ဝိပဿနာ အားထုတ်သူတွေအတွက် အရေးကြီးဆုံးက ကိုယ့်မှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ အရှိတရားကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လက်ခံရဲဖို့ပါ။ တရားအားထုတ်တယ်ဆိုတာ ငြိမ်းချမ်းမှုကို အတင်း ဖန်တီးယူနေတာ မဟုတ်ပါဘူး။
ဆူညံနေရင် ဆူညံနေမှန်း သိလိုက်တာ၊ ပူလောင်နေရင် ပူလောင်နေမှန်း အရှိကို အရှိအတိုင်း လက်ခံလိုက်တာကမှ အမြင်မှန်ပါ။ “ငါ” က ဝင်ပြီး ဒီအခြေအနေကြီးကို ပြုပြင်ချင်နေတဲ့ စိတ်ကို လွှတ်ချလိုက်တဲ့အခါ သဘာဝတရားက သူ့အလုပ်သူ လုပ်သွားပါလိမ့်မယ်။ ဘာကိုမှ အတင်း မတွန်းလှန်ပါနဲ့။ ဖြစ်ပေါ်လာသမျှဟာ အကြောင်းတိုက်ဆိုင်လို့ ပေါ်လာတာချည်းပါပဲ။
ဒီနေ့အတွက် အမေး- ဖြစ်ပေါ်လာသမျှကို ပြုပြင်မနေဘဲ အသာလေး စောင့်ကြည့်ပေးဖို့ အဆင်သင့်ပဲလား?
Leave a Reply