လူ၊ ရဟန်း အရိယာများ တတ်နိုင်သလောက် များများ ပေါ်ထွန်းလာရေးဆိုတဲ့ အမြင့်မားဆုံးသော ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်ဖို့အတွက် သံဃာရတနာများရဲ့ အခန်းကဏ္ဍဟာ အလွန်အရေးကြီးပါတယ်။ သို့သော်လည်း ယနေ့ခေတ်မှာ ရဟန်းများအနေနဲ့ စာပေသင်ကြားခြင်း သက်သက် သို့မဟုတ် လောကီရေးရာတွေမှာသာ အချိန်ကုန်လွန်နေပြီး တကယ့်အနှစ်သာရဖြစ်တဲ့ ဝိပဿနာအလုပ်ကို အားထုတ်မှု အားနည်းနေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ဒီလိုအခြေအနေမှာ ရဟန်းတွေ ဝိပဿနာအလုပ်ကို ပိုမိုအာရုံစိုက်လာအောင် ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာ လူဝတ်ကြောင်တွေဘက်က မှန်ကန်တဲ့ တွန်းအားပေးမှုတွေ ပြုလုပ်ဖို့ အထူးလိုအပ်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

ရဟန်းဝတ်ရခြင်း၏ အနှစ်သာရကို သတိရစေခြင်း

သာမဏေပြုစဉ်ကတည်းက “သံသရာ ဝဋ်ဒုက္ခက လွတ်အောင် လုပ်လို၍… ရှင်သာမဏေပြုပေးပါ” ဟု ကတိပြုပြီး သင်္ကန်းကို တောင်းယူခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကတိစကားရဲ့ အဓိပ္ပါယ်ဟာ ဝိပဿနာအလုပ်ကို လက်တွေ့အားထုတ်ပြီး သံသရာမှ လွတ်မြောက်အောင် ကြိုးစားပါမယ်ဆိုတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ လူဝတ်ကြောင်တွေ အနေနဲ့ ဆွမ်း၊ သင်္ကန်း၊ ကျောင်း၊ ဆေး စတဲ့ ပစ္စည်းလေးပါးကို လှူဒါန်းထောက်ပံ့တဲ့အခါ ဒီရည်ရွယ်ချက်ကို မျက်ခြည်မပြတ်စေဖို့ အမြဲတမ်း သတိရစေရပါမယ်။ တရားအားထုတ်ခြင်းမရှိဘဲ လောကီအကျိုးစီးပွားကိုသာ လိုက်စားနေမယ်ဆိုရင် မြတ်စွာဘုရားထံမှ ချေးယူစားသောက်ပြီး အကြွေးဆပ်ရန် စိတ်ကူးမရှိသူများသဖွယ် ဖြစ်သွားနိုင်ကြောင်းကို ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာတို့က မိမိတို့ရဲ့ ထောက်ပံ့မှုပုံစံနဲ့ သွယ်ဝိုက်သော တွန်းအားပေးမှုများ ပြုလုပ်ရပါမယ်။

မျက်စိစုံမှိတ် အကန်းယုံ ထောက်ပံ့မှုများကို ရပ်တန့်ခြင်း

ရဟန်းတွေ ဝိပဿနာမလုပ်ဘဲ လမ်းလွဲသွားရခြင်းရဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်းတစ်ခုဟာ လူဝတ်ကြောင်တွေရဲ့ အကန်းယုံ ကိုးကွယ်မှုနဲ့ မှားယွင်းတဲ့ ထောက်ပံ့မှုတွေကြောင့် ဖြစ်ပါတယ်။

• ယတြာချေတာ၊ လောကီ ကြီးပွားချမ်းသာရေး ဟောပြောတာတွေကို သဘောကျပြီး အဲဒီလို ပုဂ္ဂိုလ်တွေကိုသာ အလုံးအရင်းနဲ့ ထောက်ပံ့နေခြင်းဟာ ရဟန်းတွေကို အပါယ်ကျမယ့်လမ်းဆီ တွန်းပို့နေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။

• ပုထုဇဉ်ရဟန်းများကို ရတနာထိုက်သည်ဟု အကန်းယုံ မယုံကြည်ဘဲ၊ ဝိပဿနာအလုပ်ကို တကယ်အားထုတ်နေသူများကိုသာ ရွေးချယ်ပံ့ပိုးရပါမယ်။ ကိုယ့်ရဲ့ ချွေးနှဲစာကို ခန္ဓာဉာဏ်ရောက် လေ့လာခြင်းအလုပ် လုပ်နေသူများထံသို့သာ တိုက်ရိုက် စီးဆင်းစေခြင်းက ရဟန်းတွေကို ဝိပဿနာလမ်းကြောင်းပေါ် ပြန်လည်ရောက်ရှိစေမယ့် အထိရောက်ဆုံးသော တွန်းအားပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

အဓိပတိတရားလေးပါးဖြင့် မှန်ကန်သော တွန်းအားဖန်တီးခြင်း

လူဝတ်ကြောင်တွေဘက်က မှန်ကန်တဲ့ တွန်းအားပေးနိုင်ဖို့ မိမိတို့ကိုယ်တိုင် အဓိပတိတရားလေးပါးကို ခိုင်ခိုင်မာမာ ကိုင်စွဲထားရပါမယ်။

• ဆန္ဒာဓိပတိ: သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲမှ အမှန်တကယ် လွတ်မြောက်လိုသော ပြင်းပြသည့် ဆန္ဒဖြင့် ဝိပဿနာအားထုတ်မည့် ရဟန်းများကိုသာ အလိုရှိရပါမယ်။

• ဝီရိယာဓိပတိ: အနှစ်သာရမရှိသော အလေ့အထများကို တွန်းလှန်ပြီး အမှန်တရားကို ရှာဖွေကျင့်ကြံနေသော ရဟန်းများကို ရှာဖွေထောက်ပံ့ရန် မဆုတ်မနစ်သော လုံ့လစိုက်ထုတ်ရပါမယ်။

• စိတ္တာဓိပတိ: ပတ်ဝန်းကျင်၏ ဖိအားများ သို့မဟုတ် လောကီရေးရာ အာရုံများကြောင့် ယိမ်းယိုင်မသွားဘဲ၊ ခိုင်မာသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် တရားအားထုတ်သူများကိုသာ ပံ့ပိုးရပါမယ်။

• ဝီမံသာဓိပတိ: မိမိ၏ ထောက်ပံ့မှုသည် အရိယာများ ပေါ်ထွန်းရေးအတွက် တကယ်ပင် အထောက်အကူ ပြုမပြုကို ဉာဏ်ဖြင့် အမြဲတမ်း စစ်ဆေး အကဲဖြတ်ရပါမယ်။

ပကတိ အရှိတရားကို သိမြင်သော အရိယာများ ပေါ်ထွန်းရေး

ဝိဉာဏ်၏ အဖြစ်အပျက်ကို အနီးကပ် လေ့လာပြီး “ငါ” ဆိုတဲ့ မှားယွင်းစွာ ကောက်ချက်ချမှုတွေကို အဆုံးသတ်နိုင်ဖို့ ဝိပဿနာအလုပ်ဟာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်ပါတယ်။ ရဟန်းတော်တွေဟာ ဒီလမ်းကြောင်းအတိုင်း အားထုတ်ပြီး အရိယာအဖြစ်သို့ ရောက်ရှိသွားတဲ့အခါ၊ ဆင်ခြင်စရာမလိုဘဲ ပကတိ အရှိတရားကို အလိုလို သိရှိနေတဲ့ သန့်စင်တဲ့ သဘာဝကို ပိုင်ဆိုင်သွားကြပါတယ်။ အစွဲအလမ်းတွေ အလိုလို ကင်းစင်နေပြီး တည်ငြိမ်စွာ လက်ခံရှုနေပြီးသား ဖြစ်တဲ့ ဒီလို အရိယာရဟန်းတွေ များပြားလာရေးဟာ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာတို့ရဲ့ တာဝန်ယူမှု၊ တာဝန်သိမှုနဲ့ မှန်ကန်တဲ့ တွန်းအားပေးမှုအပေါ်မှာ အပြည့်အဝ မူတည်နေပါတယ်။

နိဂုံး

ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာများအနေနဲ့ သာသနာမှာ တကယ့်အနှစ်သာရဖြစ်တဲ့ ဝိပဿနာအလုပ်ကို ရဟန်းများ ပိုမိုအားထုတ်လာစေဖို့ မျက်စိစုံမှိတ် လှူဒါန်းနေတဲ့ အလေ့အထဟောင်းတွေကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ စွန့်လွှတ်ရပါမယ်။ မိမိတို့ရဲ့ ထောက်ပံ့မှုကို ဝိပဿနာ အလုပ်အတွက်သာ ရည်ရွယ်ပြီး ဉာဏ်ပါပါနဲ့ ပံ့ပိုးခြင်းဖြင့်၊ လောကကြီးတစ်ခုလုံး စစ်မှန်တဲ့ လွတ်မြောက်ခြင်းဆီသို့ ရောက်ရှိအောင် အခိုင်မာဆုံးသော တွန်းအားကို ပေးစွမ်းနိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။