တရားလုပ်ခါစမှာ ကိုယ့်စိတ်မကောင်းတာတွေကို တွေ့ပြီး စိတ်ပျက်တတ်ကြတယ်။ “ငါက တရားမရနိုင်ပါဘူး၊ ဒေါသတွေကြီးလိုက်တာ၊ လောဘတွေကြီးလိုက်တာ” ဆိုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်တတ်တယ်။
ဒါဟာ မလိုအပ်တဲ့ ဒုက္ခကို ထပ်ရှာနေတာပါပဲ။ စိတ်ဆိုးတယ်ဆိုတာ အကြောင်းအကျိုးကြောင့် ပေါ်လာတဲ့ သဘာဝတရား တစ်ခုပါ။ “ငါ” ဆိုးလို့ ဖြစ်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ မီးပွားလိုပါပဲ၊ လောင်စာရှိရင် ထတောက်မယ်၊ ကုန်ရင် ငြိမ်းမယ်။
အကုသိုလ်စိတ် ပေါ်လာရင် ကြောက်စရာ မလိုပါဘူး။ “ဒါ ငါမဟုတ်ဘူး၊ ငါ့အပြစ်မဟုတ်ဘူး၊ စိတ်ရဲ့ သဘောပဲ” လို့ ရှုမြင်ပြီး ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ပါ။ အပြစ်တင်နေမယ့်အစား အမှန်သိလိုက်တာက ပိုထိရောက်ပါတယ်။
အမှားကို မြင်တာဟာ ဉာဏ်ပညာရဲ့ အစပါပဲ။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မုန်းတီးစရာ မလိုပါဘူး။
ဒီနေ့အတွက် အမေး- ဖြစ်ပြီးသား အမှားတစ်ခုကို ဆွဲထားမလား၊ သင်ခန်းစာယူပြီး ရှေ့ဆက်မလား
Leave a Reply