စိတ်ဆိုတာ ဖြစ်ပြီးရင် ချက်ချင်း ပျက်သွားတဲ့ သဘာဝ ရှိပါတယ်။ ဝမ်းနည်းစိတ် ဖြစ်လာတယ်၊ ပြီးရင် ပျက်သွားတယ်။ ဒေါသစိတ် ဖြစ်လာတယ်၊ ပြီးရင် ပျက်သွားတယ်။

အဲဒီလို ဖြစ်ပြီး ပျက်နေတဲ့ စိတ်အစဉ်လေးတွေပေါ်မှာ “ငါ့စိတ်”၊ “ငါ့ခံစားမှု” ဆိုပြီး တံဆိပ်လိုက်ကပ်နေတာဟာ တကယ်တော့ မရှိတော့တဲ့ အရိပ်တွေကို ကိုယ့်ကို ပြန်ပြီး ပူလောင်ခွင့် ပေးနေတာနဲ့ အတူတူပါပဲ။ ခံစားမှုဆိုတာ ပေါ်လာပြီး ပျက်သွားတဲ့ အရိပ်တွေပါ။ အဲဒါကို ငါ့ဟာလို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်တဲ့ အခါမှသာ တကယ့် အပူမီး ဖြစ်သွားတာပါ။ အရိပ်ကို အရိပ်မှန်းသိရင် မပူလောင်တော့ပါဘူး။

ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ ပေါ်လာတဲ့ ခံစားချက်လေးကို “ငါ့ခံစားချက်” လို့ မယူဘဲ ဝင်လာပြီး ထွက်သွားတဲ့ ဧည့်သည်လို သဘောထားကြည့်ပါလား။