တစ်ပတ်လုံး နေ့စဉ်ဘဝထဲက အနတ္တအကြောင်း ပြောခဲ့ကြတယ်။
သောတာပန် ဖြစ်တယ်ဆိုတာ တန်ခိုးတွေ ရသွားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ “ငါ” ဆိုတဲ့ အထင်အမှား (သက္ကာယ ဒိဋ္ဌိ) လေး တစ်ခု ပြုတ်ကျသွားရုံပါပဲ။ အဲဒီအမြင်မှားလေး ပြုတ်သွားရင်ပဲ ဘဝကြီးက ထူးဆန်းစွာ ငြိမ်သက်သွားပါတယ်။
ဘာကိုမှ အတင်းကာရော လိုက်ရှာစရာ မလိုတော့ဘဲ၊ ဖြစ်ပေါ်လာသမျှကို အေးအေးဆေးဆေး လက်ခံနိုင်သွားပါတယ်။ တရားဆိုတာ အဝေးကြီးမှာ သွားရှာရတာ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ့်ခန္ဓာ၊ ကိုယ့်စိတ်မှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ သဘောတရားတွေကို အရှိအတိုင်း သိနေတာပါပဲ။
ဒီပိတ်ရက်မှာတော့ အထူးတလည် ဘာမှမလုပ်ဘဲ၊ ကိုယ့်စိတ်လေး ကြည်လင်နေတာကိုပဲ သက်တောင့်သက်သာလေး ခံစားကြည့်ပါ။
ဒီနေ့အတွက် အမေး- အရာရာကို ငါ့အလိုကျ မဖန်တီးဘဲ အရှိအတိုင်း လက်ခံလိုက်တဲ့အခါ စိတ်က ဘယ်လောက် ပေါ့ပါးသွားသလဲ?
Leave a Reply