ရဟန်းတော်များ နေ့စဉ်ဘဝမှာ ဒကာ၊ ဒကာမတွေရဲ့ ကြည်ညိုမှုကြောင့် ပစ္စည်းလေးပါး လာဘ်လာဘတွေ ပေါများလာတာ၊ “ဆရာတော် ဟောတာကောင်းလိုက်တာ၊ ကျင့်ဝတ်နဲ့ ပြည့်စုံလိုက်တာ” စသဖြင့် ချီးမွမ်းခံရတာတွေဟာ မလွဲမသွေ ကြုံတွေ့ရမယ့် လောကဓံတရားတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီလို သာယာဖွယ် အာရုံတွေနဲ့ ကြုံလာရတဲ့အခါ မိမိရဲ့ အတွင်းစိတ်မှာ အမှတ်တမဲ့ ဖောင်းပွလာတတ်တဲ့ ဝိဉာဏ်ကို ချက်ချင်း ဖမ်းယူလေ့လာဖို့ အင်မတန် အရေးကြီးပါတယ်။ သာယာမှုနောက်က ဝိဉာဏ်ကို ဖမ်းယူခြင်း ချီးမွမ်းစကား ကြားရတဲ့အခါ၊ အထူးအဆန်း လှူဒါန်းခံရတဲ့အခါ စိတ်ထဲမှာ ကျေနပ်သွားတဲ့၊ သာယာသွားတဲ့ လောဘစိတ်လေး ဒါမှမဟုတ် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသွားတဲ့ စိတ်လေး ချက်ချင်း ပေါ်လာတတ်ပါတယ်။ ဒီလို ဖောင်းပွလာတဲ့ စိတ်အခြေအနေကို အာရုံနောက် မျောမပါစေဘဲ၊ “သြော်… သာယာတဲ့ သိစိတ်…

ဝိပဿနာ အားထုတ်နေသူများအတွက် ရည်ရွယ်ပြီး မိမိ၏ လေ့လာရှုမှတ်မှု အတွေ့အကြုံများအရ ဒီစာကို ရေးသားလိုက်ပါတယ်။ တရားအားထုတ်သက် ရင့်လာတဲ့အခါ ရုပ်နာမ်တရားတွေဟာ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်တာ မဟုတ်သလို၊ ကိုယ့်အလိုဆန္ဒ (တဏှာ) အတိုင်းလည်း မဖြစ်ဘူးဆိုတာ ပိုပြီး ထင်ရှားလာပါတယ်။ တကယ်တော့ ရုပ်နာမ်တွေဆိုတာ အကြောင်းကြောင့်ဖြစ်လာတဲ့ အကျိုးတရား (သင်္ခါရတရား) တွေသာ ဖြစ်ပြီး ပဋ္ဌာန်းတရားတော်နဲ့အညီ အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ် အလုပ်လုပ်နေကြတာ ဖြစ်လို့ တကယ့်ကို အားကိုးစရာ မရှိလှပါဘူး။ အနတ္တကို သဘောပေါက်စေမည့် ရှုမှတ်နည်း (၂) မျိုး ၁။ အပျက် (အနိစ္စ) မှတစ်ဆင့် အနတ္တကို ရှုမြင်ခြင်း အနိစ္စလက္ခဏာကို ထင်ရှားအောင် ရှုမှတ်ပြီး ရုပ်နာမ်တွေရဲ့ ဖြစ်ပျက်ကို တရစပ် မြင်လာတဲ့အခါ “ခိုင်မြဲတယ်” လို့ထင်ထားတဲ့ အမှတ်သညာ…

ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် နေ့စဉ်ဘဝမှာ အချိန်နဲ့အမျှ ဖြစ်ပေါ်ပြောင်းလဲနေတဲ့ သိစိတ် (ဝိဉာဏ်) ကို ဉာဏ်ဖြင့် အစဉ်တစိုက် လေ့လာရာတွင် ခိုင်မာတက်ကြွသော မောင်းနှင်အား အထူးလိုအပ်လှပါသည်။ လောကမှာ အောင်မြင်မှုတစ်ခုရဖို့ ပြောလေ့ရှိကြသော်လည်း၊ တကယ့် သံသရာမှ လွတ်မြောက်ကြောင်း တရားအားထုတ်ရာတွင် အဓိပတိတရားလေးပါး နဲ့ပြည့်စုံရင် မိမိလိုတာ ပြည့်တယ် ဆိုသည့် အမှန်တရားကိုသာ လက်ကိုင်ထားရပါမည်။ အရိယာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိရေးဆိုသည့် မိမိတို့၏ အမြင့်မားဆုံး ပန်းတိုင်ကို ဤအဓိပတိတရားလေးပါးဖြင့်သာ တွန်းတင်ရမည် ဖြစ်ပါသည်။ ၁။ ဆန္ဒာဓိပတိ (ပြင်းပြသော ဆန္ဒ) တရားအားထုတ်ရာတွင် ပထမဆုံး လိုအပ်သည်မှာ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်လိုသော၊ အရိယာ ရဟန်းတော်တစ်ပါး ဖြစ်လိုသော ပြင်းပြလှသည့် ဆန္ဒပင် ဖြစ်ပါသည်။ ဤဆန္ဒသည် လောကီအာရုံများကို တပ်မက်သော လောဘမဟုတ်ဘဲ၊…

နိဒါန်း ညဉ့်နက်သန်းခေါင်ယံ၊ လောကကြီးတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေချိန်ဟာ လူသားတို့အတွက် အဖိုးတန်ဆုံးအချိန်တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ပြင်ပဆူညံသံတွေ၊ နေ့စဉ်ဘဝရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုတွေ ငြိမ်းအေးသွားတဲ့အခါ၊ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ စိတ်ဟာ ကိုယ့်အတွင်းသဏ္ဌာန်ဆီကို ပိုမိုနက်နဲစွာ လှည့်ပြန်နိုင်ခွင့် ရရှိလာပါတယ်။ ဒီတိတ်ဆိတ်မှုဟာ အတွေးတွေရဲ့ မြစ်ဖျားခံရာကို ရှာဖွေဖို့နဲ့ မိမိရဲ့ သိစိတ်ကို အသိဉာဏ်နဲ့ စူးစမ်းလေ့လာဖို့အတွက် အကောင်းဆုံး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးပါတယ်။ ၁။ တိတ်ဆိတ်မှုရဲ့ စွမ်းအား ညရဲ့ တိတ်ဆိတ်မှုဟာ ဗလာနယ်တစ်ခု မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါဟာ ကျွန်ုပ်တို့ရဲ့ အတွင်းစိတ်ဆီက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အသံတွေကို ပိုမိုကြားရစေတဲ့ မှန်ဘီလူးတစ်ခုလိုပါပဲ။ ပြင်ပအာရုံခံစားမှုတွေ နည်းပါးသွားတဲ့အခါ၊ စိတ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ၊ အတိတ်က ပုံရိပ်တွေ၊ အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေဟာ ပိုမိုထင်ရှားစွာ ပေါ်ပေါက်လာပါတယ်။ ဒီတိတ်ဆိတ်မှုထဲမှာပဲ ကျွန်ုပ်တို့ဟာ စိတ်ရဲ့…

ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် နေ့စဉ် ကျောင်းဝေယျာဝစ္စ ဆောင်ရွက်ခြင်း၊ သံဃာအချင်းချင်း သို့မဟုတ် ဒကာ၊ ဒကာမများနှင့် စကားပြောဆို ဆက်ဆံရခြင်း ဆိုတာတွေဟာ ရှောင်လွှဲလို့မရတဲ့ ကိစ္စရပ်တွေ ဖြစ်ပါတယ်။ အများစုက ဒီလို လှုပ်ရှားရုန်းကန်နေရတဲ့ အချိန်၊ စကားပြောဆိုနေရတဲ့ အချိန်တွေမှာ တရားမှတ်လို့ မရဘူးလို့ ထင်တတ်ကြပါတယ်။ တကယ်တော့ ဒီလို အချိန်တွေဟာ မိမိရဲ့ စိတ်အပြောင်းအလဲကို ဉာဏ်ဖြင့် အကဲခတ်လေ့လာဖို့ (စိတ္တာနုပဿနာ လက်တွေ့ကျင့်သုံးဖို့) အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ လှုပ်ရှားမှုနှင့် ပြောဆိုမှုနောက်က ဝိဉာဏ်ကို လေ့လာခြင်း ကျောင်းတံမြက်လှည်းခြင်း၊ သောက်ရေသုံးရေ ခပ်ခြင်း၊ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခြင်း စတဲ့ ကိစ္စတွေကို လုပ်ဆောင်တဲ့အခါ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုနောက်မှာ စိတ်ရဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ပင်ပန်းလာတဲ့အခါ ညည်းတွားချင်တဲ့စိတ်၊ အလုပ်ပြီးမြောက်သွားတဲ့အခါ…