• မပြောင်းလဲဘူးလို့ ထင်ရတဲ့ “ငါ” ဆိုတာကို အနီးကပ် လေ့လာခြင်း

    ကျွန်တော်တို့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ အမြဲတမ်း သုံးစွဲနေတဲ့ စကားလုံးလေး တစ်လုံးရှိပါတယ်။ အဲဒါကတော့ “ငါ” ဆိုတဲ့ စကားလုံးပါပဲ။ “ငါ စားတယ်”၊ “ငါ သွားတယ်”၊ “ငါ တွေးတယ်”၊ “ငါ ခံစားရတယ်” စသဖြင့် အရာရာတိုင်းမှာ “ငါ” ဆိုတဲ့ အမာခံ ဗဟိုချက်တစ်ခု ရှိနေတယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားကြပါတယ်။ ငယ်ငယ်တုန်းက “ငါ” နဲ့ အခု ကြီးလာတဲ့ အချိန်က “ငါ” ဟာ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်တွေ၊ အသိအမြင်တွေ ပြောင်းလဲသွားပေမယ့် အတွင်းထဲမှာတော့ မပြောင်းလဲဘဲ အမြဲတမ်း တည်ရှိနေတဲ့၊ ခိုင်မာတဲ့ “ငါ” တစ်ကောင်တစ်ယောက် ရှိနေတယ်လို့ ထင်မှတ်တတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဝိပဿနာ အားထုတ်သူတွေအနေနဲ့ ဒီ “ငါ” ဆိုတဲ့ အရာကို…

  • သောကြာနေ့ ရောက်လာပြီဆိုတော့ မနက်ဖြန် နားရတော့မယ်ဆိုပြီး စိတ်တွေ ပေါ့ပါးနေတတ်ကြတယ်။

    သောကြာနေ့ ရောက်လာပြီဆိုတော့ မနက်ဖြန် နားရတော့မယ်ဆိုပြီး စိတ်တွေ ပေါ့ပါးနေတတ်ကြတယ်။ တစ်ပတ်လုံး အလုပ်လုပ်ခဲ့ရလို့ “ငါ ပင်ပန်းနေပြီ၊ ငါ နားရတော့မယ်” လို့ တွေးတတ်ပါတယ်။ သေချာ လေ့လာကြည့်ရင် တကယ်တမ်း ပင်ပန်းနေတဲ့ “ငါ” ဆိုတာ မရှိပါဘူး။ ခွန်အားစိုက်ထုတ်ခဲ့ရလို့ နွမ်းနယ်နေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ စိတ်အစဉ်ပဲ ရှိပါတယ်။ မနက်ဖြန် အနားယူမယ့် “ငါ” ဆိုတာလည်း မရှိပါဘူး။ သက်တောင့်သက်သာ ဖြစ်သွားမယ့် ရုပ်နဲ့ နာမ် အသစ်တွေ အစားထိုးလာဖို့ပဲ ရှိပါတယ်။ ဘာကိုမှ “ငါ” ဆိုတဲ့ ပညတ်ချက်နဲ့ မချည်နှောင်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာတဲ့ အကြောင်းအကျိုးတွေကို အကြောင်းအကျိုးတွေ အတိုင်းလေး သိပေးနေလိုက်ပါ။ ပင်ပန်းတယ်ဆိုတဲ့ ခံစားမှုလေးကို “ငါ” နဲ့ မသက်ဆိုင်ဘဲ အကြောင်းအကျိုးတွေ အဖြစ်…

  • စာဖတ်သူများသို့ (၂)

    စာဖတ်သူများ အနေနဲ့က ကိုယ်ကြည်ညိုရင်းစွဲ ဆိုတဲ့ ဥပါဒါန်ကို ဖြတ်ဖို့ဆိုတာဟာ အင်မတန်ခက်ခဲတယ် ဆိုတာ နားလည်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျနော်က မဂ်ကျပြီးချိန်ကစလို့ ကျနော် စာရေးတဲ့အခါမှာ အဓိက ဆင်ခြင်တာက အားလုံးအတွက် အကျိုးရှိမယ့် အကောင်းဆုံးဖြစ်မယ်လို့ ထင်တဲ့ စာတွေကို ကိုယ်မသေခင်မှာ အရေးချင်ဆုံး ဆိုတာကနေ စပြီး ရေးနေတဲ့ သဘောပါ။ မြတ်စွာဘုရား ကို ကြည်ညိုလွန်းလို့ မြတ်စွာဘုရား အလိုကျ သေခြင်းတရားကို အချိန်မရွေးဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ဆင်ခြင်ပြီး ကိုယ်သေတော့မယ် ဆိုရင် ရေးဖို့ အရေးကြီးဆုံး ကိစ္စများကို စဉ်းစားပြီး ရေးနေတဲ့ သဘောဖြစ်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် ပရိတ်သတ်ကို မကြည့်နိုင်ပဲ ကျနော့်အနေနဲ့ ပြောကို ပြောအပ်တဲ့ ကိစ္စတွေကို ကျန်တဲ့ (၇) ဘဝ အတွင်း ပြောသွားလုပ်သွားမယ်လို့ပဲ…

  • ဆိတ်ငြိမ်စွာ နေချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ခွေးဟောင်သံ၊ သီချင်းသံ၊ ဆူညံသံများ ကြားရသောအခါ အလိုမကျဘဲ တွန်းကန်နေသော စိတ် (ပဋိဃ) ကို ဖောက်ထွင်းသိမြင်ခြင်း

    ရဟန်းတော်များ၏ သာသနာ့ဘောင် နေ့စဉ်ဘဝတွင် သမထ၊ ဝိပဿနာ တရားဘာဝနာများကို ကြိုးစားအားထုတ်ရန်အတွက် “ဝိဝေက” ဟုခေါ်သော ဆိတ်ငြိမ်မှုသည် အလွန်အရေးပါလှပါသည်။ ထို့ကြောင့် တောရကျောင်းများ၊ သစ်ပင်ရင်းများ၊ ဆိတ်ငြိမ်သော ရိပ်သာများသို့ သွားရောက်ကာ တရားရှုမှတ်လေ့ ရှိကြပါသည်။ သို့သော် လောကကြီး၏ သဘာဝအရ အကြွင်းမဲ့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော နေရာဟူသည် မရှိသလောက် ရှားပါးလှပါသည်။ မိမိက တိတ်ဆိတ်မှုကို အလိုရှိနေသော်လည်း၊ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ခွေးဟောင်သံများ၊ ရွာထဲမှ ဖွင့်လိုက်သော သီချင်းသံများ၊ ကားသံ၊ ဆိုင်ကယ်သံ စသည့် ဆူညံသံ (သဒ္ဒါရုံ) များသည် အချိန်မရွေး ဝင်ရောက်လာတတ်စမြဲ ဖြစ်ပါသည်။ ဤကဲ့သို့ မိမိက တရားမှတ်နေစဉ် ဆူညံသံများ ဝင်လာသောအခါ၊ ပုထုဇဉ် သဘာဝအရ ရင်ဘတ်အတွင်း၌ “ဆူညံလိုက်တာ၊ ဒီခွေးတွေ ဘယ်တော့…

  • သံသရာ၏ အမှန်တရားနှင့် ကောင်းမှုကုသိုလ်များ၏ မျက်လှည့်

    သေရင် နောက်ဘဝရှိတယ်လို့ ယုံကြည်တာဟာ တကယ်တော့ (Dogma) လို့ခေါ်တဲ့ မျက်လုံးမှိတ် ယုံကြည်ခြင်းကို လက်ခံထားရခြင်းတစ်မျိုးပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီနေရာမှာ ပြင်းထန်တဲ့ မျက်လုံးမှိတ်ယုံကြည်ခြင်းကြီးသက်သက်လို့တော့ ပုံသေကားချပ် ပြောလို့မရပါဘူး။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သေပြီးရင် နောက်ထပ်ဘဝတွေ ထပ်ဖြစ်တယ်ဆိုတာနဲ့ ပတ်သက်လို့ အနီးစပ်ဆုံးအနေနဲ့ လူဝင်စားဆိုတဲ့ သက်သေပြမှုတွေဟာ အနောက်နိုင်ငံတွေမှာရော အရှေ့တိုင်းမှာပါ အထောက်အထား သဘောမျိုး ရှိနေပြီမို့လို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အချက်အလက်တွေအရပဲ ကြည့်မယ်ဆိုရင် သေပြီးနောက် နောက်ထပ် ဘဝရှိတယ်ဆိုတဲ့နေရာမှာ သေပြီးနောက်မှာ “လူပြန်ဖြစ်တယ်” ဆိုတာလောက်အထိတော့ ကျွန်တော်တို့ အချက်အလက်အနေနဲ့ လက်ခံလို့ ရပါတယ်။ သို့သော် သေပြီး တိရိစ္ဆာန်ဖြစ်တယ် ဆိုတာကိုတော့ တိရိစ္ဆာန်တွေက စကားမပြောတတ်တဲ့အတွက် ခိုင်လုံတဲ့ အချက်အလက်အနေနဲ့ လက်ခံလို့ မရပါဘူး။ ဒါပေမယ့် မသေခင်မှာ ကောင်းတာတွေချည်း လုပ်တဲ့သူနဲ့…

  • လူတော်တော်များများဟာ အတိတ်က အမှားတွေအတွက် နောင်တရတာ၊ အနာဂတ်အတွက် ကြောက်ရွံ့တာတွေနဲ့ နေထိုင်နေကြတယ်။

    လူတော်တော်များများဟာ အတိတ်က အမှားတွေအတွက် နောင်တရတာ၊ အနာဂတ်အတွက် ကြောက်ရွံ့တာတွေနဲ့ နေထိုင်နေကြတယ်။ တကယ်တော့ ဒါတွေဟာ သညာ လို့ခေါ်တဲ့ မှတ်သားမှုရဲ့ နှိပ်စက်ခြင်းကို ခံနေရတာပါ။ အတိတ်ဆိုတာ တကယ်မရှိတော့ပါဘူး။ စိတ်ထဲမှာ ပြန်လည်မှတ်သားထားတဲ့ သညာလေးတွေ ပြန်ပေါ်လာတာ သက်သက်ပါ။ အဲဒီ သညာလေးကိုပဲ “ငါ အမှားလုပ်မိတယ်” ဆိုပြီး အပြစ်တင်နေတာပါ။ ကိုယ့်ကို ဒုက္ခပေးနေတာ ပြင်ပက အရာတွေမဟုတ်ဘဲ ကိုယ့်ရဲ့ မှတ်သားမှု သညာလေးတွေကသာ အသစ်တဖန် ပြန်ပေါ်လာတယ်လို့ မြင်အောင်ကြည့်ပါ။ အဲဒီလို မြင်လိုက်တာနဲ့ ကြောက်စိတ်၊ အပြစ်တင်စိတ်တွေဟာ အလိုလို ချုပ်ငြိမ်းသွားပါလိမ့်မယ်။ စိတ်ထဲမှာ နောင်တ ဒါမှမဟုတ် ကြောက်စိတ် ပေါ်လာတိုင်း ဒါဟာ သညာသက်သက်ပါလားလို့ သတိထားကြည့်ပါ။

  • စာဖတ်သူများသို့ (၁) (အမှန်တရားနှင့် လက်တွေ့ကျသော ဓမ္မအမြင်)

    “လူအမျိုးမျိုး ခံယူချက်အမျိုးမျိုး” ဆိုတဲ့ စကားကို အားလုံး လက်ခံထားကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ပကတိ အရှိတရားမှာတော့ ရုပ်နာမ်တွေဟာ အကြောင်းအကျိုးအတိုင်း သက်သက် ဖြစ်ပျက်နေတာပါ။ လူတွေကသာ အတ္တ နဲ့ သညာ တွေကို သိမ်းပိုက်ပြီး “ငါ၊ ငါ့ဟာ” လို့ လုပ်နေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ လောကကြီး ဆိုတာ တကယ်တော့ အကြောင်းကြောင့် ဖြစ်လာတဲ့ အကျိုးတရားတွေ ချည်းပါပဲ။ လောကကြီးက ဓမ္မကို မျက်နှာသာပေးတယ် ဆိုတာမျိုး မရှိပါဘူး။ ကောင်းတဲ့အလုပ်ကလည်း ဓမ္မ ဖြစ်သလို၊ မကောင်းတဲ့အလုပ်ကလည်း ဓမ္မပါပဲ။ ကောင်းတဲ့အလုပ် လုပ်သူများရင် လောကကြီး အဆင်ပြေမှာဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းတဲ့အလုပ် လုပ်သူမရှိရင် ဆိုးဝါးသွားမှာပါပဲ။ လောကမှာ “သတ္တဝါ” ဆိုတာ လုံးဝ မရှိသလို၊ လောကကြီးကလည်း ဘာကိုမှ…

  • တရားထိုင်ချိန် သို့မဟုတ် ညအိပ်ချိန်များတွင် ခြင်၊ မှက် စသည်တို့ အကိုက်ခံရသောအခါ ဖယ်ရှားပစ်လိုသောစိတ်နှင့် ကျိန်းစက်မကျေနပ်သောစိတ် (ဒေါသ) ကို အကဲခတ်ခြင်း

    ရဟန်းတော်များ၏ သာသနာ့ဘောင် နေ့စဉ်ဘဝတွင် တောရကျောင်းများ၊ ရိပ်သာများ၌ဖြစ်စေ၊ သာမန်ကျောင်းတိုက်များ၌ဖြစ်စေ တရားဘာဝနာ အားထုတ်ချိန်နှင့် ညအိပ်စက် အနားယူချိန်များသည် အလွန်တန်ဖိုးရှိသော ဆိတ်ငြိမ်ချိန်များ ဖြစ်ကြပါသည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ နေထိုင်ချိန်များတွင် သဘာဝပတ်ဝန်းကျင်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုဖြစ်သော ခြင်၊ မှက်၊ ယင် စသည့် သတ္တဝါငယ်လေးများ၏ အနှောင့်အယှက်ကို မလွဲမသွေ ရင်ဆိုင်ကြရစမြဲ ဖြစ်ပါသည်။ မြတ်စွာဘုရားရှင် ကိုယ်တော်တိုင်ပင်လျှင် “ဍံသ မကသ သီတ ဥဏှ” (ခြင်၊ မှက်၊ အချမ်း၊ အပူ) စသည်တို့ကို သည်းခံနိုင်ရမည်ဟု ဟောကြားတော်မူခဲ့ပါသည်။ ခန္ဓာကိုယ်ကို ခြင်ကိုက်ခံရသောအခါ၊ သာမန်ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နာကျင်ယားယံမှု (ကာယိကဒုက္ခ) ဟူသော ပထမမြားတစ်စင်း အပစ်ခံရရုံမျှမကဘဲ၊ ပုထုဇဉ် သဘာဝအရ ထိုခြင်ကို မောင်းထုတ်ချင်သော၊ ရိုက်ပုတ် ဖယ်ရှားပစ်ချင်သော…

  • သေပြီးနောက် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာထက် မသေခင် လောကရဲ့အမှန်တရားကို ရှာဖွေခြင်း

    လူသားတွေကြားမှာ သေခြင်းတရားနဲ့ ပတ်သက်ပြီး အယူအဆ အမျိုးမျိုး ရှိကြပါတယ်။ တချို့က သေရင် ဘာမှမဖြစ်တော့ဘူး၊ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပြီလို့ ယူဆကြပါတယ်။ တချို့ကတော့ သေရင် နောက်ဘဝ ဆိုတာ ဆက်လက် ရှိနေဦးမယ်လို့ ယုံကြည်ကြပါတယ်။ ဒီအယူအဆတွေထဲကမှ “သေရင် နောက်ဘဝ ရှိချင်မှ ရှိမယ်၊ မရှိချင်လည်း မရှိဘူး၊ သေချာပေါက် မသိနိုင်တဲ့ ကိစ္စတစ်ခုကို ခေါင်းထဲထည့်ပြီး မစဉ်းစားချင်တော့ဘူး” လို့ လက်ခံထားတဲ့ သူတွေလည်း အများအပြား ရှိပါတယ်။ တကယ်တမ်း ယုတ္တိကျကျ စဉ်းစားကြည့်ရင် သေပြီးနောက် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာကို အတိအကျ သိသူ၊ ကိုယ်တွေ့ သိသူဆိုတာ မရှိနိုင်ပါဘူး။ သေခြင်းတရားနဲ့ အနီးစပ်ဆုံး ကြုံခဲ့ရတယ် ဆိုတဲ့သူတွေဟာလည်း တကယ် သေဖူးတာ မဟုတ်တဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကိုလည်း…

  • လက်တွေ့ အမှန်တရားကို မြင်ဖို့ဆိုရင် ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ဖြစ်ပေါ်နေတာတွေကို အရှိကိုအရှိအတိုင်း လေ့လာဖို့ လိုပါတယ်။

    ဥပမာ- စိတ်ဆိုးလာရင် ဆိုးမှန်းသိလိုက်ပါ။ သိလိုက်တဲ့ အချိန်မှာ စိတ်ဆိုးတာလေးက ပျောက်သွားတတ်ပါတယ်။ အဲဒီလို ဖြစ်ပြီး ပျောက်သွားတဲ့ စိတ်ကလေးတွေကို လိုက်ကြည့်နေတာကို ဖြစ်ပျက်ကို လေ့လာတယ်လို့ ခေါ်ပါတယ်။ စိတ်ဆိုတာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အစားထိုး ဖြစ်ပေါ်နေတာပါ။ အဲဒီလို ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ စိတ်အစဉ်ကြီးထဲမှာ ခိုင်မာတဲ့ “ငါ” ဆိုတာ ရှာလို့မရပါဘူး။ ကိုယ်တိုင် လက်တွေ့ လေ့လာကြည့်မှသာ ငါဆိုတာ တကယ်မရှိဘူးဆိုတဲ့ အမှန်တရားကို ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်နဲ့ သိလာမှာပါ။ အခု စာဖတ်နေရင်းနဲ့ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာတဲ့ အတွေးလေးတစ်ခု ဘယ်လို ပျောက်သွားလဲဆိုတာကို အသာလေး စောင့်ကြည့်လိုက်ပါ။