လူ၊ ရဟန်း အရိယာများ တတ်နိုင်သလောက် များများ ပေါ်ထွန်းလာရေးဆိုတဲ့ အမြင့်မားဆုံးသော ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်ဖို့အတွက် သံဃာရတနာများရဲ့ အခန်းကဏ္ဍဟာ အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။ သို့သော်လည်း ယနေ့ခေတ်မှာ ရဟန်းများအနေနဲ့ စာပေသင်ကြားခြင်း သက်သက် သို့မဟုတ် လောကီရေးရာတွေမှာသာ အချိန်ကုန်လွန်နေပြီး တကယ့်အနှစ်သာရဖြစ်တဲ့ ဝိပဿနာအလုပ်ကို အားထုတ်မှု အားနည်းနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေမှာ ရဟန်းတွေ ဝိပဿနာအလုပ်ကို ပိုမိုအာရုံစိုက်လာအောင် ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာ လူဝတ်ကြောင်တွေဘက်က မှန်ကန်တဲ့ တွန်းအားပေးမှုတွေ ပြုလုပ်ဖို့ အထူးလိုအပ်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။ ရဟန်းဝတ်ရခြင်း၏ အနှစ်သာရကို သတိရစေခြင်း သာမဏေပြုစဉ်ကတည်းက “သံသရာ ဝဋ်ဒုက္ခက လွတ်အောင် လုပ်လို၍… ရှင်သာမဏေပြုပေးပါ” ဟု ကတိပြုပြီး သင်္ကန်းကို တောင်းယူခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကတိစကားရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ဟာ ဝိပဿနာအလုပ်ကို လက်တွေ့အားထုတ်ပြီး…

ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးနဲ့ မှန်းဆတွေးတောနေခြင်းထက်၊ မိမိခန္ဓာကိုယ်မှာ လက်တွေ့ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ အရှိတရားကို ဉာဏ်နဲ့ တိုက်ရိုက်သိမြင်ခြင်းဟာ ဝိပဿနာအားထုတ်ရာမှာ အဓိကကျတဲ့ သော့ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ စာတွေ့အသိသက်သက်၊ အတွေးအမြင်သက်သက်နဲ့ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကနေ ဘယ်တော့မှ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ မှန်းဆတွေးတောခြင်း (သညာသိ) ၏ အားနည်းချက် စာအုပ်ထဲမှာ ဖတ်ဖူးလို့၊ ဆရာသမားက ဟောလို့ “ခန္ဓာငါးပါးဟာ အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တပါလား” လို့ နားလည်သဘောပေါက်တာဟာ ကောင်းမွန်တဲ့ အစပြုခြင်းတစ်ခုပါ။ ဒါပေမယ့် ဒါဟာ မှတ်သားထားတဲ့ အသိ (သညာသိ) အဆင့်မှာပဲ ရှိနေပါသေးတယ်။ အဲဒီလို မှတ်သားထားတဲ့ အသိနဲ့ တရားထိုင်တဲ့အခါ “အခု ငါ့စိတ်က ပျက်သွားပြီ၊ အခု နောက်စိတ်တစ်ခု ဖြစ်လာပြန်ပြီ” ဆိုပြီး ဉာဏ်နဲ့ မှန်းဆပြီး လိုက်တွေးနေမယ်ဆိုရင်၊ အဲဒီ…

လောကဓံရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုတွေ၊ နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေကြားမှာ ရုန်းကန်နေရတဲ့ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာ အများစုဟာ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကနေ လွတ်မြောက်ကြောင်းကို သိမြင်နားလည်ပေမယ့်၊ ကိုယ်တိုင် အချိန်ပြည့် ဝိပဿနာအလုပ်ကို အားမထုတ်နိုင်သေးတဲ့ အခြေအနေတွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရတတ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကိုယ်တိုင် ခန္ဓာဉာဏ်ရောက် မလေ့လာနိုင်သေးဘူးဆိုရင်တောင်မှ၊ အရှိတရားကို မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့်ပြီး တရားအားထုတ်နေသူတွေကို မှန်ကန်စွာ ပံ့ပိုးပေးခြင်းဖြင့် မိမိအတွက်ရော လောကကြီးအတွက်ပါ အင်မတန် ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေကို ရရှိနိုင်ပါတယ်။ လယ်ယာမြေကောင်း၌ စိုက်ပျိုးခြင်း သံသရာဝဋ်ဒုက္ခက လွတ်အောင် လုပ်လိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ တရားအားထုတ်နေတဲ့ ရဟန်းများကို ထောက်ပံ့ခြင်းဟာ အလွန် မြင့်မြတ်တဲ့ လုပ်ရပ်ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို သံသရာမှ လွတ်မြောက်ရေးကို ကြိုးစားနေကြတဲ့ ရဟန်းတော်များ တရားရသွားတဲ့အခါ သောတာပန်က စလို့ ဖြစ်သွားတဲ့အခါမှာ မြင့်မြတ်တဲ့…

လောကမှာ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာတွေဟာ မိမိတို့ရဲ့ ချွေးနှဲစာကို သုံးစွဲတဲ့အခါ အကောင်းဆုံး အကျိုးအမြတ်ရမယ့် နေရာမှာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံချင်ကြတာ သဘာဝပါပဲ။ ဒါပေမယ့် လောကီ ကြီးပွားချမ်းသာရေး သက်သက်ကိုပဲ မျှော်လင့်ပြီး လှူဒါန်းနေတာတွေဟာ အမှန်တကယ်တော့ အရောင်းအဝယ်သဘောမျိုးသာ ဖြစ်နေပြီး၊ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ လမ်းကြောင်းကို မရောက်စေပါဘူး။ သံသရာလွတ်မြောက်ရေးကို အဓိကမထားဘဲ ဒါနတွေ ဘယ်လောက်လုပ်လုပ် မြတ်စွာဘုရား အလိုကျ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ့် အကောင်းဆုံးသော၊ အနှစ်သာရ အရှိဆုံးသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုဆိုတာ တရားအားထုတ်နေတဲ့ ရဟန်းများကို ဉာဏ်ပါပါနဲ့ ရွေးချယ် ထောက်ပံ့ခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ အရှိတရားကို ရှာဖွေနေသူများအား ထောက်ပံ့ခြင်း သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကနေ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်လိုတဲ့ စိတ်နဲ့ သာမဏေပြုစဉ်ကတည်းက ကတိပြုထားတဲ့အတိုင်း ဝိပဿနာအလုပ်ကို လက်တွေ့အားထုတ်နေတဲ့ ရဟန်းတွေကို…

လူဝတ်ကြောင် (ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာ) တွေရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ အလှူဒါနပြုခြင်းဟာ မရှိမဖြစ် ပါဝင်နေတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အများစုဟာ အလှူငွေ ပမာဏ ဘယ်လောက်များများ လှူနိုင်သလဲ ဆိုတဲ့ အပေါ်မှာသာ အာရုံစိုက်တတ်ကြပြီး၊ တကယ့် အနှစ်သာရဖြစ်တဲ့ “ဘာအတွက် လှူတာလဲ” ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို မေ့လျော့နေတတ်ကြပါတယ်။ တကယ်တော့ အလှူဒါနတစ်ခုရဲ့ တန်ဖိုးဟာ ပေးကမ်းလိုက်တဲ့ ပမာဏအပေါ်မှာ မမူတည်ဘဲ၊ လှူဒါန်းလိုက်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ စိတ်နေသဘောထား (စေတနာ) အပေါ်မှာသာ အပြည့်အဝ မူတည်နေပါတယ်။ အရောင်းအဝယ်သဘောမျိုး လှူဒါန်းခြင်းမှ ရုန်းထွက်ခြင်း ယနေ့ခေတ်မှာ ဒါနပြုပြီး နတ်ပြည်ကို လိုချင်တာ၊ လောကီ ကြီးပွားချမ်းသာရေးကို မျှော်လင့်တာတွေဟာ အရောင်းအဝယ်သဘောမျိုးသာ ဖြစ်နေပါတယ်။ ကိုယ်လှူလိုက်တဲ့ ပမာဏလေးနဲ့ အဆပေါင်းများစွာသော လောကီစည်းစိမ်တွေကို…

မြတ်စွာဘုရား၏ သာသနာတော်ကြီး နှစ်ပေါင်း ၂၅၀၀ ကျော် တည်တံ့လာခဲ့ပြီဟု ကျွန်ုပ်တို့ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောဆိုနေကြသော်လည်း၊ လက်တွေ့ မြေပြင်အခြေအနေကို ဉာဏ်ပညာဖြင့် ပိုင်းခြားရှုမြင်လိုက်ပါက သာသနာတော်၏ အနှစ်သာရများ အကြီးအကျယ် ယိုယွင်းပျက်စီးနေပြီဆိုသည်ကို ငြင်းဆန်၍မရနိုင်ပါ။ ဤသို့ သာသနာတော်ကြီး ဆုတ်ယုတ်ပျက်စီးလာရခြင်း၏ တရားခံကို ရှာဖွေကြည့်လျှင် အများစုက ပြင်ပဘာသာခြားများ၏ တိုက်ခိုက်မှု၊ ခေတ်စနစ်၏ ပြောင်းလဲမှုများကိုသာ လက်ညှိုးထိုးလေ့ရှိကြပါသည်။ သို့သော် တကယ့် အဓိကတရားခံမှာ သာသနာတွင်း၌ပင် ရှိနေပါသည်။ ထိုတရားခံများမှာ သာသနာကို ခုတုံးလုပ်၍ အသက်မွေးနေကြသော ပုထုဇဉ်ဘုန်းကြီးများနှင့် ၎င်းတို့ကို မျက်စိစုံမှိတ်ကာ ကိုးကွယ်ကျွေးမွေးနေကြသော “တာဝန်မဲ့ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာများ” ပင် ဖြစ်ပါသည်။ သာသနာ့ဘောင်ရှိ ပုထုဇဉ်ရဟန်းများကို ပိုင်းခြားသိမြင်ခြင်း ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာများ အနေဖြင့် မိမိတို့ နေ့စဉ်…

လူဝတ်ကြောင် (ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာ) တွေအနေနဲ့ နေ့စဉ်ဘဝမှာ အပူအပင်၊ သောကတွေကြားကနေ ခက်ခက်ခဲဲခဲ ရုန်းကန်ရှာဖွေထားရတဲ့ ချွေးနှဲစာ ငွေကြေးတွေကို လှူဒါန်းတဲ့အခါ၊ အစဉ်အလာအရ မျက်စိစုံမှိတ် ယုံကြည်လှူဒါန်းနေတဲ့ အလေ့အထတွေကို ခဏရပ်ပြီး ဉာဏ်နဲ့ စစ်ဆေးဖို့ အချိန်ရောက်နေပါပြီ။ တကယ့် အနှစ်သာရရှိတဲ့၊ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ အထောက်အကူပြုတဲ့ အလှူမျိုး ဖြစ်ဖို့ဆိုရင် အောက်ပါအချက်တွေကို ကိုယ်တိုင် ဉာဏ်နဲ့ ထိုးထွင်းလေ့လာပြီးမှသာ ပြုလုပ်သင့်ပါတယ်။ ၁။ အပါယ်ပွဲစားများနှင့် အကန်းယုံ ယုံကြည်မှုများမှ ရုန်းထွက်ခြင်း ယနေ့ခေတ်မှာ ဘာသာရေးဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ ပန်းတစ်ပွင့် လှူလိုက်ရုံနဲ့ အပါယ် ၉၁ ကမ္ဘာ လွတ်တယ်ဆိုတာမျိုးတွေ၊ ကထိန်သင်္ကန်းကပ်ရင် အပါယ်ပိတ်တယ် ဆိုတာမျိုးတွေနဲ့ သစ္စာတရားကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ အပါယ်ပွဲစား ဘုန်းကြီးတွေကို မျက်စိစုံမှိတ် ယုံကြည်နေတာတွေ…

လောကမှာ လူသားတွေဟာ ဘဝရဲ့ မသေချာ မရေရာမှုတွေ၊ အခက်အခဲတွေကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် လက်ခံကျင့်သုံးလာခဲ့တဲ့ အလေ့အထတွေ၊ ယုံကြည်မှု (Dogma) တွေကို အလွယ်တကူ မှီခိုတတ်ကြပါတယ်။ ဒီအလေ့အထတွေဟာ လူမှုရေးအရ စည်းလုံးညီညွတ်မှုကို ပေးနိုင်ပေမယ့်၊ တကယ့် သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကနေ လွတ်မြောက်ဖို့ လမ်းကြောင်းမှာတော့ တထစ်ချ အကန်းယုံ ယုံကြည်လိုက်ဖို့ မသင့်တော်ပါဘူး။ အထူးသဖြင့် ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာများ အနေနဲ့ အရှိတရားကို ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်နဲ့ ထိုးထွင်းလေ့လာဖို့ အထူးလိုအပ်ပါတယ်။ အစဉ်အလာ ယုံကြည်မှုများနှင့် လက်တွေ့ အရှိတရား ယနေ့ခေတ်မှာ ဘာသာရေးဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်မှာ ယတြာချေတာတွေ၊ အခမ်းအနား ကြီးကြီးကျယ်ကျယ် လုပ်တာတွေ၊ လောကီ ကြီးပွားချမ်းသာရေးအတွက် ရည်ရွယ်တဲ့ ဆုတောင်းပွဲတွေကို ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် အလေ့အထတွေအဖြစ် လုပ်ဆောင်နေကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒါတွေဟာ…

လူသားတွေဟာ နေ့စဉ်ဘဝမှာ လောကဓံ အတက်အကျတွေ၊ အခက်အခဲ ပြဿနာတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ မှီခိုအားထားရာ တစ်ခုကို အလိုအလျောက် ရှာဖွေတတ်ကြပါတယ်။ ဒါပေမယ့် များသောအားဖြင့်တော့ အကြောက်တရားနဲ့ လောဘကို အခြေခံပြီး ယတြာတွေ၊ အခမ်းအနားတွေ၊ အကျိုးအကြောင်း မဆီလျော်တဲ့ အစဉ်အလာ ယုံကြည်မှုတွေဆိုတဲ့ ကိုးကွယ်မှုအလွဲတွေဆီကိုသာ ရောက်သွားတတ်ကြပါတယ်။ တကယ်တမ်း သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲကနေ လွတ်မြောက်ဖို့နဲ့ ဘဝရဲ့ ပူလောင်မှုတွေကို လက်တွေ့ကျကျ အဆုံးသတ်ဖို့ဆိုရင် ဒီလို ကိုးကွယ်မှုအလွဲတွေကနေ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရုန်းထွက်ပြီး ရတနာစစ်ကိုသာ ရှာဖွေ မှီခိုအားထားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ ရတနာစစ်ဆိုတာ သံဃာရတနာ အစစ်အမှန်ဖြစ်တဲ့ အရိယာရဟန်းများကို ဆိုလိုတာပါ။ ခန္ဓာမှာ ပေါ်လာတဲ့ သိစိတ်ကို ဝိဉာဏ် သက်သက်အဖြစ် မျက်ခြည်မပြတ် စောင့်ကြည့်ပြီး အရှိတရားကို သိမြင်နေတဲ့ အရိယာရဟန်းများကို မှီခိုအားထားခြင်းဟာ…

နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ ပူလောင်မှုတွေ၊ လောကဓံရဲ့ ရိုက်ခတ်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေတဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းကြီးထဲမှာ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ ငြိမ်းချမ်းရေးနဲ့ လုံခြုံမှုကို အမြဲတမ်း ရှာဖွေနေကြပါတယ်။ ပြင်ပက ရုပ်ဝတ္ထုပစ္စည်းတွေ တိုးတက်လာတာနဲ့အမျှ အတွင်းစိတ်ရဲ့ ပူလောင်မှုတွေကလည်း ပိုမို ကြီးထွားလာတတ်ပါတယ်။ ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ “အရိယာရဟန်းတွေ သိန်းနဲ့ချီ များပြားလာခဲ့ရင် လူ့အဖွဲ့အစည်းကြီး ဘယ်လောက်အထိ ပြောင်းလဲသွားမလဲ” ဆိုတဲ့ မေးခွန်းဟာ အလွန် စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသလို၊ လက်တွေ့ကျတဲ့ လွတ်မြောက်ရေး လမ်းစတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါတယ်။ အရိယာဖြစ်ရေး အကြောင်းတရား နှစ်ပါး လူတစ်ယောက် အရိယာ (သောတာပန်) အဖြစ်ကို ရောက်ရှိဖို့အတွက် အခြေခံအကျဆုံးနဲ့ မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ အကြောင်းတရား နှစ်ပါး ရှိပါတယ်။ ၁။ အရိယာစကား နာကြားရခြင်း (ပရတောဃောသ) – အရှိတရားကို…