မနေ့က စိတ်ဆိုးခဲ့တဲ့ “ငါ” နဲ့ အခုလက်ရှိ စာဖတ်နေတဲ့ “ငါ” ဟာ တစ်ယောက်တည်းပဲလို့ ထင်တတ်ကြတယ်။ ဒါဟာ အမြင်မှားတစ်ခုပါ။

တကယ်တော့ မနေ့က ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ရုပ်နဲ့ စိတ်ဟာ မနေ့ကတင် ဖြစ်ပြီး ပျက်စီးသွားခဲ့ပါပြီ။ အခု စာဖတ်နေတဲ့ အချိန်မှာ ပေါ်နေတဲ့ သိစိတ် (ဝိဉာဏ်) ဟာ အသစ်ပါ။ ခန္ဓာကိုယ်က ဆဲလ်တွေကအစ အမြဲတမ်း အသစ်အသစ်တွေ အစားထိုး ပြောင်းလဲနေတာပါ။ ဒါကို မသိတဲ့အခါ အတိတ်က အရာတွေကို “ငါပဲ” ဆိုပြီး ဆုပ်ကိုင်ထားမိတတ်တယ်။

ပြောင်းလဲနေတဲ့ အစဉ်တန်းကြီးကို “ငါ” လို့ အထင်မှားနေတာကို သိလိုက်တာနဲ့ ကိုယ့်ပခုံးပေါ်က ဝန်ထုပ်ကြီး ကျသွားသလို ပေါ့ပါးသွားပါလိမ့်မယ်။ အရာရာဟာ မမြဲပါဘူး။

မနေ့က တွေးခဲ့တဲ့ အတွေးတွေ အခုချိန်မှာ တကယ် ရှိသေးရဲ့လားဆိုတာကို ကိုယ်တိုင် ဆင်ခြင်ကြည့်ပါဦး။