တရားအားထုတ်သူတွေ အနေနဲ့ အကြောင်းအရာတွေကို မှန်မှန်ကန်ကန် သုံးသပ် တတ်ဖို့ဆိုတာ အရေးကြီး ပါတယ်။ ဒီ ဝိပဿနာ အလုပ်နဲ့ ပါတ်သက်ပြီးတော့ သဘာဝ လွန်ဖြစ်ရပ်တွေကို ယုံမထားဖို့ လိုပါတယ်။ မဂ် ဖိုလ် ဆိုတာဟာ အခုမှသာ အထူးအဆန်း သဘော နည်းနည်း ဖြစ်နေတာပါ။ မြတ်စွာဘုရား လက်ထက်မှာ လူ အရိယာတွေ က သန်းနဲ့ ချီရှိခဲ့တယ် ဆိုတော့ သိပ်ခက်လွန်းတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ဒီဘက်ခေတ်မှာကျတော့ တရားအားထုတ်ရာ လမ်းကြောင်းနဲ့ ပါတ်သက်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မရှိတဲ့အတွက် အတော်ကြီး ကြန့်ကြာ ကြပါတယ်။ အဲဒီအခါ ပါရမီ ဆိုတာကို လွှဲချလိုက်ကြတော့တာပါပဲ။ တကယ်တော့ တရား အားထုတ်သူတွေ အနေနဲ့က ဒီတဘဝ တည်းနဲ့ အားထုတ်လို့ ရပါတယ်။ တရားအားထုတ်ဖြစ်တဲ့ အကြောင်း အရင်းတွေ ရှိကြမှာပါ။ ဒါပေမယ့် တရားအားထုတ်ဖြစ်တာ ပါရမီကြောင့် ဆိုတာမျိုးတော့ မတွေးပါ နဲ့။ ကိုယ့်ရဲ့ တရားအားထုတ် ဖြစ်တဲ့အကြောင်းကိုလဲ မှန်မှန်ကန်ကန် သုံးသပ်တာ ကောင်းပါတယ်။ဥပမာ ကျနော်ဆိုရင် ဒုက္ခတွေ အတော်ရောက်ပြီး တရားအားထုတ်တာ လုပ်ဖြစ်တဲ့အခါ ကံ စီမံရာပဲ စသဖြင့် ပြောကြပါတယ်။ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကို တရားအားထုတ်ဖြစ်ဖို့ ကံက စီမံ တာဆိုတာမျိုး ပြောချင်တဲ့ သူနဲ့ ကြုံဖူး ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ကျနော် ပြောတာက ကျနော် ဒုက္ခရောက်ခြင်း အကြောင်းဟာ ကံ ကြောင့် မဟုတ်ပါဘူး။ ကျနော့် ဆုံးဖြတ်ချက်တွေ မှားတာပါ။ လောဘ တွေ ဒေါသတွေရဲ့ အရှိန်တွေပါ။ WY တွေကို မတရား သုံးစွဲ ခဲ့တာကြောင့် ဒုက္ခရောက်တာပါ။ ဒါကို မှန်မှန်ကန်ကန် မသိပဲ ကိုယ့်ဟာကိုယ် အထင်ကြီးတာမျိုး ဖြစ်ခဲ့ရင် ပြသနာတွေ တက်တတ်ပါတယ်။အဲဒါကြောင့် တရားကို နားလည်အောင် လုပ်ပါ။ သဘာဝ လွန်တွေကို မမျှော်လင့်ပါနဲ့။ တရားအားထုတ် ရခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ဟာ ကိလေသာတွေရဲ့ ပူလောင်ခြင်းကနေ ငြိမ်းအောင် အားထုတ်တာမျိုး ဖြစ်သင့်ပါတယ်။ တရား အားထုတ်ရင်းနဲ့ပဲ တရားလမ်းကြောင်းနဲ့ ပါတ်သက်လို့လဲ မှန်မှန်ကန်ကန် ဆုံးဖြတ် နေဖို့ လိုပါတယ်။ အဲဒါမှသာ သဒ္ဓါနဲ့ ပညာ ညှိတယ် ဆိုတာဟာ ဖြစ်လာမှာပါ။ သဒ္ဓါအားကောင်းသူတွေ အနေနဲ့ ပညာ အထူးလိုအပ်တယ် ဆိုတာကို သဘောပေါက်ပြီး စာများများ ဖတ်ဖို့ လိုပါတယ်။ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။