာမရှိတဲ့ သဘာဝကို အရှိကိုအရှိတိုင်း လေ့လာကြည့်လိုက်ရင် စိတ်ထဲမှာ အလိုလို ပေါ့ပါးသွားတာကို ခံစားရပါလိမ့်မယ်။ အရာရာကို “ငါ့ကြောင့်” ဒါမှမဟုတ် “သူ့ကြောင့်” လို့ တစ်ဖက်သတ် အပြစ်မတင်မိတော့ဘဲ ပကတိ အရှိတရားကို ယုတ္တိဗေဒကျကျ နားလည် လက်ခံနိုင်လာတာဟာ စိတ်ငြိမ်းချမ်းမှုရဲ့ အစပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီစာမျက်နှာမှာ…
-
ဓမ္မ ဓမ္မ ဆိုတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် နဲ့ပါတ်သက်ပြီး အရင်ကတည်းက တရားနဲ့ နီးစပ်တဲ့ ကျနော့် မိတ်ဆွေတွေက မဟုတ်ဘူးထင်တယ်နော်၊ ပုထုဇဉ် စရိုက်တွေ လုပ်နေတယ် ဆိုတာမျိုး ကျနော့်ကို ပြောပါတယ်။ ကျနော်ကလဲ သူအရိယာလို့ ဆရာသမားပြောထားတာကို စိတ်စွဲပြီး အတင်းပေကန် ငြင်းခဲ့တာ။ အခုကျတော့မှပဲ အရမ်းကို ရယ်ချင်စိတ် ပေါက်မိတယ်။ ကိုယ့်ဟာကိုယ် သာသနာမှာ ပညာအရ မနိမ့်ဘူးတို့ ဘာတို့ အထင်ကြီးနေပြီး သူအရိယာ မဟုတ်တာကိုတောင် အရိယာလို့ ထင်မိတာမျိုးဖြစ်နေတော့ (လူကြီးရှက်တော့ ရယ်တယ် ဆိုတာမျိုး) အရမ်းကို ရယ်ချင်မိတယ်။ တဖက်ကလဲ ကျနော်က အတင်းပေကန် ပြီး အရိယာဖြစ်ရမယ်လို့ တံဆိပ်ကပ်မိလို့ စိတ်မသက်မသာနဲ့ သူ့ကို အရိယာလို့ အတင်းသဘောထား သူ့ကို ဆည်းကပ်မိပြီး အချိန်ကုန်သွားကြတဲ့…
-
ပညတ် ဆိုတာကတော့ သတ်မှတ်ချက် အားလုံးကို ပညတ်လို့ ခေါ်ပါတယ်။ အဲဒီ ပညတ်တွေဟာ အချိန်တွေကို ခေတ်တွေကို လိုက်ပြီး ပြောင်းလဲမှာပါပဲ။ ပရမတ်တရားက တော့ မဖောက်မပြန် သူ့သဘာဝ အတိုင်း သူဖြစ်ပျက်နေမှာပါပဲ။ ပညတ်မှာ နှစ်မျိုး မက ရှိပါတယ်။ အဲဒီထဲကမှ သိစရာ တစ်ခုက အဝိဇ္ဇာမာန ပညတ်နဲ့ ဝိဇ္ဇာမာန ပညတ် ပါ။ အဝိဇ္ဇာမာန ပညတ်ဆိုတာက တကယ်မရှိတာကို ခေါ်တာပါ။ ငါသူ ယောက်ျားမိန်းမ ဆိုတာ အဝိဇ္ဇာမာန ပညတ်ပါ။ ဝိဇ္ဇာမာန ပညတ်ကတော့ တကယ်ရှိတဲ့ ရုပ်နာမ် စိတ် စေတသိတ် စတဲ့ အမည်တွေပါ။ ဒီနေရာမှာ အားလုံးရှုပ်နေကြတဲ့ နေရာပါပဲ။ ပထမဆုံး ရုပ်ဆိုတဲ့ အကြောင်းက စပြောရမှာပဲ။ ရုပ်နဲ့…