• သွားရင်းလာရင်း ခန္ဓာဉာဏ်ရောက်ခြင်းက ပေးတဲ့ လွတ်လပ်မှု

    နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ မရပ်မနား လည်ပတ်နေတဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေကြားမှာ၊ ပကတိ အရှိတရားကို ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်နဲ့ မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့် လေ့လာနေကြတဲ့ ဓမ္မမိတ်ဆွေများ… ကျနော်တို့ရဲ့ နေ့စဉ် ဖြတ်သန်းမှု ဘဝခရီးလမ်းမှာ “သွားခြင်း၊ လာခြင်း” ဆိုတာဟာ မလွဲမသွေ ပြုလုပ်ရတဲ့ အလုပ်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ လမ်းလျှောက်သွားတာ၊ ကားမောင်းသွားတာ၊ ရထားစီးတာ စတဲ့ သွားလာလှုပ်ရှားမှု တွေမှာ လူအများစုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကသာ ရွေ့လျားနေပေမယ့်၊ စိတ်ကတော့ လွတ်လပ်မှု မရှိပါဘူး။ မနေ့က အလုပ်ခွင်မှာ အဆင်မပြေခဲ့တာတွေကို တွေးပြီး ဒေါသထွက်နေတတ်သလို၊ မနက်ဖြန် ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတဲ့ အနာဂတ် ပူပန်မှုတွေနဲ့လည်း စိတ်ဖိစီး နေတတ်ပါတယ်။ ဒီလို အတွေး ဇာတ်လမ်းတွေထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရတဲ့ စိတ်ဟာ ဘယ်ကိုပဲ သွားသွား လေးလံ ပူလောင်နေတတ်ပါတယ်။…

  • လောကီကို မပြုပြင်ဘဲ မိမိခန္ဓာကိုသာ ပြုပြင်ခြင်းဖြင့် ရရှိလာမည့် အေးချမ်းမှု အစစ်အမှန်

    ကျနော်တို့တွေ နေ့စဉ်ဘဝမှာ အေးချမ်းမှုကို လိုချင်တဲ့အခါ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လိုက်လံ ပြုပြင်တတ်ကြပါတယ်။ မိသားစုကို ကိုယ်ဖြစ်ချင်သလို ဖြစ်အောင်၊ လုပ်ငန်းခွင်က လူတွေကို ကိုယ့်စိတ်ကြိုက်ဖြစ်အောင်၊ လူ့အဖွဲ့အစည်းကြီးကို တိုးတက်အောင် ဆိုပြီး အပြင်ဘက် လောကီကြီးကို အမြဲတမ်း လိုက်လံ ပြုပြင်နေတတ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် လောကီကို ပြုပြင်တယ် ဆိုတာ ဘယ်တော့မှ အဆုံးမသတ်နိုင်တဲ့ အလုပ်ကြီးပါ။ တကယ့် အေးချမ်းမှု အစစ်အမှန်ကို လိုချင်ရင်တော့ အပြင်ဘက် လောကီကို ပြုပြင်နေတာတွေ ရပ်တန့်ပြီး၊ မိမိရဲ့ အတွင်းသန္တာန်ကိုသာ စိတ္တာနုပဿနာ ကျင့်စဉ်နဲ့ ပြုပြင်ရပါမယ်။ မှန်ထဲက အရိပ်၏ ဆံပင်ကို လိုက်ဖီးနေခြင်း (ဥပမာ) ဒီသဘောတရားကို ရှင်းလင်းသွားအောင် ဥပမာတစ်ခုနဲ့ ပြောပြချင်ပါတယ်။ လူတစ်ယောက်ဟာ မှန်ရှေ့မှာ ရပ်ပြီး မှန်ထဲမှာ ပေါ်နေတဲ့…

  • “ငါ” ဆိုတဲ့ သဘောတရားက မနေ့က “ငါ” နဲ့ ဒီနေ့ “ငါ” ဟာ တစ်ယောက်တည်းပဲ၊ အတူတူပဲလို့ ကျွန်တော်တို့ကို ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်စေပါတယ်။

    ဒါပေမယ့် လက်တွေ့ အရှိတရားကို ကြည့်ရင်၊ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပြီးပျက်နေတဲ့ စိတ်တွေနဲ့ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးနေတဲ့ ရုပ်တွေပဲ ရှိတာပါ။ မနေ့က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ရုပ်နာမ်တွေဟာ မနေ့ကတင် အပြီးအပိုင် ဖြစ်ပြီး ပျက်သွားခဲ့ပါပြီ။ အခု ဒီနေ့၊ ဒီအချိန်မှာ ရှိနေတဲ့ ရုပ်နာမ်တွေဟာလည်း တစ်စက္ကန့်လေးတောင် မရပ်မနားဘဲ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပြီး ပျက်နေပါတယ်။ အရာရာဟာ အစားထိုး ပြောင်းလဲနေတာပါ။ ဒီလို အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတဲ့ သဘာဝကို သတိထားမိအောင် ကြိုးစားသင့်ပါတယ်။ အခု စာဖတ်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်ဟာ မနေ့က အရာတွေ ဟုတ်သေးရဲ့လားဆိုတာ တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ပြန်လည်သုံးသပ်ကြည့်ပါဦး။

  • အနတ္တ ကို နားလည်ခြင်း

    အနတ္တဆိုတာနဲ့ ပါတ်သက်ရင် အစိုးမရ၊ သူ့သဘောသူဆောင် ဆိုတဲ့ စကားတွေ အပြောများပါတယ်။ ကျနော်လဲ ပြောခဲ့ဖူးပါတယ်။ မမှန်ဘူးလားဆိုတော့ မှန်ပါတယ်။ မှားတယ်ပြောလို့မရပါ။ ဒါပေမယ့် ပြည့်စုံမှုတော့ မရှိပါဘူး။ အနတ္တရဲ့ တကယ့် အမှန်သဘော ဖြစ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် သတ္တဝါမဟုတ်ဆိုတာက ပိုပြီး မှန်ပါတယ်။ စိတ်ဟာ အစိုးမရ ဖြစ်နေတယ် ဆိုတာကို အနတ္တရဲ့ သဘာဝလို့ ပြောပါတယ်။ ဒါပေမယ့် သမထ အားထုတ်ပြီး စိတ်ကို ကိုယ်ထားချင်တဲ့ အာရုံမှာထားလို့ရတဲ့အခါမှာ ဖြစ်ဖြစ်၊ ကိုယ်ပြောချင်တာကို ပြောနိုင်တာ၊ ကိုယ်လုပ်ချင်တာကို လုပ်နိုင်တာကို မြင်တဲ့ အခါမှာ ဖြစ်ဖြစ် အစိုးမရဆိုတာဟာ မမှန်သလိုမျိုး မြင်လာနိုင်ပါတယ်။ ဒါဟာ အနတ္တရဲ့ သဘောကို သေသေချာချာ နားမလည်သေးလို့ပါ။ တကယ်တော့ အစိုးမရဆိုတာဟာ စိတ်ရဲ့…

  • တရားထိုင်မှ သတိကပ်ရတာ မဟုတ်ဘဲ၊ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းမှာ ခန္ဓာပေါ် ဉာဏ်ရောက်နိုင်ကြောင်း လက်တွေ့သက်သေပြခြင်း

    နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ မရပ်မနား လည်ပတ်နေတဲ့ ရုန်းကန်လှုပ်ရှားမှုတွေ ကြားထဲမှာ၊ အမှန်တရားကို ရှာဖွေလိုစိတ်နဲ့ သတိတရားကို လက်ကိုင်ပြု နေထိုင်ဖြတ်သန်းနေကြတဲ့ ဓမ္မမိတ်ဆွေများခင်ဗျား…ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် အများစုရဲ့ ရင်ထဲမှာ “တရားအားထုတ်တယ်၊ ဝိပဿနာ ရှုတယ်” လို့ ပြောလိုက်တာနဲ့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်တဲ့ နေရာတစ်ခုမှာ မျက်စိမှိတ်၊ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေတဲ့ ပုံရိပ်ကိုသာ အလိုအလျောက် ပြေးမြင်တတ်ကြပါတယ်။ အဲဒီလို အထင်အမှား ရှိနေတဲ့အတွက်ကြောင့်ပဲ “အလုပ်တွေ အရမ်းများနေလို့၊ အချိန်မရလို့ တရားမမှတ်နိုင်သေးဘူး” ဆိုတဲ့ ဆင်ခြေတွေ အမြဲတမ်း ထွက်ပေါ်လာတတ်ပါတယ်။တကယ်တမ်း ပကတိ အရှိတရားကို ဉာဏ်နဲ့ ထိုးထွင်းကြည့်လိုက်မယ် ဆိုရင်တော့၊ ဝိပဿနာ ဆိုတာ ဣရိယာပုတ် တစ်ခုတည်းမှာ ပိတ်လှောင်ထားရမယ့် အလုပ် လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။ သွား၊ ရပ်၊ ထိုင်၊ လျောင်း ဆိုတဲ့…

  • ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းမည့်အစား ပြဿနာဖြစ်စေသော “ငါ” ဟူသည့် အစွဲကို ဖြေရှင်းခြင်း

    ကျနော်တို့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ ပြဿနာပေါင်းများစွာကို ရင်ဆိုင်ဖြေရှင်းနေကြရပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ပြဿနာတစ်ခုကို ရှင်းလိုက်တိုင်း နောက်ထပ် ပြဿနာသစ်တွေက အဆုံးမရှိ ပေါ်လာစမြဲပါ။ အကြောင်းကတော့ အပြင်ဘက်က ပြဿနာတွေဆိုတာ အကျိုးဆက်တွေ သက်သက်သာ ဖြစ်ပြီး၊ တကယ့် ပြဿနာ အားလုံးရဲ့ ဇာစ်မြစ်ဖြစ်တဲ့ “ငါ” ဆိုတဲ့ အစွဲကြီးကို မဖြေရှင်းရသေးလို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ မှန်ထဲက အရိပ်ကို အစစ်ထင်နေသူ (ဥပမာ) ဒီသဘောတရားကို ရှင်းလင်းသွားအောင် မှန်ထဲက အရိပ်ကို အစစ်ထင်နေတဲ့ သူတစ်ယောက်ရဲ့ ဥပမာနဲ့ ပြောပြချင်ပါတယ်။ လူတစ်ယောက်ဟာ မှန်တစ်ချပ်ရှေ့မှာ မတ်တပ်ရပ်နေတဲ့အခါ မှန်ထဲမှာ အရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပါတယ်။ သူက အဲဒီအရိပ်ကို တကယ့် လူအစစ်လို့ ထင်မှတ်သွားပြီး၊ အရိပ်ရဲ့ မျက်နှာမှာ ပေရေနေတဲ့ အညစ်အကြေးတွေကို မှန်ပေါ်မှာ လိုက်လံ…

  • ကျွန်တော်တို့တွေ မျှော်လင့်ချက်ထားတယ် ဆိုတာဟာ တကယ်တော့ မရောက်လာသေးတဲ့ အနာဂတ်ကို လိုချင်တပ်မက်နေတဲ့ သဘောပါပဲ။

    ကိုယ် မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်လာရင် ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်မယ်။ မျှော်လင့်သလို ဖြစ်မလာရင် ဒေါသထွက်မယ်၊ ဝမ်းနည်းမယ်။ ဒါပေမယ့် သေချာ ကြည့်လိုက်ရင် အဲဒီ ပီတိဖြစ်တာရော၊ ဒေါသထွက်တာရောဟာ ခဏတာ ပေါ်လာပြီး ပြန်ပျက်သွားမယ့် စိတ်တွေချည်းပါပဲ။ ဒါကို တကယ် နားလည်သွားရင်၊ ဖြစ်ပြီး ပျက်သွားမယ့် အနာဂတ်အတွက် ကြိုပြီး မျှော်လင့် ပူလောင်နေစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ လက်ရှိ ပစ္စုပ္ပန် အချိန်လေးမှာပဲ အေးချမ်းမှုကို ရှာဖွေသွားဖို့သာ အရေးကြီးပါတယ်။ အနာဂတ်အတွက် မျှော်လင့်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာတဲ့အခါ၊ ဒါဟာလည်း ပျက်သွားမယ့် စိတ်ကလေးပဲလို့ ရှုကြည့်ပေးလို့ ရမလား။

  • ချစ်ခြင်းမေတ္တာ သို့မဟုတ် သမုဒယ သစ္စာ

    ဗုဒ္ဓသာသနာဟာ တကယ်တော့ သံသရာက လွတ်မြောက်ကြောင်းကို ရည်ရွယ်တဲ့ သာသနာ ဖြစ်ပါတယ်။ လောကုတ္တရာကို ဦးတည်တဲ့ သာသနာ ဖြစ်သည့် အားလျော်စွာ လောကီနဲ့ ဆန့်ကျင်ဖက် ဖြစ်ပါတယ်။ လောကီ မှာ လူတွေဟာ စဉ်းစားကြတဲ့အခါ၊ ခံစားကြတဲ့အခါမှာ အတ္တ နဲ့ ခံစား စဉ်းစားကြရပါတယ်။ အဲဒီအတွက် လောကီ အနေနဲ့ တရားတွေကို ကြံစည်တဲ့အခါမှာ ချစ်ခြင်း မေတ္တာသာလျှင် အဓိကလို့ အတ္တ နဲ့ ကြံစည်ကြပါ တယ်။ လောကီ လူသားတွေကို ချစ်ခြင်းမေတ္တာ အကြောင်း ဟောပြောရတာဟာ အရမ်းလွယ်ပါတယ်။ ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ လူတွေရဲ့ စိတ်မှာ အမုန်းတရားရဲ့ အပြစ်ကို မြင်တဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ဆန့်ကျင်ဖက် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကတော့ ကောင်းတယ် ဆိုပြီး မြင်ကြလေရှိတာမို့ပါ။…

  • လှုပ်ရှားနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ အစဉ်မပြတ် ပြောင်းလဲနေတဲ့ စိတ်အစဉ်ကို မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့်ခြင်း

    နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ အလုပ်တာဝန်တွေကို ထမ်းဆောင်ရင်း၊ မိမိရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်အစဉ်မှာ ဖြစ်ပျက်နေသမျှကို သတိတရား ကပ်ပြီး လက်တွေ့ အေးချမ်းစွာ လေ့လာ အားထုတ်နေကြတဲ့ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာ ယောဂီသူတော်စင် အပေါင်းတို့… ကျနော်တို့ရဲ့ နေ့စဉ် ဖြတ်သန်းမှု ဘဝကြီးကို သေချာ ဂရုစိုက် ကြည့်လိုက်ရင်၊ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဟာ တစ်နေရာတည်းမှာ ရုပ်တုကြီး တစ်ခုလို ငြိမ်သက်နေတာ လုံးဝ မဟုတ်ဘဲ အမြဲတမ်း လှုပ်ရှား ပြောင်းလဲနေတာကို တွေ့ရပါမယ်။ လမ်းလျှောက်တယ်၊ ထိုင်တယ်၊ ကွေးတယ်၊ ဆန့်တယ် စသဖြင့် ရုပ်တရားရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေဟာ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေပါတယ်။ ထို့အတူပဲ အဲဒီ ရုပ်ကို တွဲဖက် အမှီသဟဲ ပြုနေတဲ့ အတွင်းက စိတ်အစဉ် ဟာလည်း ရေတံခွန်က ရေတွေလို…

  • ပန်းတိုင် မှန်ကန်သွားသောအခါ အကျိုးဆက်များ အလိုလို လှပလာမည့် ဓမ္မနိယာမ

    ကျနော်တို့ လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာဖြစ်စေ၊ သံဃာ့အဖွဲ့အစည်းမှာဖြစ်စေ အေးချမ်းသာယာမှု၊ စည်းလုံးညီညွတ်မှု၊ ကိုယ်ကျင့်တရား ကောင်းမွန်မှု စတဲ့ လှပတဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို လိုချင်ကြပါတယ်။ အဲဒီလို လိုချင်တဲ့အခါ အဲဒီ အကျိုးဆက်တွေကိုပဲ ပန်းတိုင် (Goal) အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး တိုက်ရိုက် သွားရောက် ဖန်တီးဖို့ ကြိုးစားတတ်ကြပါတယ်။ လူမှုရေး ခေါင်းဆောင်လုပ်ပြီး ပြဿနာတွေကို လိုက်ရှင်းတာ၊ ငြိမ်းချမ်းရေးအတွက် ဟောပြောတာတွေဟာ အကျိုးဆက်ကို ပန်းတိုင်လုပ်နေတာပါပဲ။ တကယ်တော့ အဲဒီလို ပြောင်းပြန် လုပ်နေသရွေ့ အမှန်တကယ် လှပတဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို ရရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ပန်းတိုင် (Goal) အစစ်အမှန် ဖြစ်တဲ့ “သံသရာမှ လွတ်မြောက်ရေး” ကိုသာ ဦးတည်လိုက်ရင်၊ ကျန်တဲ့ လောကီ အကျိုးဆက်တွေဟာ သဘာဝကျကျ အလိုအလျောက် လှပလာမယ် ဆိုတာ…