“ငါ ဆိုတာမရှိဘူးဆိုရင် ဘယ်သူက နိဗ္ဗာန်ရောက်သွားတာလဲ” ဆိုတဲ့ မေးခွန်းဟာ ဝိပဿနာ အားထုတ်သူတွေကြားမှာ အမြဲကြုံရတတ်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုပါ။ ဒီမေးခွန်းကို ၁ + ၁ = ၂ ဆိုတဲ့ သင်္ချာညီမျှခြင်း (Equation) နဲ့ ရှင်းပြချင်ပါတယ်။

ဒီအကြောင်းအရာကို စာဖတ်သူတိုင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်းနဲ့ လွယ်လွယ်ကူကူ နားလည်နိုင်အောင် အောက်ပါအတိုင်း အဆင့်လိုက် ခွဲခြား တင်ပြပေးလိုက်ပါတယ်။

ညီမျှခြင်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်းများကို လေ့လာခြင်း

ပထမ ၁ (ဒုက္ခသစ္စာ) – ဒါဟာ အမြဲတမ်းဖြစ်ပေါ်ပျက်စီးနေတဲ့ ရုပ်တရားနဲ့ နာမ်တရား (ရုပ်နာမ်) တွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒုတိယ ၁ (သမုဒယသစ္စာ) – ဒါဟာ ရုပ်နာမ်တွေအပေါ် တွယ်တာကပ်ငြိနေတဲ့ တဏှာ (နာမ်တရား) ဖြစ်ပါတယ်။

+ အပေါင်းလက္ခဏာ (မဂ္ဂသစ္စာ) – ဒါကတော့ အမှန်တရားကို ထိုးထွင်းသိမြင်တဲ့ မဂ်ဉာဏ် (နာမ်တရား) ပါပဲ။

၂ အဖြေ (နိရောဓသစ္စာ) – ဒါကတော့ ဆင်းရဲခြင်းတွေ အားလုံးချုပ်ငြိမ်းသွားတဲ့ အခြေအနေ၊ နိဗ္ဗာန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

ဘုရားမပွင့်ခင်က ပဟေဠိ (၁ ၁ = x)

လောကကြီးမှာ ဒုက္ခသစ္စာ ၁ နဲ့ သမုဒယသစ္စာ ၁ ဟာ အစကတည်းက ရှိနေခဲ့တာပါ။ ဒါပေမဲ့ မြတ်စွာဘုရား မပွင့်ပေါ်ခင် အချိန်တုန်းကတော့ ဒီ ၁ နှစ်ခုကြားမှာ ဘာလုပ်ရမလဲ ဆိုတဲ့ + (မဂ္ဂသစ္စာ) ကို မသိခဲ့ကြပါဘူး။ ဒါကြောင့် အဖြေဟာ ဘာမှန်းမသိရတဲ့ x ဆိုပြီး ပဟေဠိ ဖြစ်နေခဲ့ပါတယ်။

မြတ်စွာဘုရား ပွင့်ပေါ်လာပြီးမှသာ + ဆိုတဲ့ မဂ်လမ်းကြောင်းကို ပြသပေးနိုင်ခဲ့လို့ ၁ + ၁ = ၂ ဆိုတဲ့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အမှန်တရား ညီမျှခြင်းကြီးကို သိမြင်ခွင့် ရခဲ့ကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။

ဘယ်သူက နိဗ္ဗာန်ရောက်တာလဲ?

ဒီသင်္ချာညီမျှခြင်းကို သေချာကြည့်လိုက်ရင် အဖြေက ရှင်းနေပါတယ်။ ၁ နဲ့ ၁ ပေါင်းလိုက်လို့ ၂ ဆိုတဲ့ အဖြေထွက်လာတဲ့အခါမှာ…

ပထမ ၁ (ရုပ်နာမ်) က ၂ အဖြစ် ပြောင်းသွားတာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒုတိယ ၁ (တဏှာ) ကလည်း ၂ အဖြစ်ကို ရောက်သွားတာ မဟုတ်ပါဘူး။

ဆိုလိုတာက “နိဗ္ဗာန်ကို ရောက်သွားတဲ့ ရုပ်နာမ်” ဆိုတာ လုံးဝ မရှိပါဘူး။ ငါ၊ သူတစ်ပါး၊ ပုဂ္ဂိုလ်၊ သတ္တဝါ ဆိုတာတွေက နိဗ္ဗာန်ကို သွားရောက်ပြီး ခံစားစံစားတာမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပါဘူး။

အဖြေ (၂) သာ ကျန်ရစ်ခြင်း

မဂ်ဉာဏ် (+) ပေါ်လာတဲ့ ခဏမှာ ဒုက္ခသစ္စာနဲ့ သမုဒယသစ္စာကို ပေါင်းစပ်ရှင်းလင်းပေးလိုက်ပါတယ်။

မဂ်ကိစ္စ ပြီးစီးသွားတဲ့အခါမှာ သမုဒယသစ္စာ (တဏှာ) ဟာ လုံးဝ သေဆုံးသွားပါတယ်။

အကြောင်းတရားဖြစ်တဲ့ တဏှာ သေဆုံးသွားတဲ့အတွက် သူ့ကို အမှီပြုပြီး ဖြစ်တည်နေရတဲ့ ဒုက္ခသစ္စာ (ရုပ်နာမ်) တွေရဲ့ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ဟာလည်း ရပ်တန့်သွားပါတယ်။

သမုဒယကို သေအောင်လုပ်ပေးတဲ့ မဂ္ဂသစ္စာ (အပေါင်းလက္ခဏာ) ဟာလည်း သူ့ကိစ္စပြီးတာနဲ့ ဆက်မဖြစ်တော့ပါဘူး။

အဲဒီအခါမှာ ပထမ ၁ ရော၊ ဒုတိယ ၁ ရော၊ + လက္ခဏာရော အားလုံးရဲ့ ကိစ္စတွေ ပြီးဆုံးသွားပြီး၊ အဖြေဖြစ်တဲ့ ၂ (နိဗ္ဗာန်) သက်သက်သာ အကြွင်းမဲ့ ကျန်ရစ်ခဲ့ပါတော့တယ်။ ဒါဟာ နိဗ္ဗာန်ရဲ့ အေးငြိမ်းတဲ့ သဘောတရား အစစ်အမှန်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

အတိုချုပ်ပြောရရင်တော့ လောကကြီးဆိုတာသည် အီကွေးရှင်းတခုသာ ဖြစ်ပြီး အတ္တ လို့ ပြောလို့ရတဲ့ သတ္တဝါ လုံးဝမရှိ ဆိုတာပါပဲ။