လူ့ဘဝဆိုတာ အချိန်ကာလအားဖြင့် တိုတောင်းလှပေမယ့်၊ မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းပေါ်သာ ရောက်ရှိသွားမယ်ဆိုရင် အဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ အကျိုးအမြတ်တွေကို ဖော်ဆောင်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး တစ်ရပ် ဖြစ်ပါတယ်။ ကျနော်တို့ လူ့အဖွဲ့အစည်း အတွင်းမှာ တန်ဖိုးအကြီးမားဆုံးသောအရာကို ပြပါဆိုလျှင် ရွှေ၊ ငွေ၊ ကျောက်သံပတ္တမြား စတဲ့ ရုပ်ဝတ္ထုတွေကို ပြစရာ အကြောင်းမရှိပါဘူး။ တကယ့် အစစ်အမှန် တန်ဖိုးအရှိဆုံး အရာဆိုတာ “ငါ” ဟူသော မှားယွင်းစွာ ကောက်ချက်ချမှု အစွဲအလမ်းများကို အပြီးတိုင် ခွာချနိုင်သွားသည့် “အရိယာ” သူတော်စင်များပင် ဖြစ်ပါတယ်။ ဤရတနာစစ်များ ပေါ်ပေါက်လာရေးကို အကန်းယုံ ယုံကြည်မှုများဖြင့် ထိုင်စောင့်နေ၍ မရဘဲ၊ မိမိတို့ သန္တာန်ရှိ မှန်ကန်သော တွန်းအားများဖြင့် အရှိန်အဟုန်မြှင့်တင်ပေးရန် အချိန်ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်ပါတယ်။

ရတနာစစ်ဆိုသည်မှာ အဘယ်နည်း

ရတနာစစ်ဟု တင်စားရသော အရိယာ ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုသည်မှာ ပြင်ပအသွင်သဏ္ဌာန်အားဖြင့် သတ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပါ။ မိမိ၏ ခန္ဓာပေါ်တွင် မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ် ဟူသော ဒွါရခြောက်ပါးမှတစ်ဆင့် အာရုံများနှင့် တိုက်မိတိုင်း ပေါ်ပေါက်လာသော ဝိဉာဏ် အသိစိတ်လေးများ၏ သဘာဝကို အရှိကို အရှိတိုင်း မျက်ခြည်မပြတ် ဉာဏ်ဖြင့် စောင့်ကြည့် လေ့လာခြင်း အလုပ်ကို ကြိုးပမ်းရာမှ ထွက်ပေါ်လာသော ရလဒ် ဖြစ်ပါတယ်။

အာရုံတစ်ခု တိုက်မိလိုက်တိုင်း ပေါ်လာတဲ့ ဝိဉာဏ်လေးဟာ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြန်လည် ချုပ်ပျောက်သွားပါတယ်။ ဒီလို အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ယန္တရားကြီးကို ဉာဏ်ဖြင့် ထိုးထွင်းသိမြင်သွားသောအခါ “ငါမြင်သည်”၊ “ငါကြားသည်” ဟူသော အတ္တအမှောင်ထုကြီး ကွဲအက်သွားပါတော့တယ်။ ထိုသို့ ပကတိ အရှိတရားကို မျက်မှောက်ပြုပြီး လောဘ၊ ဒေါသ၊ မောဟ အပူမီးများ ငြိမ်းအေးသွားသော အရိယာ တစ်ပါး၊ အရိယာ တစ်ဦး ဖြစ်တည်လာခြင်းသည်ပင်လျှင် လောကကြီးအတွက် အလင်းရောင်ပေးမည့် ရတနာစစ် တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

လွဲမှားနေသော တွန်းအားများကို စွန့်လွှတ်ခြင်း

ဒီလို ရတနာစစ်တွေ ပေါ်ထွန်းလာဖို့ဆိုရင် ကျနော်တို့ နေ့စဉ် သုံးစွဲနေတဲ့ တွန်းအားတွေကို ပြန်လည် ဆန်းစစ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။ လူအများစုဟာ ရုပ်ဝတ္ထုတွေ တည်ဆောက်တာ၊ ပွဲလမ်းသဘင်တွေ ကျင်းပတာတွေကိုသာ သာသနာ တည်တံ့ရေးအတွက် အဓိက တွန်းအားတွေလို့ ထင်မှတ်မှားနေတတ်ကြပါတယ်။ တကယ်တမ်း ယုတ္တိဗေဒကျကျ တွေးကြည့်မည်ဆိုလျှင် ထိုအရာများသည် ပြင်ပ အကာအကွယ်များသာ ဖြစ်ပြီး၊ အတွင်း အနှစ်သာရကို တိုက်ရိုက် မထိတွေ့နိုင်ပါ။ ထိုကဲ့သို့ လွဲမှားနေသော လမ်းကြောင်းများပေါ်တွင် အချိန်နှင့် ခွန်အားများကို ကုန်ဆုံးနေမည့်အစား၊ တကယ့် ဝိပဿနာ ကျင့်စဉ်အပေါ်သို့သာ မိမိတို့၏ အာရုံကို လုံးဝ ပြောင်းလဲပစ်ရမည် ဖြစ်ပါတယ်။

အဓိပတိတရားလေးပါးဖြင့် အရှိန်မြှင့်တင်ခြင်း

လူ၊ ရဟန်း အရိယာများ တတ်နိုင်သလောက် များများ ပေါ်ထွန်းလာရေး ဆိုသည့် ကြီးမြတ်သော ပန်းတိုင်ဆီသို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိရန်အတွက်၊ ဝိပဿနာ အားထုတ်နေကြသော ယောဂီတိုင်းသည် အောက်ပါ အဓိပတိတရားလေးပါးကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းရမည် ဖြစ်ပါသည်။

• ဆန္ဒာဓိပတိ (ပြင်းပြသော ဆန္ဒ): မိမိကိုယ်တိုင် ရတနာစစ် တစ်ပါး ဖြစ်လာစေရန်နှင့်၊ မိမိ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အရိယာများစွာ ပေါ်ပေါက်လာစေရန် အလိုရှိသော ဖြူစင်ပြင်းပြသည့် ဆန္ဒကို တည်ဆောက်ရပါမည်။ ဤဆန္ဒသည် လောကီအာရုံများကို တွယ်တာသော ဆန္ဒမဟုတ်ဘဲ၊ လွတ်မြောက်ခြင်း အရှိတရားဆီသို့သာ ဖြောင့်တန်းစွာ ဦးတည်နေရပါမည်။

• စိတ္တာဓိပတိ (ခိုင်မာသော စူးစိုက်မှု): ခန္ဓာပေါ်ရှိ ဝိဉာဏ်၏ အဖြစ်အပျက်ကို လေ့လာရာတွင် ပြင်ပ အနှောင့်အယှက်များကြောင့် စိတ်လွင့်မျောသွားခြင်း မရှိစေဘဲ၊ ပစ္စုပ္ပန် တည့်တည့်ရှိ အရှိတရားအပေါ်၌သာ အပြည့်အဝ စူးစိုက်နစ်မြုပ်နေရပါမည်။

• ဝီရိယာဓိပတိ (မဆုတ်မနစ်သော လုံ့လ): ဝိပဿနာရှုမှတ်ခြင်းကို အားလပ်ချိန်မှ လုပ်ဆောင်သော ဝါသနာတစ်ခုအဖြစ် မသတ်မှတ်ဘဲ၊ နေ့စဉ်ဘဝ၏ ထွက်သက်ဝင်သက်တိုင်း၊ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် အရှိန်မပြတ် ဆက်တိုက် လေ့လာနေသည့် မဆုတ်မနစ်သော လုံ့လဝီရိယဖြင့် မောင်းနှင်ရပါမည်။

• ဝီမံသာဓိပတိ (ဉာဏ်ဖြင့် လေ့လာဆန်းစစ်ခြင်း): မိမိ၏ လေ့လာမှု နောက်ကွယ်တွင် ပကတိ အရှိတရားကို တိုက်ရိုက် သိမြင်နေခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် အစဉ်အလာ စာပေကျမ်းဂန်များကို စိတ်ကူးဖြင့် ပုံဖော်နေခြင်းလော ဆိုသည်ကို ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်ဖြင့် အစဉ်မပြတ် တည့်မတ် ဆန်းစစ်နေရပါမည်။

ပူးပေါင်းပါဝင်မှုဖြင့် ရတနာတိုက်ကြီး တည်ဆောက်ခြင်း

ရတနာစစ်များ ပေါ်ပေါက်ရေးကို အရှိန်မြှင့်ရာတွင် ရဟန်းတော်များ ကိုယ်တိုင်က ဝိပဿနာဓုရကိုသာ အပြည့်အဝ အားစိုက်ထုတ်ရန် လိုအပ်သကဲ့သို့၊ ဥပါသကာ၊ ဥပါသိကာများ ဘက်မှလည်း ဤအဓိပတိတရားလေးပါးနှင့် ယှဉ်ကာ ခန္ဓာဉာဏ်ရောက် အားထုတ်နေသော ရဟန်းတော်များကိုသာ ရွေးချယ်ပြီး အပြည့်အဝ ပံ့ပိုးပေးရန် လိုအပ်လှပါသည်။ ထိုသို့ အားထုတ်သူနှင့် ပံ့ပိုးသူတို့၏ အကြောင်းအကျိုး ညီညွတ်သွားသောအခါ၊ မဂ်ဉာဏ် ဖိုလ်ဉာဏ်သို့ ဆိုက်ရောက်သွားမည့် အချိန်ကာလသည် အဆပေါင်းများစွာ မြန်ဆန်သွားမည် ဖြစ်ပါသည်။

နိဂုံး

ချုပ်ရလျှင် ကျနော်တို့၏ လူ့အဖွဲ့အစည်းကို အမှန်တကယ် ငြိမ်းချမ်းသာယာသော ရတနာတိုက်ကြီး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုပါက၊ အပြင်ပန်း ခမ်းနားမှုများကို စွန့်ခွာ၍ မိမိတို့၏ ခန္ဓာပေါ်သို့ ဉာဏ်လှည့်ကြရန် အချိန်ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်ပါသည်။ နေ့လယ်ခင်း၏ အချိန်များတွင် တရားအားထုတ်နေကြသော ဝိပဿနာ ယောဂီ အပေါင်းတို့အနေဖြင့်၊ မိမိတို့၏ သန္တာန်ရှိ ဆန္ဒ၊ စိတ္တ၊ ဝီရိယ၊ ဝီမံသာ ဟူသော မှန်ကန်သည့် တွန်းအားများကို အစွမ်းကုန် ဖွင့်ချလိုက်ပါ။ ဤတွန်းအားများဖြင့်သာ မိမိကိုယ်တိုင်ရော၊ လူ့အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုလုံးပါ အရိယာ ဟူသော ရတနာစစ်များ အများအပြား ပေါ်ထွန်းလာရေး ဆိုသည့် မြင့်မြတ်သော ပန်းတိုင်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မလွဲမသွေ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပါကြောင်း တိုက်တွန်း ရေးသားအပ်ပါသည်။