နိဒါန်း

မြန်မာနိုင်ငံသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ထေရဝါဒဗုဒ္ဓသာသနာတော် အစည်ပင်ဆုံးနှင့် အတောက်ပဆုံးသော နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံအဖြစ် ရပ်တည်လျက်ရှိသည်။ နိုင်ငံအနှံ့အပြားတွင် တည်ထားကိုးကွယ်ထားသော စေတီပုထိုးများ၊ ကျောင်းကန်ဇရပ်များ၊ အရိပ်အာဝါသကောင်းမွန်သော တောရရိပ်သာများနှင့် ဆွမ်းခံကြွနေသော ရဟန်းသံဃာတော်များ၏ အသွင်သဏ္ဌာန်သည် မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှု၏ အလှတရားတစ်ခုမျှသာမက၊ တိုင်းသူပြည်သားတို့၏ သဒ္ဓါတရား ထက်သန်မှုကို ပြသနေသည့် သက်သေအထောက်အထားများလည်း ဖြစ်သည်။

ဗုဒ္ဓဘာသာဝင် မြန်မာလူမျိုးတို့သည် မိမိတို့၏ ဓမ္မတာဝန်အရ လည်းကောင်း၊ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်လိုသော ဆန္ဒကြောင့် လည်းကောင်း၊ ရဟန်းသံဃာတော်များအား ပစ္စည်းလေးပါးဖြင့် စေတနာထက်သန်စွာ လှူဒါန်းပူဇော်ကြသည်။ ဤအလှူဒါန်းမှုများသည် ရဟန်းတော်များအား တရားဓမ္မကို အေးချမ်းစွာ ကျင့်ကြံအားထုတ်နိုင်ရန်နှင့် သာသနာတော် တည်တံ့ပြန့်ပွားအောင် ဆောင်ရွက်နိုင်ရန်အတွက် အထောက်အကူဖြစ်စေသည်။ သို့သော်လည်း ဤအလှူဒါန်းမှုများနောက်ကွယ်တွင် ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် သတိပြုရမည့်၊ နှလုံးသွင်းရမည့် အင်မတန်မှ လေးနက်သော သဘောတရားတစ်ခု ရှိနေသည်။ အဲဒါကတော့ “မြတ်စွာဘုရား၏ အကြွေး” ဟူသော သဘောတရားပင် ဖြစ်သည်။

သင်္ကန်းဝတ်စဉ်က ကတိနှင့် မြတ်စွာဘုရား၏ အကြွေး

ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် ရဟန်းဘဝသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ရှင်လောင်းအဖြစ်မှ ရဟန်းအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသည့်ကာလတွင် မိမိ၏ ဥပဇ္ဈာယ်ဆရာတော်၏ ရှေ့မှောက်၌ ပြင်းထန်သော ကတိကဝတ်တစ်ခုကို ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။ အဲဒါကတော့ “အရိယာဖြစ်အောင် အားထုတ်ပါမည်” ဟူသော ကတိကဝတ်ပင် ဖြစ်သည်။ ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းသည် ပြင်ပအသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲရုံမျှသာ မဟုတ်ဘဲ၊ မိမိ၏ စိတ်ဓာတ်နှင့် ဘဝရည်မှန်းချက်ကိုပါ မြင့်မြတ်သောအဆင့်သို့ မြှင့်တင်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချခြင်း ဖြစ်သည်။

မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သတ္တဝါဝေနေယျတို့ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန်အတွက် တရားဓမ္မကို ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။ ဤတရားဓမ္မကို ကျင့်ကြံအားထုတ်သူများသည် အရိယာပုဂ္ဂိုလ်များအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပြီး၊ သံသရာမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ရဟန်းတော်များသည် မြတ်စွာဘုရား၏ တရားဓမ္မကို ကျင့်ကြံအားထုတ်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်းခံရပြီး၊ ၎င်းတို့အား လှူဒါန်းပူဇော်ခြင်းသည် မြတ်စွာဘုရားအား လှူဒါန်းပူဇော်ခြင်းနှင့် တူညီသည်ဟု ယူဆကြသည်။

ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် မိမိတို့ ဝတ်ရုံထားသော သင်္ကန်းသည် မြတ်စွာဘုရား၏ တရားဓမ္မကို ကျင့်ကြံအားထုတ်သူတစ်ဦး၏ အသွင်အပြင်ကို ပြသနေသည်။ ထို့ကြောင့် ရဟန်းတော်တစ်ပါးသည် သင်္ကန်းဝတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြတ်စွာဘုရားထံမှ “တရားဓမ္မကို ကျင့်ကြံအားထုတ်ခွင့်” နှင့် “အရိယာဖြစ်အောင် အားထုတ်ခွင့်” တို့ကို ရရှိလိုက်သည်။ ဤရရှိမှုသည် မြတ်စွာဘုရားထံမှ “အကြွေးယူခြင်း” နှင့် တူညီသည်။ ရဟန်းတော်များသည် မိမိတို့ သင်္ကန်းဝတ်စဉ်က ပြုလုပ်ခဲ့သော ကတိကဝတ်အတိုင်း တရားဓမ္မကို ကျင့်ကြံအားထုတ်ပြီး အရိယာဖြစ်အောင် ကြိုးစားမှသာလျှင် ဤအကြွေးကို ဆပ်ရာရောက်မည် ဖြစ်သည်။

အလှူခံစားသောက်ခြင်းနှင့် အကြွေး

ရဟန်းတော်များ၏ အလှူခံစားသောက်ခြင်းသည်လည်း မြတ်စွာဘုရား၏ အကြွေးကို ဆပ်ရာတွင် အရေးကြီးသော ကဏ္ဍတစ်ခု ဖြစ်သည်။ မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတော်များအား ပစ္စည်းလေးပါးဖြင့် အလှူခံစားသောက်ခွင့်ကို ပေးသနားတော်မူခဲ့သည်။ ဤပစ္စည်းလေးပါးကို လှူဒါန်းသူများသည် မြတ်စွာဘုရားအား ကြည်ညိုကိုးကွယ်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် ဤပစ္စည်းလေးပါးကို ခံယူစားသုံးခြင်းသည် မြတ်စွာဘုရား၏ ကျေးဇူးတော်ကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ယူဆရမည် ဖြစ်သည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတော်များအား ပစ္စည်းလေးပါးကို ခံယူစားသုံးရာတွင် “အကြွေးယူစားသုံးခြင်း” နှင့် “အမွေခံစားသုံးခြင်း” ဟူသော သဘောတရားများကို သတိပြုရန် ဟောကြားတော်မူခဲ့သည်။

အကြွေးယူစားသုံးခြင်း: ရဟန်းတော်တစ်ပါးသည် မိမိ၏ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ တရားများကို မကျင့်ကြံဘဲ ပစ္စည်းလေးပါးကို ခံယူစားသုံးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဤကဲ့သို့ ခံယူစားသုံးခြင်းသည် မြတ်စွာဘုရားထံမှ “အကြွေးယူစားသုံးခြင်း” နှင့် တူညီသည်။ ရဟန်းတော်များသည် မိမိတို့၏ ကတိကဝတ်အတိုင်း တရားဓမ္မကို ကျင့်ကြံအားထုတ်ပြီး အရိယာဖြစ်အောင် ကြိုးစားမှသာလျှင် ဤအကြွေးကို ဆပ်ရာရောက်မည် ဖြစ်သည်။

အမွေခံစားသုံးခြင်း: ရဟန်းတော်တစ်ပါးသည် မိမိ၏ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ တရားများကို ကျင့်ကြံအားထုတ်ပြီး အရိယာဖြစ်ပြီးနောက် ပစ္စည်းလေးပါးကို ခံယူစားသုံးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။ ဤကဲ့သို့ ခံယူစားသုံးခြင်းသည် မြတ်စွာဘုရားထံမှ “အမွေခံစားသုံးခြင်း” နှင့် တူညီသည်။ ရဟန်းတော်များသည် မိမိတို့၏ ကတိကဝတ်အတိုင်း အထက်မဂ်များအတွက် တရားဓမ္မကို ကျင့်ကြံအားထုတ်နေသောကြောင့် ဤပစ္စည်းလေးပါးကို ခံယူစားသုံးပိုင်ခွင့် ရှိသည်ဟု ယူဆကြသည်။

ယခုလက်ရှိ မြန်မာနိုင်ငံ၏ အခြေအနေ

ယခုလက်ရှိ မြန်မာနိုင်ငံတွင် ရဟန်းလေးသိန်းကျော် ရှိသည်။ ဤရဟန်းတော်များအားလုံးသည် မိမိတို့ သင်္ကန်းဝတ်စဉ်က ပြုလုပ်ခဲ့သော ကတိကဝတ်အတိုင်း တရားဓမ္မကို ကျင့်ကြံအားထုတ်ပြီး အရိယာဖြစ်အောင် ကြိုးစားနေကြသလားဟူသော မေးခွန်းသည် အင်မတန်မှ အရေးကြီးသော မေးခွန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

မြန်မာနိုင်ငံတွင် တရားဓမ္မကို ကျင့်ကြံအားထုတ်နေသော ရဟန်းတော်များစွာ ရှိကြသော်လည်း၊ အကြွေးကျေသော ရဟန်း ၊ အမွေခံစားသော မြတ်စွာဘုရား၏ သားဟု တင်းစားနိုင်သည့် ရဟန်း (အရိယာဖြစ်သော ရဟန်း) သည် အလွန်နည်းပါးနေသေးသည်ကို တွေ့ရသည်။ ရဟန်းတော်များစွာသည် ပုထုဇဉ်ရဟန်းများအဖြစ် ရပ်တည်လျက်ရှိကြပြီး၊ မိမိတို့၏ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ တရားများကို ကျင့်ကြံအားထုတ်ရန် ပျက်ကွက်လျက်ရှိကြသည်။ ဤကဲ့သို့ ရဟန်းတော်များသည် မြတ်စွာဘုရားထံမှ “အကြွေးယူစားသုံးနေကြခြင်း” ပင် ဖြစ်သည်။

အချိန်ကာလအားဖြင့်လည်း အလွန်ကြာခဲ့ပြီ။ ရဟန်းတော်များစွာသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ၊ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ သင်္ကန်းဝတ်ခဲ့ကြသော်လည်း အရိယာဖြစ်အောင် အားထုတ်ရန် ပျက်ကွက်လျက်ရှိကြသည်။ ဤကဲ့သို့ ရဟန်းတော်များသည် မြတ်စွာဘုရားထံမှ အကြွေးများကို စုဆောင်းလျက်ရှိကြခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

မြတ်စွာဘုရား၏ အကြွေးကို ဆပ်ရန် အချိန်တန်ပြီ

“လောကမှာ ဘယ်အရာမှ အလကားမရ” ဟူသော စကားအတိုင်း၊ ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် မိမိတို့ ခံယူစားသုံးနေသော ပစ္စည်းလေးပါးသည် မြတ်စွာဘုရား၏ ကျေးဇူးကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ယူဆရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် မြတ်စွာဘုရား၏ အကြွေးကို ပြန်ဆပ်ရန် တာဝန်ရှိသည်။

မြတ်စွာဘုရားသည် ရဟန်းတော်များအား တရားဓမ္မကို ကျင့်ကြံအားထုတ်ပြီး အရိယာဖြစ်အောင် ကြိုးစားရန် တိုက်တွန်းတော်မူခဲ့သည်။ ဤတိုက်တွန်းချက်သည် ရဟန်းတော်များအား မြတ်စွာဘုရား၏ အကြွေးကို ဆပ်ရန် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် မြတ်စွာဘုရား၏ အကြွေးကို ပြန်ဆပ်ရန် ပျက်ကွက်ပါက၊ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပါ။ ယခုဘဝတွင်လည်း အကြွေးယူပြီး ပြန်ဆပ်ရန် စိတ်ကူးမရှိသူ လူယုတ်မာ စာရင်းတွင် ဝင်မည် ဖြစ်ပါသည်။

နိဂုံး

မြန်မာနိုင်ငံရှိ ရဟန်းလေးသိန်းကျော်အနေဖြင့် မိမိတို့ သင်္ကန်းဝတ်စဉ်က ပြုလုပ်ခဲ့သော ကတိကဝတ်ကို ပြန်လည်အောက်မေ့ပြီး၊ မြတ်စွာဘုရား၏ တရားဓမ္မကို ကျင့်ကြံအားထုတ်ရန်နှင့် အရိယာဖြစ်အောင် ကြိုးစားရန် တာဝန်ရှိသည်။ ဤကဲ့သို့ ကြိုးစားအားထုတ်မှသာလျှင် မြတ်စွာဘုရား၏ အကြွေးကို ဆပ်ရာရောက်မည် ဖြစ်ပြီး၊ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မြတ်စွာဘုရား၏ အကြွေးကို ဆပ်ရန် အချိန်တန်ပါပြီ။ မြတ်စွာဘုရားသည် သူ၏ ရဟန်းတို့အား အကြွေးတောင်းနေပြီ။ ရဟန်းတို့အနေဖြင့် မြတ်စွာဘုရား၏ တရားဓမ္မကို ကျင့်ကြံအားထုတ်ပြီး အရိယာဖြစ်အောင် ကြိုးစားခြင်းဖြင့် ဤအကြွေးကို ပြန်ဆပ်ကြပါစို့။