မနက်လင်းကတည်းက ညအိပ်ရာဝင်တဲ့အထိ အရာရာကို “ငါ” လို့ တံဆိပ်ကပ်တတ်ကြတယ်။ “ငါ အလုပ်လုပ်တယ်၊ ငါ စားတယ်၊ ငါ ပင်ပန်းတယ်” ပေါ့။
တကယ်တော့ အရာရာဟာ အကြောင်းတရားနဲ့ အကျိုးတရား ဆက်စပ်ပြီး လည်ပတ်နေတာ သက်သက်ပါ။ ဆာလောင်မှုဆိုတဲ့ အကြောင်းကြောင့် စားခြင်းဆိုတဲ့ အကျိုး ဖြစ်လာတယ်။ ပူလောင်မှုဆိုတဲ့ အကြောင်းကြောင့် ချွေးထွက်ခြင်းဆိုတဲ့ အကျိုး ပေါ်လာတယ်။ ဒီသဘာဝဖြစ်စဉ်တွေကြားထဲကို “ငါ” ဆိုပြီး ဝင်သိမ်းပိုက်လိုက်တာက အမြင်မှား (ဒိဋ္ဌိ) ပါပဲ။
သောတာပန်ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ အဲဒီလို ခိုင်မာနေတဲ့ “ငါ” ဆိုတဲ့ အထင်အမှားကို ဖယ်ရှားတာပါ။ ယုံကြည်မှု သက်သက်နဲ့ မရပါဘူး။ အသိဉာဏ်နဲ့ အရှိတရားကို မြင်အောင် ကိုယ်တိုင် ကြည့်ရပါမယ်။
ဒီနေ့ အဖြစ်အပျက်တွေထဲမှာ “ငါ” တကယ် ပါနေသလား၊ သဘာဝတရား အလုပ်လုပ်နေတာလား ဆိုတာကို စောင့်ကြည့်ပေးပါ။
Leave a Reply