နေဝင်သွားပြီ။ တချို့ကတော့ အလုပ်က ပြန်ရောက်လို့ ရေမိုးချိုး၊ ထမင်းစားပြီး နားနေကြပြီ။ တချို့ကတော့ ဘုရားစင်ရှေ့မှာ ထိုင်ပြီး ပုတီးစိပ်၊ မေတ္တာပို့ နေကြပြီ။ ကောင်းပါတယ်။ ကုသိုလ်စိတ် ဖြစ်တာ ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဒီညနေခင်းမှာ မေးခွန်းတစ်ခု မေးချင်တယ်။ နည်းနည်းတော့ ခါးမယ်။ “ခင်ဗျားတို့ ဘုရားရှေ့မှာ ထိုင်နေတဲ့အချိန်၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ဘာရှိနေသလဲ။” “ငါ့ဘဝ အဆင်ပြေပါစေ” ဆိုတဲ့ လိုချင်မှု (လောဘ) လား။ “ငါ့မိသားစု ကျန်းမာပါစေ” ဆိုတဲ့ သံယောဇဉ် (စွဲလမ်းမှု) လား။ ဒါမှမဟုတ် “ငါ ဒီလောက်လုပ်နေမှတော့ ကုသိုလ်တွေ ရမှာပဲ” ဆိုတဲ့ မာန (မျက်ကန်း ယုံကြည်မှု) လား။ တကယ်လို့ ဒီစိတ်တွေ ရှိနေမယ်ဆိုရင်…