မနက်ခင်းမှာ စိတ်ကြည်လင်နေရင် “ငါ ပျော်တယ်” လို့ ထင်တယ်။ ညနေပိုင်း အလုပ်တွေရှုပ်ပြီး ပင်ပန်းလာရင် “ငါ စိတ်ညစ်တယ်” လို့ သတ်မှတ်လိုက်ပြန်တယ်။
တကယ်တော့ ပျော်ခြင်း၊ စိတ်ညစ်ခြင်း ဆိုတဲ့ ခံစားချက် (ဝေဒနာ) တွေဟာ အာရုံနဲ့ ထိတွေ့လို့ ပေါ်လာတဲ့ သဘောတရား သက်သက်ပါ။ အဲဒီ ခံစားချက်တွေအပေါ်မှာ “ငါ” လို့ သွားကပ်လိုက်တာက သက္ကာယဒိဋ္ဌိ (အမြင်မှား) ပါပဲ။ သောတာပန်ဖြစ်ဖို့ဆိုတာ အဲဒီလို ခံစားချက်တိုင်းကို ကိုယ်ပိုင်အဖြစ် သိမ်းပိုက်နေတဲ့ အကျင့်ဟောင်းကြီးကို ဖြုတ်ချတာပါ။
အရှိတရားကို အရှိတိုင်း သိဖို့ပဲ လိုပါတယ်။ ဝမ်းနည်းစရာကြုံရင် ဝမ်းနည်းတဲ့ သဘောလေး ပေါ်လာတယ်လို့ပဲ မြင်အောင် ကြည့်ပါ။ “ငါ ဝမ်းနည်းတယ်” လို့ ယူလိုက်တာနဲ့ ဒုက္ခက ပိုလေးသွားပါတယ်။
ဒီနေ့ ပေါ်လာတဲ့ ခံစားချက်တွေကို “ငါ” မပါဘဲ သက်သက်လေး မြင်အောင် ကြည့်နိုင်မလား?
Leave a Reply