ဗုဒ္ဓဘာသာ ထွန်းကားရာ မြန်မာနိုင်ငံတော်ကြီးတွင် ရဟန်းသံဃာတော်များအား ဘုရားသားတော်များအဖြစ်လည်းကောင်း၊ သာသနာတော်၏ အသက်သွေးကြောများအဖြစ်လည်းကောင်း အထူးကြည်ညိုလေးစားကြသည်။ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာသည် ဒွန်တွဲနေသဖြင့် ပြည်သူတို့၏ နေ့စဉ်ဘဝလှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ရဟန်းတော်များ၏ အခန်းကဏ္ဍသည် ကဏ္ဍစုံမှ ပါဝင်နေသည်။ သို့ရာတွင် ယနေ့ခေတ် သာသနာတော်၏ အခြေအနေကို ဉာဏ်ဖြင့် ဆင်ခြင်ကြည့်လျှင်၊ မြတ်စွာဘုရားရှင် တိုက်ရိုက် ရည်ရွယ်ခဲ့သည့်၊ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ကြောင်းကို အေးချမ်းစွာ အားထုတ်နေရသည့် “စစ်မှန်သော ရဟန်းဘဝ” သည် လောကီဆိုင်ရာ ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ထုံးစံများနှင့် ရောနှောကာ လောကီအာရုံများကြားတွင် တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့မြင်ရပေသည်။ဤဆောင်းပါး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရဟန်းသံဃာတော်များအား အပြစ်တင် ဝေဖန်ရန် မဟုတ်ဘဲ၊ သာသနာတော်၏ အနှစ်သာရ အစစ်အမှန်ကို ဉာဏ်သက်ဝင်ပြီး အချိန်မနှောင်းခင် အားလုံး ဝိုင်းဝန်း ပြုပြင်နိုင်ကြဖို့ ရည်ရွယ်၍ ရေးသားခြင်း ဖြစ်သည်။စစ်မှန်သော ရဟန်းဘဝ၏ အနှစ်သာရမြတ်စွာဘုရားရှင်သည် ရဟန်းပြုခွင့်ကို ပေးတော်မူခဲ့ရာတွင် အဓိက ဦးတည်ချက်မှာ “သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်ရန်” (နိဗ္ဗာန်မျက်မှောက်ပြုရန်) သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ ရဟန်းဟူသည် ကိလေသာဟူသော စွန်းထင်းမှုမှ ဝေးကွာသူ၊ လောကီအာရုံများကို စွန့်လွှတ်ကာ ကာမဂုဏ်တရားများကို ကျောခိုင်းသူ ဖြစ်ရပါမည်။ ရဟန်း၏ တကယ့်အလုပ်သည် နေ့ညမပြတ် ခန္ဓာကိုယ်၏ ဖြစ်ပျက်နေသော ရုပ်နာမ်သဘောတရားများကို ဉာဏ်ဖြင့် ဖောက်ထွင်းသိမြင်အောင် အားထုတ်ကာ၊ အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ အမြင်ဖြင့် ကိလေသာကို ငြိမ်းသတ်ခြင်း (ဝိပဿနာအလုပ်) သာ ဖြစ်သည်။ဤသို့ ကိလေသာကို ငြိမ်းသတ်ရန် အေးချမ်းစွာ ကြိုးပမ်းနေသော ရဟန်းကောင်းတစ်ပါး၏ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ တရားတို့သည် လူနတ်ဗြဟ္မာ အားလုံးကို အေးချမ်းစေသည်။ လူနတ်ဗြဟ္မာ အပေါင်းတို့က ကြည်ညိုမြတ်နိုးစွာဖြင့် ပစ္စည်းလေးပါးကို လှူဒါန်းပူဇော်ကြသည်။ မြတ်စွာဘုရားရှင်ကလည်း ဤသို့ တရားအားထုတ်နေသော ရဟန်းများကိုသာ “ငါ၏ သားတော်စစ်” ဟု မိန့်တော်မူခဲ့ပြီး သာဓုခေါ်တော်မူခဲ့သည်။လောကီအာရုံများကြားတွင် နစ်မွန်းနေသော ရဟန်းဘဝယနေ့ခေတ်တွင်မူ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ထုံးစံများနှင့် ဗုဒ္ဓဘာသာသည် ရောနှောကာ၊ ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် သံသရာက လွတ်ကြောင်း အလုပ်ထက်၊ လောကီဆိုင်ရာ လူမှုရေး၊ ယဉ်ကျေးမှုရေးရာ ကိစ္စရပ်များတွင်ပဲ အချိန်ကုန်နေကြရသည်ကို တွေ့ရသည်။ ဤကိစ္စရပ်များသည် အပေါ်ယံကြည့်လျှင် ကုသိုလ်တရားများဟု ထင်ရသော်လည်း၊ တကယ့်အနှစ်သာရမှာ လောကီအာရုံများနှင့် ဆက်စပ်နေသဖြင့် သံသရာဝဋ်အတွင်း၌သာ လည်ပတ်စေသော အလုပ်များ ဖြစ်နေပါသည်။၁။ အိမ်တက်မင်္ဂလာ၊ ဘုရားအနေကဇာတင်နှင့် လောကီစည်းစိမ်များ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် အိမ်သစ်ဆောက်ပြီးလျှင် ရဟန်းသံဃာတော်များကို ပင့်ဖိတ်၍ အိမ်တက်မင်္ဂလာ ပြုလုပ်ကြသည်။ ဘုရားအနေကဇာတင်ပွဲများ ပြုလုပ်ကြသည်။ ဤပွဲများတွင် ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် ပရိတ်တရားတော်များ ရွတ်ဖတ်ခြင်း၊ အနုမောဒနာတရား ဟောကြားခြင်းတို့ကို ဆောင်ရွက်ပေးကြသည်။ သို့ရာတွင် ဤပွဲများ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြည့်လျှင် ဒကာ၊ ဒကာမများအနေဖြင့် မိမိတို့၏ အိမ်သစ်တွင် ဘေးအန္တရာယ်ကင်းကင်းဖြင့် နေထိုင်နိုင်ရန်၊ မိမိတို့၏ ဘုရားရုပ်ပွားတော်အား တန်ခိုးရှိစေရန်၊ မိမိတို့၏ လောကီစည်းစိမ်ဥစ္စာများ တိုးပွားစေရန် ဆိုတဲ့ “အာရုံ” တွေအပေါ်မှာပဲ အခြေခံထားသည်။ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် ဤပွဲများတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ပေးခြင်းဖြင့် ဒကာ၊ ဒကာမများအား လောကီစည်းစိမ်ကို တပ်မက်စေရန်၊ လောကီအာရုံများကို ဆုပ်ကိုင်စေရန် တွန်းအားပေးသလို ဖြစ်နေသည်။ မိမိကိုယ်တိုင်လည်း ဤပွဲများတွင် ရရှိလာသော လာဘ်လာဘ၊ ဂုဏ်ပုဒ်များအပေါ်တွင် သာယာတတ်သည်။ ဒါဟာ သံသရာက လွတ်မြောက်ကြောင်း အလုပ်ထက်၊ သံသရာလည်ကြောင်း အလုပ်ကို အားပေးရာ ရောက်နေသည်။၂။ သေဆုံးသူကို သရဏဂုံတည်ပေးခြင်းနှင့် လောကီအာရုံများ:အသုဘအခမ်းအနားများတွင် သေဆုံးသူ၏ ရုပ်ကလာပ်ကို “သရဏဂုံတည်ပေးတယ်” ဆိုပြီး ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် သရဏဂုံသုံးပါးကို ရွတ်ဖတ်ပေးကြသည်။ ဤသည်မှာ မြန်မာ့ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ထုံးစံတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။ သဘာဝတရားကို ဉာဏ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရင် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်တဲ့ ရုပ်ကလာပ်မှာ “နှလုံးသွင်း” လုပ်နိုင်တဲ့ နာမ်တရား လုံးဝ မရှိတော့ပါဘူး။ နှလုံးသွင်းတတ်တဲ့ သဘော မရှိတော့တဲ့အတွက် ဘယ်လို တရားမျိုးကိုပဲ ရွတ်ဖတ်ပေးပေး သေဆုံးသူအတွက် ဘာအကျိုးကျေးဇူးမှ မရနိုင်တော့ပါဘူး။ဒါကို သိပါလျက်နဲ့ သေပြီးသားသူကို သရဏဂုံတည်ပေးလို့ ရသယောင်ယောင် လုပ်ဆောင်နေတာဟာ၊ ကျန်ရစ်သူ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာတွေဆီကနေ လာဘသက္ကာယ (ငွေကြေးနဲ့ လှူဖွယ်ပစ္စည်း) ရရှိဖို့အတွက် သက်သက် လူတွေကို လိမ်ညာလှည့်ဖြားနေတာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါဟာ အလွန်တရာ အပြစ်ကြီးမားလှပါတယ်။ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ အဆုံးအမတွေကို အသုံးချပြီး လောကီ စီးပွားရှာနေတဲ့ လုပ်ရပ်သာ ဖြစ်ပါတယ်။၃။ ရှင်ပြုပွဲ၊ နေ့စဉ်အလှူပွဲများနှင့် လောကီအာရုံများ:မြန်မာနိုင်ငံတွင် ရှင်ပြုပွဲများကို အကြီးအကျယ် ကျင်းပကြသည်။ ရဟန်းသံဃာတော်များစွာကို ပင့်ဖိတ်၍ ဆွမ်းကျွေးကြသည်။ ဤပွဲများသည်လည်း အပေါ်ယံကြည့်လျှင် ကုသိုလ်တရားများဟု ထင်ရသော်လည်း၊ တကယ့်အနှစ်သာရမှာ မိမိတို့၏ သားသမီးများကို ရှင်ပြုပေးခြင်းဖြင့် မိမိတို့၏ ဂုဏ်ဒြပ်ကို ပြသလိုခြင်း၊ လောကီအာရုံများကို သာယာခြင်း ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေအပေါ်မှာပဲ အခြေခံထားသည်။ ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် ဤပွဲများတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ပေးခြင်းဖြင့် လောကီအာရုံများကို အားပေးရာ ရောက်နေသည်။နေ့စဉ် အလှူပွဲများတွင်လည်း ရဟန်းသံဃာတော်များကို ပင့်ဖိတ်၍ ဆွမ်းကျွေးကြသည်။ ဤပွဲများသည်လည်း မိမိတို့၏ လောကီစည်းစိမ်ဥစ္စာများ တိုးပွားစေရန်၊ မိမိတို့၏ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းကင်းဖြင့် နေထိုင်နိုင်ရန် ဆိုတဲ့ “အာရုံ” တွေအပေါ်မှာပဲ အခြေခံထားသည်။ ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် ဤပွဲများတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ပေးခြင်းဖြင့် လောကီအာရုံများကို အားပေးရာ ရောက်နေသည်။၄။ တရားဟောပွဲများ၊ ပွဲတက်ကိစ္စများနှင့် လောကီအာရုံများ:ယနေ့ခေတ်တွင် တရားဟောပွဲများစွာ ကျင်းပကြသည်။ ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် တရားဟောကြားကြသည်။ သို့ရာတွင် ဤတရားဟောပွဲများ၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်ကို ကြည့်လျှင် ဒကာ၊ ဒကာမများအနေဖြင့် မိမိတို့၏ လောကီစည်းစိမ်ဥစ္စာများ တိုးပွားစေရန်၊ မိမိတို့၏ ဘေးအန္တရာယ်ကင်းကင်းဖြင့် နေထိုင်နိုင်ရန် ဆိုတဲ့ “အာရုံ” တွေအပေါ်မှာပဲ အခြေခံထားသည်။ ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် ဤပွဲများတွင် တရားဟောကြားခြင်းဖြင့် လောကီအာရုံများကို အားပေးရာ ရောက်နေသည်။ပွဲတက်ကိစ္စများတွင်လည်း ရဟန်းသံဃာတော်များကို ပင့်ဖိတ်ကြသည်။ ဤပွဲများသည်လည်း မိမိတို့၏ ဂုဏ်ဒြပ်ကို ပြသလိုခြင်း၊ လောကီအာရုံများကို သာယာခြင်း ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေအပေါ်မှာပဲ အခြေခံထားသည်။ ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် ဤပွဲများတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ပေးခြင်းဖြင့် လောကီအာရုံများကို အားပေးရာ ရောက်နေသည်။၅။ လူမှုရေးလုပ်ငန်းများ၊ ပရဟိတလုပ်ငန်းများနှင့် လောကီအာရုံများ:ယနေ့ခေတ်တွင် ရဟန်းတော်များစွာသည် လူမှုရေးလုပ်ငန်းများ၊ ပရဟိတလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ကြသည်။ ဤလုပ်ငန်းများသည်လည်း လောကီအာရုံများနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။ ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် ဤလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့် လောကီအာရုံများကို အားပေးရာ ရောက်နေသည်။စစ်မှန်သော ရဟန်းဘဝ ပျောက်ဆုံးခြင်းဤကဲ့သို့ လောကီဆိုင်ရာ ယဉ်ကျေးမှုဓလေ့ထုံးစံများနှင့် ရောနှောကာ၊ ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် သံသရာက လွတ်ကြောင်း အလုပ်ထက်၊ လောကီဆိုင်ရာ လူမှုရေး၊ ယဉ်ကျေးမှုရေးရာ ကိစ္စရပ်များတွင်ပဲ အချိန်ကုန်နေကြရခြင်းဟာ စစ်မှန်သော ရဟန်းဘဝ ပျောက်ဆုံးခြင်းရဲ့ အဓိကအကြောင်းအရင်း ဖြစ်ပါတယ်။၁။ ဝိပဿနာအလုပ် မေ့လျော့ခြင်း:ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် လောကီအာရုံများနှင့် ဆက်စပ်နေသော ကိစ္စရပ်များတွင်ပဲ အချိန်ကုန်နေကြရသဖြင့်၊ မိမိတို့၏ တကယ့်အလုပ်ဖြစ်သည့် ဝိပဿနာအလုပ်ကို မေ့လျော့သွားတတ်ကြသည်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ ဖြစ်ပျက်နေသော ရုပ်နာမ်သဘောတရားများကို ဉာဏ်ဖြင့် ဖောက်ထွင်းသိမြင်အောင် အားထုတ်ကာ၊ အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ အမြင်ဖြင့် ကိလေသာကို ငြိမ်းသတ်ခြင်း (ဝိပဿနာအလုပ်) ကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြတော့ဘဲ၊ သံသရာဝဋ်အတွင်း၌သာ လည်ပတ်စေသော အလုပ်များကိုသာ လုပ်ဆောင်နေကြရသည်။၂။ ကိလေသာ တိုးပွားခြင်း:လောကီအာရုံများနှင့် ဆက်စပ်နေသော ကိစ္စရပ်များတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ခြင်းဖြင့်၊ ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် ကိလေသာများကို တိုးပွားစေရာ ရောက်နေသည်။ လာဘ်လာဘ၊ ဂုဏ်ဒြပ်များအပေါ်တွင် သာယာခြင်း၊ လောကီအာရုံများကို တပ်မက်ခြင်း၊ လောကီစည်းစိမ်ကို တပ်မက်ခြင်း စတဲ့ ကိလေသာတွေ တိုးပွားလာတတ်သည်။ ဒါဟာ သံသရာက လွတ်မြောက်ကြောင်း အလုပ်ထက်၊ သံသရာလည်ကြောင်း အလုပ်ကို အားပေးရာ ရောက်နေသည်။၃။ မြတ်စွာဘုရား၏ အကြွေး တင်ခြင်း:ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် ဒကာ၊ ဒကာမများ လှူဒါန်းတဲ့ ပစ္စည်းလေးပါးကို အမှီပြုပြီး၊ အဲဒီ အကြွေးကျေအောင် ခန္ဓာဉာဏ်ရောက် ဝိပဿနာတရားကို အချိန်ပြည့် အားထုတ်ရမယ့်သူတွေပါ။ သို့ရာတွင် လောကီအာရုံများနှင့် ဆက်စပ်နေသော ကိစ္စရပ်များတွင်ပဲ အချိန်ကုန်နေကြရသဖြင့်၊ ဝိပဿနာအလုပ်ကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြတော့ဘဲ၊ မြတ်စွာဘုရားရဲ့ အကြွေးကို ဆပ်ဖို့ ပျက်ကွက်လျက်ရှိကြသည်။ ဒါဟာ အလွန်တရာ ဝန်လေးတဲ့ အကြွေးတွေကို ယူငင် သုံးစွဲနေခြင်းသာ ဖြစ်ပါတယ်။၄။ လူနတ်ဗြဟ္မာတို့၏ ကြည်ညိုမှု လျော့နည်းခြင်း:လောကီအာရုံများနှင့် ဆက်စပ်နေသော ကိစ္စရပ်များတွင်ပဲ အချိန်ကုန်နေကြရတဲ့ ရဟန်းတော်များကို ကြည့်လိုက်ရင်၊ ဝိပဿနာအလုပ်ကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြတော့ဘဲ၊ ကိလေသာတွေ တိုးပွားနေကြတာကို တွေ့ရသည်။ ဒါဟာ လူနတ်ဗြဟ္မာတို့၏ ကြည်ညိုမှုကို လျော့နည်းစေရာ ရောက်နေသည်။ စစ်မှန်သော ရဟန်းကောင်းတစ်ပါး၏ သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ တရားတို့သည် လူနတ်ဗြဟ္မာ အားလုံးကို အေးချမ်းစေသော်လည်း၊ လောကီအာရုံများကြားတွင် ပျောက်ဆုံးနေသော ရဟန်းတော်များထံကတော့ ဤအေးချမ်းမှုမျိုးကို မရနိုင်တော့ပါဘူး။စစ်မှန်သော ရဟန်းဘဝ ပြန်လည်ရရှိရန် ဆောင်ရွက်ရမည့်အချက်များစစ်မှန်သော ရဟန်းဘဝ ပြန်လည်ရရှိရန်အတွက်၊ ကျနော်တို့ ရဟန်း၊ ရှင်၊ လူ အားလုံး ဝိုင်းဝန်း ကြိုးပမ်းကြဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။၁။ ဝိပဿနာအလုပ်ကို ဦးစားပေးခြင်း:ရဟန်းတော်များအနေဖြင့် လောကီအာရုံများနှင့် ဆက်စပ်နေသော ကိစ္စရပ်များကို လျှော့ချပြီး၊ မိမိတို့၏ တကယ့်အလုပ်ဖြစ်သည့် ဝိပဿနာအလုပ်ကို ဦးစားပေး လုပ်ဆောင်ကြရပါမယ်။ ခန္ဓာကိုယ်၏ ဖြစ်ပျက်နေသော ရုပ်နာမ်သဘောတရားများကို ဉာဏ်ဖြင့် ဖောက်ထွင်းသိမြင်အောင် အားထုတ်ကာ၊ အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တ အမြင်ဖြင့် ကိလေသာကို ငြိမ်းသတ်ခြင်း (ဝိပဿနာအလုပ်) ကို အချိန်ပြည့် လုပ်ဆောင်ကြရပါမယ်။၂။ အဓိပတိတရားလေးပါးကို လက်ကိုင်ထားခြင်း:တရားအားထုတ်တဲ့ နေရာမှာ အောင်မြင်မှု ရဖို့အတွက် အဓိပတိတရားလေးပါး (ဆန္ဒ၊ ဝီရိယ၊ စိတ္တ၊ ဝီမံသာ) ကို မဖြစ်မနေ လက်ကိုင်ထားရပါမယ်။ သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ လွတ်မြောက်လိုတဲ့ ပြင်းပြလှသော ဆန္ဒ (ဆန္ဒာဓိပတိ)၊ နေ့ညမပြတ် အားထုတ်တဲ့ ဝီရိယ (ဝီရိယာဓိပတိ)၊ ကမ္မဋ္ဌာန်း အာရုံပေါ်မှာပဲ စိတ်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ထားရှိခြင်း (စိတ္တာဓိပတိ) နဲ့ ရုပ်နာမ်ကို အနိစ္စ၊ ဒုက္ခ၊ အနတ္တလို့ ထိုးထွင်းသိမြင်တဲ့ ဉာဏ်ပညာ (ဝီမံသာဓိပတိ) တို့နဲ့ ပြည့်စုံအောင် လက်တွေ့ ကျင့်ကြံရပါမယ်။၃။ အနတ္တ သဘောကို ဉာဏ်နဲ့ ရှုမြင်ခြင်း:”အနတ္တ” ဆိုတဲ့ သဘောတရားကို “ငါ မဟုတ်လို့ ဘာမှလုပ်လို့ မရဘူး” လို့ မှားယွင်း မယူဆဘဲ၊ မှန်ကန်တဲ့ အကြောင်းတရားတွေကို ဉာဏ်နဲ့ ထိန်းကျောင်း စီမံတွန်းတင်ရမယ် ဆိုတဲ့ မှန်ကန်တဲ့ အမြင်နဲ့ အသုံးချဖို့ အထူး လိုအပ်ပါတယ်။ ရုပ်နာမ်ဖြစ်စဉ်တွေအပေါ်မှာ ငါဆိုတဲ့ အစွဲအလမ်း ကင်းကင်းနဲ့၊ လွတ်မြောက်ရာလမ်းကို ပညာရှိရှိ စီမံရမယ့် အလုပ်ဖြစ်ပါတယ်။၄။ ဒကာ၊ ဒကာမများ၏ မှန်ကန်သော ပံ့ပိုးမှု:ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာ များအနေနဲ့လည်း ရဟန်းတော်များအား လောကီအာရုံများနှင့် ဆက်စပ်နေသော ကိစ္စရပ်များတွင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်ပေးရန် တောင်းဆိုခြင်းကို လျှော့ချကြရပါမယ်။ ဝိပဿနာတရားကို စိုက်လိုက်မတ်တတ် အားထုတ်နေတဲ့ ရဟန်းတော်များကိုသာ ပဓာနထားပြီး ရေကုန်ရေခမ်း ထောက်ပံ့ လှူဒါန်းကြပါစို့။ ဤသို့ ရဟန်း (ဘိက္ခု) တွေနဲ့ လူဝတ်ကြောင် (ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာ) တွေ လက်တွဲညီညီ၊ အမြင်မှန်မှန်နဲ့ ဝိုင်းဝန်း ကြိုးပမ်းကြမယ် ဆိုရင်၊ မြတ်စွာဘုရားရှင် အလိုတော်ကျဖြစ်တဲ့ လူ၊ ရဟန်း အရိယာများ တတ်နိုင်သလောက် များများ ပေါ်ထွန်းလာရေး ဆိုတဲ့ ပန်းတိုင်ကြီးကို မလွဲမသွေ ရောက်ရှိနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။နိဂုံးမြန်မာနိုင်ငံရှိ ရဟန်းသံဃာတော်များ အားလုံး မိမိတို့ သင်္ကန်းတောင်းစဉ်က ကတိကဝတ်နဲ့ လက်ရှိ မိမိရဲ့ ရင်တွင်းဆန္ဒ၊ လက်ရှိ လုပ်ဆောင်နေတဲ့ အလုပ်တွေဟာ ဖြောင့်ဖြောင့်ကြီး ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေမလား ဆိုတာကို အေးအေးသက်သာ ဆန်းစစ်ကြဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ လောကီအာရုံများကြားတွင် ပျောက်ဆုံးနေသော ရဟန်းဘဝကို ပြန်လည်ရရှိရန်အတွက်၊ ဝိပဿနာအလုပ်ကို ဦးစားပေး လုပ်ဆောင်ကြရပါမယ်။ မြတ်စွာဘုရား၏ အကြွေးကို ဆပ်ချိန်တန်ပါပြီ။ အကြွေးကင်းစင်သော၊ အရိယာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသော ရဟန်းကောင်းများ အမြန်ဆုံး ဖြစ်လာကြပါစေလို့ တောင်းဆိုရင်း နိဂုံးချုပ်လိုက်ပါတယ်။