အရာရာဟာ မမြဲဘူးဆိုတဲ့ အမှန်တရားကို လက်ခံနိုင်ရင် အပြစ်ရှိစိတ်တွေ၊ ကြောက်စိတ်တွေ လျော့နည်းသွားပါတယ်။
ဘာလို့လဲဆိုတော့ ပြီးခဲ့တဲ့ အမှားဆိုတာ “ပြီးသွားပြီ” ဖြစ်လို့ပါပဲ။ အဲဒီတုန်းက အကြောင်းအကျိုးနဲ့ အဲဒီတုန်းက စိတ်အခြေအနေကြောင့် ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ အခုလက်ရှိအချိန်မှာ အဲဒီအရာ မရှိတော့ပါဘူး။ မရှိတော့တဲ့ အလောင်းကောင်ကို ပိုက်ပြီး ငိုနေမလား၊ လွှတ်ချလိုက်မလား?
ထို့အတူပါပဲ၊ မဖြစ်သေးတဲ့ အနာဂတ်ကို ကြိုတွေးပြီး ကြောက်နေတာကလည်း စိတ်ရဲ့ လှည့်စားမှုပါပဲ။ အရာရာဟာ ပြောင်းလဲနေတဲ့အတွက် ဘာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်။ ပုံသေတွက်လို့ မရပါဘူး။
မမြဲခြင်းကို မြင်တာဟာ စိတ်ပျက်စရာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတွေကို ချခွင့်ရတဲ့ လွတ်လပ်မှုပါ။ အရာရာဟာ ယာယီပဲဆိုတာ သိလိုက်ရတဲ့အခါ ခွင့်လွှတ်ဖို့ ပိုလွယ်လာပါတယ်။
ဒီနေ့အတွက် အမေး- မရှိတော့တဲ့ အတိတ်ကို ဆွဲထားပြီး ပစ္စုပ္ပန်ကို အဖျက်စီးခံမလား?။