လောကကြီးမှာ လူ့အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးဟာ နေ့စဉ်နဲ့အမျှ လှုပ်ရှား ရုန်းကန်နေကြရပါတယ်။ ဒီလို ရုန်းကန်မှုတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ အဓိက မောင်းနှင်နေတာကတော့ “ငါ”၊ “ငါ့ဟာ”၊ “ငါ့ကိုယ်ကောင်” ဆိုတဲ့ မှားယွင်းစွာ ကောက်ချက်ချမှု (Misconception) ကြီးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီအတ္တအစွဲကြောင့်ပဲ လိုချင်တပ်မက်မှုတွေ၊ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေ၊ ပဋိပက္ခတွေ နေ့စဉ် ဖြစ်ပေါ်နေပြီး လူ့အဖွဲ့အစည်းဟာ ပူလောင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဒီလို ဆူညံပူလောင်နေတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပကတိ အရှိတရားကို ဉာဏ်နဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်ထားတဲ့ “အရိယာ” ပုဂ္ဂိုလ် တစ်ဦးတစ်ယောက် ရှိနေမယ်ဆိုရင်၊ သူတို့ဆီက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အေးချမ်းတဲ့ အငွေ့အသက်ဟာ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို ယုတ္တိဗေဒကျကျ သိမ်မွေ့စွာ ပြောင်းလဲသွားစေပါတယ်။

၁။ လှိုင်းတံပိုးများကြားမှ တည်ငြိမ်သော ကျောက်ဆောင်

အရိယာ ပုဂ္ဂိုလ်ဆိုတာ ပြင်ပက ပုံပြင်တွေ၊ အကန်းယုံ ယုံကြည်မှု (Dogma) တွေကို လက်ခံထားသူတွေ မဟုတ်ပါဘူး။ မိမိတို့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မျက်စိ၊ နား၊ နှာခေါင်း၊ လျှာ၊ ကိုယ်၊ စိတ် ဆိုတဲ့ ဒွါရခြောက်ပါးကနေ အာရုံတွေနဲ့ တိုက်မိတိုင်း ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ ဝိဉာဏ် လေးတွေရဲ့ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပျက်နေမှုကို ကိုယ်ပိုင်ဉာဏ်နဲ့ အနီးကပ် လေ့လာ သိမြင်ထားသူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

ဒီလို ရုပ်နာမ် ဖြစ်စဉ်တွေရဲ့ သဘာဝကို အရှိကို အရှိတိုင်း သိမြင်ထားတဲ့အတွက် သူတို့ရဲ့ သန္တာန်မှာ “ငါ” ဆိုတဲ့ ပြုလုပ်သူ၊ ခံစားသူ မရှိတော့ပါဘူး။ ဒါကြောင့် လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ ကြုံတွေ့ရလေ့ရှိတဲ့ လောကဓံ အတက်အကျတွေ၊ ချီးမွမ်းခြင်း ကဲ့ရဲ့ခြင်းတွေ၊ အောင်မြင်မှု ကျရှုံးမှုတွေနဲ့ ကြုံလာတဲ့အခါ သာမန် ပုထုဇဉ်တွေလို တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်း၊ မာနတက်ခြင်းတွေ မဖြစ်တော့ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ ဒီလို အတ္တကင်းစင်ပြီး တည်ငြိမ်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုဟာ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ရှိနေတဲ့ လူတွေအတွက် ကြီးမားတဲ့ ခွန်အားနဲ့ အေးချမ်းမှုကို အလိုအလျောက် ကူးစက်စေပါတယ်။

၂။ ပဋိပက္ခ ကွင်းဆက်ကို ဖြတ်တောက်ခြင်း

လူ့အဖွဲ့အစည်းမှာ ပြဿနာတွေ ကြီးထွားလာရတာဟာ တစ်ယောက်က အတ္တနဲ့ စတင်လိုက်တဲ့အခါ၊ နောက်တစ်ယောက်ကလည်း အတ္တနဲ့ ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရာကနေ အကုသိုလ် ကွင်းဆက်တွေ ရှည်လျားသွားလို့ ဖြစ်ပါတယ်။ အရိယာ ပုဂ္ဂိုလ်တွေဟာ အဲဒီ ကွင်းဆက်ကို ဖြတ်တောက်ပေးနိုင်သူတွေ ဖြစ်ပါတယ်။

သူတို့ဟာ အာရုံတစ်ခု ကြုံလာတိုင်း အလိုအလျောက် တုံ့ပြန်ခြင်း (Reaction) မလုပ်ဘဲ၊ ဝိဉာဏ် ရဲ့ ဖြစ်ပျက် သက်သက်အဖြစ်သာ ဉာဏ်နဲ့ လေ့လာ စောင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အတွက် ပဋိပက္ခဟာ သူတို့ဆီမှာတင် အဆုံးသတ်သွားပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ အေးချမ်းတဲ့ စကားအသုံးအနှုန်း၊ တည်ငြိမ်တဲ့ အမူအကျင့်နဲ့ အရှိတရားကိုသာ အခြေခံတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေဟာ ဘေးနားက လူတွေကိုပါ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်မိအောင်၊ အတ္တတွေကို လျှော့ချနိုင်အောင် သွယ်ဝိုက်သော နည်းအားဖြင့် ပြုပြင် ပြောင်းလဲပေးလိုက်ပါတယ်။ ဒါဟာ အတင်းအကျပ် ညွှန်ကြားချက်တွေ ပေးပြီး ပြောင်းလဲတာမဟုတ်ဘဲ၊ မိမိရဲ့ ဖြူစင်တဲ့ အငွေ့အသက်နဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်းကို သဘာဝကျကျ လွှမ်းမိုးသွားခြင်းပဲ ဖြစ်ပါတယ်။

၃။ အဓိပတိတရားလေးပါးဖြင့် အေးချမ်းမှုကို တည်ဆောက်ခြင်း

ဒီလို လူ့အဖွဲ့အစည်းကို အေးချမ်းစေတဲ့ အရိယာတွေ ပေါ်ထွန်းလာဖို့ဆိုတာ ထိုင်ဆုတောင်းနေရုံနဲ့ မရနိုင်ပါဘူး။ ဝိပဿနာ ကျင့်ကြံအားထုတ်နေကြတဲ့ ယောဂီတိုင်းဟာ မိမိတို့ သန္တာန်မှာ အဓိပတိတရားလေးပါး ကို လက်နက်သဖွယ် စနစ်တကျ အသုံးချပြီး မဆုတ်မနစ် လေ့လာ အားထုတ်ကြဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

• ဆန္ဒာဓိပတိ (ပြင်းပြသော ဆန္ဒ): မိမိကိုယ်တိုင် “ငါ” ဟူသော အမှားကြီးမှ လွတ်မြောက်ပြီး၊ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးချမ်းမှု ပေးစွမ်းနိုင်သော အရိယာ ဖြစ်လိုသည့် ဖြူစင်ပြင်းပြသော ဆန္ဒကို အခြေခံရပါမည်။

• စိတ္တာဓိပတိ (ခိုင်မာသော စူးစိုက်မှု): နေ့စဉ်ဘဝ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် ပြင်ပ အာရုံများနောက်သို့ စိတ်ကို လွင့်မျောမခံဘဲ၊ မိမိ ခန္ဓာတွင် အစဉ်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေသော ဝိဉာဏ်လေးများအပေါ်၌သာ စူးစူးစိုက်စိုက် တည်ရှိနေရပါမည်။

• ဝီရိယာဓိပတိ (မဆုတ်မနစ်သော လုံ့လ): သတိကပ်၍ လေ့လာခြင်း အလုပ်ကို ပျင်းရိခြင်း၊ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ၊ ရုပ်နာမ် ဖြစ်စဉ်သက်သက်ကို အရှိန်မပြတ် ဆက်တိုက် လေ့လာနေသည့် လုံ့လဝီရိယ ရှိရပါမည်။

• ဝီမံသာဓိပတိ (ဉာဏ်ဖြင့် လေ့လာဆန်းစစ်ခြင်း): မိမိ၏ ရှုမှတ်မှုတိုင်းသည် အရှိတရားကို တိုက်ရိုက် လေ့လာနေခြင်း ဟုတ်၊ မဟုတ် အမြဲတမ်း ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်ဖြင့် စစ်ဆေး တည့်မတ်ပေးနေရပါမည်။

နိဂုံး

အချုပ်အားဖြင့် ဆိုရလျှင် အရိယာ ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ အေးချမ်းသော အငွေ့အသက်သည် လူ့အဖွဲ့အစည်းအတွင်းရှိ အတ္တနှင့် မောဟ အမှောင်ထုကို ခွင်းပေးနိုင်သည့် အလင်းရောင်ပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအလင်းရောင်သည် အတင်းအကျပ် ပြောင်းလဲခိုင်းခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ပကတိ အရှိတရားကို မျက်မှောက်ပြုထားခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် သဘာဝ၏ အေးချမ်းမှု ဖြစ်သည်။

ကျနော်တို့၏ အဓိက ရည်မှန်းချက်ဖြစ်သော လူ၊ ရဟန်း အရိယာ တတ်နိုင်သလောက် များများ ပေါ်ထွန်းလာရေး ဆိုသည့် ပန်းတိုင်သည် လူ့အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုလုံးကို အစစ်အမှန် ငြိမ်းချမ်းစေမည့် တစ်ခုတည်းသော လမ်းကြောင်း ဖြစ်ပါသည်။ သို့ဖြစ်ပါ၍ ဝိပဿနာ အားထုတ်နေကြသော ယောဂီ သူတော်စင် အပေါင်းတို့အနေဖြင့် ပြင်ပလောက၏ ဆူညံမှုများကို အာရုံမထားဘဲ၊ မိမိတို့၏ ခန္ဓာပေါ်ရှိ ဝိဉာဏ်၏ အဖြစ်အပျက်များကို အဓိပတိတရားလေးပါးဖြင့် နေ့စဉ် မပျက်မကွက် လေ့လာခြင်းဖြင့်၊ မိမိကိုယ်တိုင်မှ စတင်ကာ လူ့အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုလုံးကို အေးချမ်းမှုများ ကူးစက် ပြန့်ပွားစေရန် ကြိုးပမ်းသွားကြပါစို့ဟု တိုက်တွန်း ရေးသားလိုက်ရပါသည်။