ဝိနည်းဥပဒေအရ သီလစင်ကြယ်စွာဖြင့် ပစ္စည်းလေးပါးကို ဉာဏ်ဖြင့်ဆင်ခြင်ပြီး စားသုံးလျှင် အပြစ်ကင်းသည်ဟု မှတ်ယူကြပါသည်။ သို့သော် ယုတ္တိသဘောတရားအရ အနီးကပ် လေ့လာကြည့်လျှင် ဤစားသုံးမှုသည် အပြစ်ကင်းရုံသာရှိပြီး၊ အကြွေးကင်းသွားခြင်းတော့ မဟုတ်သေးပါ။

အလှူရှင်များသည် ဆွမ်း၊ သင်္ကန်း၊ ကျောင်း၊ ဆေး စသည့် ပစ္စည်းလေးပါးကို လှူဒါန်းကြရာတွင် ထမင်းတစ်နပ် စားရုံ၊ အဆင်ပြေရုံသက်သက် ရည်ရွယ်လှူဒါန်းကြခြင်း မဟုတ်ပါ။ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ကြောင်း တရားများကို အားထုတ်နိုင်ရန်နှင့် သာသနာတော်တွင် အရိယာပုဂ္ဂိုလ်များ ပေါ်ထွန်းလာစေရန် ရည်ရွယ်ပြီး လှူဒါန်းကြခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

ဤသည်မှာ အလှူရှင်နှင့် အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ကြားတွင် ရှိနေသော ကြီးမားလှသည့် အပေးအယူကိစ္စ တစ်ခု၊ မမြင်ရသော ကတိကဝတ် တစ်ခုပင် ဖြစ်ပါသည်။ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ဘက်က “အရိယာဖြစ်အောင် အားထုတ်ပါမည်” ဆိုသည့် ကတိစကားဖြင့် ထိုအလှူကို လက်ခံစားသောက်ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ကိုယ်ကျင့်သီလ လုံခြုံစွာဖြင့် ဆင်ခြင်စားသုံးနေရုံမျှဖြင့် အပြစ်ကင်းသွားသော်လည်း၊ အလှူရှင်၏ ရည်မှန်းချက်ကို အပြည့်အဝ အကောင်အထည် မဖော်ပေးနိုင်သေးသရွေ့ အပေးအယူကိစ္စ မပြီးပြတ်သေးပါ။ ကတိတည်မည့်အချိန်၊ တစ်နည်းအားဖြင့် အရိယာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိမည့်အချိန် မတိုင်မီစပ်ကြား စားသောက်နေသမျှသည် အကြွေးယူစားနေသည့် သဘောမှ မကင်းလွတ်သေးပါ။

ဤအယူအဆကို ပါဠိတော်နှင့် အဋ္ဌကထာကျမ်းများတွင် အခိုင်အမာ တွေ့ရှိနိုင်ပါသည်။

မဇ္ဈိမနိကာယ်၊ ပိဏ္ဍပါတပါရိသုဒ္ဓိသုတ် ပါဠိတော် တွင် မြတ်စွာဘုရားရှင်က အလှူရှင်များ လှူဒါန်းလိုက်သော ပစ္စည်းလေးပါးကို သုံးစွဲရာ၌ ထိုအလှူရှင်များအတွက် အကျိုးအာနိသင် အလွန်ကြီးမားစေရန် ကိလေသာကုန်ခမ်းရေးကို မလွဲမသွေ ကြိုးစားအားထုတ်ရမည်ဟု ဟောကြားထားပါသည်။ မိမိကိုယ်တိုင် အရိယာအဆင့်သို့ ရောက်အောင် ကျင့်ကြံမှသာလျှင် အလှူရှင်တို့၏ ကျေးဇူးကို အပြည့်အဝ ဆပ်နိုင်မည်ဟူသော အချက်ကို ဤပါဠိတော်က မီးမောင်းထိုးပြနေပါသည်။

ထို့ပြင် ဝိသုဒ္ဓိမဂ် အဋ္ဌကထာ (သီလနိဒ္ဒေသ) ၌ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးခြင်းကို လေ့လာရာတွင် “ဒါယာဇ္ဇပရိဘောဂ (အမွေခံစားခြင်း)” ဆိုသည့် အဆင့်ကို သောတာပန်မှစ၍ အနာဂါမ်အထိ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်များအတွက်သာ တိတိကျကျ သတ်မှတ်ပြဋ္ဌာန်းထားပါသည်။ ပုထုဇဉ်ပုဂ္ဂိုလ်သည် သီလရှိပြီး ဆင်ခြင်စားသုံးလျှင် အပြစ်လွတ်ရုံသာ ရှိပါသည်။ အရိယာ မဖြစ်သေးသရွေ့ ဘုရားရှင်၏ တရားအမွေကို အစစ်အမှန် ဆက်ခံခွင့်ရသော သားတော်ရင်းများ မဖြစ်သေးပါ။ ထို့ကြောင့် အမွေခံအဆင့်သို့ မရောက်သေးဘဲ၊ အကြွေးဆပ်ရန် တာဝန်ရှိနေသေးသူများအဖြစ်သာ ရပ်တည်နေရပါသည်။

ထို့ကြောင့် ရဟန်းတရား အားထုတ်နေကြသူများ အနေဖြင့် ဤအချက်ကို အမြဲသတိချပ်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ မိမိသည် အရိယာဖြစ်ရန် ကတိပေးထားသူ ဖြစ်သည့်အတွက်၊ ထိုကတိကို တည်စေရန် နေ့စဉ် ကြိုးစားရပါမည်။ မိမိတို့၏ ရည်မှန်းချက် ပန်းတိုင်ဖြစ်သော မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ် ရရှိရေး၊ အရိယာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိရေးကို အဓိကထား ကြိုးစားကြရပါမည်။

အရိယာဖြစ်မှသာလျှင် အလှူရှင်တို့၏ ကျေးဇူးကို အကြွင်းမဲ့ ဆပ်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး၊ အပေးအယူ ကိစ္စ ပြီးပြတ်ကာ အကြွေးကင်းစင်သွားမည် ဖြစ်ပါသည်။ ဤအကြွေးမှ လွတ်ကင်းအောင်၊ အပြစ်ကင်းရုံသာမက အကြွေးပါ ကင်းစင်သည့် အမွေခံစစ်စစ်များ ဖြစ်လာအောင် ခန္ဓာဉာဏ်ရောက် ဝိပဿနာအလုပ်ကို မဆုတ်မနစ်သော ဇွဲဖြင့် ဆက်လက် ကြိုးစားအားထုတ်သွားကြပါစို့။