ဒီတစ်ပတ်လုံး မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ လျှာ၊ ကိုယ်ကနေ ဝင်လာတဲ့ အာရုံတွေအပေါ်မှာ ဘယ်လို မှန်မှန်ကန်ကန် ရှုမြင်ရမလဲ ဆိုတာကို လေ့လာခဲ့ကြတယ်။

တရားဆိုတာ မျက်စိမှိတ်ပြီး အေးချမ်းတဲ့ နေရာမှာ ထိုင်နေမှ ရတာမဟုတ်ပါဘူး။ နေ့စဉ် ကြုံတွေ့နေရတဲ့ အာရုံတွေအပေါ်မှာ ငါဆိုတဲ့ အစွဲမပါဘဲ အရှိကို အရှိအတိုင်း ဖြတ်သန်းသွားနိုင်တာဟာ တကယ့် လွတ်မြောက်မှုပါပဲ။ လူ၊ ရဟန်း အရိယာတတ်နိုင်သလောက် များများ ပေါ်ထွန်းလာရေးဟာ ဒီလို ရိုးရှင်းတဲ့ အရှိတရားကို မြင်အောင် ကြည့်ခြင်းကနေ စတင်ရတာပါ။

ဒီပိတ်ရက်မှာတော့ အတင်းအဓမ္မ ဘာမှ မလုပ်ပါနဲ့။ ပတ်ဝန်းကျင်က အသံတွေ၊ မြင်ကွင်းတွေကို သက်တောင့်သက်သာလေးနဲ့ အသိသက်သက်လေးနဲ့သာ ခံစားကြည့်လိုက်ပါ။

ဒီနေ့အတွက် အမေး – အာရုံတွေ ဝင်လာတိုင်း တုံ့ပြန်နေမယ့်အစား၊ အေးအေးဆေးဆေး စောင့်ကြည့်ရတဲ့ အရသာကို သိပြီလား?